Mattheus
Sed qꝛ illi qͥ miraculū de ſeptē pāibus narrauerūtnec illud de qͥnqꝫ tacuerūt neminē mouet: ⁊ vtrūqꝫfactū hoīes intelligūt. hoc ideo diximꝰ: vt ſicubi ſimile reꝑit̉ factū a dn̄o qd̓ in aliquo alte̓i euāgeliſteita repugnare videatur: vt oīo ſolui nō poſſit: nihilaliud intelligat̉ qͣꝫ vtrūqꝫ factum eē: ⁊ aliud ab aliocōmemoratū/ GLO. Notādū aūt ꝙ pͥus dn̄s aufert debilitates ⁊ poſſea cibat: qꝛ pͥus ſunt remouēda pct̄ā: ⁊ poſtea aīa verbis dei nutriēda/ HILA.Sicut aūt illa turba quā pͥus pauit iudaice credentiū cōuenit plebi: ita hec populo gentiū ꝯꝑat̉. ꝙ v̓oqͣtuor milia virorū cōgregant̉: multitudo innumerabiliū ex qͣtuor orbis ꝑtibꝰ ītelligit̉/ HIERO. Iſtietiā nō ſunt qͥnqꝫ milia: ſed qͣtuor milia: qui numerus ſemꝑ in laudibꝰ ponit̉. ⁊ qͣdrāgulꝰ lapis nō fluctuat: nō ē inſtabilis. ⁊ ob hāc cām etiā euangeliain hoc numero conſecrata ſunt. In ſuꝑiori gͦ ſignoqꝛ ꝓpinqui erāt: ⁊ vicini quīqꝫ ſenſuū: nō ip̄e dominus eoꝝ recordat̉ ſed diſcipuli. Hic aūt ip̄e dn̄s miſereri ſe dicit eoꝝ: quia triduo iam ꝑſeuerant cū eoqꝛ .ſ. patri: filio: ſpūiqꝫ ſancto credebāt/ HILA. Ul̓qꝛ omne paſſiōis dn̄ice tp̄s cū dn̄o agūt: ſiue qꝛ venturi ad baptiſmū confitēt̉ ſe credere in paſſiōe ac reſurrectōe eiꝰ: ſiue qꝛ toto paſſiōis dn̄ice tꝑe ieiunijsdn̄o qͣdā cōpaſſiōis ſocietate iūgūt̉. RABA. Ul̓hͦ dr̄: qꝛ in toto ſeculo tertiū tp̄s eſt quo gr̄a dat̉: pͥmū ante legē: ſecūdū ſub lege: tertiū ſub gr̄a: qͣrtuꝫ ēin celo ad qd̓ tendēs reficit̉ in via. REMI. Ul̓ qꝛpctā cōmiſſa ꝑ pnīam corrigētes: cogitatōe: locution: cōuertūt̉ ad dn̄ꝫ. Has turbas noluit dn̄s dimittere ieiunas ne deficerēt in via: qꝛ pctōres ꝑ pnīamcōuerſi in curſu labētis ſeculi ꝑeūt: ſi abſqꝫ ſacre doctrine pabulo dimittāt̉ GLO. Septē panes ſuntſcpͥtura noui teſtamēti: in quo gr̄a ſpūſſancti reuelat̉ ⁊ dat̉: neqꝫ ſunt ordeacei vt ſupra: qꝛ nō hic vt īlege vitale alimētū: figuris quaſi tenaciſſima paleategit̉. hic nō duo piſces: vt ī lege duo iugebāt̉ .ſ. rex⁊ ſacerdotes: ſed pauci .i. ſancti noui teſtamēti: qͥ defluctibꝰ ſeculi erepti ⁊ ſuſtinēt turbulētū mare: ⁊ exemplo ſuo nos reficiūt: ne in vita deficiamꝰ 7HLA. Turbe aūt terra recūbūt. null̓ .n. legis oꝑibꝰ fuerat ante ſubſtrate: ſed pctōꝝ ⁊ corꝑū ſuoꝝ inhe̓bāt¶ GLO. Uel ibi ſuꝑ fenū: vt deſideria carniſ ꝯpͥmāt̉hic ſuꝑ terrā: vbi ⁊ ip̄e mūdꝰ relinqͥ p̄cipit̉: vel mōsin quo dn̄s reficit eſt altitudo chriſti. ibi gͦ fenū ſuꝑterrā: qꝛ ibi eſt celſitudo chriſti: ꝑꝑ carnaleſ carnaliſpe ⁊ deſiderio tegit̉. hic remota oī cupiditate carnali cōuiuas noui teſtamēti ſpe ꝑmanētes ſolidatas cōtinet: ibi quinqꝫ milia qͥ carnales qͥnqꝫ ſēſibꝰſubditi: hic qͣtuor ꝑꝑ qͣtuor v̓tutes qͥbꝰ ſpirital̓r muniūt̉ tēꝑantiā: prudētiā: fortitudinē: ⁊ iuſticiā. qͣruꝫpͥma eſt cognitio reꝝ appetēdaꝝ ⁊ vitādarū: ſecūdarefrenatio cupiditatis ab his q̄ tꝑal̓r delectāt: t̓tiafirmitas ꝯͣ moleſta ſeculi: qͣrta q̄ ꝑ oēs diffundit̉: dilectio dei ⁊ ꝓximi: ⁊ ibi ⁊ hic mulieres ⁊ ꝑuuli excepti ſunt: qꝛ in veteri ⁊ nouo teſtamēto nō admittūtur ad dn̄m qͥ nō ꝑdurāt occurre̓ in viꝝ ꝑfectū: l̓ firmitate viriū: vel leuitate mētis. Utraqꝫ refectio inmōte celebrata eſt: qꝛ vtriuſqꝫ teſtamēti ſcpͥtura etaltitudinē celeſtiū p̄ceptoꝝ mādat ⁊ p̄miū. Utraqꝫaltitudinē chriſti p̄dicat: altiora myſteria que nō capit cōis turba: apl̓i ſufferūt ⁊ implēt .ſ. ꝑfectoꝝ cor
da ſeptiformiſ ſpūs gr̄a ad ītelligēdū illuſtrata. ſpte iūco ⁊ folijs palmaꝝ ſolēt ꝯtexti: ⁊ ſignificāt ſoqui radicē cordis in ip̄o fonte vite collocāt:. ne arſcant: vt iūcus in aqua: ⁊ palmam eterne retributitonis in corde retinet.CA.XVT dimiſſa turba aſcendit inauiculam ⁊ uenit in finesmagedan: Et acceſſerūt adeum phariſei et ſaducei tentanteset rogauerunt eum ut ſignum de celo oſtenderet eis. At ille reſpōdensait illis: Facto ueſpere dicitis: ſerenum erit: rubicundū eſt enī celumEt mane hodie tēpeſtas: rutilat .n.triſte celum. Facieꝫ ergo celi dijuocare noſtis: ſigna autē temporū nōpoteſtis. Generatio mala ⁊ adultera ſignū querit: ⁊ ſignum non dabitur ei niſi ſignuꝫ ione prophete. Etrelictis illis abijt.CHRV. Sicut poſt miraculū quinqꝫ panūdominus turbas dimiſit: ita ⁊ nūc. nec autē pedes recedit: ſed nauigio ne turba eum ſequat̉. vnde diciEt dimiſſa turba aſcēdit in nauiculā: ⁊ venit in fines magedan. ¶ AVGV. de con. euan. Marcꝰ aūtdicit ꝙ in dalmanutha nec eſt dubitandū eundemlocum eſſe ſub vtroqꝫ nomīe. Nam pleriqꝫ codicenō habēt etiā ẜm marcū niſi magedan/ RAbAEſt autē magēda regio cōtra geraſā: ⁊ interptatupoma vel nūcia: ⁊ ſignificat hortū de quo dicitur:Hortus cōcluſus: fons ſignatꝰ: in quo creſcunt poma virtutū: ⁊ vbi nūciat̉ nomē domini. Docet autēꝙ p̄dicatores miniſtrato verbo turbe: ip̄i intra cubiculum cordis virtutū pomis debēt refici. SequitEt acceſſerūt ad eum phariſei ⁊ ſaducei tentātes erogauerūt eū: vt ſignū de celo oſtēderet eis¶ RMi. Admirāda quippe eſt cecitas phariſeoꝝ ⁊ ſadeceorū. ſic enim poſtulabāt ſignum de celo: quaſieinon eſſent ſigna que facere videbat̉. Quod autē ſugnū poſtularent: iohānes manifeſtat. refert .n. polrefectōem de quīqꝫ panibus turbā acceſſiſſe ad dominū ⁊ dixiſſe: quod ſignū facis vt faciamꝰ ⁊ credmus tibi. Patres noſtri in deſerto manna comerūt: ſicut ſcriptū eſt: Panē de celo dedit eis manacare. Ideoqꝫ ⁊ hi dicūt: Oſtēde nobis ſignū de celo.i. fac vt vno vel duobꝰ diebꝰ māna pluat: vt tot populus paſcat̉ ſicut multo temꝑe factū eſt in deientIp̄e vero inſpiciēs cogitatōnes eorū vt deus: et videns ꝙ ſi etiā ſignū de celo eis oſtēderet nō crederent: noluit eis dare. ſignū quod poſtulabāt. vnde ꝫquitur: At ille reſpōdens ait illis: Facto reſpere scitis: ſerenuꝫ erit HIERO. Hoc apud grecospleriſqꝫ codicibꝰ non habetur. Senſus autē malfeſtus eſt: ꝙ ex elementorū ordinetur conſonatꝰpoſſunt ⁊ ſereni ⁊ pluuioſi dies p̄noſci. Scribe dū