Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Mattheus

ſumꝰ peccatū lapſi: alid̓ naturā ꝯditi. tūc noſmetipſos relinqͥmꝰ abnegamꝰ vitamꝰ qd̓ vetuſtatē fuimꝰ: ad hoc nitimur qd̓ nouitatē vocamur. ¶GREGO. ſuꝑ ezechie. Semetipſū etiā abnegat: qͥcūqꝫ mulat̉ ad meliora īcipit qd̓ erat.GREGO. xxiij. mora. Semetipſum etiā abnegatqui calcato typo ſuꝑbie an̄ dei oculos ſe a ſe alienum demōſtrat̉. 7ORIGE. Quāuis aūt videat̉ aliquis a peccato abſtine: tn̄ niſi ī crucē chriſti crediderit: non pōt dici chriſto ꝯfixus ſiue cruci. vn̄ ſequit̉:Et tollat crucē ſuam̄ CHRI. Uel alit̓: Qui negataliū vel frēm vel famulū vel quecūqꝫ: ſi flagellatum viderit: quodcūqꝫ patientē aſſiſtit: non adiuuat: ita vult corpori nr̄o nos ignoſcere: vt ſi flagellauerīt vel quodcūqꝫ aliud fecerīt corꝑi parcamus. hoc enī eſt parcere: ſicut pr̄es tūc ignoſcuntfilijs: magiſtris eoꝝ tradentes iuſſerīt: vt ꝑeāt.Ne aūt eſtimes vſqꝫ ad v̓ba tm̄ cōtumelias oꝫabnegare ſeip̄m: on̄dit vſqꝫ ad mortem etiā turpiſſimam .ſ. crucis: qd̓ ſignificat in hoc qd̓ dicit: Et tollatcrucē ſuā ſeqͣt̉ me. HLLA. Sequēdus enī ē dn̄scruce aſſumpta paſſionis ſue: ſi ſorte tn̄ volūtate comitādꝰ ē. CHRY. Quia etiā latrones multa grauia patiunt̉: vt eſtimes paſſio maloꝝ ſufficiat: adiugit cām patiendi dicit: Et ſeqͣt̉ me. vtpter oīa ſuſtineas: alias eiꝰ v̓tutes addiſcas. hoceſt enī ſeqͥ chriſtū vt oꝫ: diligentē eſſe circa v̓tutes:pati oīa ꝓpt̓ ip̄m. GREGM Duobꝰ etiam modiscrux tollit̉: aūt abſtinētiā affligit̉ corpꝰ: aut percōpaſſionē ꝓximi affligit̉ animꝰ. Sed qꝛ ipſis v̓tutibus quedā vitia mixta ſūt: dicēdū nobis eſt abſtinentiā carnis nōnūqͣꝫ vana gl̓a abſcidet: qꝛ tenuitas in corꝑe: pallor in vultū reſpicit̉: v̓tus patefacta laudat̉. Cōpaſſionē v̓o animi plerūqꝫ latēter obſidet pietas falſa: vt hanc nōnūqͣꝫ vſqꝫ ad ꝯdeſcēden vitijs ꝑtrahat. vn̄ ad hec excludēda ſubdit: Et ſeqͣtur. HIERO. Uel alit̓: Tollit crucē ſuā mundo crucifigit̉. cui aūt mūdꝰ crucifixus ē: ſequit̉ dn̄mcrucifixū. CHRV. Deinde qꝛ graue videbat̉ quodocm̄ eſt ea ꝯſequunt̉: id mitigat p̄mia pones ſupereminētia laboribꝰ malitie penas. vn̄ ſeqͥt̉: Quienī voluerit aīam ſuā ſaluā face̓ ꝑdet eā¶ ORIG.Qd̓ dupl̓r pōt intelligi. Primū ſic: Siqͥs amator vite pn̄tis parcit aīe ſue timēs mori: putās aīaꝫ ſuaꝫ hāc mortē ꝑire: iſte volēs hoc ẜuare aīaꝫ ſuaꝫꝑdet: alienā illā faciēs a vita eterna. Siqͥſ ꝯtēnēsvitā pn̄tem vſqꝫ ad mortē v̓itate certauerit: ꝑdetqͥdē aīam ſuā qͣꝫtū ad vitā pn̄tem. ſed qm̄ ꝓpter chriſtum ꝑdet: magis ſaluā faciet in vitā eternamAlio ſic: Siqͥs ītelligit eſt vera ſalus: acqͥrerevult ad ſalutē aīe ſue: iſte abnegās ſemetipſumdit: qͣꝫtū ad voluptates carnales aīam ſuā ꝓpt̓ xp̄m ꝑ̄dens aīam ſuā hoc: ſaluat oꝑa pietatis.dicendo enī: Qui voluerit: p̄cedentē ſequentē vnūſenſū on̄dit. Si qd̓ ſuꝑius dixit. Abneget ſemetip̄m: de morte corporali dixit: ꝯn̄ter hoc ſola morte ītellige̓ debemꝰ dcm̄. Si āt abnegare ſeip̄m eſtcarnalem cōuerſationē reijcere: perdere animam.eſt deponere voluptates carnales. Quid enī ꝓdeſt homini ſi mūduꝫuniuerſum lucret̉: aīe uero ſue detri

mētū patiat̉. Aut quā dabit honcōmutationē aīa ſua? Filiꝰ enitminis uenturꝰ eſt in gloria pr̄is ſ āgelis ſuiſ: tūc reddet unicuioẜm oꝑa eiꝰ. Amē dico uobis: ſunt de hic ſtātibꝰ guſtabūt motem: donec uideant filium hominisuenientem in regno ſuo.CHRY. Quia dixerat: vult ſaluare ꝑdet: podet̉ ſaluabit: vtrobiqꝫ ſalutē ꝑditionē ponenaliquis eſtimet equalē hincinde ꝑditionē ſalutem ſubiūgit: Quid enī ꝓdeſt ho. ſi mun. vni. li. quv̓o ſue detri. p. 2. q. d. ne dicas ꝑicula ꝓpt̓ rīmīminēt effugit̉: ſaluet aīam ſuā .i. vitā tꝑalem. Sꝫ pone etiā aīa .i. vita tꝑali totū orbē terraꝝ: qͥd ex hishomini erit ampliꝰ aīa īperpetuū ꝑeunte: Si erimfamulos tuos videres in leticia: te aūt in malis vliimis ꝯſtitutū: qͥd lucrareris ex eoꝝ dn̄io:? hoc etiā inaīa tua reputa: carne laſciuiēte ipſa futurā ꝑditionem expectat/ ORIGE. Puto etiā mūducrat̉ abnegat ſemetip̄m: nec ꝑdet aīaꝫ ſuā qͣuiad voluptates carnales: ip̄e facit aīe ſue detrime. duobꝰ nobis ꝓpoſitis magis eſt eligendū vmūdum ꝑdamus: lucremur aīas nr̄as CHRI.Sed ſi regnaueris ſuꝑ vniuerſum orbē terraꝝ: nonpoteris aīam tuā emere. vn̄ ſequit̉: Aut quā dabit cōmutationē aīa ſua? Ac ſi dicat: Diuitias ſiꝑdideris: poteris dare diuitias alias ad eas redimendas: aīam aūt ꝑdens: poteris aīam aliquā dareſed neqꝫ aliquid alid̓. Quid aūt mirabile eſt: firhoc cōtingit: etenī in corꝑe hoc videt̉ ꝯtingē̓ Ftfin.x. milia diademata corꝑi inſanabilit̓ egroto circiſueris: curat̉ A QRIGE. Et pͥma quidē faciemutatio aīe eſt ſubſtatia vt det ſubſtātiā ſuā homipauperibꝰ: ſaluet aīam ſuā. Sed puto hꝫsquid: qd̓ dans qͣſi cōmutationē aīe ſue liberetde morte: deus aūt aīabus hominū dedittionem p̄cioſum ſanguinē filij ſui GRECO. Velaliter pōt cōmutari: quia ſancta eccl̓a aliud habetp̄s ꝑſecutionis: aliud pacis: redēptor noſter ipeiꝰ tꝑa diſtinguit in p̄ceptis. ꝑſecutionis tꝑenenda eſt aīa: pacis aūt tꝑe ea que ampliꝰ dn̄aripfrangēda ſunt deſideria terrena. vn̄ dr̄: Quid entdeſt homini HIERO. Prouocatiſ aūt diſcivt abnegarēt̉ ſe tollerent crucē ſuā: grandis fit iaror audientiū. Iccirco triſtibꝰ leta ſuccedūt. diFiliꝰ enī ho. ven. eſt in gl̓a pr̄is ſui cum an. ſumes mortē; audi gloriā triūphātis. Uereris ciauſculta angeloꝝ myſteria. ORIGE. q. d. jlucdem filiꝰ hoīs venit: ſed in gloria. enī decebꝰ in gloria cōſtitutū peccata nr̄a portare. ſed vivenit in gloria: an̄ p̄parauerit diſcipulos ſuosſactus ſicut illi: vt illos faceret ſicut eſt ipſe cōſormeglorie ſue/ CHRV. Non autē dixit in taliquali eſt: ne alteritatē glorie ſuſpiceris: ſed aithioria pr̄is: vt eadē gl̓a on̄dat̉. Si aūt gl̓a vna eſt mnūfeſtū ſubſtantia vna eſt: Quid times perte ſtem audiēs: tūc me videbis in gl̓a. Si aūt ego ſuꝰ vos. ſed tn̄ dicēs gl̓am: terribilia īmiſcuitī nediꝰ