Ca. XIII.
poluit: de qua creſcentibus zizanijs quaſi patienterferens ait: Inimicus homo hoc fecit. patientiā nohis cōmendauit. vbi v̓o ait: Ne forte colligentes zizania. donauit nobis diſcretionis exemplū. Quādoaut ſubiungit: Sinite vtraqꝫ creſcere vſqꝫ ad meſſeꝫcōmendauit longanimitatē. Ad vltimū iuſticiā cuꝫdicit. Alligate ea in faſciculos ⁊cͣ.Aliam parabolam propoſuit eisdicens: Simile eſt regnuꝫ celorumgrano ſynapis: quod accipiens homo ſeminauit in agro ſuo: quod minimū quidem eſt omnibꝰ ſeminibꝰ.Cum autem creuerit: maius ē omnibus oleribus: ⁊ fit arbor ita ut uolucres celi ueniant ⁊ habitent in ramis eius.I CHRI. Quia dn̄s dixerat ꝙ de ſemine tres ꝑtespereunt: ⁊ ſaluatur vna. ⁊ in ipſa rurſus que ſaluat̉:multa efficitur iactura ꝓpter zizania que ſuꝑ ſeminantur: ne dicerēt: Qui ergo erūt ⁊ quanti fideles?conſequēter huc timorē aufert ꝑ parabolam ſynapis. ⁊ ideo dicit̉. Aliam parabolā ꝓpoſuit eis dicēſSimile eſt regnū celoꝝ grano ſynapis HIERO.Regnū celorū p̄dicatio euangelij eſt ⁊ noticia ſcripturarum que ducit ad vitam: de qua dicitur ad iudeos: Auferetur a vobiſ regnū dei. huiuſmodi ergoregnū celoruꝫ eſt ſimile grano ſynapis. LAVGV.de que. euan. Granū nāqꝫ ſynapis ad feruoreꝫ fideiꝑtinet: vel eo ꝙ dicatur venena expellere. Sequit̉:Quod accipiens hō ſeminauit in agro ſuo./ HIE.homo qui ſeminat in agro ſuo a pleriſqꝫ ſaluatorintelligitur: qui in animis credētiū ſeminat. Ab alijſipſe homo ſeminanſ ī agro ſuo .i. in corde ſuo. Quisaūt eſt iſte qui ſeminat: niſi ſenſus noſter ⁊ animusqui ſuſcipiēs granū predicationis: ⁊ fouēs ſementēhumore fidei facit in agro ſui pectoris pullulare?Sequitur: Quod minimū quidem eſt omnibꝰ ſeminibus. Predicatio euangelij minima eſt omnibꝰ diſciplinis. ad primā quidē doctrinā fidem nō habetveritatis: hominē deū: deum mortuū: ⁊ ſcandalumcrucis p̄dicans. confer huiuſmodi doctrinā dogmatibus philoſophorū ⁊ libris eoꝝ: ⁊ ſplēdori eloquētie: compoſitioniqꝫ ſermonū: ⁊ videbis quāto minſit ceteris ſeminibꝰ ſemen euangelij. CHRY. Uelminimū ſemē euāgelij: quia diſcipuli vniuerſis erātimbecilliores: ſed tn̄ qꝛ magna erat virtꝰ in eis: expanſa eſt eorū p̄dicatio vbiqꝫ terraꝝ. ⁊ ideo ſequit̉:Cum autem creuerit: maius eſt omnibus oleribus.i. dogmatibus. 4VGV. de que. euāge. Dogmata aut ſunt placita ſectarū .i. vt placuit ſectis 7HIE.Philoſophoꝝ enī dogmata cū creuerint: nihil mordax: nihil vitale demonſtrant: totuꝫ placidū marcidumqꝫ ebulit in olera ⁊ in herbas que cito areſcūt⁊ corruūt. Predicatio aūt euangelica que parua videbatur in pͥncipio: cum vel in aīam credētis: vel intotū mūdū ſata fuerit: nō exurgit in olera: ſed creſcitin arborē: ita vt volucres celi quas uel aīas credentiū: vel fortitudines dei ſeruitio mancipatas ſentire
d̓ebemꝰ: veniāt ⁊ habitēt in ramis eius. vnde ſeqͥt̉:Et fit arbor ita vt volucres celi veniāt ⁊ habitent inramis eiꝰ. Ramos puto euāgelice arboris qͥ de grano ſynapis creuerint: dogmatū eſſe diuerſitates: inquibꝰ ſupradictarum volucꝝ vnaqueqꝫ requieſcit.Aſſumamꝰ ⁊ nos pennas colūbe: vt ad altiora volitantes poſſimꝰ habitare in ramis huiꝰ arboris: ⁊ nidos nobis facere doctrinarū: terrenaqꝫ fugiētes adceleſtia feſtinare. HILA. Uel grano ſynapis ſeipſum dn̄s cōꝑauit: acri ſemini ⁊ oīm ſeminū mīmo:cuiꝰ virtus p̄ſſuris accendit̉. GRE. xix. mora. Ip̄equidē eſt granū ſynapis qui in horto ſepulture plātatus arbor magna ſurrexit. Granu nāqꝫ fuit cū moreret̉: arbor cū reſurgeret̉: granū ꝑ huimlitatē carnis: arbor ꝑ potentiā maieſtatis/ HILA. Granuꝫigitur hoc poſtqͣꝫ in agro ſeminatū fuit .i. vbi a ppl̓ocomp̄hēſus ⁊ traditꝰ: morti tanqͣꝫ in agro fuit ſatione quadā corꝑis cōſepultꝰ: vltra menſurā oīm olerū excreuit: ⁊ vniuerſam ꝓphetaruꝫ gloriā excedit:Oleris enī vite tanqͣꝫ egroto iſrl̓ data ē p̄dicatio ꝓphetarū: ſed iā in ramis arboris celi volucres inhabitāt: apl̓os .ſ. ex chriſti virtute ꝓtenſos: ⁊ munduminumbrantes in ramiſ intelligimꝰ: in quo gentes inſpe vite aduolabūt: ⁊ aurarū turbine .i. diaboli ſpūflatūqꝫ vexate: tanqͣꝫ in ramis arboris ꝯquieſcent.GRE. xix. mora. In iſtis etiā ramis volucres requieſcunt: qꝛ ſancte anime quibuſdā virtutuꝫ pennis aterrena cogitatione ſe ſubleuant: in eoꝝ dictis atqꝫcōſolatiōibus ab hmōi fatigatiōe vite reſpirant.Aliaꝫ parabolam locutꝰ eſt eis:Simile ē regnū celoꝝ fermēto: qd̓acceptū mulier abſcōdit in farine ſatis tribꝰ donec fermētatū eſt totuꝫ.CHRV. Ad idē oſtendendū dn̄s apponit ꝑabolam de fermēto. vn̄ dicitur: Aliā ꝑabolā locutꝰ eſteis: Simile eſt regnū celoꝝ fermeto. q. d. Sicut fermentū multā farinā tranſmutat in ſuā virtutē: ita⁊ vos totū mūdū trāſmutabitis. Et vide ibi prudentiā: ea enī que ſunt nature inducit: demonſtrāſ qm̄ſicut illa poſſibile ē fieri: ita ⁊ hoc. Nō autē dixit ꝙpoſuit ſimpliciter ſed abſcondit: ac ſi diceret: Ita etvos cū ſubiecti fueritꝭ impugnatoribus veſtris: tunceos ſuꝑabitis. Et ſicut fermentū ſuffoditur quideꝫ:non aut deſtruit̉: ſed paulatim ad ſuū habitum oīatranſmutat: ſic ⁊ in p̄dicatione veſtra continget. nōitaqꝫ qꝛ multas dixi ſuꝑuenturas vobis vexatiōestimeatis: ita enī fulgebitis ⁊ oēs ſuꝑabitis. tria autēſata hic ꝓ multis poſuit. hūc enī numeꝝ determinatum ꝓ multitudine indeterminata accepit. HIE.Satū aūt ē genꝰ menſure iuxta morē ꝓuincie paleſtine: vnū ⁊ dimidiū modiū accipiēs. A VG. de qͣ.euan. Uel fermētū dicit dilectionē eo ꝙ ferueſce̓ facit ⁊ excitat. Mulierē ſapiētiā dicit. In farine autēſatis tribꝰ ītelligūt̉ vel tria illa ī hoīe: ex toto corde:ex tota aīa: ⁊ ex tota mēte. vel tria illa fructifera: centeſimū: ſexageſimuꝫ: ⁊ triceſimū. vel tria illa generahoīm: noe: daniel: ⁊ iob; RABA. Dic̄ aūt: Donecfermētatū totū. qꝛ charitas ī nr̄a mēte recondita eouſqꝫ creſce̓ dedit: vt totā mētē ī ſui ꝑfectiōeꝫ ꝯmutetqd̓ h̓ īchoat̉: ī futuro v̓o ꝑficit̉/ HIE. Ul̓ alit̓: Mu