CA. IXVI.

na lege ꝓhibent̉ pulchre dn̄s ſubiūgit: Hec ſūt quecoinquināt hoīem .i. immūdū ⁊ impurū reddunt.GLO. Et quia hmōi verba dn̄i ex phariſeoꝝ neqͥciā occaſiōeꝫ ſumpſerāt: qui traditiōes ſuas diuinisp̄ceptis p̄ferebāt: cōſequēter cōcludit incōueniētiātraditōis p̄miſſe dicēs: Nō lo. aūt mani. mādu. nōcoin. hoīem YCHRY. Non aūt dixit eſcas in legeꝓhibitas manducare non coinqͥnat hoīem: vt nōpoſſent illi cōtradicere: ſed cōcludit de illo de quodiſputatio erat.¶ Et egreſſus inde ieſus ſeceſſit inꝑtes tyri ⁊ ſidonis. Et ecce mulierchananea a finibꝰ illis egreſſa clamauit dicēs ei: Miſerere mei dominefili dauid filia mea male a demoniouexat̉. Qui nō reſpōdit ei uerbum.Et accedētes diſcipuli eiꝰ: rogabāteum dicēteſ: Dimitte eam: quia clamat poſt nos. Ip̄e aūt reſpōdēſ aitNon ſum miſſus niſi ad ouēs q̄ perierāt domus iſrael. At illa uenit ⁊adorauit eum dicēs: Domine adiuua me. Qui reſpōdēs ait: Non eſtbonū ſumere panē filioꝝ: ⁊ mitterecanibꝰ. At illa dixit: Etiā domine.Nā ⁊ catelli edūt de micis q̄ cadūtde mēſa dn̄oꝝ ſuoꝝ. Tūc reſpōdēsieſus: ait illi: O mulier magna eſt fides tua: fiat tibi ſicut uis. Et ſanata eſt filia eius ex illa hora.HIERO. Scribis ⁊ phariſeis ⁊ calūniatoribꝰ derelictis: trāſgredit̉ in ꝑtes tyri ⁊ ſidonis: vt tyrios ſidonioſqꝫ curaret. ⁊ ideo dicit̉: Et egreſſus inde ieſꝰſeceſſit in ꝑtes tyri ⁊ ſidonis. REMI. Tyrꝰ ⁊ ſidōciuitates fuere gentiliū. nam tyrꝰ metropolis fueratchananeoꝝ: ſidon terminꝰ chananeoꝝ reſpiciēs adaquilonē. CHRV. Conſiderādū aūt ꝙ qn̄ ab eſcarum obſeruatōe iudeos eripuit: tūc ⁊ gētibꝰ ianuaꝫaperuit: ſicut ⁊ petrꝰ pͥus in viſiōe iuſſus eſt hanc legem ſoluere: ⁊ poſt ad corneliū mittit̉. Siquis aūtquerat: cum diſcipulis ſuis dixerit: In viam gētiuꝫne abieritis: qual̓r ambulat viam: Primū quidē dicemus: quia nō erat obnoxiꝰ p̄cepto quod diſcipl̓isdederat. Secūdo aūt: quia neqꝫ vt p̄dicaturꝰ abijt.vnde ⁊ marcꝰ dicit: Quoniā occultauit ſeipſum.REMI. Iuit aūt vt tyrios ſidonioſqꝫ curaret: ſiuevt huiꝰ mulieris filiā liberaret a demonio: quatenusꝑ eius fidē ſcribarū ⁊ phariſeoꝝ nequiciā ꝯdēnarꝫ.de qua quidē muliere ſubdit̉: Et ecce mulier chananea a finibꝰ illis egreſſā I CHRY. Dicit aūt euāgeliſta eam chananeā: vt oſtendat virtutē pn̄tie chriſtiChananei .n. qui expulſi fuerāt: vt nō ꝑuerterēt iudeos: hi iudeis apparuerūt prudētiores: vt exirent a

terminis ſuis ⁊ accederēt ad chriſtū. Cum aūt hūiliter acceſſiſſet: nihil aliud qͣꝫ mīam popoſcit. vnde ſequit̉: Clamauit dicēs ei: Miſere̓ mei dn̄e fili dauidV GLO. Magna fides chananee hic notat̉: deumcredit vbi dn̄m vocat: hoīem vbi dicit filiuꝫ dauid.Nihil ex merito poſtulat: ſed ſolā mīam dei efflagitat dicens: Miſerere. Nec dicit: Miſerere filie: ſedMiſerere mei: quia dolor filie dolor eſt matrꝭ. ⁊ vtmagis eum ad cōceſſiōem moueat: totū ei doloreꝫenarrat. vnde ſequit̉: Filia mea ma. a demo. vexat̉.In quo vulnera medico detegit: ⁊ magnitudinem⁊ qualitatē morbi. magnitudinē cū dicit: Male vexatur. qualitatē cuꝫ dicit. A demonio ¶ ORIGE.in home. Uide aut prudētiā femine: nō iuit ad homines ſeductores: nō queſiuit inanes ligaturas: ſedomēs relinquēs diaboli cultꝰ venit ad dn̄m. Nonpetiuit iacobū: nō rogat iohānē: nō acceſſit ad petꝝſuſcipit in ſe penitētie patrociniū: ⁊ ſola ꝯcurrit addn̄m. Sed vide inexꝑtu negociū petit: ⁊ lamētū ſuum ꝓducit in clamorē: ⁊ amator hoīm deꝰ nō rn̄dꝫverbū. vnde ſequit̉: Qui non rn̄det ei verbū. IHIE.Nō aūt de ſuꝑbia phariſaica: nec de ſcribarū ſuꝑcilio: ſed ne ip̄e ſentētie ſue cōtrariꝰ videret̉ ꝑ quā iuſſerat: In viam gentiū ne abieritis. nolebat .n. occaſionē calūniātibꝰ dare: ꝑfectāqꝫ ſalutē paſſiōis reſurrectōis temꝑi reſeruabat̉. ¶ GLO. Differēdo etiaꝫ etnō reſpōdēdo patiētiā mulieriſ ⁊ ꝑſeuerātiā nobison̄dit. Ideo etiā nō rn̄dit vt diſcipuli ꝓ ea rogarēt:on̄dens ꝑ hoc neceſſarias eē p̄ces ſanctoꝝ ad aliqͥdimpetrandū. vnde ſequit̉: Et acceſ. diſci. eiꝰ: roga. euꝫdicē. Dimit. eā: quia cla. poſt nos. HIERO. Diſcipuli adhuc illo temꝑe myſteria d̓n̄i neſciētēs l̓ mīamoti: rogabāt ꝓ chananea muliere: vel importunitate eiꝰ carere cupiētes FAVGV. de cō. euā. Affertaūt aliquā repugnantiē queſtōem ꝙ marcꝰ ī domodicit fuiſſe dn̄m cum ad illū venit ml̓r ꝓ filia ſua rogās. Mattheꝰ aūt poſſet intelligi de domo tacuiſſe⁊ eandē tn̄ rem ꝯmemoraſſe. Sed qm̄ dicit diſcipulos dn̄o ita ſuggeſſiſſe: Dimitte illaꝫ: qm̄ clamat pꝰnos: nihil videt̉ aliud ſignificare: qͣꝫ poſt ambulāteꝫdn̄m: mulierē iſtā dep̄catoriā vocē miſiſſe. Intelligēdū eſt ergo dixiſſe quidē marcū ꝙ intrauerit vbierat ieſus cū eū p̄dixiſſet fuiſſe in domo. Sꝫ qꝛ mattheꝰ ait: Non rn̄dit ei verbū: dedit agnoſce̓ ꝙ tacuerūt ambo: ⁊ in eo ſilētio egreſſum fuiſſe ieſuꝫ de domo illa: atqꝫ ita cetera cōtexūt̉ que iā ī nullo diſcordant CHRY. Eſtimo aūt ⁊ diſcipulos ad calamitatē mulieris eē triſtatos: ſed tn̄ nō ſunt auſi dicereDa ei hāc grām: ſed Dimitte eā. ſicut noſ cū volumꝰalicui ꝑſuade̓: Multotiēs ꝯͣria dicimꝰ. Ip̄e aūt rn̄lēs ait: Nō ſum miſ ni. ad oues q̄ ꝑie. domꝰ iſrael.HIE. Nō aūt hͦ dicit: qͥn ad gētes miſſuſ ſit: ſed ꝙpͥmū ad iſrl̓ miſſꝰ ē vt ill̓ n̄ recipiētibꝰ euāgeliū: iuſtafie̓t ad gētes trāſmigratio REMI. Spāl̓r etiā miſſus ē ad ſalutē iudeoꝝ: vt etiā corꝑali pn̄tia eos doceret. ¶HI E. Signāter aūt dixit: Ad oues ꝑditas domꝰ iſrl̓: vt etiā ex hͦ loco erroneā ouē de alia ꝑabola intelligamꝰ CHRY. in ho. Sed qꝛ ml̓r vidit nihil poſſe apoſtolos: inuerecūda facta eſt. ante eniꝫneqꝫ in ꝯſpectū venire audebat. vn̄ dictū ē: Clamatpoſt nos. Quādo aūt videbat̉ vt anguſtiata recede̓ttūc ꝓpiꝰ venit. vnde ſequit̉: At il. ve. ⁊ adorauit eum