Mattheus

ꝓpter honorē chriſti nullā ꝓrſus cū de peccatis agitur hr̄e volo q̄ſtionē. Inde enī ſcimꝰ ꝙ ei plꝰ gr̄e collatū fuerit ad vincēdū oī ex ꝑte peccatum: ꝙ ꝯciꝑe ⁊pare̓ meruit eū quē ꝯſtat nullū habuiſſe peccatum.Seqͥt̉: Dixit aūt ei qͥdā: Ecce mr̄ tua ⁊ frēs tui forisſtāt q̄rentes tēHI ERQ. Uidet̉ mihi iſte qͥ nūciatnō fortuitu ⁊ ſimpliciter nūciare: ſed īſidias tenderevtꝝ ſpiritali oꝑi carnē ⁊ ſanguinē p̄ferat. vn̄ ⁊ dn̄s n̄ꝙ mr̄em negaret ⁊ frēs exire ꝯtēpſit: ſed quo rn̄deret īſidiāti YCHRY. Neqꝫ auteꝫ dixit: Uade dic eiqm̄ nō eſt mr̄ mea: ſꝫ ad eum qͥ nunciauerat extēditẜmonē. Seqͥt̉ enī. At ip̄e rn̄dēs dicēti ait: Que ē mimea: ⁊ qͥ ſūt frēs meiꝰ HILA. Nō autē faſtidioſede mr̄e ſua ſenſiſſe exiſtimādus ē: cui ī paſſione poſitꝰ maxīe ſolicitudinis tribuit affectum. CHRI.Qd̓ ſi negare vellet mr̄em: tunc vtiqꝫ negaſſet qn̄ iudei exprobrabāt ei FHIERO. Non gͦ iuxta martionē ⁊ manicheū mr̄eꝫ negauit: vt natꝰ de phātaſmate putaret̉: ſed apl̓os cognationi p̄tulit: vt ⁊ nos incōparatōe dilectōis carni ſpm̄ p̄feramꝰ: nec mr̄nuꝫrefutat obſequiū pietatis: cuiꝰ p̄ceptū ē: Honora patrem tuū ⁊ mr̄em tuā. Sed pr̄nis ſe myſterijs vel aſfectibꝰ āpliꝰ qͣꝫ mr̄nis debe̓ demonſtrat. vn̄ ſeqͥt̉: Etextē. ma. in diſci. di. Ecce mr̄ mea ⁊ fra. mei ¶ GRE.in hō. Fideles qͥdē diſcipulos frēs noīare dignatꝰ ēdn̄s dicēs: Ite nūciate fratribꝰ meis. qͥ gͦ frater dn̄ifieri ad fidē veniēdo potuit: querendū quo etiā eſſepoſſit mr̄. Sed ſciendū nobis ē: qꝛ qui chriſti fratervel ſoror eſt ī credēdo: mr̄ efficit̉ p̄dicādo: quaſi .n.parit dn̄m quē cordi audiētis infūdit. ⁊ mr̄ eiꝰ efficitur: ſi ꝑ eiꝰ vocē amor dn̄i in ꝓximi mēte generat̉.CHRY. Cū his aūt q̄ dcā ſūt ⁊ aliud nos docuit videlicet in nulla cognatione ꝯfidētes v̓tutē neglige̓.Si enī mr̄i nihil ꝓdeſt mr̄em eē niſi virtꝰ adeēt: qͥsvtiqꝫ aliꝰ ꝑ cognatōeꝫ ſaluabit̉? Una enī nobilitasſola ē: dei face̓ volūtatē. ⁊ iō ſequit̉: Quicūqꝫ enī fecerit volūtatē pr̄is mei qͥ in celiſ ē. Multe mulieresbtīficauerūt ſcām virginē illā ⁊ eiꝰ vteꝝ: ⁊ optauer̄ttales fieri mr̄es. Quid eſt igit̉ qd̓ ꝓhibeat? Ecce latāvobis ꝯſtituit viā: ⁊ licet nō mulieribꝰ ſolū: ſꝫ ⁊ virisfieri matrē dei/ HIERO. Dicamꝰ aūt ⁊ alit̓: Saluator loquit̉ ad turbas: intrīſecꝰ erudit natōes. mr̄ eiꝰ⁊ frēs hoc ē ſynagoga ⁊ ppl̓s iudeoꝝ foris ſtant.HILA. Cū itaqꝫ ingrediēdi ad eū haberēt vt ceteriptātē: ſed qꝛ ī ſua venit ⁊ ſui eū nō receperūt: ingreſſu eiꝰ atqꝫ aditu abſtinēt GRFCO. Un̄ ⁊ mr̄ eicū qͣſi nō agnoſcit̉ foris ſtare ꝑhibet̉: qꝛ videlicet ſynagoga ab auctore ſuo nō recognoſcit̉: qꝛ legis obẜuationē tenēs ſpiritalē ītellectū ꝑdidit: ⁊ ſe ad cuſtodiā littore foris fixit. HIERO. Cūqꝫ rogauerīt⁊ q̄ſierīt ⁊ nūciū miſerīt rn̄ſū accipient: liberos eoseē arbitrij: ⁊ ītrare poſſe ſi velīt ⁊ ip̄i crede̓. MXIII.N illo die exiens ieſus dedomo ſedebat ſecus mare.¶ Et ꝯgregate ſunt ad eū turbe multe: ita ut ī nauiculā aſcēdensſederet ⁊ oīs turba ſtabat ī littore: ⁊locutꝰ eſt eis multa in parabolis dicens: Ecce exijt ꝗ ſeminat ſemina

re. Et dū ſeminat̉: qͣdā ceciderūt.cus uiā: ⁊ uenerūt uolucres ⁊ conderūt ea. Alia aūt ceciderūt ī perſa ubi nō habebāt terrā multā: ⁊ ctinuo exorta ſūt: qꝛ nō habebāt atudinē terre. Sole autē orto eſtuouerūt: ⁊ qꝛ nō habebant̉ radicē arurunt. Alia aūt ceciderūt ī ſpinas: ⁊creuerūt ſpine ⁊ ſuffocauerunt eaAlia aūt ceciderūt ī terrā bonam: ⁊dabāt fructū aliud cēteſimuꝫ: aliudſexageſimū: aliud triceſimum. Quhabet aures audiendi audiat.CHRV. Poſtqͣꝫ īcrepauerat cū qͥ mr̄is ⁊ ſratuſentiā nūciauit: de hīc fecit qd̓ illi cupiebant: exijt odomū: pͥmo ſanās egritudinē vane gl̓e fratꝝ: ſecūddecētē honorē exhibēs mr̄i. vn̄ dr̄. In illo die exiēieſus de do. ſede. ſe. ma. VAVG. de cō. euā. Cū dIn illo die: ſatꝭ īdicat a̓ut hoc ꝯn̄ter geſtū pꝰ p̄miſſaaut nō ml̓ta interponi potuiſſe: niſi forte dies moreſcripturaꝝ tp̄s ſignificet. RABA. Nō ſolū aūt voba ⁊ fcā dn̄i: veꝝ etiā itinera ac loca ī qͥbꝰ v̓tuteſopatur ⁊ p̄dicat: celeſtibꝰ ſūt plena ſacr̄is. Pꝰ ẜmonemqͥppe ī domo habitū: vbi nephanda blaſphemia demoniū hr̄e dcūs ē: egrediēs docebat ad mare vt on̄deret ſe relicta ob culpā ꝑfidie iudea ad gētes ſaluādas eē trāſituꝝ. gētiliū enī corda diu ſuꝑba ⁊ īcredula: merito timidis amariſqꝫ fluctibꝰ maris aſitur: domū v̓o dn̄i ꝑ fidē fuiſſe iudam quis neſciatHI ERO. Conſiderādū etiā ꝙ ppl̓s dn̄i ieſu nō poterat intrare: nec eē ibi vbi apl̓i audiebant myIccirco miſerator dn̄s egredit̉ de domo ſua ⁊ ſedeiuxta hoc ſeculi mare: vt ꝯgregent̉ ad eū multe tuibe ⁊ audiāt in littore q̄ intꝰ nō merebant̉ audire. vtſequit̉: Et ꝯgre. ſunt ad eū turbe multe: ita ⁊ in nauiculā aſcendens ſede̓t: ⁊ oīs turba ſtabat in littore.CHRY̓. Hoc aūt nō ſimplicit̓ euāgeliſta poſuitvt moſtraret ꝙ dn̄s hoc fecerit: volens cū dilighoc ſpectaculū ſtatuere: vt nullū mittat poſt dorſtſed oēs corā facie habeat HLA. Sediſſe autēdn̄m in naui ⁊ turbas foris ſtētiſſe ex ſubiectis reeſt ratio. In ꝑabolis enī erat locuturꝰ ⁊ facti iſtiꝰ conere ſignificat eos qui extra eccl̓am poſiti ſūt nullādiuini ẜmonis poſſe caꝑe ītelligētiā. Nauis enī ecleſie typū p̄fert: ītra quā v̓bū vite poſitū ē ⁊ p̄dicatujs qͥ extra ſunt: ⁊ harene mō ſteriles ītellige̓ n̄ prHIERO. Ieſus etiā in medijs fluctibꝰ eſt: hincide mari tudit̉: ⁊ in ſua maieſtate ſecurꝰ apprepinre facit terre nauiculā ſuā: vt ppl̓s nequaqͣꝫ ꝑioſuſtinēs: nō tētationibꝰ circūdatꝰ quas ferre nō poterat: ſtat in littore fixo gradu vt audiat que dicūt.RABA. Uel ꝙ aſcēdens nauē ſedebat in mariſignificat ꝙ chriſtꝰ ꝑ fidē aſcēſurꝰ erat ī mētes gētiliū⁊ eccl̓am collecturꝰ in mari i. in medio nationumdicentiū. Turba vero q̄ ſtabat in littore q̄ neqꝫ ī naui neqꝫ ī mari erat: gerit figurā recipiētiū v̓bū dei. ⁊