Mattheus
HIERO. Nota ꝙ iſta chananitidis ꝑſeuerāterpͥmum filiū dauid: deīde dn̄m vocat: ⁊ ad extremūdeū adorauit./ CHRY. Ideoqꝫ nō dixit: Roga veldep̄care deū: ſed Dn̄e adiuua me. Quāto ergo magꝭmulier multiplicabat ſupplicatōem: tāto ⁊ ip̄e ml̓tiplicabat negatiōem. ⁊ nō adhuc iudeos oues vocat ſed filios: illā aūt canē. vnde ſequit̉: Qui reſpō.ait: Non eſt bo. ſume. pa. fili. ⁊ da. canibus/ GLOFilij ſūt iudei generati ⁊ nutriti ſub cultū vniꝰ deiꝑ legē. Panis ē euāgeliū miracula ⁊ alia q̄ ad ſalutē nrāꝫ ꝑtinēt. nō eſt ergo cōueniens vt a filijs auferant̉ ⁊ dent̉ gentibꝰ qͥ ſunt canes: donec iudei repudiēt. RAB A. Canes aūt gētiles ꝓpter idolatriaꝫdicunt̉: qui eſui ſanguinis dediti ⁊ cadaueribꝰ mortuoꝝ: vertunt̉ in rabie̓/ CHRY. Uide aūt mulieriſprudētiā: qual̓r neqꝫ ꝯtradice auſa eſt neqꝫ triſtatain alioꝝ laudibus: neqꝫ moleſtata in ꝓpͥo vitio. vn̄ſequit̉: At illa dix. Etiā do. nam ⁊ catel. edūt de mi.que ca. de mē. do. ſuoꝝ. Ile dixit: Nō eſt bonū. hecaūt: Utiqꝫ dn̄e. Ip̄e iudeos filios vocat: hec aūt dominos. ip̄e canē noīauit: hec aūt ⁊ opꝰ canis adiec̄:ac ſi dicat: Si canis ſum: nō ſum aliena. canem medicis: ergo nutri me vt canē: nō poſſum relinqueremēſam dn̄i mei H ERO. Mira aūt huiꝰ mulierꝭfides patiētia ⁊ humilitas p̄dicat̉: fides qͣ credebatſanari poſſe filiā ſuā: patiētia qua totiēs cōtēpta inp̄cibꝰ ꝑſeuerat: humilitas ꝙ ſe nō canibꝰ ſed catuliscōꝑat. Scio me inquit filioꝝ panē non mereri: necintegros caꝑe poſſe cibos: nec ſede̓ poſſe cū pr̄e: ſedcōtēta ſum reliqͥis catuloꝝ: vt ꝑ humilitatē micarūad panis ītegri veniā magnitudinē. CHRV. Propter hͦ aūt chriſtꝰ tardabat. p̄ſciebat .n. eā hͦ dicturaꝫnec occultare volebat tantā mulieris virtutē. vn̄ ſequit̉: Tūc rn̄dēs ieſus ait illi: O ml̓r magna eſt fideſtua: fiat tibi ſicut vis. Ac ſi dicat: Fides tua maiorahis audire pōt: veꝝ interim fiat tibi ſicut vis. Uidequal̓r nō paꝝ ⁊ hec ml̓r intulit in filie medicinā. ꝑꝑhoc .n. neqꝫ chriſtꝰ dixit: Sana ſit filia tua: ſed Magna eſt fides tua: fiat tibi ſicut vis. vt diſcas qm̄ ſimpl̓r loquebat̉ ⁊ nō adulatōis: ſed multe fidei erantv̓ba ipſiꝰ. Hec aūt chriſti vox ſil̓is eſt illi voci q̄ dixitFiat firmamētū: ⁊ factū eſt. vn̄ ſeqͥt̉: Et ſana. ē fi. eiex illa hora. Intēde aūt qual̓r apl̓is n̄ impetrātibꝰimpetrat ip̄a: tam magnū qͥd eſt inſtātia orōis. Et eīꝓ noſtris noxis a nobis vult magis rogari qͣꝫ ab alijs ꝓ nobis. REMI. His etiā verbis dat̉ nobiſ exemplū cathecizādi ⁊ baptizādi pueros: qm̄ hͨ nō aitSalua filiā meā: aut Adiuua eā: ſed Miſerere mei:⁊ adiuua me. Hīc etenī deſcēdit cōſuetudo ī eccl̓iavt fideles ꝓ ſuis ꝑuulis fidē deo ꝓmittāt: qn̄ ip̄i nōſunt tāte etatis ⁊ rōis: vt ꝑ ſe fidē deo ꝓmittere valeāt: qͣtenꝰ ſicut fide iſtiꝰ mulieris ſanata eſt filia eiꝰita ⁊ fide viroꝝ catholicoꝝ pctā ꝑuulis relaxēt̉. Allegorice aūt hec ml̓r ſanctā eccl̓iaꝫ ſignificat de gētibꝰ cōgregatā. Per hoc .n. ꝙ dn̄s relictis ſcribis etphariſeis venit in ꝑtes tyri ⁊ ſidonis p̄figurabat̉: qꝛrelicturꝰ erat iudeos: ⁊ trāſiturꝰ ad gētes. Eſt aūt hͨml̓r egreſſa a finibꝰ ſuis: qm̄ eccl̓ia ſancta receſſit apͥſtinis arboribꝰ ⁊ vitijs. ¶HI ERO. Filiā aūt eccl̓ieputo aīas eſſe credētiū; q̄ male a demonio vexabāt̉ignorātes creatorē: ⁊ adorātes lapidē REMI. Filios aūt dn̄s appellat prīarchas ⁊ ꝓph̓as illiꝰ tꝑis.
Per mēſam deſignat̉ ſacra ſcriptura: ꝑ micas veromīma p̄cepta vel interna myſteria quibꝰ ſancta eccleſia paſcit̉: ꝑ cruſtas vero carnalia p̄cepta q̄ iudeobſeruāt. Mice aūt ſub menſa comedi dicūt̉: ꝙ eocleſia humil̓r ſe ſubmittit ad implēda diuina precepta. RAB A. Nō autē cruſtas ſed micas de panepueroꝝ edut catelli: qꝛ cōuerſi ad fidē qui erant deſpecti in gētibꝰ: nō lr̄e ſuꝑficiē in ſcpͥturis: ſed ſpiritalē ſenſum quo in bonis actihꝰ ꝓficere valeāt inqͥrunt./ HI E. Mira aūt reꝝ ꝯuerſio iſrl̓: quōdā filiꝰnos canes: ꝓ diuerſitate fidei ordo noīm cōmutat̉De illis poſtea dicit̉: circūdederūt me canes multinos audiuimꝰ cū muliere: Fides tua te ſaluā fecit.RABA. Que merito magna dicit̉: qꝛ cuꝫ gentenec lege fuerīt imbute: nec vocibus ꝓph̓aꝝ īſtructead p̄dicatōem mox apl̓oꝝ in auditu auris obedienideoqꝫ ſalutē impetrare meruerūt. Ueꝝ ſi ad pͥmaseccl̓ie rogātis lachrymas dn̄s ſalutē aīe differt darenō eſt deſperādū vel a petēdo ceſſandū: ſed mag̓cibꝰ inſiſtendū. AVG. de q̄. euā. ꝙ ⁊ pueꝝ cēturionis: ⁊ filiā chananee mulieris nō veniēs ad domoseoꝝ ſanat: ſignificat gētes a quaſ nō venit ſaluaſ fore ꝑ verbū ſuū ꝙ rogātibꝰ filij ſanāt̉. Et intelligēdaeſt ꝑſona eccl̓ie: que ſibi eſt ⁊ mr̄ ⁊ filij. nā. ſiml̓ oēsquibꝰ ꝯſtat eccl̓ia mr̄ dr̄: ſinguli autē idē ip̄i filij appellāt̉. HLA. Uel hec ml̓r ꝓſelitoꝝ formā p̄ferfines ſuoſ egredit̉: ⁊ ex gētibꝰ .ſ. in ppl̓i alteriꝰ nomēexcedēs: que ꝓ filia videlꝫ gētiū plebe dn̄atu immūdoꝝ ſpirituū occupata orat: qꝛ dn̄m cognouit ex lege: dauid filiū nūcupat. RABA. Itē ſiqͥs cōſcihabet alicuiꝰ vitij ſorde polluta: filiaꝫ habet male ademonio vexatā. Itē ſiqͥs bona q̄ geſſit pctōꝝ peſtefedauit: filiā habet immūdi ſpūs furijs agitatā: iōneceſſe eſt vt ad p̄ces lachrymaſqꝫ cōfugiat: ſancirūqꝫ interceſſiones ⁊ auxilia querat.¶ Et cū tranſiſſet inde ieſus: uenitſecꝰ mare galilee: ⁊ aſcēdēs in mōtēſedebat ibi. Et acceſſerūt ad eū turbe multe: hn̄tes ſecū mutos: cecos:claudos: debiles: ⁊ alios multos: ⁊ꝓiecerūt eos ad pedeſ eiꝰ: ⁊ curauiteoſ: ita ut turbe mirarēt̉ uidēteſ mutoſ loq̄nteſ: claudoſ ābulātes: cecouidētes: ⁊ magnificabant deū iſrl̓.HI E. Sanata chananee filia: reuertit̉ dn̄s ad iudeā vnde dicit̉: Et cū tran. inde ieſus: venit ſecꝰ ma.galilee. REMI. Hoc mare diuerſis vocabulis appellat̉. Dicit̉ .n. mare galilee: ꝑꝑ galileā adiacētem:mare tyberiadis: ꝑꝑ tyberiadē ciuitatē. Seqtur xaſcēdēs in mōtē ſedebat ibi. CHRY. Cōſideradūaūt ꝙ aliqn̄ dn̄s circuit vt ſanet infirmoſ aliqn̄ autſedet expectās eos. ⁊ ideo cōueniēter hic ſic ſubditEt acceſſerūt ad eū turbe multe: hn̄tes ſecū mutēclaudos: cecos: debiles: ⁊ alios multos 7Aſt. Ieo loco vbi latinꝰ interpres trāſtulit debiles: ī grecoſcpͥtū ē Mācos: qd̓ nō debilitatis generale: ſꝫ rnīfirmitatꝭ nomē ē: vt quō claudꝰ dr̄ qͥ pede clauolcat vno: ſic mācus appellet̉ qͥ vnā manū debile hꝫ