Mattheus

lauādo ẜuabāt: ⁊ iō ſtatuerāt nō niſi lotis māibusmāducādū eē. HIE. Manꝰ āt .i. oꝑa nō corꝑis: ſꝫaīe lauāde ſūt vt fiat ī illis verbū dei THRV. Iōāt diſcipuli nō lotis māibꝰ māducabāt: qꝛ iā ſuperflua deſpiciebāt: ea ſolū q̄ ſūt neceſſaria attēdētes: ⁊neqꝫ lauari neqꝫ nō lauari ꝓ lege habētes: ſꝫ vt cōtingebāt alterutrū faciētes. Qui eī ⁊ neceſſariū cibūcōtēnebāt: qualit̓ circa hͦſtudiū haberēt? REMI.Uel rep̄hēdebāt phariſei diſcipulos dn̄i nō de iſtalauatiōe q̄ cōſueto more cōgruis ⁊ neceſſarijs tēporibꝰ agit̉: ſꝫ de illa ſuꝑflua q̄ de ſuꝑſtitioſa traditione ſeniorū fuerat reꝑtā/ CHRX. Ahriſtꝰ āt nō excuſauit: ſꝫ cōfeſtim reaccuſauit demōſtrāſ qm̄ euꝫ qͥmagna peccat ꝓ ꝑuis peccatis alioꝝ ſolicitū eē nōoꝫ. vn̄ ſeqͥt̉: Ip̄e āt rn̄dēs ait illis: Quare ⁊ vos tranſgredimini mādatū dei ꝑꝑ traditionē veſtrā? Nō ātdicit ꝙ bn̄ faciūt trāſgrediētes: vt nō det eis occaſionē calūnie: neqꝫ tn̄ vituꝑat qd̓ ab apoſtolis factūē: ne approbet eoꝝ traditiōes. Neqꝫ rurſus accuſatſeniores: qꝛ ſicut iniuriatorē eū repuliſſēt: ſꝫ īcrepateos qͥ aduenerāt: tāgēs ēt ſeniores qͥ talē traditionēſtatuerāt dicēs. HE. Cū vos ꝑꝑ traditionē hominū p̄cepta dei negligatis: qͣre diſcipulos meos argiiendos creditis ꝙ ſeniorū iuſſa ꝑuipēdūt: vt dei p̄cepta cuſtodiāt: nā deꝰ dixit: Hono. pa. ⁊ ma. Honorī ſcripturis nō tm̄ ī ſalutatiōibꝰ ⁊ officijs deferēdisqͣꝫtū ī elemoſynis ac oblatiōe ſentit̉. Ponora inqͥtapoſtolꝰ viduas q̄ vere vidue ſūt. hic eī honor donūītelligit̉. Preceꝑat gͦ dn̄s vel ībecillitates vel etatesvel penurias ꝑentū cōſiderās: vt filij honorarēt ⁊ invite neceſſarijs mīſtrādis ꝑētes ſuos CHRY. Uoluit āt mōſtrare ꝙ ꝑentes eēt valde honorādi: ꝑ hͦꝙ adiūxit ⁊ p̄miū ⁊ penā: ſꝫ dn̄s hic p̄miū p̄mittensqd̓ honorātibꝰ repromittit̉ .ſ. eē lōgeuū ſuꝑ terram:ponit qd̓ terribiliꝰ ē .ſ. penā: vt ⁊ ip̄os ſtupefaceret.⁊ alios attraheret. vn̄ addit: Et qͥ maledixerit patrivel matri: morte moriat̉. ī quo demōſtrat eos morte dignos eē. Si eī qͥ v̓bo dehonorat parentē mortepunit̉: multomagis vos qͥ oꝑe ⁊ nō ſolū dehonoratis parētes: ſꝫ ⁊ alios hͦ docetis. Qui igit̉ neqꝫ viuere debetis: qͣliter meos diſcipulos īcuſatis? Qūo ātdei mādatū trāſgrediāt̉: māifeſtat cum ſubdit: Uosāt dicitis: Quicūqꝫ dixe. pa. vel ma. munꝰ qd̓cūqꝫ eſtex me: tibi ꝓderit. H E. Premiſſam enī ꝓuidētiſſimā dei legē volētes ſcribe phariſeiqꝫ ſubuertere: vtīpietatē ſub noīe pietatis īducerēt: docuerunt peſſimos filios: vt ſiqͥs ea q̄ parētibꝰ offerēda ſūt: deo voluerit voue̓ qͥ verꝰ ē pr̄: oblatio dn̄i p̄ponat̉ parētūmuneribꝰ. GLO. Ut ſit ſēſus: Qd̓ ego offero deo:⁊ mihi ⁊ tibi ꝓderit: ⁊ iō nō debes ſumere .ſ. res meas ī tuos vſus: ſed pati vt deo offerā. HIE. Ul̓ certe ip̄i parētes q̄ deo cōſecrata cernebat: ne ſacrilegijcrimē īcurrerēt: declinātes egeſtate cōficiebāt̉: atqꝫita fiebat vt oblatio liberorū ſub occaſiōe templi ⁊dei ī lucra cederet ſacerdotū. GLO. Ut ſit ſenſus:Quicūqꝫ .i. quiſqͥs veſtrū o iuuenes: Dixerit .i. dicerepoterit. vel dicet patri vel matri: O pater: munꝰ qd̓eſt deo ex me iam deuotū: Proderit tibi. admirando. quaſi diceret: nō debes ſumere: ne ſis reus ſacrilegij. Uel poteſt legi per defectū hoc modo: Quicūqꝫ dixerit patri ⁊ cetera. ſubaudi faciet dei mandatum: vel complebit legem: vel erit dignus vita eter-

na. HIERO Poteſt autē ⁊ hunc breuiter habere ſenſum: Cōpellitis inquit filios: vt dicant parentibus ſuis: Quodcūqꝫ donū oblaturus erā deo. īos conſumis cibos: tibiqꝫ prodeſt o pater ⁊ maſi diceret: nonGLO. Et ſic propter iſtas perſiones auaricie veſtre: ille iuuenis non honorificabipatrem ⁊ matrē. vnde ſequitur: Et non honorificabit patrē ⁊ matrē. quaſi diceret: Uos filijs iſta peſuma ſuaſiſtis: ⁊ propter hoc filius poſtea patrē ⁊ matreꝫ non honorificabit: ⁊ ita mandatū dei de ſuſttandis parentibus feciſtis irritum: propter traditionem veſtrā .ſ. auaricie veſtre ſeruientes FAVGVcontra aduerſariū legis ⁊ prophetarū. Euidēter autem hic chriſtus oſtendit ⁊ illā eſſe dei legē quā hereticus blaſphemat: ⁊ iudeos habere ſuas traditiones a libris propheticis ⁊ legitimis alienas: quasapoſtolus appellat prophanas fabulas ⁊ viles.AVG. cōtra fauſtū: Multa etiaꝫ nos hic dominꝰdocet: ⁊ iudeos a deo ſuo ſe nō auertere: ⁊ eius mādata non tm̄ ſe non infringere: verum etiā illos abus infringerentur arguere: ⁊ non niſi per moyſeniſta mandaſſe. AVGV. de queſti. euangeſta. Uelaliter: Munus quodcunqꝫ ex me eſt: tibi proderitid eſt munus quod offers cauſa mei: ad te iam pertinebit: quibus verbis ſignificant filij iam ſibi nonneceſſe eſſe parentum pro ſe oblationem: ꝙ ad eaꝫetatem perueniſſent: vt poſſent iam ipſi offerre proſe. In hac ergo etate conſtitutos vt poſſent parentibus ſuis hoc dicere: cum hoc dixiſſent negabanphariſei reos eſſe: ſi parentibus non preſtarent holorem.Hypocrite: bn̄ ꝓphetauit de uobis iſaias dicēs: Populꝰ hic labij.me honorat: cor aūt eorū lōge eſtame. Sine cā aūt colūt me docenteſdoctrīas ⁊ mādata hoīm. Et cōnocatis ad ſe turbis dixit eis: Audi⁊ ītelligite. Nō qd̓ ītrat ī os coinnat hominē: ſed quod ꝓcedit ex orehoc coinquinat hominē.CHRY. Mōſtrauerat dn̄s ꝙ phariſei nō erāt dgni accuſare trāſgrediētes mādata ſenioꝝ: cū dei legē deſtruerēt. Rurſꝰ āt demōſtrat hͦip̄m ⁊ a ꝓpheta. vn̄ dicicit: Dypo. bn̄ ꝓpheta. de vo. yſa. di. Popuhic la. me honorat: cor āt eo. lō. ē a me REMpocrita dr̄ ſimulator: qꝛ aliud oꝑe ſimulat: ⁊ alicorde geſtat. Iſti gͦ bn̄ hypocrite dicūt̉: qꝛ ſub honore dei terrena ſibi lucra accumulare cupiūt RhBA. Preuidit āt yſaias ſimulationē iudeoꝝ ꝙ d̓lo pugnarēt ꝯͣ euāgeliū. Et iō dixit ex perſona on̄t.Populꝰ hic la. me hono. ⁊cͣ REMI. Iudeoꝝ nanqꝫ populꝰ labijs ⁊ ore deo appropīquare ⁊ honere eū videbat̉: qꝛ vniꝰ dei cultū ſe hr̄e gloriabat̉: ſedcorde lōge a deo receſſit: qꝛ viſis fignis atqꝫ miracūlis nec diuinitatē eiꝰ cognoſce̓: nec eū ſuſciꝑe volūrutꝭ RAB A. Itē labijs eū honorabāt: qn̄ dicebūtMagr̄: ſcimꝰ qꝛ verax es. ſꝫ cor eorū lōge ab eo fuit.miſerunt inſidiatores vt eum caperent in ſermole