Ca. XVIII.

tuo. Quādoqꝫ aūt eum qͥ iniuſta paſſus ē iubet dimittere ꝓcimo ſicut ibi: Dimitte nobis debita nr̄a:ſicut ⁊ nos di. de. noſtris. Hic aūt aliū excogitat modū. eū eniꝫ qͥ ꝯtriſtatꝰ ē ducit ad eū qͥ ꝯtriſtauit. ⁊ iōdicit: St peccauerit in te frater tuꝰ. Quia .n. ille qͥ iniuſta fecit: nō facile veniret ad excuſationē: verecurdatus hūc qͥ paſſus eſt ad illū qͥ trahit: ⁊ nō ſimpliciter: ſed vt corrigat: qd̓ factū ē. vn̄ dicit: Uade ⁊ corripe eū. / RABA. Non paſſim iubet peccāti dimittere: ſꝫ audienti .i. obediēti ⁊ pnīam agēti: ne vel difficilis ſit venia vl̓ remiſſa indulgētiā. YCHRV. Nōaūt dicit: accuſa. neqꝫ increpa: neqꝫ vindictas expeteſed argue .i. rememora ſibi peccatū dic ei que ab eopaſſus es. Ipſe enī ira ⁊ verecūdia detinet̉: ebriꝰ factus qͣſi graui ſomno. Un̄ oportet te qͥ ſanꝰ es ad illū qͥ egrotat abire. HIE. Sciendū tn̄ ꝙ ſi peccauerit in vos frater vr̄: ⁊ in qͣlibet cā vos leſerit: dimittēdi habetis ptātē īmo neceſſitateꝫ: qꝛ p̄cipit̉ vt debitoribꝰ nr̄is debita dimittamꝰ. ꝓpt̓ qd̓ ⁊ hic dr̄: Sipeccauerit ī te frat̓ tuꝰ. Si aūt in deū qͥs peccauerit.non ē nr̄i arbitrij. nos ecōtrario ī dei īiuria benigniſumꝰ: in nr̄is ꝯtumelijs exercemus odīa. CHRI.Ideo aūt p̄cepit arguere ei qͥ paſſus ē īiuria ⁊ nonalij: qꝛ ille qͥ fecit iniuriā ab eo manſuetiꝰ ſuſtinet: ⁊maxime cū ſolꝰ eū corripiat. Cū enī qͥ vindictam expetere debebat: hic ſalutis videt̉. diligētiā habere:maxīe hͦ eū pōt ꝓpitiū facē̓. AVG. de v̓. do. Qn̄ gͥin nos aliqͥs peccat: habeamꝰ magna curā: nō ꝓ nobis: nā glorioſū ē iniuriā obliuiſci. ſꝫ obliuiſce̓ īiuriātuā nō vulnꝰ frīs tui: gͦ corripe inter te ⁊ ipſū ſoluꝫ:ſtudens correctioni: parcēs pudori. Forte enī p̄ verecūida incipit defendere pctm̄ ſuū: ⁊ quē vis face̓correctiorē facis peiorē. HI E. Corripiendꝰ ē enimſeorſū frat̓ ne ſi ſemel ꝑudorēatqꝫ verecūdiā amiſerit ꝑamaneat in pctō/ AVG. de v̓. dn̄i. Apl̓s aūt dicit: Peccantē corā oībꝰ argue: vt ⁊ ceteri timorē habeāt. Aliqn̄ gͦ ſcias corripiendū eē frēm int̓ te ⁊ frēꝫſolū: aliqn̄ aut corā oībꝰ. Quid aūt ante face̓ debeamus intēdite ⁊ videte? Si peccauerit inqͥt in te frat̓tuus: corripe eū inter te ⁊ ipſuꝫ ſolū. quare? qͥa in tepeccauit: tu ſcis qꝛ peccauit. Quia .n. ſecretū fuit qn̄in te peccauit: ſecretū q̄re cū corrigis q̄ peccauit. nāſi ſolus noſti qꝛ peccauit in te: ⁊ eū vis corā oībꝰ arguere: non es corrector ſed ꝓditor. Peccauit gͦ in tefrater tuꝰ: ſꝫ ſi tu ſolꝰ noſti: tūc vere in te ſolū peccauit. Nā ſi multis audientibꝰ tibi fecit iniuriā: ⁊ in illos peccauit quos teſtes ſue iniqͥtatis effecit: gͦ ipſacorripienda ſūt corā oībus q̄ peccātur corā oībus:ip̄a corripiēda ſūt ſecretiꝰ q̄ peccant̉ ſecretiꝰ. Diſtribuite tꝑa: ⁊ ꝯcordate ſcripturas. Quare aūt ꝓximuꝫcorrigiſ: qꝛ tu doles ꝙ peccauerit in te? abſit. ſi autēamore tui id facis: nil facis. ſi amore illiꝰ facis: optime facis. Deniqꝫ in ipſis v̓bis attende cuiꝰ amore idfacere debeas: vtꝝ tui: an illiꝰ. Seqͥt̉ enī: Si te audierit: lu. eris fra. tuū. Ergo ꝓpter illū rac vt lucreris illu. Agnoſce qꝛ in hoīem peccando periſti: nā ſi nonperieras quō te lucratꝰ ē? Nemo gͦ ꝯtēnat qn̄ peccat ī frēm. CHRV. In quo etiā demōſtrat̉ ꝙ inimicitia dānū ē cōe: ⁊ ꝓpter hoc non dixit ꝙ ille lucratꝰ ē ſeipſū: ſed ꝙ tu lucratus es eū. ex quo on̄dit:qm̄ ⁊ tu ⁊ ille dānū paſſi eratis ex diſcordiā HE.Per ſalutem enim alterius nobis quoqꝫ acqͥritur

ſalꝰ CHRY Quid aūt facere debeas: ſi non ꝑſuadeat̉ ſubdit̉: Si aūt te nō audierit: adhibe tecū vnūvel duos. Quanto .n. īuerecūdior fuerit ⁊ ꝑtinacior:tanto magis nos ad medicinā ſtudere oportet: nonad irā ⁊ odiū. Etenī medicus cū viderit morbū nonremitti nō deſiſtit: ſed tūc magis p̄ꝑatur ad curādūUide aūt qͣliter nō vindicte gra hec correptio fit: ſꝫemendatiōis: ⁊ ꝓpter hoc non ꝯfeſtim iubet duosacciꝑe: ſꝫ qn̄ ip̄e corrigi non voluerit: neqꝫ tūc ad eūmittit multitudinē: ſed vnū vel duos. ⁊ ad hoc legiſteſtimoniū inducit dicens: Ut in ore duoꝝ teſtiū vl̓triū ſtet oē v̓bū. q. d. Habes iam teſtimoniū ꝙ totūfeciſti qd̓ tuū erat ¶ HE. Uel intelligendū ē hͦ mōSi te audire noluerit: adhibeat̉ vnꝰ frater tm̄. ꝙ ſinec illū audierit: adhibeat̉ ⁊ tertius: vel corrigendiſtudio: vt .ſ. vel ammonitiōe: aut pudore corrigaturvel cōueniēdi ſub teſtibꝰ. GLO. Uel ſi dixerit: nōeſſe pctm̄: vt ꝓbent illud eē neceſſariū HE. Porro ſi nec illos audire voluerit: tūc multis dicendū ēvt deteſtatiōi eū habeant: vt qui nō potuit pudoreſaluari ſaluet̉ obprobrijs. vn̄ ſeqͥt̉: Qd̓ ſi non audierit eos dic eccl̓ie. CHRISO. i. his qͥ eccleſie p̄ſident. GLO. Uel dic toti eccleſie: vt maiorē erubeſcentiā patiat̉. Poſt hec oīa ſeqͣt̉ excōicatio q̄ fieridebet ꝑ os eccleſie .i. ꝑ ſacerdote: quo excōicante tota eccleſia cū eo oꝑat̉. vn̄ ſequit̉: Si aūt eccleſiā nōaudierit: ſit tibi ſicut ethnicꝰ ⁊ publicanꝰ 74 VGde v̓. do. i. noli illū iā deputare in numero fratꝝ tuorū: nec ſic tn̄ ſalus eiꝰ negligenda ē. nā ⁊ ipſos ethnicos .i. gentiles ⁊ paganos in numero qͥdē fratrū nōputamꝰ: ſꝫ tn̄ eoruꝫ ſalutē inqͥrimus / CHRI. Nihil tn̄ tale p̄cipit dn̄s obſeruādū in hiſ qͦ extra eccleſiam ſūt: qualē p̄cipit hic de fratribꝰ corripiēdis. Sꝫde exterioribꝰ dicit: Siqͥs ꝑcuſſerit te in vna maxilla: prebe ei ⁊ aliā. qd̓ ⁊ paulꝰ dicit: Quid mihi ē dehis qui foris ſūt iudicare. VHIE. Frēſ aūt ⁊ arguere ⁊ auertere iubet. Qd̓ aūt dicit: Sicut ethnicꝰ ⁊ publicanus: oſtēdit̉ maioris eē deteſtationis qͥ ſub nomine fidelis agit oꝑa infideliū: qͣꝫ hi qͥ aꝑte gentilesſūt. Publicani enī vocant̉ qͥ ſeculi ſectant̉ lucra: ⁊exigūt vectigalia ꝑ negociationes ⁊ fraudes ac furta ſcelerata atqꝫ ꝑiuria. ORIGE. Uideamꝰ auteꝫne forte ſentētia hec: nō de quocūqꝫ pctō poſita ſit:quid enī ſi aliqͥs peccauerit aliqd̓ pctōꝝ que ſūt admortē: puta maſculoꝝ cōcubitor factꝰ: adulter: homicida: aut mollis: nunqͥd talē rōnis ē arguere ſolꝰad ſolū: etſi audierit ſtatim eū dicere lucrifactum: ⁊nō prius expulerit eū de eccleſia: niſi poſtqͣꝫ coramteſtibꝰ argutꝰ ⁊ ab eccleſiū ꝑſtiterit in actu pori. aliꝰaūt reſpiciēs ad īmenſam miſericordiā chriſti: dicetqm̄ cū verba chriſti nullā faciant differētiā pctōrūcontra chriſti miſericordiā faciūt: qͥ hec ad minimatm̄ pctā ꝑtinere diſtinguūt. aliꝰ ꝯtra caute ipſa verba conſiderans: non de oī pctō hec dicta defendet:qm̄ qui grandia illa peccat: ē nō frater: ſed noīaturfrater: cuꝫ quo ẜm apl̓m nō oportet nec cibū ſumere. ſicut aūt negligētibꝰ peccandi occaſionē dant: qͥad oē pctm̄ hoc ꝑtinere exponūt. Sic ecōtra qͥ docet in minimis ⁊ nō mortiferis peccati: peccantē pꝰargutionem teſtium vel eccleſie fieri oportere: ſicutethnicū ⁊ publicanū: aliquid crudelitatis videt̉ inducere. Utꝝ enī oīno pereat ꝓnūciare nō poſſumꝰ.