Martheus

ē. Sꝫ ſcribe plebē euertētes: ſcd̓m aduētū ſolū commemorabāt plebi: ⁊ dicebāt: Qm̄ ſi h̓ ē chriſtꝰ oportebat heliā p̄uenire. Eſt igit̉ ſolutio quā chriſtꝰ īducit. Seqͥt̉: At ille rn̄dēs ait: heli. qͥdē vē. ē: ⁊ reſti. oīaDico āt vobis: Iā ve. Ne āt eſtimes eū ī ẜmone erraſſe: ſi qn̄qꝫ dic̄ heliā vētuꝝ: ⁊ qn̄qꝫ veniſſe. Cū enīdic̄ ꝙ helias vēturꝰ ē: ⁊ reſtaurabit oīa: de ip̄o heliaī ꝓpͥa ꝑſona loqͥt̉: qͥ qͥdē reſtaurabit oīa: dū corrigetīfidelitatē iudeoꝝ: qͥ tūc īueniēt̉: qd̓ ē ꝯuerte̓ cordapatꝝ ad filios .i. iudeoꝝ ad apl̓os. AVG. d̓ q̄. euā.Uel reſtituet oīa .i. eos quos antixp̄i ꝑſecutio ꝑturbauerit. vl̓ vt ip̄e reſtituat moriēdo q̄ dꝫ. 7CHRY.Si aūt tot bona erūt ex helie pn̄tia: qͣre tuc n̄ eū miſit? Dicemꝰ qꝛ ⁊ tūc chriſtū eſtimāteſ heliā: nō crediderūt ei. Tūc aūt helie crede̓t: qͥ cū pꝰ tātā expectatōnē venerit ānūciāſ ieſū: faciliꝰ ſuſcipiēt q̄ ab eodē dicent̉. Cū v̓o dicit: ꝙ helias iā venit: Iohānē heliamvocat: ꝓpt̓ miniſterij modū. ſicut enī helias ſecundiaduētꝰ p̄curſor erit: ita iohānes p̄curſor ſcūs ē pͥmi:ꝓpter hoc autē heliā noīat: vt on̄dat pͥmū ſuū aduētu veteri teſtō: ⁊ ꝓphetie ꝯuenire HIERO. Ip̄e gͦqͥ vēturꝰ ē in ſecūdo ſaluatoris aduētu iuxta corꝑisfidē: nūc ꝑ iohānē venit ī v̓tute ⁊ ſpū. Seqͥt̉: Et noncogͦuerūt eū: ſꝫ fecerūt in eo q̄cūqꝫ voluerūt. hoc eſtſpreuer̄t: ⁊ decollauer̄t eū HI ERO. Ut dn̄i aduētū p̄nūciās paſſionē quoqꝫ p̄curre̓t: ⁊ iniurie ⁊ vexationis exēplo. vn̄ ſeqͥt̉: Sic ⁊ fi. ho. paſ. eſt ab eis.CHRY. In quo oportune ſuā paſſionē cōmemorat ex paſſione iohānis multā eis p̄bēs ꝯſolationē.HIERO. Querit̉ gͦ cū herodes ⁊ herodiaſ iohānēīterfecerīt: qūo ip̄i quoqꝫ ieſū crucifixiſſe dicāt̉ cumlegamꝰ eū a ſcribis ⁊ phariſeis īterfectū? Et breuiterrn̄dēdū ꝙ ī iohānis nece phariſeoꝝ factio ꝯſenſerit⁊ in occiſione dn̄i herodes inxerit volūtatē ſuā: quiilluſū atqꝫ deſpectū remiſit ad pilatū vt eū crucifigeret. RABA. Ex iudicio āt paſſionis ſue quā dn̄seis ſepiꝰ p̄dixit ⁊ p̄curſoris ſui quā iā cōpletā cernebāt diſcipl̓i cogͦſcebāt iohānē ſibi ī helie vocabulodemōſtratū eē. vn̄ ſeqͥt̉: Tūi ītel. diſci. qꝛ de io. bap.dixiſ. eis.. ORIG. Qd̓ aūt dixit ꝓpt̓ iohānē heliasiā venit: nō aīa helie ē ītelligēda: ne incidamꝰ in dogma tranſcorporatōis: qꝛ alienū eſt ab eccl̓iaſtica v̓itate: ſed ſicut āgelꝰ p̄dixit: Uēit ī ſpū ⁊ v̓tute helie.¶ Et cum ueniſſet ad turbaꝫ acceſſit ad eum homo genibus prouolutus ante eum dicenſ: Domine miſerere filio meo quia lunaticus eſt: ⁊male patitur. Nam ſepe cadit in ignem: ⁊ crebro in aquam. Et obtulieum dicipulis tuis: ⁊ non potuerūtcurare euꝫ. Reſpondens auteꝫ ieſait? O generatio īcredula ⁊ ꝑuerſa:quouſqꝫ ero uobiſcum? Uſquequopatiar uoſ? Afferte huc illū ad me ⁊īcrepauit illuꝫ ieſus: ⁊ exijt abeo demoniū: ⁊ curatꝰ ē puer ex illa hora.

ORIGE. Cōcupiſcēs petrus ſpectabilē illā vi⁊ prepones vtilitatem ſuam vtilitatibꝰ plurindicebat: Bonū eſt nos hic eſſe. Sed quoniā chatas non querit que ipſa ſunt: hoc quod videbat̉ honum petro: non fecit ieſus ſed quaſi de monte exſo diuinitatis deſcēdit ad turbā: vt qui nō poteraſcendere ſurſum ꝓpter infirmitatē animarū ſuariillis ꝓficiat. vn̄ dicit̉: Et cum veniſſet ad turiNiſi enī cum diſcipulis ſuis electis veniſſet ad pbam: nō acceſſiſſꝫ ad eū ille de quo ſubdit̉: Acceſad eum homo genibus ꝓuolutus ante eum diceDomine miſerere filio meo. Ubi conſiderandū eſꝙ quādoqꝫ qui patiunt̉: credūt ⁊ deprecant̉ ꝓ ſuaſalute: quādoqꝫ autem ꝓ eis alij faciūt: ſicut nuncgenibus voluit̉: pro filio rogat: quandoqꝫ vero a ſemetipſo ſaluator etiam a nullo rogatus ſanat. Primo aūt queramꝰ quid eſt qd̓ ſequit̉: Quia limnatioeſt ⁊ male patit̉. Medici ergo loquunt̉ que volūtqui nec īmudū ſpiritū. arbitrāt̉: ſed corꝑalē aliqupaſſionē: ⁊ dicūt hūida moueri in capite ẜm aliquāꝯpaſſionē ad lumē lunare qd̓ hūidā hꝫ naturā. nosāt qͥ euāgelio credimꝰ: dicemꝰ hāc paſſionē īmūdiſpm̄ ī hōibꝰ oꝑari. Obẜuat enī q̄dā ſciſmata lune: ⁊ſic oꝑat̉: vt ab obẜuatōe lune pati hoīes mētiāt̉:hoc culpabilē dei creaturā on̄dat: ſic ⁊ alij demōeẜꝫ aliqͣ ſtellaꝝ ſciſmata īſidiāt̉ hōibꝰ: vt īiqͥtatē ī excelſo loquāt̉: qͣſdā ſtellas dicētes maleficaſ: qͣſdambn̄ficas: cū nulla ſtella a deo ſit ſcā: vt male faciat. īhͦ āt ꝙ ſubdit̉: Nā ſe. ca. ī ig. ⁊ cre. ī aquāt CHRCōſiderādū ē ꝙ niſi ꝓuidētia h̓ hō eēt potitꝰ duꝑiſſet. Demō .n. qͥ ip̄ꝫ ī ignē ⁊ ī aquā mittebat īterfeciſſet eū oīo: niſi deꝰ eū refrenaſſet. HIE. Qd̓ āt diEt ob. eū diſ. tu. ⁊ n̄ po. cū. eū. Latēt̓ accuſat apl̓oſcūīpoſſibilitas curādi īt̓dū n̄ ad ībecillitatē curātiūad eoꝝ qͥ curādi ſūt fidē referat̉ ¶CHRI̓. Inipiceaūt ⁊ aliūde eiꝰ īſipiētiā: qͣlit̓ corā turba īterpellatad ieſū aduerſꝰ diſcipl̓os: ſꝫ ip̄e eos liberat ab accuſatōe defectū curatōis īputās illi. Ex ml̓tis enī monſtrat̉ eū ifirmū ī fide fuiſſe: nō tn̄ tm̄ ī eiꝰ ꝑſonā īuehit̉: ne ip̄m ꝯturbaret: ſꝫ ī oēs iudeos. Probabileēenī ml̓tos pn̄tiū de diſcipul̓ īcōueniētia cogitaſſe.iō ſeqͥt̉: Rn̄. ie. ait: o ge. īcre. ⁊ ꝑuer. quo. ero vo. vſqꝫquo pa. vos? Per hͦ āt qd̓ dic̄: Uſqꝫ quo ero vo. on̄dit deſideratā ab eo eē mortē ⁊ ꝯcupiſcibilē receſſiREMI. Sciēdū quoqꝫ qꝛ dn̄s nō tm̄ tūc ceperatpati īprobitatē iudeoꝝ: ſꝫ a lōgo pͥꝰ tꝑe. ⁊ iō h̓ dicitUſqꝫ quo patiar vos? ac ſi dicat: qꝛ lōgo tꝑe cepi pati veſtras īprobitates: iō īdigni eſtis mea preſentia.ORIGE. Uel qm̄ nō potuerāt eū ſanare diſcipl̓iquaſi adhuc modice fidei cōſtituti: ꝓpterea dixit: ſgeneratio īcredula. ⁊ ꝙ ait Peruerſa: on̄dit qm̄ exꝑuerſitate malitia ē introducta extra naturā. pulaūt ꝙ ꝓpt̓ ꝑuerſitatē totiꝰ hūani generis qͣſi grauatus malitia eoꝝ dixit: Uſqꝫ quo ero vobiſcuNō āt credēdū eſt ꝙ tedio ſuꝑatꝰ ſit: ⁊ māſuetꝰmitis in verba furoris eruperit: ſꝫ ꝙ in ſimilitudinemedici ſi egrotū videat ꝯͣ ſua p̄cepta ſe gerere dicat.Uſqꝫ quo aſcēdā ī domū tuam: vſqꝫ quo artis ꝑdaꝫinduſtriā? me aliud iubente ⁊ te aliud perpetranteꝙ āt n̄ ſit iratꝰ hōi: ſꝫ vitio: ac ꝑ vnū hoīeꝫ iudeos arguat īfidelitatꝭ: pꝫ ex hͦ qd̓ īfert. Affer. huc il. ad me.CHRI. Poſtqͣꝫ enī diſcipulos excuſauerat: ducit