Mattheus
dominꝰ quid ſit ſemen: verbum .ſ. regni .i. euāgelicedoctrine. Sūt enī nōnulli qͥ verbū dei nulla cordisdeuotiōe ſuſcipiūt: ⁊ iō ſemē v̓bi dei qd̓ in eoꝝ cordibus ſeminat̉: demones qͣſi ſemē vie trite ſubito auferūt. Sequit̉: Qui aūt ē ſeminatꝰ ſupra petrā: h̓ verbū audit ⁊c̄. Semē enī v̓bū dei qd̓ in petra .i. cordeduro ⁊ indomito ſeminat̉ fructificare nō poteſt: qꝛmulta eſt eiꝰ duricia: ⁊ paruū celeſte deſideriū. vndeꝓpter nimiā duriciam non habent in ſe radicem.HIERO. Attende autē quod dictuꝫ ſit: Continuoſcādalizatur. Eſt gͦ aliqua diſtātia īter eū qͥ multꝭ tribulationibꝰ peniſqꝫ cōpellit̉ chriſtū negare: ⁊ eū qͥad pͥmā ꝑſecutionē ſtatim ſcandalizat̉: ⁊ corruit. dequa hic loquit̉. Sequit̉: Qui aūt ſemi. ē in ſpi. Mihi videt̉ ⁊ illd̓ qd̓ iuxta lr̄am ad adam dicit̉: Int̓ ſpinas ⁊ tribulos panē tuū manducabis. hoc ſignificare myſtice ꝙ quicūqꝫ ſeculi ſe dederit voluptatibuscuriſqꝫ iſtiꝰ mūdi: panē celeſtē ⁊ cibū veꝝ īter ſpinascomedit. RAB A. Recte aūt ſpine vocant̉ qꝛ cogitationū ſuaꝝ punctionibꝰ mētem lacerāt ⁊ qͣſi ſtrāgulando ſpiritales virtutes: fructꝰ gignere nō ꝑmittut. ¶HIERO. Et elegāter adiūxit: Fallacia diuitiarū ſuffocat v̓bū. Blāde enī ſūt diuitie: alid̓ agētesaliud pollicētes. Lubrica eſt illaꝝ poſſeſſio: dū hucillucqꝫ circūferunt̉: ⁊ īſtabili gradu vel hn̄tes deſerunt: vel nō hn̄tes reficiunt. vn̄ ⁊ dn̄s diuites aſſeritdifficulter ītrare in regnū celoꝝ ſuffocantibꝰ diuitiis v̓bū dei: ⁊ vigorē v̓tutū emolientibus REMI.Et ſciendū qꝛ his tribꝰ generibꝰ terre neqͣꝫ cōprehēdunt̉ oēs qͥ v̓bū dei audire pn̄t: ſꝫ tn̄ ad ſalutē ꝑducere nō valēt. Excipiūt̉ gētiles: qͥ nec audire meruerunt. Seqͥt̉: Qui v̓o ī terrā bonā ſeminatꝰ ē. Terrabona ē fidelis ꝯſcīa electoꝝ ſiue mens ſanctoꝝ: quev̓bū dei cū gaudio ⁊ deſiderio: ⁊ cordis deuotioneſuſcipit: ⁊ inter ꝓſpera ⁊ aduerſa viriliter conſeruat:⁊ ad futurū ꝑducit. vnde ſequit̉: Et facit fructū alid̓centeſimum: aliud ſexageſimū: aliud vero triceſimūHIERO. Et notandū ꝙ ſicut in terra mala tresfuere diuerſitates .ſ. ſecus viam: ⁊ petroſa: ⁊ ſpinoſaloca: ſic in terra bona trina diuerſitas eſt: centeſimi: ſexageſimi: ⁊ fructus triceſimi. Et in illa autē ⁊ īiſta nō mutat̉ ſubſtātia: ſed volūtas: ⁊ tā incredulorū qͣꝫ credētiū corda ſūt: qͥ ſemē recipiūt. vn̄ pͥmo dixit: Uenit malus ⁊ rapit qd̓ ſeminatū ē ī corde eius.⁊ ſecūdo ⁊ tertio ait: Hic ē qͥ v̓bū audit. In expoſitione quoqꝫ t̓re bone: iſte eſt qui audit v̓bū. Primū gͦdebemꝰ audire: deīde ītellige̓: pꝰ ītelligētias fructꝰredde̓ doctrinaꝝ: ⁊ face̓ vel cēteſimū fructū vel ſexageſimū atqꝫ triceſimū. Y¶VG. xxj. de ciui. dei: Quidā putāt hoc ſic eē ītelligendū: ꝙ ſcī ꝓ ſuoꝝ diuerſitate meritoꝝ: alij tricenos hoīes liberent: alij ſexagenos: alij centenos: qd̓ in die iudicij futuꝝ ſuſpicari ſolēt: nō pꝰ iudiciū: q̄ opiniōe qͥdā cū vide̓t hoīesīpunitatē ꝑuerſiſſime pollicētes: eo ꝙ oēs iſto mōad liberatōeꝫ ꝑtine̓ poſſe videāt̉: rn̄dit bn̄ potiꝰ eſſeviuēdū vt īter eos qͥſqꝫ reperiat̉: qͥ ꝓ alijs īterceſſuriſunt liberādis: ne tā pauci ſint vt cito ad numeꝝ ſuūperuenientes multi remaneant: qui erui iam de penis illorū interceſſione non poſſint: ⁊ in eis inueniatur quiſquis ſibi ſpem fructus alieni temeritate vaniſſima pollicet̉ 7REMI. Treceſimuꝫ ergo fructūfacit qui fidem ſancte trinitatis oocet: ſexageſimum
v̓o qͥ ꝑfectionē bonoꝝ opeꝝ cōmēdat: ſenario nmero oīs mundi ornatꝰ cōpletꝰ ē. Centeſimum afructū facit qͥ vitā eternā ꝓmittit: centenariꝰ eniroleua trāſit ad dextrā. ꝑ leuā aūt vita pn̄s deſionaꝑ dextrā futura. Alit̓ ſemē v̓bi dei triceſimuꝫ frufacit quādo bonā cogitationē gignit: ſexageſnqn̄ bonā locutionē: centeſimū quādo ad fructūboni oꝑis ꝑducit FAVG. de qͣ euā. Uel alit̓. Lenteſ.mus fructꝰ eſt martyriū: ꝓpter ſcītatē vite vel ꝯtenptū mortis. Sexagenariꝰ v̓ginū ꝓpter otiū interitqꝛ nō pugnāt ꝯͣ ꝯſuetudinē carnis. ſolet enī otiumcōcedi ſexagenarijs pꝰ militiam: vel pꝰ actōes pubcas: triceſimus v̓o ꝯiugatoꝝ: qꝛ hec ē etas p̄lianip̄i hn̄t acriorē cōflictum: ne libidinibꝰ ſupent̓. x.aliter cōfligendū ē cū amore tꝑaliū bonoꝝ vt rō vincat: aut etiā edomitꝰ ſubituſqꝫ eē: vt cū ſurgē ceperfacile repͥmat̉: aut ita extīctꝰ vt ſe omnino nulla exparte cōmoueat. Ex quo fit vt ipſa etiā mortē pppveritatē alij fortit̉ ſpernāt: alij equimit̉: alij libent: q̄tria genera fructꝰ ſūt t̓re triceni ⁊ ſexageſimi ⁊ cenſimi. In hoꝝ aliquo genere īueniēdꝰ ē tꝑe morii ſueſiqͥs de hac vita recte cogitat emigrare. Uel centeſemus fructꝰ virginibꝰ: ſexageſimꝰ viduis ⁊ ꝯtinētibꝰtriceſimꝰ ſcō mr̄imonio deputat̉. Nā ipſa digitorꝯiūctio: ⁊ qͣſi molli ſe oſculo complectenſ ⁊ federāsmaritum pingit ⁊ coniugem: ſexaginta ad viduaseo ꝙ in anguſtia ⁊ tribulatione ſint poſite. vnde ⁊feriori digito deprimunt̉. quāto maior eſt difficultas ex ꝑte quōdā voluptatis illecebris abſtinere: tato maiꝰ ⁊ p̄miū. Forro cēteſimꝰ numerꝰ a ſiniſtratranſit ad dextrā: ⁊ hiſdē qͥdē digitis non eadeꝫ manu circulū faciens: exprimit virginitatis coron¶ Aliā parabolā ꝓpoſuit illis dicēsSimile factū eſt regnū celoꝝ homini qui ſeminauit bonū ſemē in agroſuo. Cū autem dormirēt hominesuenit inimicus eiꝰ ⁊ ſuꝑſeminauit 3zania in medio tritici: ⁊ abijt. Cumaut creuiſſet herba ⁊ fructū feciſſet:tūc apparuer̄t ⁊ zizania. Accedētesautē ſerui patrifamilias: dixerūt ei:Dn̄e nōne bonū ſemen ſeminaſti iagro tuo? Un̄ ergo habet zizaniaſꝫEt ait illis: Inimicuſ homo hoc fecit. Serui autem dixerunt ei: Uiimus ⁊ colligimus ea? Et ait: NōNe forte colligentes zizania eradicetis ſimul ⁊ triticū. Sinite utraqꝫcreſcere uſqꝫ ad meſſem: ⁊ temporemeſſis dicam meſſoribus: Collite primū zizania ⁊ alligate ea in falciculos ad cōburendum: triticū autcongregate in horreum meum.