Ca. XIII.

iā fide amari .i. a reprobis ſeꝑatoꝝ: ſed necdū myſterijs celeſtibꝰ ībutoꝝ. Seqͥt̉: Et locutꝰ ē eis multa inparabolis/ CHRV. Quāuis in mōte ita nō feceritnō enī ꝑ ꝑabolas ẜmonē ꝯtexit. Tūc enī turbe ſoleerāt ⁊ plebs incōpoſita: hic autē ⁊ ſcribe ⁊ phariſei.Non ꝓpt̓ hoc aūt ſolū in ꝑabolis loquit̉: ſed vt manifeſtiorē ẜmonē faciat: ⁊ ampliorē memoriā imponat: ⁊ ſub viſu res reducat./ HIERO. Et notādumꝙ nō oīa locutꝰ ſit eis in ꝑabolis: ſed multa. ſi enimdixiſſet cūcta ī ꝑabolis: abſqꝫ emolumēto ppl̓i receſſiſſent. ꝑſpicua miſcet obſcuris: vt ꝑ ea q̄ intelligunt:ꝑuocēt̉ ad eoꝝ noticiā q̄ nō intelligūt. Turba etiaꝫnō vniꝰ ſnīe eſt: ſed diuerſaꝝ in ſingulis volūtatum.vn̄ loqͥt̉ ad eā in multis ꝑabolis: vt iuxta varias volūtates diuerſas recipiāt diſciplinas. CHRY. Primam aūt ꝑabolā ponit eā q̄ faciebat auditorē attentiorē. qꝛ enī ſub enigmate erat tractaturꝰ: erigit mētes audiētiū ꝑ pͥmā ꝑabolā dicēs: Ecce exijt qͥ ſemi.ſemi. ſemē ſuū. AVGV. Significat̉ aūt ſator iſteqͥ ſeminat eē filiꝰ dei ⁊ pr̄is in ppl̓is ſeminare ẜmonem CHRV. Un̄ aūt exijt qͥ vbiqꝫ pn̄s eſt vel qͣlit̓exijt: nō loco: ſed incarnatōe ꝓpinquiꝰ fcūs nobisꝑ habitū carnis: qꝛ enī nos ītrare non poteramꝰ adeū peccatis nr̄is ꝓhibētibꝰ nobis ingreſſum: ipſe adnos egredit̉ REMI. Uel exijt cū relicta iudea perapl̓os ad gētes trāſiuit. HIERO. Uel intus eratdomi verſabat̉: loq̄bat̉ diſcipulis ſacr̄a. Exijt gͦ d̓ domo ſua vt ſeminaret in turbis. AVGV. Cu auteꝫaudieriſ: qm̄ exijt qͥ ſeminat vt ſeminet: non eſtimeseē idētitatē ẜmonis. Egredit̉ enī multotiens qͥ ſeminat ⁊ ad aliā rē: vel vt ſcīdat terrā: vel vt malas incidat herbas: vel vt ſpinas euellat: vl̓ vt aliā talē quādam diligētiā exhibeat: h̓ aūt ad ſemināduꝫ exiuit.quid igit̉ fit de ſemīe iſto; tres deꝑeunt ꝑtes: ⁊ vnaſaluat̉: ⁊ hoc nō equalit̓ ſed cū dr̄ia qͣdā. vn̄ ſequit̉:Et dū ſeminat q̄dā ceci. ſe. viā. HERO. Hanc ꝑabolā ad ꝓbādā hereſim ſuā valētinꝰ aſſumit tres introducēs eē naturaſ: ſpiritalē: naturalē: vel aīalem:atqꝫ terrenā: cū h̓ qͣtuor ſint: vna iuxta viam: alia petroſa: tertia plenia ſpinis: alia terra bona/ CHRY.Sed ẜm hoc qͣliter habe̓t rōnē īter ſpinas ſeminare⁊ ſuꝑ petrā ⁊ in via. In ſeminibus qͥdē ⁊ terra materialibꝰ nō habe̓t vtiqꝫ rōnē. nō enī eſt in ptāte petrefieri terrā: neqꝫ vie nō eē viā: neqꝫ ſpine nō eē ſpinā.In aīabus aūt ⁊ doctrinis multā habet hoc laudē.poſſibile enī eſt petrā fieri terrā pinguē: ⁊ viā nō vltra ꝯculcari ⁊ ſpinas deſtrui. ꝙ igit̉ plꝰ ſeminis ꝑijt:nō eſt ab eo qͥ ſeminat: ſed a ſuſcipiēte terra .i. ab aīaIpſe enī qͥ ſeminat nō diuitē nō pauperē diſcernit:nō ſapientē neqꝫ inſipientē: ſed oībus loq̄bat̉ q̄ a ſeipſo erāt cōplens: p̄uidēs tn̄ que futura erāt vt liceat ei dicere: Quid me oportuit face̓ ⁊ nō feci? Ideoaūt nō dicit manifeſte: qm̄ hec acceperunt deſideſ ⁊ꝑdiderūt: hec aūt diuites ⁊ ſuffocauerūt: hec autemmolles ⁊ ꝑdiderūt: qꝛ nō voluit eos vehemēter tangere: vt nō in drīam mittat. Per hāc etiā ꝑabolamdiſcipulos erudit. ⁊ ſi plures audientiuꝫ eos fuerītq̄ ꝑeūt: vt nō ꝓpter hoc deſides ſint: qꝛ nec ꝓpt̓ hocdn̄s qͥ oīa p̄uidit deſtitit a ſeminādo. HIER. Obẜua aūt hoc eē pͥmā ꝑabolā q̄ cū īterp̄tatione ſua poſita eſt: ⁊ cauendū eſt vbicūqꝫ dn̄s exponit ẜmonesſuos: ne vel aliud vel qͥd plꝰ vel minꝰ p̄ſumas ītelli

gere qͣꝫ ab eo expoſitū eſt/ RABA. Que v̓o tacitanr̄e ītelligētie dereliquit: ꝑſtringēda ſūt breuit̓. Uiaē mens ſedula malaꝝ cogitationū: meatu trita atqꝫarefacta. Petrā duriciā ꝓterue mētis: terrā leuitatēaīe obediētis: ſolē dicit feruorē ꝑſecutōis ſeuientis.Altitudo terre eſt ꝓbitas aīe diſciplinis celeſtibꝰ inſtitute. in qua expoſitione diximꝰ: qꝛ neqͣqͣꝫ ipſe resnimia eadēqꝫ ſignificatione ſemꝑ allegorice ponantur. HIER. Prouocamur aūt ad dictoꝝ ītelligentiam: quotiēs his ẜmonibꝰ ꝯmonemur qui ſequūt̉:Qui habet aures audiēdi audiat. REMI. Auresaudiendi ſunt aures mentis .ſ. ītelligendi ⁊ faciendique iuſſa ſunt.¶ Et accedētes diſcipuli dixerūt eiqͣre in parabolis loqueris eis? Quirn̄dens ait illis: Quia uobis datuꝫeſt noſſe myſteriū regni celoꝝ: illisaūt nō eſt datū. Qui enī habet dabitur ei: ⁊ abūdabit: qui aūt nō habet⁊ qd̓ habet auferet̉ ab eo. Iō in parabolis loquor eis: qꝛ uidētes nō uident: ⁊ audiētes nō audiūt neqꝫ intelligūt: ⁊ adīplet̉ in eis ꝓphetia iſaiedicētis: Auditu audietiſ ⁊ n̄ ītelligetis: ⁊ uidētes uidebitis ⁊ nō uidebitis. Incraſſatū eſt enī cor ppl̓i huiꝰ⁊ auribꝰ grauit̓ audierūt: ⁊ oculosſuos clauſerūt: ne qn̄ uideāt oculis⁊ auribus audiāt: ⁊ corde intelligāt⁊ cōuerſant̉: ⁊ ſanē eos. Ueſtri autēbeati oculi qꝛ uident: ⁊ aures ueſtreqꝛ audiūt. Amē quippe dico uobisqꝛ multi ꝓphete ⁊ iuſti cupierunt uidere que uidetis: ⁊ nō uiderūt: ⁊ audire que auditis: ⁊ non audierunt.GLO. Intelligētes diſcipuli eē obſcura q̄ a dn̄oppl̓o dicebāt̉: voluerūt dn̄o ītimare ne ꝑabolice loq̄ret̉. vn̄ dr̄: Et acce. diſci. dixe. ei: qͣre ī ꝑabo. lo. eis?CHRV. Ubi dignū ē admirari diſcipulos: quarediſce̓ cupiētes ſciūt qn̄ īterrogare oporteat? nō eniꝫcorā oībꝰ hoc faciūt. Et hoc on̄dit mattheꝰ cū dicit:Et accedētes. Marcꝰ aūt manifeſtiꝰ demōſtrat dicens ꝙ ſingularit̓ acceſſerūt. HI ERO. Querēdū ēaūt quo accedāt tūc ad eū: cū ieſus in naui ſedebat:niſi forte ītelligat̉ ꝙ dudū cū ipſo nauē ꝯſcēderīt: ⁊ibi ſtātes ſuꝑ īterp̄tatōe ꝑabole ſciſcitati ſunt/ REMI GI. Dicit gͦ euāgeliſta Accedētes: vt on̄deret ꝙſolicitati ſūt ſiue poterāt accede̓ corꝑe: qͣꝫuis eēt aliqd̓ vel breue ſpaciū īter eos 7CHRY. Cōſiderādaē aūt ⁊ eoꝝ rectitudo qͣliter multā ꝓ alijs hn̄t curā:⁊ pͥus q̄ alioꝝ ſūt q̄rūt: ⁊ tūc q̄ ſūt ipſoꝝ. non enī dixerūt: In ꝑabolis loqueris nobis: ſed In ꝑabolis lo-

i 3