Mattheus

eſſe contrariū illi p̄cepto: Auferte maluꝫ de medioveſtrū. Si enī prohibetur eradicatio ⁊ vſqꝫ ad meſſem tenenda eſt patientia quomodo eijciendi ſuntquidam de medio noſtrū? Sed inter triticū ⁊ zizaniam quod nos appellamus loliū: qͣꝫdiu herba eſt ⁊necdum calamus venit ad ſpicam: grandis ſimilitudo ē: ⁊ in diſcernēdo aut nulla aut difficilis ſubſtātia. permanet ergo dn̄s: ne verbi quod ambiguū eſtcito ſententiā ꝓferamus: ſed deo iudici reſeruemuſvt cū dies iudicij venerit: ille non ſuſpitionē crimīs:ſed manifeſtū reatū d̓ ſanctoꝝ cetu eijciatꝰ AVG.contra epiſtolā permeniani: Cum enī quiſqꝫ chriſtianorū intus in eccleſia ꝯſtitutoꝝ in aliquo tali peccato fuerit dep̄henſus: vt anathemate dignꝰ habeatur: fiat hoc vbi periculū ſciſmatis non timet̉ cū dilectione non ad eradicandū: ſed ad corrigendū. ꝙſi ſe non agnouerit: neqꝫ penitendo correxerit: ipſeforis exiet: ⁊ ꝑ ꝓpriā voluntatem ab eccleſie cōmunione dirimet̉. vnde dn̄s cuꝫ dixiſſet: Sinite vtraqꝫcreſcere vſqꝫ ad meſſem: ſubiunxit cām dicens: Neforte cū vultis colligere zizaniam: eradicetis ſimul⁊ triticum. Ubi ſatis oſtendit cum metus iſte nonſubeſt: ſed oīno de frumentoꝝ ſtabilitate certa ſecūritas manet .i. quando ita cuiuſqꝫ crimen notū eſt: ⁊omnibꝰ execrabile apparet: vt vel nullos ꝓrſus velnon tales habeat defenſores ꝑ quos poſſit ſciſmaꝯtingere: non dormiat ſeueritas diſcipline: in qͣ tanto eſt efficatior emendatio prauitatis: quāto diligētior fuerit obſeruatio charitatis. Cum v̓o idē morbus plurimos occupauerit: nihil aliud boni reſtatqͣꝫ dolor ⁊ gemitus. ſic igitur miſericorditer corripiat homo qd̓ pōt: qd̓ aūt non pōt: patienter ferat: etex dilectione gemat atqꝫ lugeat. demū ille deſuperemendet ⁊ corrigat: atqꝫ vſqꝫ ad meſſeꝫ differat eradicare zizaniā ⁊ paleam vētilare. Turba aūt iniquorum cū facultas eſt in populis ꝓmendi ſermonemgenerali obiurgatione ferienda ē: ⁊ maxime ſi occaſionem atqꝫ opportunitatē p̄buerit aliqd̓ dn̄i deſuper flagellū: quo eos appareat ꝓ ſuis meritis vapulare. tūc enī aures humiles p̄bet emendari ẜmonecalamitas auditoꝝ: ⁊ facilius in gemitu confitendiqͣꝫ in murmura reſiſtendi afflicta corda compellit:qꝫqͣꝫ etſi nulla calamitas tribulatiōis p̄mat: cum facultas detur vtiliter corripit̉ in multitudine multitudo. nam ſicut ſeparata ſeuire. ſic in ipſa cōgregatione obiurgata gemere conſueuit. ¶ CHRY. Hocaūt dixit dn̄s ꝓhibens occaſiones fieri. neqꝫ enimoportet interficere hereticū: qꝛ preliū inexpugnabile in orbem terrarū induceret̉. ⁊ ideo dicit: Ne eradicetis ſimul cum eis frumentū .i. ſi moueritiſ arma⁊ occideretis hereticos neceſſe eſt multos ſanctoꝝſimul ſubmitti. non ergo detinere hereticos: ⁊ abſcidere liberam eoꝝ ꝓpalationē: ⁊ ſynodos ⁊ ſtudiadiſſoluere ꝓhibet: ſed interficere ⁊ occide̓. yAVG.ad vincentiū: Hec aūt primitus mea ſnīa erat: neminem ad vnitatē chriſti eē cogēdū. v̓bo enī agendūdiſputatione pugnandum: rōne vincendū: ne fictoscatholicos haberemꝰ: quos aꝑtos hereticos noueramus. Sed hec opinio mea non contradicentiumverbis: ſed demōſtrantiū ſuꝑabat̉ exemplis. haꝝ .n.legū terror quibus ꝓmulgandis reges ſeruiūt dn̄oin timore: ita ꝓfuit vt nūc alij dicant: Iam hoc vole

bamꝰ: ſed deo gratias qͥ nobis occaſionē p̄buit ⁊ plationū morulas amputauit. Alij dicūt hoc eſſerum iam ſciebamus: ſed neſcio qua cōſuetudinenebamur: gratias deo qͥ vīcula noſtra dirupitdicant: Neſciebamꝰ hoc eſſe veritatē: nec eam diſcre volebamus: ſed ad eā cognoſcendā metꝰ fecit intentos: gratias dn̄o qͥ negligentiā noſtram ſtimiterroris excuſſit. Alij dicant: Nos falſis rumoribusterrebamur intrare: quos falſos eſſe neſciremꝰ mointraremꝰ: nec intraremꝰ niſi cogeremur: gr̄as deoqui p̄dicationē noſtrā flagello abſtulit: exꝑtos docuit qͣꝫ vana ⁊ inania de eccleſia ſua mēdax fama iactauerit. Alij dicāt: Putamꝰ quidem nihil intereſſevbi fidem chriſti teneremꝰ: ſꝫ gr̄as dn̄o qͥ nos a diuiſione collegit. ⁊ hoc vni deo ꝯgruere vt in vnitatecolatur on̄dit. Seruiant ergo reges terre chriſto leges edēdo ꝓ chriſto. AVG. ad bonifaciū comitē.Quis aūt veſtrū velit non ſolū aliquē hereticoꝝ perire: veꝝ etiā aliquid ꝑdere: ſꝫ aliter nō meruit habpacē domꝰ dauid niſi abſolon filius eiꝰ in bello qd̓ꝯtra patrē gerebat fuiſſet extinctꝰ: qͣꝫuis magna cura mandauerit ſuis: vt eū qͣꝫtū poſſent vinū ſaluūgſeruarēt: ⁊ eēt cui penitēti paternus affectꝰ ignoſceret? Quid āt ei reſtitit niſi ꝑditū flere: ⁊ ſui regni pace acquiſita ſuā meſticiā cōſolari? Si ergo catholica mater eccleſia: ſi aliquorū ꝑditione tam multosceteros colligit: dolorē materni cordiſ lenit: ⁊ ſarcūctoꝝ liberatione populoꝝ. vbi eſt autē qd̓ iſti clamare ꝯſueuerunt liberū eſt credere? cui vim chriſtꝰītulit? quē coegit: ecce hn̄t apl̓m paulū: agnoſcantin eo pͥus cogentē chriſtū: ⁊ poſtea docentē: pͥus feriente: ⁊ poſtea conſolantē. Miꝝ aūt eſt quō illepena coiꝑis ad euāgeliū coactꝰ intrauit plus ill̓ oībus qͥ ſolo verbo vocati ſūt in euāgelio laborauitcur gͦ nō cogeret eccleſia ꝑditos filios vt redirēt: ſiꝑditi filij coegerūt alios vt perirēt? Seqͥt̉: Et in tꝑemeſſis dicā meſſoribꝰ: Colligite pͥmū zizaniā: ⁊ alligate ea in faſciculoſ ⁊ cōburatis./ HIE. Meſſis ātappellat̉ tempꝰ metendi: ꝑ meſſem v̓o deſignat̉ dies iudicij: in quo ſeꝑandi ſūt boni a malis. Sꝫ ꝓquid dicit THRV. Colligite primū zizaniā: Uinō timeāt boni qͣſi ſimul cu zizanijs tollat̉ frumētūHIE. Qd̓ aūt dicit zizanioꝝ faſciculos igni tradi ⁊triticū ꝯgregari in horrea: manifeſtuꝫ eſt hereticosquoſqꝫ ⁊ hypocritas gehēne ignibꝰ cōcremandos:ſanctos v̓o qͥ appellant̉ triticū: horreis .i. celeſtibusmanſionibꝰ recipi. ¶AVG. de que. euan. Queri autpōt cur non vnū faſcē aūt vnū aceruū zizanioꝝ fierdixerit: niſi forte ꝓpter varietatē hereticoꝝ nō ſolūa tritico ſed etiā aſeipſis diſcrepantiū. Ipſa vnitiiuſqꝫ hereſeos in qͥbus figillatim ſua cōmuniōe diſiūcti ſūt: noīe faſciculoꝝ deſignauit: vt etiā tūc īcipiant alligari ad cōburendū cū a catholica cōione ſegregati: ſuas ꝓprias qͣſi eccleſias habe̓ ceperit: vt cōbuſtio eaꝝ ſit in fine ſcl̓i nō alligatio faſciculoꝝ. Sꝫſi ita eēt: nō tā multe reſpiciendo: ⁊ in catholica remeando ab errore diſcederent. Quapropt̓ alligatiofaſciculoꝝ ī fine ꝓfutura ē: vt nō ꝯfuſe: ſꝫ ꝓ mō peruerſitatis ſue vniuſcuiuſqꝫ erroris ꝑtinacia puniatTRAB A. Et notandū ꝙ vbi dicit: Seminauit bonum ſemen: notat bonā voluntatē que in electis e.vbi v̓o dicit Inimicus: cautelaꝫ habendā intimate