CA. XV

EHRY. Hi aūt in duobꝰ fidē ſuā demōſtrabāt: ⁊in aſcēdē̓do mōtē. Et in hoc quia eſtimabāt ſe nll̓oalio indigere: niſi vt ꝓijcerent̉ ad pedes ieſu: neqꝫ ētadhuc tangūt fimbriā veſtimēti: ſed ad altiorē fidēaſcēdūt. vnde dicit̉: Et ꝓie. eos ad pe. eius. Et mulieris quidē filiā cū multa tarditate curauit: vt eiꝰ virtutem on̄deret. His aūt nō quia meliores erāt: ſedvt infideliū iudeoꝝ ora obſtrueret: cōfeſtim ſaluationem p̄bet. vnde ſequit̉: Et curauit omēs. Ml̓titudo aūt eoꝝ qui curabāt̉ ⁊ facilitas ſanatiōis eos inſtuporē mittebat. vnde ſequitur: Ita vt tur. mira. vi.mū loquētes HIERO. De debilibꝰ tacuit: qͥa qͥdde cōtrario diceret vno verbo nō habei RABA.Myſtice aūt cū filia chananee p̄figuraſſet ſalutemgentiū: venit in iudeā: quia cū plenitudo gētiū ītrauerit: tūc omīs iſrl̓ ſaluꝰ erit 7GLO. Mare autemiuxta quod venit ieſus turbida huiꝰ ſeculi volumīaſignificat: quod eſt galilee: cum homīes a vitijs acvirtutes trāſmigrāt KHIERO. Aſcēdit aūt in mōtem: et quaſi auis teneros fētꝰ ꝓuocet ad volandū.RABA. Ut .ſ. auditores ſuos erigat ad ſuperna⁊ celeſtia meditāda. Sedebatqꝫ ibi: vt demōſtraretnō niſi in celeſtibꝰ requiē eſſe querendā. Eo autemſedēte in mōte .i. in celoꝝ arce accedūt turbe fideliūdeuota mēte illi appropinquātes: ducētes ſecū mutos ⁊ cecos: eoſqꝫ ad pedes ieſu ꝓijciūt: quia peccata cōfitētes ip̄i ſoli curādoſ ſubijciūt quos ita curatvt turbe mirent̉ ⁊ magnificēt deū iſrl̓: quia fidelesquādo viderīt eos qui ſpirital̓r egrotauerāt: diuerẜoꝑbꝰ vitutū ditatos laudē deo decantāt̉. GLO.Muti aūt ſunt qui nō laudāt deū: ceci qui nō ītelligūt viam vite: ſurdi qui nō obtemperāt: claudi ꝑdeuia boni operis nō recte euntes. debibiles ſunt:qui infirmi ſunt in bonis oꝑbus.¶ Ieſus aūt cōuocatis diſcipulisſuis dixit: Miſereor turbe: quia triduo iam ꝑſeuerāt mecū: ⁊ nō habētquod māducent. Et dimittere eosieiunos nolo: ne deficiāt in uia. Etdicūt ei diſcipuli: Unde ergo nobisin deſerto panes tātoſ: ut ſaturemturbā tantā? Et ait ill̓ ieſus: Quotpanes habetiſ? At illi dixerūt ſeptē⁊ paucos piſciculos. Et p̄cepit turbe: ut diſcūberēt ſuꝑ terrā. Et accipiēs ſeptē panes ⁊ piſces: ⁊ gratiasagens fregit ⁊ dedit diſcipulis: ⁊ diſcipuli dederūt populo: ⁊ comeder̄t⁊ oēs ſaturati ſunt. Et qd̓ ſuꝑfuitde fragmētis tulerūt ſeptē ſportasplenas. Erāt aūt ꝗ māducauerat qͣtuor milia hoīꝫ: extra ꝑuulos ⁊ mulieres.

HIERO. Prius chriſtus infirmorū debilitatesabſtulerat: poſtea vero ſanatis offert cibos. Cōuocat quoqꝫ diſcipulos ſuos: ⁊ quod facturꝰ ē loqͥturvn̄ dr̄: Ie. aūt cōuo. diſci. ſu. di. Miſere. turbe. Hocaūt facit vt mgr̄is exemplū tribuat: cū minoribusatqꝫ diſcipulis cōmunicādi ſimilia: vel ex cōfabulatōne intelligāt ſigni magnitudinē. CHRY. Turbe .n. cū ad ſanatōem veniſſent: nō audebāt peterepanes. vn̄ ip̄e amator hoīm ⁊ oīm curā gerēs: etiaꝫnō petētibꝰ dat. ꝑꝑ qd̓ dicit: Miſereor turbe. Ne ātdicat̉: qm̄ veniētes viaticū portauerāt dicit: Quiatriduo iam ꝑſe. mecū: ⁊ nō hn̄t qd̓ māducēt. Etſi .n.qn̄ venerūt cibos habuerūt: tn̄ ꝯſumpti iā erāt. ⁊ ꝓpter hͦ nō in pͥma aut ſecūda die hͦ fecit: ſed ī tertiaqn̄ iam omīa ſunt ꝯſumpta: vt pͥus ip̄i in neceſſitate ꝯſtituti: cū ampliori deſiderio ſuſciꝑēt qd̓ fiebat.Mōſtrat aūt ꝙ de lōge venerāt: ⁊ nihil eiſ reliquūfuerat: in hͦ ꝙ dicit: Et dimit. eos ieiu. no. ne defi. invia. Cū aūt nolit eos ieiunos dimitte̓: iō tn̄ nō ſtatīſignū facit: vt ex hac interrogatōe ⁊ rn̄ſiōe attētiores diſcipulos faciat: ⁊ fidē ſuā on̄dāt dicētes: Facpanes. Et qͣꝫuis chriſtuſ plurima fecerit vt miraculipͥus facti recordarēt̉: qꝛ fecit eos miniſtros: ⁊ ꝑtitiſunt cōphinoſ: adhuc tn̄ imꝑfectiꝰ diſpoſiti erāt. qd̓pꝫ ꝑ hͦ qd̓ ſequit̉: Et di. ei diſci. Unde gͦ no. in deftopa. tan. vt ſatu. tur. tātā. Ipſi quidē infirma cogitatōne hͦ dixerūt: ꝑ hoc tn̄ miraculū futuꝝ inſuſpicabile faciētes: ne aliqͥs .n. ſuſpicaret̉ ꝙ ab aliquo ꝓpīquo caſtello accepti ſunt cibi: ꝓpter hoc miraculūiſtud in ſolitudine fit multū a caſtellis diſtāte. Ip̄eaūt chriſtꝰ vt diſcipuloꝝ erigat mētē: eoſ interrogatvt ex modo int̓rogatōis eos ꝯmemoret illoꝝ q̄ pͥusfacta ſunt. vn̄ ſequit̉: Et ait il. Quot pa. habe. At illidixe. ſep. ⁊ piſci paucos. Nō aūt addūt: Sed hec qͥdinter tātos; ſicut antea dixerāt: iam .n. paulatī ꝓfecerāt: lꝫ nō totū app̄hēdat̉ ab eis. Admirare autē inapl̓is v̓itatis amorē: qual̓r ipſi ſcribētes nō occl̓tātſuos etiā magnos defectꝰ. nō .n. ē quātalibet accuſatio: paꝝ ante tali ſigno facto ꝯfeſtī obliuiſci. Admirare aūt ⁊ aliā ſapiētiā eoꝝ qual̓r vētrē ſuꝑabātnō ml̓tā mēſe curā faciētes. In eremo .n. exn̄tes: etꝑ tres dies ibi morātes: ſolū ſeptē panes ibi hēbantAlia v̓o ſil̓r pͥoribꝰ fecit. etenī recūbe̓ eos fecit in t̓ra⁊ in manibꝰ diſcipuloꝝ creſceͣ paneſ. vn̄ ſeqͥt̉: Et p̄ce.tur. vt diſcū. ſu. terrā. ¶ HIE. De hͦ aūt ſupra diximꝰ⁊ eadeꝫ repete̓ ocioſi eſt: tn̄ in his q̄ diſcrepāt immoremur. CHRY. Finiſ aūt vtriuſqꝫ miracl̓i nō ſil̓iseſt. Seqͥt̉: Et qd̓ ſuꝑfu. de frag. tu. ſep. ſpor. ple. Erātaūt qͥ mādu. qͣtu. mi. ho. ex. ꝑuu. ⁊ mul̓iē̓s. Quare ātminores fuerint reliqͥe in hͦ miraculo qͣꝫ in pͥmo ⁊ ſinō tot fuerīt qͥ comederūt? Aut igit̉ hͦ eſt: qͥa ſportecophinis maiores erāt: aut ex diuerſitate remēorēt̉illiꝰ ⁊ hꝰ miraculi. ⁊ ꝑꝑ hͦ tūc qͥdē fecit cōphinos reliquiaꝝ nūero eqͣles diſcipul̓: nūc āt ſportas pāibꝰeqͣles. REMI. In hac aūt euāgelica lectōne ꝯſiderāda ē in chriſto oꝑatio diuinitatꝭ ⁊ hūanitatis. ꝑ hͦ.n. ꝙ turbis miſeret̉: on̄dit ſe hūane fragilitatis affectōem hr̄e. In eo v̓o ꝙ panes ml̓tiplicauit: ⁊ turbaſpaſcit: on̄dit̉ diuinitatꝭ oꝑatio. Deſtruit̉ ergo h̓ errorEutycetis qui in chriſto dicebat vnā naͣm/ AVG.d̓ co. euā. Sane vt ab re ē admone̓ ī hͦ mirarl̓o ꝙ ſialiqͥs euāgeliſtaꝝ hͦ dixiſſet: cōtrariꝰ ceterꝭ putaret̉.