CA. XV

IGLO. Uel commēdādo exteriorē mūdiciā eumhonorabat: ſed dū interiori que vera eſt carebāt. coreoꝝ lōge erat a deo: ⁊ illis talis honor inutilis eratvnde ſequit̉: Sine cauſa aūt colūt me: docētes doctrinas ⁊ mādata hoīm RAB A. Nō .n. habebūtmercedē cū veris cultoribꝰ docētes doctrinaſ ⁊ mādata hoīm: ꝯtēptꝭ p̄ceptis diuinis. Augmētata ergoaccuſatōe phariſeoꝝ a teſtimonio ꝓphete: ⁊ illiſ nōemēdatis: iā eis nō loquit̉ ſed turbis. vnde dicit: Etcōuocatis ad ſe turbis dixit eis: Audite ⁊ intelligite. Quia turbis dogma excelſum ⁊ multa philoſophia plenum ꝓpoſiturus erat: nō ſimpl̓r hͦ enūciatſed ſuſceptibilis facit ſermonē. pͥmo quidē ⁊ ore ⁊ſolicitudine exhibita circa turbaſ: quod oſtēdit euāteliſta dicēs: Et cōuocatis ad ſe turbis. Deinde etiāſuſceptibilē facit ſermonē ex temꝑe: qꝛ pꝰ mortuosſuſcitatos: poſt victoriā cōtra phariſeos habitam:tūc legem proponit: vt facilius ſuſcipiat̉. Et non ſolum ſimpliciter turbas aduocauit: ſed etiā eos attētiores fecit in hoc ꝙ dicit: Audite ⁊ intelligite .i. attēdite ⁊ erigamini mente ad hoc audiendū. Nō autem dixit eis: Nihil eſt obſeruatio eſcarum: neqꝫ ꝙmoyſes male iniunxerat: ſed per modū admonitionis ⁊ conſilij a rerum ipſarū natura teſtimoniū accipiens ait: Non quod intrat in os coinquinat homineꝫ: ſed quod procedit ex ore: hoc coinquinat hominem. Hieronimꝰ habꝫ Rōmunicāt̉ HIERQ.Uerbum cōmunicat proprie ſcripturarū eſt: ⁊ propoſermone n̄ teritur. populꝰ autē iudeorū cū partēdei ſe eſſe iactans: cōmunes cibos vocat quibꝰ omnes vtūtur homines. verbi gratia: Suillam carnemoſtreas: lepores: ⁊ iſtiuſmodi animātia que vngulānon findunt: nec rumināt: nec ſquamoſa in piſcihꝰſunt. Unde ⁊ in actibꝰ apoſtolorū ſcriptū ē: Quoddeus ſanctificauit: tu ne cōmune dixeriſ? Commune ergo quod ceteris hominibꝰ patet: et quaſi nonaperte dei pro mundo appellatur. ¶AVGV. ꝯtrafauſtum: Teſtamēto autem veteri non eſt cōtrariaiſta ſentētia: quia dominꝰ dicit: Non quod ītrat inos. in qua apoſtolꝰ dicit: Omnia mūda mundis: etomīs creatura dei bona eſt. Si poſſunt hoc apoſtolum de ip̄is dixiſſe naturis intelligant manichei: illas autē litteras ꝓpter quaſdā prefiguratōes temꝑicongruētes: animalia quedā non natura ſed ſignificatōne immūda dixiſſe. Itaqꝫ verbi gratia: Si deporco ⁊ agno requirat̉ vtrū natura mūdū eſt: quianatura omnis creatura dei bona eſt: quadā vero ſignificatiōe agnus mūdus: porcꝰ immūdꝰ eſt: tanqͣꝫ ſiſtultū ⁊ ſapientē diceres: vtrūqꝫ hoc verbū naturavocis ⁊ litteraꝝ ⁊ ſyllabarū quibꝰ conſtat vtiqꝫ mūdum eſt: ſignificatōne autē vnū horū verbuꝫ quoddicit̉ ſtultus: immundū dici poteſt: non natura ſuiſed quoniā quoddā immūdū ſignificat̉. Et fortaſſequod eſt in rerū figuriſ porcꝰ: hoc eſt in hoīm gene̓ſtultꝰ. ⁊ tam illud aīal qͣꝫ iſte due ſyllabe qd̓ dr̄ ſtultus quoddā vnū idēqꝫ ſignificāt. Immūdū quippeillud aīal in lege poſitū eſt: eo ꝙ nō ruminet. nō āthoc eiꝰ vitiū: ſed natura eſt. Sūt aūt hoīes qui perhoc aīal ſignificātur immūdi ꝓpͥo vitio: nō natura:qui cū libenter audiāt verba ſapiētie: poſtea de hisomnino nō cogitāt. Qd̓ .n. vtile audieris velut ab inteſtino memorie: tanqꝫ ad os cogitatiōis recordādi

dulcedine reuocare. quid aliud eſt qͣꝫ ſpirital̓r ruminare? quod quid faciūt: illoꝝ aīaliū genere figurāt̉.He aūt ſimilitudines reꝝ in locutōibꝰ vel obſeruationibꝰ figuratis rōnales mētes vtiliter ⁊ ſuauit̉ mouēt. ſed pͥori ppl̓o ml̓ta talia nō tm̄ audiēda verumetiā obẜuanda p̄cepta ſunt. Tp̄s .n. erat quo nō tm̄dictis: ſed etiā factis ꝓphetizari oportebat ea q̄ poſteriore tꝑe fuerāt reuelāda: quibꝰ ꝑ chriſtū atqꝫ inchriſto reuelatis fidei gentiū onera obfuationū nōſunt impoſita: ꝓphetie tn̄ eſt aucͣtas cōmēdata. Reqͥro aūt a manicheis: vtrū iſta dn̄i ſnīa qͣ dixit: noninqͥnari his q̄ in os eiꝰ intrāt vera aut falſa ſit. Sifalſa dic̄t: cur eā eoꝝ doctor Adimātꝰ a chriſto ꝓlatam dicēs: ad expugnandū vetꝰ teſtamētuꝫ obiecitSi aūt vera eſt: cur aduerſuſ eā credūt ſe coinqͥnariVHIERO. Opponat aūt prudēſ lector ⁊ dicat: Siqd̓ intrat in os nō coinqͥnat hoīem: qͣre idolothitꝭnō veſcimur? Sciēdū igit̉ ꝙ ip̄i quidē cibi ⁊ omnisdei creatura ꝑ ſe mūda ſit: ſed idoloꝝ ⁊ demonū inuocatio ea facit immūda apud eos .ſ. qui cū cōſcīaidoli idolothitū māducāt: ⁊ ꝯſcīas eoꝝ cū ſit infirma polluit̉: vt apl̓s dicit̉ REMI. Quicūqꝫ aūt tāte fidei eſt vt intelligat creatura dei nullo modo īquinari poſſe: ſanctificet̉ cibꝰ ꝑ verbū dei ⁊ orōem:⁊ cōmedat quicquid vult: ita tamen ꝙ hec licentiaoffendiculū nō fiat infirmis: vt apl̓s dicit.¶ Tunc accedētes diſcipuli eiꝰ dixerunt ei: Scis quia phariſei auditohoc uerbo ſcādalizati ſunt? At illereſpōdēs ait: Omnis plātatio quaꝫnō plātauit pater meꝰ celeſtis: eradicabitur. Sinite illoſ: ceci ſunt: ⁊ duces cecorū. Cecꝰ aūt ſi ceco ducatūp̄ſtet: ambo in foueam cadūt.HIE. Ex vno ſermone dn̄i oīs ſuꝑſtitio obẜuationū iudaicaꝝ fuerat eliſa: qui in cibis ſumēdis abominādiſqꝫ religionē ſuā ſitā arbitrabāt̉/ CHRI̓.Premiſſa itaqꝫ cum audiſſent phariſei: nihil cōtradixerūt illi: quia vehemēter eos cōuicerat: nō redarguēdo ſolū: ſed ⁊ dolū illorū ꝓpalādo: ſꝫ ſcādalizatiſunt: phariſei .ſ. nō aūt turbe. vnde dicit̉: Tunc accedentes diſcipuli eius dixerūt ei: Scis quia phariſeiaudito hoc v̓bo ſcandalizati ſunt. ¶ HIE. Quia crebro terit̉ in eccleſiaſticis ſcpͥturis ſcandalū: breuiterdicendū quid ſignificat: ſcandalū nos offendiculuꝫvel ruinā ⁊ impactōem pedis poſſumꝰ dicere. Quādo ergo legimꝰ: Quicūqꝫ ſcādalizauerit. hoc intellimus: qui dicto vel facto occaſionē ruine dederit.CHRV. Chriſtꝰ autē nō ſoluit phariſeoꝝ ſcādalūſed magis eos increpauit. vnde ſequit̉. At ille reſpōdens ait: Omniſ plātatio quā nō plātauit pr̄ meusceleſtis eradicabit̉. Hoc autē manichei de lege dictū eſſe dicūt: ſed cōfutāt eos que antea dicta ſunt.Si .n. de lege dixiſſet: qual̓r ſuꝑiꝰ ꝓ lege pugnaſſetdicēs: Quare trāſgredimini mādatū dei ꝑꝑ traditionē veſtrā? Qual̓r etiā ꝓphetā induxiſſet in mediūSi etiam deꝰ dixit: Honora patrem ⁊ matrem: qualiter hoc quod in lege dictuꝫ eſt nō ē dei plātatio:VHILA. Dicēs ergo oēm plantatiōem que non a