Mattheus
cit ꝙ ex minoribꝰ angeloꝝ agminibꝰ ad explenduꝫminiſteriū vel viſibiliter vel inuiſibiliter mittūt̉. nāſuꝑiora illa agmina vſū exterioris miniſterij neqͣqͣꝫhabent. GR E. ij. mora. Et faciē gͦ pr̄is angeli ſemper videt: ⁊ tn̄ ad nos veniūt: qꝛ ⁊ ad nos ſpeciali p̄ſentia foras exeūt. ⁊ tn̄ ibi ſe vnde receſſerāt ꝑ internā ꝯuerſationē ſeruauit. Neqꝫ enī ſic a diuina viſion foras exeūt: vt interne contēplationis gaudijspͥuent̉ HE. Saluandoꝝ igit̉ ꝑ chriſtū oratiōesangeli deo quotidie offerūt: gͦ ꝑiculoſe ille ꝯtemnitur: cuius deſideria ac poſtulatiōes ad eternū ⁊ inuiſibilē deum angeloꝝ famulatū ac miniſterio ꝑuehūt̉. YAVG. de ver. do. Uel angeli noſtri dicūt̉ qͥſūt angeli dei. Dei ſunt: qꝛ deū nō reliquerūt. nr̄i ſūtqꝛ ſuos ciues nos habe̓ ceperūt. Sicut gͦ nūc illi vident deū: ita ⁊ nos ſumꝰ viſuri facie ad faciē. de quaviſione dicit iohānes: Uidebimꝰ eū ſicuti eſt. faciesenī dei manifeſtatio eiꝰ intelligēda ē: non aliqd̓ tale mēbrū quale nos hēmꝰ in corꝑe: atqꝫ iſto nomīenūcupamꝰ CHRI. Rurſus aliā rōnē ponit: qͣrepuſilli nō ſūt ꝯtēnendi pͥore maiorē dicens: Uenitenī fi. ho. ſal. qd̓ perierat. REMI. q. d. Nō ꝯtēnatis puſillos: qꝛ ego ꝓ homībꝰ hō fieri dignatꝰ ſumCū enī dicit: qd̓ perierat. ſubintelligēdū ē genꝰ humanū. oīa enī elemēta ſuū ordinē ſeruāt: ſed hō errauit: qꝛ ſuū ordinē ꝑdidit YCHRV. Deīde ad hācrōnem ꝑabolā copulat: ꝑ quā ⁊ patrē inducit ſalutem hoīm volentē dicēs: Quid vobis videt̉ ſi fuerītalicui centū oues? GRE. in ho. Hoc ad chriſtumauctorē hoīm ꝑtinet: qꝛ enī cētenariꝰ ꝑfectꝰ ē numerus: ipſe centū oues habuit: cū angeloꝝ ⁊ hoīm ſubſtantiā creauit. INILA. Quiſ aūt vna hō intelligēdus eſt: ⁊ ſub hoīe vno vniuerſitas ſentiēda ē. in vnius enī ade errore oē hoīm genꝰ aberrauit. Igit̉ ⁊ q̄rens hoīem chriſtꝰ eſt: ⁊ nonagintanouē relicte celeſtis glorie multitudo ē YGRE. Dicit aūt euāgeliſta eas relictas in mōtibꝰ: vt ſignificet in excelſis: qꝛnimiꝝ oues q̄ nō perierāt in ſublimibꝰ ſtabant.BEBA: Quē gͦ dn̄s inuenit qn̄ hoīem reſtaurauit.Et ſuꝑ eā inuentā maiꝰ gaudiū ē in celo qͣꝫ ſuꝑ nonagintanouē: qꝛ maior materia diuine laudis ē inreſtauratione hoīm qͣꝫ in creatiōe angeloꝝ. Mirabiliter .n. angelos creauit: ſed mirabiliꝰ reſtaurauit.RABA. Nota ꝙ vnū deeſt a nouē vt. x. ſint: ⁊ adnonagītanouē vt cētū ſint. Uariari gͦ ꝑ breuitatē ⁊magnitudinē numeri pn̄t qͥbꝰ vnū deeſt ē vt ꝑficiāt̉ipſū v̓o vnū ſine varietate in ſe manēs cū acceſſerit:ceteros ꝑficit. Et vt ꝑfecta ſūma oīm integraret̉ ī celo: hō ꝑditus querebat̉ in terra. HE. Alij v̓o nonagintanouē ouibꝰ iuſtoꝝ putat numerū intelligi:⁊ in vna ouicula pctōꝝ ſerui: qd̓ ī alio loco dixerat:Non veni vocare iuſtos: ſꝫ pctōres 7GRE. in ho.Conſiderandū aūt nobis ē cur dn̄s plus de ꝯuerſiſpeccatoribꝰ qͣꝫ de ſtantibꝰ iuſtis gaudiū eē fateat̉:qꝛ .ſ. plerūqꝫ pigri remanēt ad exercēda bōa p̄cipuaqͥ valde ſibi ſecuri ſūt ꝙ nulla cōmiſerint mala grauiora. At ꝯtra nōnūqͣꝫ hi qͥ ſe aliqͥd egiſſe illicite meminerūt: ex ip̄o ſuo dolore cōpuncti inardeſcunt inamorē dei. Et qꝛ ſe erraſſe a deo conſiderāt: dāna p̄cedentia lucris ſubſequētibꝰ recōpenſant. ſic ⁊ duxin p̄lio plus eū militem diligit: qͥ poſt fugā ꝯuerſushoſtē fortiter premit qͣꝫ illum qͥ nūqͣꝫ terga p̄buit: ⁊
nūqͣꝫ aliqͥd fortiter fecit. Sed ⁊ ſūt quidā iuſti pebus tantū ē gaudiū: vt eis nullꝰ penitēs p̄poni poſit. ꝙ etſi nō ſint ſibi maloꝝ conſcij: tn̄ illicita reunt: in oībus ſe humiliāt. Quantū gͦ gaudiū ē ſi homiliter plāgat iuſtꝰ: cū gaudiū ſit: ſi qd̓ male gedānat iniuſtꝰ BED. Uel ꝑ nonagintanouē ouquas in mont̓ibꝰ reliquit: ſuꝑbos ſignificat: quad ꝑfectionē vnitas deeſt. Cu ergo īuenerit pctōmagis ſuꝑ eū gaudet .i. ſuos gaudere facit qͣꝫ ſuꝑ inſtos falſos IHI E. Quod aūt ſubdit̉: Sic nō ē xtas: refert̉ ad ſuꝑiꝰ ꝓpoſitū: de quo dixerat: Uidene cōdēnatis vnū de puſilliſ iſtis. ⁊ docet iccircorabolā poſitā: vt puſilli nō ꝯtēnant̉. In eo aūt qdicit: Nō ē volūtas an̄ patrē ⁊cͣ. on̄dit ꝙ quotiēſcūqꝫ perierit aliqͥs ex puſillis nō volūtate patriſ per¶ Si aūt peccauerit in te frater tuuade ⁊ corripe euꝫ inter te ⁊ ipſū ſolū. Si te audierit: lucratꝰ eris frēmtuū. Si aūt non te audierit: adhibetecū adhuc unū uel duos: ut in oreduorū uel triū teſtiū ſtet oē uerbūꝘ ſi non audierit eos: dic eccleſie.Si autē eccleſiam nō audierit ſit tibi ſicut ethnicus ⁊ publicanus.CHRV. Quia ſuꝑius vehemētē ſermonē aduerſus ſcādalizātes ꝓpoſuit: vndiqꝫ eos t̓rēs: ne rurſushi qͥbꝰ ſcādala inferūt̉: ſic fiāt reſupini: totū ꝯtēnentes ī aliud vitiū incidāt .ſ. negligētie: ⁊ ſcādalizātesꝑ oīa ſibi ꝑci volētes ī elatiōꝫ incidāt: h̓ dn̄s eos cōpͥmit: ⁊ redargutiōꝫ fieri iubet dicēs: Si aūt pec. ī tefra. tuꝰ: va. ⁊ co. eū int̓ te ⁊ ip. ſolū. FAVG. de v̓. doAdmonet noſ qͥdē dn̄s nr̄ n̄ neglige̓ īuicē pct̄ā nr̄a:nō q̄rēdo qͥd rep̄hēdaſ: ſꝫ vidēdo qͥd corrigas. Debemꝰ .n. amādo corriꝑe nō nocēdi auiditate: ſꝫ ſtudiocorrigēdi. ſi neglexeris: peior eo factꝰ es. Ille īiuriāfecit: ⁊ īiuriā faciēdo graui ſeipſū vulnere ꝑcuſſit. tuvulnꝰ frīs ꝯtēnis: peior es tacēdo qͣꝫ ille ꝯuitiēdoAVG. i. de ci. dei: Plerūqꝫ .n. a mal̓ docēdis: admonēdiſ: aliqn̄ etiā obiurgādis ⁊ corripiēdis male diſil̓at̉: vl̓ cū laboris piget: vl̓ cū eoꝝ īimicitias deuitamus ne īpediāt ⁊ noceāt ī iſtis tꝑalibꝰ rebꝰ: ſiue qͣsadipiſci adhuc nr̄a cupiditas appetit ſiue qͣs amittformidat infirmitas. Si āt ꝓpt̓ea qͥſqꝫ obiurgādis ⁊corripiēdis male agentibꝰ ꝑcit: qꝛ opportuniꝰ tēinqͥrit̉ vel eiſdē ipſis metuit ne deteriores ex hͦ efficiant̉: vel ad bonā vitā ⁊ piā erudiēdos īpediāt alios infirmos aut p̄māt atqꝫ auertāt a fide: nō videt̉eē cupiditatis occaſio: ſꝫ ꝯſiliū charitatis. Lōge aūtgrauiorē hn̄t cām eccl̓iaꝝ p̄poſiti: qͥ ī eccleſijs ꝯſtituti vt nō ꝑcāt obiurgādo pctā: nec iō tn̄ ob hꝰ cemōiculpā penitꝰ alienꝰ ē: qͥ lꝫ p̄poſitꝰ nō ſit: in eis tn̄ qͥb̓vite huiꝰ neceſſitate ꝯiungit̉: multa monēdo vel arguenda nouit ⁊ negligit: deuitans eoꝝ offenſionesꝓpter illa qͥbꝰ in hac vita nō indebitis vtit̉: ſed plusqꝫ debuit delectat̉/ CHRY. Conſiderandū aūt ꝙqn̄qꝫ dn̄s eū qͥ contriſtauit ad eū qͥ cōtriſtatus ē ducit: ſicut cum dicit: Si recordatus fueris ꝙ frater tuus habet aliquid aduerſū te: vade recōciliari fratri