Mattheus

CIRIL. in li. theſau. Scd̓m autē hāc dn̄i ꝓmiſſionem eccl̓a apl̓ica petri ab oī ſeductione he̓ticaqꝫ cōuētione manet īmaculata: ſuꝑ oēs p̄poſitos ⁊ ep̄os⁊ ſuꝑ oēs pͥmates eccl̓aꝝ ⁊ apl̓oꝝ in ſuis pōtificibꝰ īfide pleniſſima ⁊ auctoritate petri. Et cū alie eccleſiequorūdā errore ſint verecūdate: ſtabilita inqͣſſibil̓ripſa ſola regnat: ſilentiū īponēs ⁊ oīuꝫ obturās orahereticoꝝ: ⁊ nos neceſſario ſalutꝭ nō decepti ſuꝑbianeqꝫ vino ſuꝑbie debriati typum v̓itatis ⁊ ſcē apl̓icetraditionis vna cū ipſa cōfitemur ⁊ p̄dicamꝰ HI ERONY̓. Nemo aūt putet hoc de morte dici ꝙͣ apl̓iꝯditioni mortis ſubiecti nō fuerīt quoꝝ martyria videat coruſcare ORIGE. Si gͦ ⁊ nos pr̄e nobis reuelāte qui eſt in celis: qn̄ .ſ. ꝯuerſatio nr̄a in celis eſtꝯfeſſifuerimꝰ ieſuꝫ xp̄m eē filiū dei viui ⁊ nobis dicet̉: Tu es petrus. petra enī eſt oīs qͥ imitator ē xp̄i:aduerſus quē aūt porte p̄ualēt inferoꝝ: ille neqꝫ petra dicendꝰ eſt: ſupra quā edificat chriſtꝰ eccl̓aꝫ neqꝫeccl̓a neqꝫ ꝑs eccl̓e quā xp̄s edificat ſupra petraꝫ.CHRI. Deinde ⁊ aliū petri dicit honorē cū ſubditur: Et tibi dabo claues regni celoꝝ. q. d. Sicut pr̄ tibi dedit me cognoſce̓: ita ⁊ ego tibi aliquid dabo .ſ.claues regni celoꝝ. RAB A. Qui enī regē celorūmaiori p̄ ceteris deuotione ꝯfeſſus ē: merito p̄ceterꝭipſe collatis clauibꝰ regni celeſtis donatꝰ eſt: vt conſtaret oībus qꝛ abſqꝫ ea ꝯfeſſione ac fide regnū celorū nullus poſſet ītrare. Claues aūt regni celoꝝ ip̄aꝫdiſcretionē ⁊ potentiā noīat: potētiā qua liget ⁊ ſoluat: diſcretōem qꝛ dignos vel īdignos diſcernat.GLO. Un̄ ſeqͥt̉: Et quodcūqꝫ ligaueris .i. quēcūqꝫ īdignū remiſſione iudicaueris dū viuit: indignꝰ apd̓deū iudicabit̉: Et quodcūqꝫ ſolueris .i. quēcunqꝫ ſouendū iudicaueris dū viuit: remiſſionē peccatorumꝯſequet̉ a deo/ ORIGE. Uide aūt quātā ptātemhꝫ petra ſuꝑ quā edificat̉ eccl̓a: vt etiā iudicia eiꝰ manent firma qͣſi deo iudicāte ꝑ ea/ CHRY. Uide ātqͣliter chriſtꝰ reducit petrū ad excelſam de ip̄o intelligentiā. Hec enī ei ſe ꝓmittit datuꝝ que ſūt ꝓpͥa deiſolius .ſ. peccata ſoluere: ⁊ eccl̓am īmutabilē facereinter tot ꝑſecutionū ⁊ tētationū ꝓcellas/ RABA.Hec aūt ligādi atqꝫ ſoluēdi ptās qͣꝫuiſ ſoli petro data videat̉ a dn̄o: tn̄ ⁊ ceteris apl̓is dat̉: necnō etiamnūc ī ep̄is ac p̄ſbyteris oī eccl̓e. Sed iō petrꝰ ſpāliterclaues regni celoꝝ ⁊ pͥncipatū iudiciarie ptātis accepit: vt oēs ꝑ orbē credētes ītelligāt qꝛ qͥcūqꝫ ab vnitate fidei vel ſocietatis illiꝰ quolibet mō ſemetip̄osſegregant: tales nec vinculis peccatorū abſolui: necianuā pn̄t regni celeſtiſ īgredi GLO. Spāliter etiam eā petro ꝯceſſit: vt ad vnitatē nos iuitaret. Ideoenī eū pͥncipē apl̓oꝝ ꝯſtituit: vt eccl̓a vnū p̓ncipaleꝫchriſti haberet vicariū: ad quē diuerſa mēbra eccl̓erecurrerēt: niſi forte īter ſe diſſentirēt. Qd̓ ſi diuerſacapita eēt ī eccl̓a vnitatis vinculū rūperet̉. Quidaꝫaūt dicūt ꝙ iō dicit: Suꝑ terrā. Nō enī data ē ptāsligādi vel ſoluēdi mortuos: ſed viuos. Qui aūt mortuos ſolueret vel ligaret: nō ſuꝑ terrā: ſed poſt terrāhoc faceret̉. EXſenten. cōſtantinopol̓. cōcilij. Qūoaūt p̄ſumūt quidā dice̓ de viuis tātumodo hec ocāeſſe: an ignorāt qꝛ iudiciū anathematis nihil ē alid̓qͣꝫ ſeparatio; Euitandi ſūt aūt illi qui a peſſimis culpis detinent̉: ſiue in viuis ſint ſiue nō. Anocente .n.ſemꝑ reſurgere neceſſariū eſt. Sed ⁊ auguſtini reli-

gioſe memorie qͥ inter aphrycanos ep̄os ſplendiuerſe epiſtole recitate ſūt: ſignificāteſ ꝙ ohereticos ⁊ poſt mortē anathematizare. Calēeccl̓aſticā traditionē: ⁊ alij aphrycani ep̄i ẜuaueritSed ⁊ ſcā romana eccl̓a quoſdā ep̄os poſt moranathematizauit: lꝫ ꝓ fide in vita ſua nō eēt acti HIERO. Iſtu locū ep̄i ⁊ preſbyteri nō īteltes aliqͥd ſibi de phariſeoꝝ aſſumūt ſuꝑcilio: vt vedānent īnocentes: vel ſoluere ſe noxios arbitrentcū apud dn̄m nō ſnīa ſacerdotū ſed reoꝝ vita qraLegimꝰ in leuitico de leproſis vbi iubēt̉ on̄dere ſſacerdotibus: ⁊ ſi leprā habuerīt: tūc aⁱ ſacerdotemūdi fiāt: nō ꝙ ſacerdotes leproſos faciant ⁊ īmudos ſed ꝙ habeāt noticiā leproſi ⁊ nō leproſi: ⁊ pdiſcernere qͥ mūdus: qͥ ve īmundus ſit. Qūo qͦ ibiproſum ſacerdos īmundū facit? ⁊ hic alligat vel ſouit ep̄s vel p̄ſbyter nō eos qͥ inſontes ſūt vel inſed ꝓ officio ſuo cū peccatoꝝ audierīt veritates: ſciqui ligādus ſit: qͥ ſoluēdus. QRIGE. Sit gͦ imohenſibilis qͥ alteꝝ ligat vel ſoluit: vt īueniat̉ dignꝰgare vel ſoluere ī celo. Sed ⁊ ei qͥ potuerit v̓tutportas obſtrue̓ inferoꝝ: qͣſi p̄miū dant̉ claues recuceloꝝ. oēs enī ſpēs v̓tutis cū qͥs eā ceperit oꝑaripſe ſe adaperit an̄ eū: dn̄o videlꝫ aperiēte eā ꝑ gr̄aſuā vt īueniat̉ eadē virtꝰ ⁊ porta eē ⁊ clauis porte.Forſitan aūt ⁊ vnaq̄qꝫ virtus eſt regnū cele¶ Tunc p̄cepit diſcipulis ſuis ut nemini dicerēt: qꝛ ipſe eēt ieſus chriſtExinde cepit ieſus on̄dere diſcipuſuis: qꝛ oporteret cum ire hicroſomam: ⁊ multa pati a ſenioribꝰ ⁊ ſcribis ⁊ pͥncipibꝰ ſacerdotum ⁊ occidiItertia die reſurgere.QRIGE. Poſtqͣꝫ petrus cōfeſſus ē filiū dei viutqꝛ noluit hoc eos īterim p̄dicare ſubdit̉: Tūc ppit diſcipulis ſuis vt nemini dicerēt: qꝛ ipſe eſt ieſuschriſtus. HI ERO. Sed cū ſupra mittens diſcipulos ad p̄dicandū iuſſerit eis: vt annūciarēt aduētuſuū: videt̉ eē ꝯͣrium qd̓ hic p̄cipit: ne ſe dicāt eē ieſūchriſtū. mihi videt̉ aliud eē chriſtū p̄dicare: alid̓ ieſchriſtū. Et chriſtꝰ cōe dignitatis eſt nomē: ieſuspriū vocabulū ſaluatoris. ORIG. Uel tūc leuiteqͥdē de eo ānūciabāt: qͣſi de magno ⁊ mirabili virochriſtū aūt eē eū nōdū annūciabāt. Qui aūt vult ēchriſtū eū p̄dicatū ab apl̓is: dicet qm̄ leuiter p̄mitvoluit eos mētionē nominis ſui: vt īterim fcō filentio p̄dicatōis huiꝰ: hocip̄m qd̓ leuiter de chriſto aditu fuerat digerat̉ in ſenſibꝰ auditoꝝ. Aut ita ē ſoluēda q̄ſtio: vt videāt̉ ea q̄ ſuꝑius de ānūciādo chriſto ſunt dicta: nō ad tp̄s ꝑtinere qd̓ fuit an̄ chriſti ſeſurrectōem: ſed ad tꝑa pꝰ futura. Hec aūt q̇ manevt nemini dicant: tūc apl̓is ꝯuenire. inutile enī ē ſpꝫqͥdē p̄dicare: crucē aūt eius tacere. Propterea precepit eis vt nemini dicerēt: qꝛ ip̄e eſt chriſtus: ⁊ preprabat eos vt poſtmodū dicant: Qm̄ ipſe eſt chriſtqui crucifixus ē: ⁊ reſurrexit a mortuis ¶HIERO.Qd̓ ne qͥs putet nr̄e tm̄ eē ītelligētie qd̓ ſeq̄t̉. cauiatunc ꝓhibite p̄dicationis exponit. Seqͥt̉ enī. xxindecepit ieſus on̄. diſci. ſuis: qꝛ opor. eū ire hiero. ⁊ mūla