Ca. XVII.

iudicium introducēs. vn̄ ſequit̉: Et tūc reddam vnicuiqꝫ ſcd̓m oꝑa eius/ HIERONY. Non eſt enimdiſtinctio iudei ⁊ gentilis viri ⁊ mulieris: pauperuꝫ⁊ diiuituꝫ: vbi nō ꝑſone ſed oꝑa ꝯſiderāt̉ CHRY.Hoc autem dixit non ſolū peccatoribꝰ penas comemorās: ſed iuſtis brauia ⁊ coronas/ HIERO. Poterat autē apoſtoloꝝ tacita cogitatio iſtiuſmodi ſcādalum ſuſtinere: Occiſioneꝫ ⁊ mortem nūc dicis eēfuturā: ꝙ autem ꝓmittis te affutuꝝ in gloria in tꝑalonga differt̉. Prouidēs gͦ occultoꝝ cognitor quidpoſſent obijcere: pn̄tem timorem pn̄ti compenſat p̄mio dicens: Sūt qͥdam de hic ſtani. qͥ non gu. mortēdo. vi. fi. ho. ve. in re. ſuo. CHRY. Uolens gͦ monſtrare quid eſt illa gl̓a in qͣ poſtea venturꝰ eſt: eis inpn̄ti vita reuelauit ſicut poſſibile erat eos diſcere: utneqꝫ in dn̄i morte iam doleāt. REMI. Qd̓ gͦ hicdicit̉ impletū eſt in tribus diſcipulis: qͥbus domintrāſfiguratus in mōte gaudia eterne repromiſſiōison̄dit: qͥ viderunt eum in regno ſuo venientē .i. in eaclaritate fulgenteꝫ: in qua ꝑacto iudicio videbit̉ aboībus ſanctis/ CHRY. Propter hoc aūt non p̄dic̄noīa eoꝝ qui aſcenſuri erant in montem: qꝛ reliquivalde cōcupiſcerent ſequi. exemplū illius glorie viſuri ⁊ grauiter tuliſſent velut deſpecti. GREGO.Uel regnum dei pn̄s eccl̓a vocat̉. ⁊ quia nōnulli exdiſcipulis eius vſqꝫ adeo in corꝑe victuri erant: vt eccleſiam dei ꝯſtructā ꝯſpicerent: ⁊ ꝯͣ huius mūdi gloriam erectam cōſolatoria ꝓmiſſione. nunc dr̄: Sūtqͥdam de hic ſtantibꝰ ORIGE. Moraliter autēv̓bum dei his qͥ nouiter inducunt̉ ad fidem: formaꝫhꝫ ẜui: ꝑfectis aūt venit in gloria pr̄is ſui. Angeli ātillius ſunt ꝓphetaꝝ ẜmones: quos nō eſt poſſibileante ſpiritaliter ītelligere: niſi cū ſpiritalit̓ intellectūfuerit v̓bū chriſti: vt videant̉ ſimul apparere in maieſtate. Tunc aūt dabit vnicuiqꝫ de gl̓a ſua ẜm actūeius: qꝛ quanto quis melior fuerit in actibꝰ ſuis tanto ſpiritaliꝰ intelligit chriſtū vel ꝓphetas ip̄iꝰ. Stātes aūt vbi ſtat ieſus: ſūt qͥ fundatas hn̄t apud ieſuꝫaīe baſes: Ex quibꝰ qui meliꝰ ſtant: dicunt̉ non guſtare mortem donec videant v̓bum dei: quod venitin regno ſuo vidēs eminentiā dei quam videre nonpn̄t qͥ diuerſis inuoluti ſunt peccatis: qd̓ eſt morteꝫguſtare: qua peccans aīa morit̉. Sicut enī vita eſt ⁊panis viuꝰ qͥ de celo deſcēdit: ſic ⁊ inimica eiꝰ morspanis eſt mortuꝰ. Ex iſtis aūt panibꝰ qͥdā modicuꝫmanducāt tm̄ guſtātes: qͥdam abundantius. qui .n.raro ⁊ modicū peccāt: tantūmodo guſtant mortemqui aūt ꝑfectius ſuſceperint ſpiritalē virtutē: nō guſtant eā: ſed viuo pane ſemꝑ veſcunt̉. ꝙ aūt dic̄: donec videāt non diffinit tp̄s: vt poſtqͣꝫ tranſierit illuddonec: fiat qd̓ ante non fuerat factū: ſed rem que neceſſaria eſt exponit. qui enī ſemel videt eū in gloriaeius: iam nequaqͣꝫ guſtabit mortē RAB A. Sanctos autem mortem guſtare teſtat̉: a quibus morscorporis quaſi libando guſtatur: vita vero animepoſſidendo tenet̉.CAPI. XVII.T poſt dies ſex aſſumpſit ieſus petꝝ ⁊ iacobū ⁊ iohānēfratrē eius: ⁊ duxit illos inCmontē excelſum ſeorſum: ⁊ tranſfi

guratꝰ eſt an̄ eos. Et reſplēduit facies eius ſicut ſol: ueſtimeta aūt eiꝰfacta ſunt alba ſicut nix. Et ecce apparuerūt illis moyſes ⁊ helias cumeo loquētes. Rn̄dens autē petrꝰ: dixit ad ieſum: Dn̄e bonū eſt nos hiceē: ſiuis faciamꝰ hic tria tabernacula: tibi unū: moyſiunū: ⁊ helie unū.REMI. Claritatē ſue viſionis quā ꝓmiſerat dominus diſcipulis ſuis in hac tranſfiguratione habita in monte poſt ſex dies cōpleuit. vn̄ dicit̉: Et poſtſex dies aſſumpſit pe. ⁊ ia. ⁊ io. fra. eius. HIERO.Querit̉ autem qūo poſt ſex dies aſſumpſit eos: cuꝫlucas euāgeliſta octonariū numerū ponat? ſed facilis eſt rn̄ſio: quia hic medij ponunt̉ dies: ibi pͥmꝰ additur ⁊ extremꝰ. CHRV. Ideo aūt non ꝯfeſtim facta ꝓmiſſione eos ſurſum ducit: ſed poſt ſex dies: vtreliqui diſcipuli nihil patiant̉ humanū .i. aliquē īuidie motum. vel vt horum dierum ſpacio vehemētiori cōcupiſcentia repleti: qui aſſumēdi erant: ſolicitamēte accederēt. RABA. Merito autem poſt ſexdies gl̓am illam on̄dit: qꝛ poſt ſex etates futura eſtreſurrectio. ORIGE. Uel quia in ſex diebus totus factus eſt viſibilis mundus. qui tranſcendit omnes res mundi: pōt aſcendere ſuꝑ mōtem excelſum⁊ gloriam aſpicere v̓bi dei. CHRV. Ideo aūt hostres aſſumpſit quoniā alij peccatores erant. Intēdeautem qualiter mattheus non occultat eos qui ſibip̄poſiti ſunt. hoc enim ⁊ iohānes facit p̄cipuas petrilaudes cōmemorās. Ab emulatione enī ⁊ vana gloria mundꝰ fuit apoſtoloꝝ chorus. HILA. In tribus autē aſſumptis de trium origine: Sem: Chaꝫ: ⁊Iaphet: futura electio populi oſtendit̉ RABA.Uel tres ſolūmodo diſcipulos ſecum ducit: Quiamulti ſunt vocati: pauci vero electi. Uel qꝛ qui nūcfidem ſancte trinitatis incorrupta mente ſeruāt: tūceterna eius viſione letant̉ REMI. Oſtenſurꝰ aūtdominꝰ gloriam ſue claritatis diſcipulis: duxit eosin montē. vnde ſequit̉: Et duxit illos in montem excelſum ſeorſum. In quo docet qꝛ neceſſe eſt oībusqui deū cōtemplari deſiderāt: vt nō in infimis voluptatibus iaceant: ſed amore ſupernorū ſemꝑ ad celeſtia erigant̉: ⁊ vt on̄dat diſcipulis quatenus gloriaꝫdiuine claritatis nō in huius ſeculi ꝓfundo querātſed in celeſtis beatitudinis regno. Ducūt̉ autē ſeorſum: qꝛ ſancti viri toto animo ⁊ fidei intentione ſeparati ſunt a malis: fundituſqꝫ ſeparabunt̉ in futuro:vel quia multi vocati pauci vero electi. Sequitur:Et tranſfiguratus eſt ante eos. THIER O. Qualisenī fructus eſt tempore iudicādi: talis apoſtolis apparuit. Nemo autem putet priſtinā eum formam ⁊faciem perdidiſſe vel amiſiſſe corporis veritatem: ⁊aſſumpſiſſe corpus ſpiritale vel aereum. Sed qūotranſfiguratus ſit: euāgeliſta demonſtrans. d. Et reſplenduit facies eiꝰ ſicut ſol: veſtimēta autē eius fcāſunt alba ſicut nix. Ubi ſplēdor faciei oſtēdit̉ ⁊ candor deſcribit̉ veſtiū: non ſubſtātia tollit̉: ſed gloriacōmutat̉. Certe tranſformatꝰ eſt dn̄s in eam gl̓am

l 3