Ca. XIII.
CNRY. In p̄cedenti parabola locutꝰ eſt dn̄s dehis qͥ verbū dei non ſuſcipiūt: hic aūt de his qͥ ſuſcipiunt corruptiuū ſermonem. etenī hoc ē diabolicemachinationis veritati ſemꝑ errorē inſerere. vn̄ dr̄:Aliā parabolā ꝓpoſuit illis dicēs: HE2Popōitaūt aliā ꝑabolā qͣſi diues pat̓familias: īuitatos diuerſis reficiens cibis vt vnuſqͥſqꝫ ẜm naturā ſui ſtomachi varia alimenta ſuſciꝑet. Non aūt dixit: Alteram ſed Aliā. Si enī ꝓpoſuiſſet alteram: expectaretertiam nō poteramꝰ: premiſit aliā: vt plures ſequātur. Que aūt ſit parabola oſtenditur cuꝫ ſubditur:Simile factum eſt regnū celorū. ¶ REMI. Regnuꝫcelorū appellat ipſum filiuꝫ dei; qd̓ regnum ſimiledicitur eſſe homini qͥ ſeminauit bonū ſemen ī agroſuo/ CHRV. Deinde modū inſidiarū diaboli oſtēdit dicens: Cum aūt dormirēt homines venit inimicus eius ⁊ ſuperſeminauit zizania in medio tritici ⁊abijt. Demonſtrat hic ꝙ error poſt veritatē exiſtit:qd̓ ad rerū exitus teſtatur. Etenī poſt prophetas fuerūt ꝑſeudo ꝓphete: ⁊ poſt apoſtolos pſeudo apoſtoli: ⁊ poſt chriſtū antichriſtus. Niſi enī diabolusviderit quid imitetur: vel quibus inſidiet̉: non tentat. quia igit̉ vidit ꝙ hic reddit in fructu centū: illelx. alius. xxx. ⁊ nō poterat rapere ⁊ ſuffocare qd̓ radicatum erat: per aliam deceptionē infidiatur interſerens ſuā: multis ea ſimilitudinibus colorās: vt facile ſurripiat his qui abiles ſūt ad deceptionē. ꝓpi̓hoc non dixit: ꝙ ſeminet aliquod aliud ſemen: ſedzizaniā que ẜm viſum aſſimulantur quodāmodofrumēto. Hinc etiā apparet diaboli malignitaſ: tūcenī ſeminauit: qn̄ vniuerſa erāt completa vt magisnoceret agricole ſtudio. ¶ AVG. de que. euan. Dicit aūt cū dormirent hoīes: quia cum negligentiusagerēt p̄poſiti eccleſie: aut dormitionē mortis acciperent apoſtoli venit diabolus: ⁊ ſuꝑſeminauit eoſquos malos filios dn̄s interp̄tatur. Sed recte q̄rit̉vtrū heretici ſint aut male viuētes catholici. Sꝫ qd̓dicit eos in medio tritici ſeminatos quaſi vident̉ illi ſignificari qͥ vniꝰ cōionis ſūt. Uerutn̄ qm̄ agrū ipſum nō eccleſiā: ſed hūc mūdū interp̄tatuſ eſt: vndeintelligūtur heretici: qꝛ in hoc mūdo ꝑmiſcent̉ bonis: vt illis qui in eadē fide mali ſint: palea potiꝰ qͣꝫzzania deputent̉: qꝛ palea etiā fundamentū habetcum frumento radicēqꝫ cōem. Sciſmatici autē videntur ſpicis corruptis etiā ſimilioreſ vel paleis ariſtarū fractis vl̓ ſciſſis ⁊ de ſegete abiectis: nec tn̄ cōſequēs ē vt oīs hereticus vl̓ ſciſmaticus ab eccleſiacorꝑaliter ſeꝑet̉. ml̓tos enī portat eccleſia: quia nōita defendunt falſitatatem ſententie ſue: vt intentaꝫmultitudinem faciant: quod ſi fecerint tunc pellūt̉Cuꝫ ergo diabolus aſperſus paruis erroribus falſiſqꝫ opinionibus ſuperſeminaſſet: hoc eſt p̄cedentenomine chriſti hereſes ſuperieciſſet: magis ipſe latuit: atqꝫ occultiſſimus factus eſt. Hoc eſt enī quoddicit: Et abijt. quāqͣꝫ in hac parabola dn̄s ſicut ī expoſitione ꝯcluſit: non quedā ſed omnia ſcandala ⁊eos qui faciunt iniquitatē zizaniorū nomine ſignificaſſe intelligitur. ¶GHRV. Ex poſterioribus auteꝫdiligenter hereticoꝝ formam deſcribit dicēs: Cumaūt creuiſſet herba ⁊ fructū feciſſet: tūc apparuerūt⁊ zizania. In pͥncipio enim heretici obumbrāt ſeipſos. cū aūt multā acceperint libertatē ⁊ ſermōe ali-
quis cū eiſ participauerit: tūc venenum effundūt.AVG. de que. euā. Uel aliter: Cū hō ſpiritalis eſſeceꝑit dijudicans oīa tunc ei errores incipiūt appareͣdiſcernit enī quicqͥd audierit aut legerit abhorrerea regula veritatis: ſed donec in eiſdem ꝑficiat̉ ſpiritalibus: pōt eū moue̓ quare ſub noīe chriſtiano tāmulte hereticoꝝ extitere falſitates. vn̄ ſequit̉: Accedentes aūt ſerui patriſfamilias dixerūt ei Dn̄e nonne bonū ſemē ſeminaſti ī agro tuo? vnde gͦ zzania?Utꝝ āt ipſi ſint ẜui quos poſtea meſſores appellatan qꝛ in expoſitiōe ꝑabole meſſores dicit eſſe angelos: nec qͥſqͣꝫ dice̓ facile auſus fuerit angelos neſciſſe: qͥs zizania ſuꝑſeminauerit: magis oportet intelligi hoīes ipſos fideles ẜuoꝝ noīe hoc loco ſignatoſ:nec miꝝ ſi ⁊ bonū ſemē ipſi dicūt̉. ex diuerſis enī ſignificationibꝰ vna res diuerſas ſil̓itudines recipit:ſicut ⁊ de ſe ait ꝙ ipſe ſit ianua ꝙ ipſe ſit paſtor. Accedūt aūt ad deū ſine corꝑe: ſꝫ corde ⁊ mentis deſiderio: quo docēte ītelligūt diaboli calliditate hͦ eēfactū. vn̄ ſeqͥtur: Et ait illis: Inimicꝰ hō hoc fecit.H E. Diabolꝰ ꝓpterea inimicꝰ hō appellat̉: qͥ deuseē deſijt. ⁊ in. ix. pſal. ſcriptū ē de eo: Exurge dn̄e: nōꝯfortat̉ hō. Quāobrē non dormiat qͥ eccleſie p̄poſitus ē: ne ꝑ illiꝰ negligētiā īimicꝰ hō ſuꝑſeminat zizania: hͦ ē hereticoꝝ dogmata. inimicꝰ aut vocat̉ ꝓpt̓iacturā quā infert hoībꝰ. vexatio enī diaboli aduerſus nos ē. pͥncipiū āt vexatiōis factū ē nō ab īimicitia que ē ad nos: ſꝫ q̄ ē ad deū. 7AVG. de qͣ. euan.Cū aūt ſerui d̓i cognouerint hāc excogitaſſe diabolū fraudē: cū ꝯͣ tanti noīs auctorē nihil ſe valere ſentiret: vt fallacias ſuas eodē noīe obtegeret: pōt ſibiſuboriri volūtas vt tales hoīes de rebꝰ hūanis auferāt ſi aliquā tꝑis habeāt facultatē: ſꝫ vtꝝ face̓ debeant iuſticiā dei ꝯſulūt. vn̄ ſeqͥt̉: Serui āt dixerūt: viſimꝰ ⁊ colligimꝰ ea? CHRY. Ubi intuēda ē ẜuorūdiligentia ⁊ dilectio. etenī feſtinant zizaniā euellereqd̓ mōſtrat eoꝝ de ſemīe ſolicitudinē. Ad hoc eniꝫſolū reſpiciūt: nō vt aliqͥs puniat̉: ſed vt ſeminata n̄pereant. Quid autem dn̄s reſponderit ſubditur: Etait: non/ HIERONIMVS. Datur enim locuspeniteritie: ⁊ monemur ne cito amputemus fratrē:quia fieri poteſt vt ille qui hodie noxio deprauatus ē dogmate cras reſipiſcat: ⁊ defendere incipitveritatē. vn̄ ſubdit̉: Ne forte colligētes zizaniā: eradicetis ſil̓ ⁊ triticū/ AVG. de cō. euā. In quo eospatientiſſimos ⁊ tranquilliſſimos reddit. hͦ enī dr̄:qꝛ boni dū adhuc infirmi ſūt: opꝰ hn̄t ī qͥbuſdā maloꝝ cōmixtiōe: ſiue vt ꝑ eos exerceāt̉: ſiue vt eoꝝ cōꝑatiōe magna illis exhortatio fiat īuitāt̉ ad meliꝰ.aut forte ſimul eradicat̉ triticū cū auferant̉ zizania:qꝛ multi primo zizania ſūt: ⁊ poſtea triticū fiūt: qͥ niſi patienter cū mali ſint tolerent̉: ad laudabilē mutationem non perueniūt: ita ſi euulſi fuerint: ſimuleradicatur ⁊ triticum: qd̓ futuri eſſent ſi eis parceretur. Ideo dicit tales non eſſe auferendos de hac vita: ne cum malos conat̉ interficere: bonos int̓ficiatqd̓ forte futuri ſint: aut bonis obſit: quibꝰ ⁊ inuitisvtiles ſunt. Sꝫ tūc opportune hoc fiet: cū iā de finenō reſtat vel tēpꝰ cōmutāde vite vel proficiendi adveritatem ex occaſione atqꝫ comparatione alieni erroris. ⁊ iō ſubdit: Sinite vtraqꝫ creſcere vſqꝫ ad meſſem .i. vſqꝫ ad iudiciū/ HIERO. Uidetur aūt hoc