Mattheus

lier iſta q̄ fermētū accipit: ⁊ abſcōdit p̄dicatio mihividet̉ apl̓ica vel eccleſia de diuerſis gētibꝰ ꝯgregata. hec tollit fermētū: intelligētiā .ſ. ſcripturarū et abſcondit illud in farine ſatis tribꝰ vt ſpūs aīa ⁊ corpin vnū redacta nō diſcrepēt inter ſe. Uel alit̓: Legimus in platōne tria eē ī aīa: rōnale: iraſcibile: ⁊ ꝯcupiſcibile. ⁊ nos gͦ ſi acceperimꝰ fermētū euangelicūſacraꝝ ſcripturaꝝ: in rōne poſſideamꝰ prudentiā: inira odiū ꝯͣ vitiā: in deſiderio cupiditatē v̓tutū: ⁊ hoctotū fiet ꝑ euāgelicā doctrinā quā nobis mat̓ eccleſia p̄ſtitit. dicā ⁊ quorūdā intelligētiā: mulierē iſtaꝫ⁊ ipſi eccleſiā interp̄tant̉: q̄ fidē hoīs farine ſatis tribus ꝯmiſcuit .ſ. credulitati patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſcī: cuꝫin vnū fuerit fermētata: non noſ ad triplicē deū: ſedad vniꝰ diuinitatis ꝑducit noticiā: pius quidē ſenſꝰ:ſed nūqͣꝫ ꝑabole ⁊ dubia enigmatū intelligētia pn̄tad auctoritatē dogmatū ꝓfice̓/ HILA. Fermētoſe dn̄s cōꝑauit. fermētū enī de farina ē: qd̓ v̓tutē acceptā aceruo ſui generis reddit. hoc aūt fermētū acceptū mulier ſynagoga .ſ. ꝑ iudiciū mortis abſcōdithoc: aut in farine menſuris tribus .i. legis: ꝓphetaꝝ:euāgelioꝝ equalitate cooꝑtū. oīa vnū fec̄: vt qͥd lexꝯſtituit: ꝓph̓e nūciauerūt: īdipſū euāgelioꝝ ꝓfectōibus expleat̉: qͣꝫqͣꝫ ad triū gētiū vocatiōꝫ: ex ſem chā⁊ iaphet: tres mēſuras farine eē referendas ſenſiſſemultos memini. Sꝫ neſcio an hoc ita opinari rō ꝑmittat: cum etſi omniū gētiū vocatio ſit: ī his tamēchriſtus nō abſconſus ſit ſed oſtenſus: ⁊ ī tanta infidelium multitudine fermentatū eſt totū.¶ Hec oīa locutꝰ ē ieſus ī ꝑabolisad turbas: ⁊ ſine ꝑabolis nō loq̄bat̉eis: ut impleret̉ qd̓ dictū erat ꝑ prophetā dicētē: Aperiā in ꝑabolis osmeū: eructuabo abſcondita a ꝯſtitutione mundi.CHRV. Poſt ꝑmiſſas ꝑabolas ne aliqͥs opīaret̉ꝙ chriſtꝰ noua induceret: induxit euāgeliſta ꝓphetā etiā hūc p̄dicentē doctrine modū. Et iō dic̄: Hecoīa locū. ē ie. ī ꝑa. ad turbaſ. Marcꝰ āt ait: Qm̄ ſicutpoterāt audire: loq̄bat̉ eis ẜmonē ī ꝑabolis. vn̄ nōmireris ſi de regno diſputās grani ⁊ fermēti meminit: hoībꝰ .n. loq̄bat̉ ideotiſ ⁊ indigētibꝰ ab his induci. REMI. Parabola grece: latine dr̄ ſil̓itudo perquā veritas demōſtrat̉. On̄dit qͥppe in ip̄a ſil̓itudīeqͥſdā figuras v̓boꝝ ⁊ imagines veritatꝭ. HIE. Nōaūt diſcipulis ſed turbis ꝑabolas loq̄bat̉: ⁊ vſqꝫ hodie turbe ī ꝑabolis audiūt̉. ⁊ iō dr̄: Et ſine ꝑabolisnō loq̄bat̉ eis CHRY. Quāuis enī multa ſine ꝑabolis turbis dixerit: ſꝫ tn̄ tūc nihil. AVG. de con.euā. Uel hoc dr̄: nō qꝛ nihil ꝓprie locutꝰ ē: ſꝫ quianullū fere ſermonē explicauit: vbi nō ꝑ ꝑabolā aliqd̓ ſignificauit: qͣꝫuis in eo aliqua ⁊ ꝓprie dixerit:ita vt ſepe īueniatur totꝰ ſermo eiꝰ ꝑabolis explicatus: totꝰ aūt ꝓprie dictꝰ nullꝰ īueniat̉. Explicatos āſermones dico qn̄ ex aliqͣ occaſiōe reꝝ incipit loqͥ:quouſqꝫ termīet qͥcqͥd ad ipſam rē ꝑtinet ⁊ trāſeatad aliud. Nōnūqꝫ ſane alius euāgeliſta correxerit:qd̓ aliꝰ diuerſis tꝑibꝰ dictum indicat. non enī oīnoẜm reꝝ geſtaꝝ ordinē: ſꝫ ẜm ſue qͥſqꝫ recordationis

facultatē narrationē quā exorſus ē noīauit oaūt in ꝑabolis loq̄ret̉: manifeſtat euāgeliſta cūqdit: Ut adimpleret̉ qd̓ di. ē ꝑ ꝓphe. di. Aperiā i.os meū eruc. abſcō. a conſti. mūdi. NE. Hoc tamoniū de. lxxvij. pſalmo ſūptū ē. Legi in nonulcodicibꝰ eo loco vbi nos poſuimꝰ ⁊ vulgata edihꝫ. Ut adimpleret̉ qd̓ dictū ē ꝑ ꝓphetā dicētem.ſcriptū ē: ꝑ iſaiā ꝓphetā dicēte REMI. Undepphyriꝰ obiecit fidelibus: Euangeliſta vr̄ tāte inquientie fuit: vt qd̓ reꝑitur in pſalmis: ip̄e deputaueiſaie ¶ HI E. Quia gͦ mīme īueniebat̉ ī iſaia arbinpoſtea a prudētibꝰ viris eē ſublatu. Sꝫ mihi in pͥncipio ita editū: Qd̓ ſcriptū ē ꝑ aſaph ꝓph̓aꝫ dicēte qptuageſimꝰ enī ſeptimꝰ pſalmꝰ de quo ſūptū ē bſtimoniū. Aſaph ꝓphete inſcribit̉: ⁊ pͥmū ſcriptorenō intellexiſſe aſaph: ⁊ putaſſe ſcriptoris vitiū. qemēdaſſe nomē iſaie: cuiꝰ vocabulū manifeſtiꝰeraSciēdū ē itaqꝫ ꝙ nō ſolū dauid: ſꝫ etiā ceteri quorin pſalmis ⁊ hymnis ⁊ canticis dei p̄ſcripta ſūt noꝓphete ſūt appellādi: aſaph videlꝫ ⁊ idithū ⁊ oſmites: ⁊ reliqͥ quos ſcriptura ꝯmemorat: qd̓qꝫ ī ꝑſondn̄i dr̄. Aperiā ī ꝑabol̓ os meū. Cōſiderādū atie⁊ īueniēdū deſcribi egreſſū iſraelis ex egypto: ⁊ oīaſigna narrari q̄ ī exodi ꝯtinēt̉ hiſtoria. Ex quo inligimꝰ vniuerſa illa q̄ ibi ſcripta ſūt ꝑabolice ſentieda ⁊ manifeſtare abſcōdita ſacr̄a. Hoc enī ſaluatedictuꝝ ſe eē ꝓmittit dicēs: Aperiam in ꝑabolis osmeū¶ GLO. q. d. Qui pͥus locutꝰ ſū ꝑ ꝓphetas mōin ꝓpria ꝑſona aperiam os meum in parabolis: eeructuabo de theſauro mei ſecreti: emittam myſteria que abſcondita erant a ꝯſtitutione mūdi.¶ Tūc dimiſſis turbiſuēit ī domū⁊ acceſſerūt ad eū diſcipuli eiꝰ dicertes: Ediſſere nobis ꝑabolā zizamrū agri. Qui rn̄dēs ait: Qui ſemiatbonū ſemē eſt filiꝰ hoīs. Ager autēmūdꝰ. Bonū uero ſemē: hi ſūt filijregni. zizania aūt filij ſūt nequam.Inimicꝰ aūt ꝗ ſeminauit ea ē diablus. Meſſis uero ꝯſūmatio ſcl̓ie.Meſſores aūt angeli ſūt. Sic̄ ergocolligūt̉ zizania ⁊ igni ꝯburunt̉: ſierit in ꝯſūmatōe ſcl̓i. Mittet filiushoīs angelos ſuos ⁊ colligent de regno eiꝰ oīa ſcādala: ⁊ eos qui faciūtiniꝗtatē ⁊ mittēt eoſ ī caminū igniIbi erit fletꝰ ⁊ ſtridor dentiū. Tciuſti fulgebūt ſicut ſol in regno pr̄iseoꝝ. Qui hꝫ aures audiēdi audiat.CHRV. Locutꝰ fuerat dn̄s turbis ī ꝑabol̓ vt eosad int̓rogandū induce̓t: ⁊ qͣꝫuis multa ī ꝑabol̓ dixiſet: nullꝰ tn̄ eū interrogauit. ⁊ iō eos dimiſit. vn̄ ſeqͥtur: Tunc dimiſſis turbis venit in domū. Nullꝰ auteū ſcribaꝝ ſequit̉. vnde manifeſtū eſt ꝙ ꝓpter nihū