Mattheus

qua venturus eſt poſtea in regno ſuo. Trāſformatōſplēdorem addidit: faciē non ſubtraxit ⁊ſi corpꝰ ſpiritale fuerit. vn̄ ⁊ veſtimenta mutata ſunt: q̄ intantūfuere candida: vt alius euāgeliſta diſſerit: qͣlia fulloſuꝑ terram non poſſet facere: ⁊ huiꝰ aūt corporale ē⁊ tactui ſubiacet: non ſpiritale ⁊ aereū quod illudatoculis: ⁊ tm̄ in phantaſmate aſpiciat̉. CHRI. Siaūt facies dn̄i reſplenduit ſicut ſol: ⁊ ſancti ſicut ſolfulgebunt: nunqͥd erit equalis claritas dn̄i ⁊ ẜuoꝝ:nequaqͣꝫ. Sed qꝛ nihil lucidius inuenit̉ ſole: iccircoad manifeſtādum exemplū future reſurrectionis: ⁊facies dn̄i reſplēdere: ⁊ iuſti fulgere dicunt̉ ſicut ſolORIGEMyſtice autē cū aliquis tranſcenderitſex dies ẜm ꝙ diximꝰ: videt tranſfiguratū ieſum an̄oculos cordis ſui. Diuerſas enim habet verbum deiformas apparens vnicuiqꝫ ẜm ꝙ videnti expedirecognouerit: ⁊ nemini ſupra qd̓ capit ſemetip̄m oſtēdit. vnde non dixit ſimpliciter Tranſfiguratꝰ eſt: ſedCoram eis. In euangelijs enim ieſus ſimpliciter intelligit̉ ab eis qui non aſcendūt ꝑ exercitationē verborum ſpiritalium ſuꝑ excelſum ſapīe montem. Eisautem qui aſcēdunt: iam non ẜm carneꝫ cognoſcit̉ſed deus verbum ītelligit̉. Coram his ergo trāſfigurat̉ ieſus: ⁊ nō coram illis qui ſunt deorſuꝫ in ꝯuerſatione terrena viuentes. Hi aūt coram quibꝰ trāſfigurat̉: facti ſunt filij dei: ⁊ on̄dit̉ eis ſol eſſe iuſticie:⁊ veſtimenta ipſiꝰ fiūt candida ſicut lumē: que ſuntẜmones ⁊ littere euangelioꝝ quibꝰ ieſus eſt indutꝰẜm illa que ab apoſtolis dicūt̉ de eo/ GLO. Uelveſtimenta chriſti ſanctos ſignificāt: de quibꝰ īſaiasOībus his velut veſtimēto veſtieris. ⁊ viui operāt̉:qꝛ candidi erūt virtutibus: ⁊ omnis vitioꝝ eſtus abeis remotꝰ erit. Sequit̉: Et appa. illis moy. ⁊ heli. cūeo loquētes. CHRY. Hoc auteꝫ multas habet rationes. Et pͥma quidē eſt hec: Quia enim turbe dicebant eum eſſe heliā vel hieremiā aūt vnuꝫ ex ꝓphetis: capita ꝓphetaꝝ ſecū ducit: vt ſaltem hinc videat̉differētia ẜuorū ⁊ dn̄i. Alia ratio eſt: Quia enim ꝯtinue ieſum accuſabant iudei tanqͣꝫ trāſgreſſorē leg⁊ blaſphemū: pr̄is ſibi gloriam vſurpantē: vt on̄dat̉ab vtraqꝫ accuſatione innoxiꝰ: eos qui in vtroqꝫ ful̓ſerunt in mediū ducit. Etenim moyſes legem dedit⁊ helias ꝓ gloria dei emulator fuit. Alia ratio eſt vtdiſcāt: quoniā mortis ⁊ vite poteſtatē habet: ꝓpterhoc ⁊ moyſen qui morte defecerat: ⁊ heliam qui nōdum mortem paſſus fuerat in mediū ducit. Aliamcām ⁊ ipſe enāgeliſta reuelat .ſ. mōſtrare crucis gloriam: ⁊ mitigare petrū ⁊ alios diſcipulos paſſionē timentes. Loquebant̉ enim vt alius euāgeliſta dicitde exceſſu quē completurꝰ erat in hieruſalē. vn̄ eosin mediū ducit qui ſe morti expoſuerūt ꝓ his q̄ deoplacebāt: ⁊ ꝓ plebe credentiū. etenī tyrannis vterqꝫſe libere pn̄tauit: Moyſes quidē pharaoni: heliasautem achab. Ducit aūt ⁊ ꝓpter hoc eos in mediuꝫ.volebat enī ꝙ diſcipuli illorum p̓uilegia zelarēt: vt.ſ. fierēt māſueti ſicut moyſes: ⁊ zelātes ſicut helias.NI LA. Quod etiaꝫ moyſes ⁊ helias ex omni ſanctorū numero aſſiſtūt mediꝰ inter legē ⁊ prophetaschriſtus in regno eſt. cum his enī iſraelē quibꝰ teſtibus p̄dicatus eſt iudicabit̉. ORIGE. Siquis etiāintelligit ſpiritalē legem conuenientē ẜmonibꝰ ieſi⁊ in ꝓphetis abſconditā chriſti ſapientiaꝫ: ille vidit

moyſen ⁊ heliam in gloria vna cū ieſu­ HpꝑConſiderāduꝫ eſt etiā ꝙ ſcribis ⁊ phariſeis deſigna poſcentibꝰ dare noluit: hic v̓o vt apoſtaugeat fideꝫ dat ſignū de celo: helia inde deſcente quo ꝯſcenderat: ⁊ moyſe ab inferis reſurgēt.⁊ acham ꝑ iſaiam p̨̄cipit̉: vt petat ſibi ſignū de iicrnō vel de excelſo. ORIGE. Quid autem ferupetrus dixerit ſubdit̉: Rn̄. pe. di. ad ieſum: dn̄e honos hic eſſe. Quia enim audiuit ꝙ oportet eū hieſolymā ire: adhuc timet ꝓ chriſto: ſed poſt increnationē nō audet dicere rurſus: Propitius eſto tibi.idem occulte per alia ſigna inſinuat. Quia enī videbat multā quietē ⁊ ſolicitudinem: cegitauit ꝯuenitem ibi ſtationē eſſe ex loci diſpoſitione: qd̓ ſignitcat dicens: Bonum eſt nos hic eſſe. Uult etiam ibſemꝑ eſſe: ideo tabernaculorum meminit dicēs. Sivis faciamꝰ hic tria tabernacula. Cogitauit enī ꝙ thoc fieret nō aſcenderet hieroſolyma: ⁊ ſi non aſcenderet chriſtꝰ non moreret̉: Ibi enī ſciebat ſcribas inſidiari ei. Cogitabat etiā ꝙ helias aderat: qͥ in mte ignem oeſcendere fecit: ⁊ moyſes qui intrauit nbulam: ⁊ deo locutꝰ eſt. vn̄ occultari poterāt vt nilus peccatoꝝ ſciret vbi eēnt. REMI. Uel alit: Iliſa dn̄i maieſtate ⁊ duorū ẜuorum: petrus adeo delectatus eſt: vt cuncta tꝑalia obliuioni traderet: ⁊ ibijperpetuū vellet manere. Si autem tūc petrus ſic acceſſus eſt: quāta erit ſuauitas ⁊ dulcedo vide̓ nin decore ſuo ⁊ intereſſe choris angeloꝝ ⁊ omniunſanctoꝝ; In eo ſane qd̓ ait petrꝰ: Dn̄e ſi vis deuotinem ſibi ſubditi obediētis ẜui oſtēdit̉. HEIErras tn̄ petre: ⁊ ſicut alius euāgeliſta teſtat: neſcisquid dicas. Noli tria tabernacula querere: cū vnūſit tabernaculū euāgelij: in quo lex ⁊ ꝓphete recapitulāda ſūt. Si aūt queris tria tabernacula necẜuos cū dn̄o conferas: ſed fac tria tabernacula: invnū pr̄i ⁊ filio ⁊ ſpiritui ſcō: vt quoꝝ ē vn̄a diminit.vnū ſit in pectore tuo tabernaculū. REMI. Errauit etiā qͥ voluit vt regnū electoꝝ ꝯſtitueret̉ in temqd̓ dn̄s ꝓmiſerat dare in celis. Errauit: qꝛ oblitꝰ ē ſe⁊ ſocios ſuos eē mortales: ⁊ abſqꝫ guſtu mortis vluit ſubire eternā felicitatē RABA. Et in eo ꝙoleſti conuerſationi tabernacula facienda putauit:qua domus neceſſario non erat: cum ſcriptum ſit:Templum non vidi in ea.¶ Adhuc eo loquente: ecce nubeslucida obūbrauit eos. Et ecce uoxde nube dicēs: Hic eſt filiꝰ meꝰ dilectus in quo mihi bn̄ cōplacui: ipſuaudite: Et audiētes diſcipuli ceciderūt in faciē ſuā: ⁊ timuerūt ualde:⁊acceſſit ieſus ⁊ tetigit eos: dixitqꝫeis: Surgite: ⁊ nolite tīere. Leuantes aūt oculos ſuos neminē uidert:niſi ſolū ieſū. Et deſcēdētibꝰ illis demōte p̄cepit ieſus dicens: Neminidixeritis uiſionē: donec filiuſ hominis a mortuis reſurgat.