Mattheus
ſumꝰ ꝑ peccatū lapſi: alid̓ ꝑ naturā ꝯditi. tūc gͦ noſmetipſos relinqͥmꝰ ⁊ abnegamꝰ cū vitamꝰ qd̓ ꝑ vetuſtatē fuimꝰ: ⁊ ad hoc nitimur qd̓ ꝑ nouitatē vocamur. ¶GREGO. ſuꝑ ezechie. Semetipſū etiā abnegat: qͥcūqꝫ mulat̉ ad meliora ⁊ īcipit eē qd̓ nō erat.GREGO. xxiij. mora. Semetipſum etiā abnegatqui calcato typo ſuꝑbie an̄ dei oculos ſe eē a ſe alienum demōſtrat̉. 7ORIGE. Quāuis aūt videat̉ aliquis a peccato abſtine: tn̄ niſi ī crucē chriſti crediderit: non pōt dici chriſto ꝯfixus ſiue cruci. vn̄ ſequit̉:Et tollat crucē ſuam̄ CHRI. Uel alit̓: Qui negataliū vel frēm vel famulū vel quecūqꝫ: ⁊ ſi flagellatum viderit: ⁊ quodcūqꝫ patientē nō aſſiſtit: non adiuuat: ita vult corpori nr̄o nos nō ignoſcere: vt ſi flagellauerīt vel quodcūqꝫ aliud fecerīt corꝑi nō parcamus. hoc enī eſt parcere: ſicut pr̄es tūc ignoſcuntfilijs: cū magiſtris eoꝝ tradentes iuſſerīt: vt nō ꝑeāt.Ne aūt eſtimes ꝙ vſqꝫ ad v̓ba tm̄ ⁊ cōtumelias oꝫabnegare ſeip̄m: on̄dit vſqꝫ ad mortem etiā turpiſſimam .ſ. crucis: qd̓ ſignificat in hoc qd̓ dicit: Et tollatcrucē ſuā ⁊ ſeqͣt̉ me. HLLA. Sequēdus enī ē dn̄scruce aſſumpta ⁊ paſſionis ſue: ⁊ ſi nō ſorte tn̄ volūtate comitādꝰ ē. CHRY. Quia etiā latrones multa grauia patiunt̉: vt nō eſtimes ꝙ paſſio maloꝝ ſufficiat: adiugit cām patiendi cū dicit: Et ſeqͣt̉ me. vt ꝓpter eū oīa ſuſtineas: ⁊ alias eiꝰ v̓tutes addiſcas. hoceſt enī ſeqͥ chriſtū vt oꝫ: diligentē eſſe circa v̓tutes: ⁊pati oīa ꝓpt̓ ip̄m. GREGM Duobꝰ etiam modiscrux tollit̉: cū aūt ꝑ abſtinētiā affligit̉ corpꝰ: aut percōpaſſionē ꝓximi affligit̉ animꝰ. Sed qꝛ ipſis v̓tutibus quedā vitia mixta ſūt: dicēdū nobis eſt ꝙ abſtinentiā carnis nōnūqͣꝫ vana gl̓a abſcidet: qꝛ dū tenuitas in corꝑe: dū pallor in vultū reſpicit̉: v̓tus patefacta laudat̉. Cōpaſſionē v̓o animi plerūqꝫ latēter obſidet pietas falſa: vt hanc nōnūqͣꝫ vſqꝫ ad ꝯdeſcēdendū vitijs ꝑtrahat. vn̄ ad hec excludēda ſubdit: Et ſeqͣtur mē. HIERO. Uel alit̓: Tollit crucē ſuā qͥ mundo crucifigit̉. cui aūt mūdꝰ crucifixus ē: ſequit̉ dn̄mcrucifixū. CHRV. Deinde qꝛ graue videbat̉ quodocm̄ eſt ꝑ ea q̄ ꝯſequunt̉: id mitigat p̄mia pones ſupereminētia laboribꝰ ⁊ malitie penas. vn̄ ſeqͥt̉: Quienī voluerit aīam ſuā ſaluā face̓ ꝑdet eā¶ ORIG.Qd̓ dupl̓r pōt intelligi. Primū ſic: Siqͥs amator vite pn̄tis parcit aīe ſue timēs mori: ⁊ putās aīaꝫ ſuaꝫꝑ hāc mortē ꝑire: iſte volēs hoc mō ẜuare aīaꝫ ſuaꝫꝑdet eā: alienā illā faciēs a vita eterna. Siqͥſ ꝯtēnēsvitā pn̄tem vſqꝫ ad mortē ꝓ v̓itate certauerit: ꝑdetqͥdē aīam ſuā qͣꝫtū ad vitā pn̄tem. ſed qm̄ ꝓpter chriſtum ꝑdet eā: magis eā ſaluā faciet in vitā eternamAlio mō ſic: Siqͥs ītelligit q̄ eſt vera ſalus: ⁊ acqͥrerevult eā ad ſalutē aīe ſue: iſte abnegās ſemetipſum ꝑdit: qͣꝫtū ad voluptates carnales aīam ſuā ꝓpt̓ xp̄m⁊ ꝑ̄dens aīam ſuā hoc mō: ſaluat eā ꝑ oꝑa pietatis.dicendo enī: Qui voluerit: p̄cedentē ⁊ ſequentē vnūſenſū eē on̄dit. Si gͦ qd̓ ſuꝑius dixit. Abneget ſemetip̄m: de morte corporali dixit: ꝯn̄ter hoc d̓ ſola morte ītellige̓ debemꝰ dcm̄ eē. Si āt abnegare ſeip̄m eſtcarnalem cōuerſationē reijcere: ⁊ perdere animam.eſt deponere voluptates carnales.¶ Quid enī ꝓdeſt homini ſi mūduꝫuniuerſum lucret̉: aīe uero ſue detri
mētū patiat̉. Aut quā dabit honcōmutationē ꝓ aīa ſua? Filiꝰ enitminis uenturꝰ eſt in gloria pr̄is ſcū āgelis ſuiſ: ⁊ tūc reddet unicuioẜm oꝑa eiꝰ. Amē dico uobis: ſuntdā de hic ſtātibꝰ ꝗ nō guſtabūt motem: donec uideant filium hominisuenientem in regno ſuo.CHRY. Quia dixerat: qͥ vult ſaluare ꝑdet: ⁊ qͥ podet̉ ſaluabit: vtrobiqꝫ ſalutē ⁊ ꝑditionē ponenaliquis eſtimet equalē eē hincinde ꝑditionē ⁊ ſalutem ſubiūgit: Quid enī ꝓdeſt ho. ſi mun. vni. li. quv̓o ſue detri. p. 2. q. d. ne dicas ꝙ qͥ ꝑicula q̄ ꝓpt̓ rīmīminēt effugit̉: ſaluet aīam ſuā .i. vitā tꝑalem. Sꝫ pone etiā cū aīa .i. vita tꝑali totū orbē terraꝝ: qͥd ex hishomini erit ampliꝰ aīa īperpetuū ꝑeunte: Si erimfamulos tuos videres in leticia: te aūt in malis vliimis ꝯſtitutū: qͥd lucrareris ex eoꝝ dn̄io:? hoc etiā inaīa tua reputa: cū carne laſciuiēte ipſa futurā ꝑditionem expectat/ ORIGE. Puto etiā ꝙ mūducrat̉ qͥ nō abnegat ſemetip̄m: nec ꝑdet aīaꝫ ſuā qͣuiad voluptates carnales: ⁊ ip̄e facit aīe ſue detrimetū. Iō duobꝰ nobis ꝓpoſitis magis eſt eligendū vmūdum ꝑdamus: ⁊ lucremur aīas nr̄as ¶ CHRI.Sed ſi regnaueris ſuꝑ vniuerſum orbē terraꝝ: nonpoteris aīam tuā emere. vn̄ ſequit̉: Aut quā dabithō cōmutationē ꝓ aīa ſua? Ac ſi dicat: Diuitias ſiꝑdideris: poteris dare diuitias alias ad eas redimendas: aīam aūt ꝑdens: nō poteris aīam aliquā dareſed neqꝫ aliquid alid̓. Quid aūt mirabile eſt: firhoc cōtingit: etenī in corꝑe hoc videt̉ ꝯtingē̓ Ftfin.x. milia diademata corꝑi inſanabilit̓ egroto circiſueris: nō curat̉ A QRIGE. Et pͥma quidē facie cōmutatio aīe eſt ſubſtatia vt det ſubſtātiā ſuā homipauperibꝰ: ⁊ ſaluet aīam ſuā. Sed puto ꝙ nō hꝫsquid hō: qd̓ dans qͣſi cōmutationē aīe ſue liberet eāde morte: deus aūt ꝓ aīabus hominū dedit cōtionem p̄cioſum ſanguinē filij ſui GRECO. Velaliter pōt cōmutari: quia ſancta eccl̓a aliud habetp̄s ꝑſecutionis: ⁊ aliud pacis: redēptor noſter ipeiꝰ tꝑa diſtinguit in p̄ceptis. nā ꝑſecutionis tꝑenenda eſt aīa: pacis aūt tꝑe ea que ampliꝰ dn̄aripfrangēda ſunt deſideria terrena. vn̄ dr̄: Quid entdeſt homini HIERO. Prouocatiſ aūt diſcivt abnegarēt̉ ſe ⁊ tollerent crucē ſuā: grandis fit iaror audientiū. Iccirco triſtibꝰ leta ſuccedūt. ⁊ diFiliꝰ enī ho. ven. eſt in gl̓a pr̄is ſui cum an. ſumes mortē; audi gloriā triūphātis. Uereris ciauſculta angeloꝝ myſteria. ORIGE. q. d. jlucdem filiꝰ hoīs venit: ſed nō in gloria. nō enī decebꝰeū in gloria cōſtitutū peccata nr̄a portare. ſed vivenit in gloria: cū an̄ p̄parauerit diſcipulos ſuosſactus ſicut illi: vt illos faceret ſicut eſt ipſe cōſormeglorie ſue/ CHRV. Non autē dixit in taliquali eſt: ne alteritatē glorie ſuſpiceris: ſed aithioria pr̄is: vt eadē gl̓a on̄dat̉. Si aūt gl̓a vna eſt mnūfeſtū ꝙ ſubſtantia vna eſt: Quid gͦ times perte ſtem audiēs: tūc me videbis in gl̓a. Si aūt ego ſuꝰ⁊ vos. ſed tn̄ dicēs gl̓am: terribilia īmiſcuitī nediꝰ