Mattheus
qꝛ pnīam egerūt in p̄dicatione ioneEt ecce plus qͣꝫ ionas hic. Reginaauſtri ſurget in iudicio cū generatione iſta ⁊ condēnabit eā: qꝛ uenit a finibus t̓re audire ſapīam ſalomonisEt ecce plus qͣꝫ ſalomon hic.CHRV. Ne aliqͥs eſtimaret ꝙ talia deinceps futura eēnt in iudeis qͣlia niniuitis ꝯtigerāt: vt ſicut ionas illos cōuertit ⁊ ciuitas fuit a periculo liberata:ita iſti poſt reſurrectionē ꝯuerterent̉: dn̄s nūc totuꝫꝯͣriū on̄dit: qm̄ .ſ. ex bn̄ficio paſſionis nullū fructumꝑceperūt: ſed ⁊ grauia patient̉ vt infra on̄dit ꝑ exemplū demonis. Interī aūt on̄dit ꝙ iuſte patiēt̉ dicēs:Uiri niniuite ſurgēt in iudicio cū generatione iſta.REMI. On̄dit aūt dn̄s his v̓bis vnā eē malorū ⁊bonoꝝ reſurrectionē futurā: ꝯͣ quoſdaꝫ hereticos qͥdixerūt vnā eē reſurrectionē bonoꝝ: ⁊ alterā maloꝝDeſtruit̉ etiā his v̓bis fabula iudeoꝝ qͥ ſolēt dicereꝙ an̄ iudiciū mille ānis celebret̉ reſurrectio: apertehis v̓bis on̄dēs: qꝛ mox vt celebrabit̉ reſurrectio: celebrabit̉ ⁊ iudiciū. Et cōdēnabūt eā HIER. Nonſentētie ptāte: ſed ꝯparationis exēplo. vnde ſubdit:Quia pnīam egerunt in p̄dicatione ione: ⁊ ecce pluſqͣꝫ ionas hic. Hic: aduerbiū loci: nō ꝓnomē ītelligatIonas ſcd̓m. lxx. interpretes triduo predicauit: egotāto tꝑe. Ille aſſyrijs gēti īcredule: ego iudeis ppl̓odei. Ille voce locutꝰ eſt ſimplici: nihil ſignoꝝ faciēsego tanta faciens beelzebub calūniam ſuſtineo.CHRV. Nō aūt hic ſtat dn̄s ſed ⁊ aliā annunciation adiungit dicens: Re. au. fur. in iu. cū gene. iſta: ⁊condē. eā: qꝛ ve. a fi. ter. au. ſapi. ſalo. Iſtud plus fuitqͣꝫ pͥus. Ionas enī ad illos abijt. regina aūt auſtri n̄expectauit ſalomonē ad ipſam ire: ſed ipſa ad eū acceſſit: ⁊ mulier ⁊ barbara: ⁊ tātū remota nō mortemformidans ſola cupidīe v̓boꝝ ſapientū. Ibi gͦ mulier aduenit: hic ego veni. Et ipſa qͥdem a finibꝰ terreſurrexit: ego autē ciuitates ⁊ caſtra circueo. Et illa qͥdem de arboribꝰ ⁊ lignis diſputauit: ego autē de ineffabilibus myſterijs VHI ER. Eodē gͦ mō condennabit regina auſtri ppl̓m iudeoꝝ: quo condēnabūtveri niniuite iſraelē incredulē. Iſta eſt regina ſaba:de qua. in regū volumine ⁊ ī paralipomenō legimꝰq̄ ꝑ tātas difficultates gēte ſua ⁊ īꝑio derelictis: venit in iudeā ſapīam audire ſalomonis: ⁊ ei ml̓ta munera obtulit. In niniue aūt ⁊ regina ſaba occulte fides nationū p̄fert̉ iſraeli CHRI. Niniuite ſignificant eos qͥ peccare deſiſtut: regina v̓o eos qͥ peccareneſciūt. pnīa enī peccatū abolet: ſapīa cauet̉. MREMI. Pulchre aūt eccl̓a de gētibus ꝯgregata reginadicit̉: qꝛ mores ſuos rege̓ nouit. De qͣ pſalmiſta: Aſtitit regina a dextris tuis. Auſtri autē regina eſt: qardore ſpūſſancti ſuꝑabūdat. Auſtri enī ventꝰ calidſignificat ſpm̄ſanctu. Salomon aūt qͥ īterpretat̉ pacificus: ſignificat xp̄m de quo dcm̄ ē: Ip̄e ē pax nr̄a.¶ Cū aūt immundus ſpūs exieritab hoīe: ambulat ꝑ loca arida q̄rensrequiem ⁊ nō īuenit. Tūc dicit: Reuertar ī domū meā unde exiui. Et
ueniens īuenit eā uacantem: ſcopimundatā ⁊ ornataꝫ. Tūc uadit ⁊ qſumit ſeptem alios ſpūs ſecū nequiores ſe: ⁊ ītrantes habitāt ibi: ⁊ funouiſſima hōis illiꝰ peiora pͥoribus.Sic erit generatōi huic peſſime.ICHRV. Quia dominus dixerat iudeis: Uiri niniuite ſurgēt in iudicio ⁊ condēnabūt generationeiſtā: ne ꝓpter tēporis tardationē contēnerēt ⁊ fierētpinguiores: on̄dit ꝙ nō ſolū in futuro ſeculo: ſꝫ ⁊ hͦgrauiſſima patient̉: futurā in eis penā ſub quodarenigmate ſubdēs. vn̄ dicit: Cū autē īmuū. ſpi exiahōie ¶HI ERO. Quidā iſtū locuꝫ de herericis ocnputat: ꝙ īmundꝰ ſpūs qͥ in eis an̄ habitauerat: qn̄ctiles erāt: ad cōfeſſionē vere fidei eijciat̉. poſtea pͥocū ſe ad hereſim trāſtulerīt: ⁊ ſimulatis virtutibꝰ ornauerīt domū ſuā: tūc alijs ſeptē neqͣꝫ ſpiritibꝰ adiūctis: reuertat̉ ad eos diabolꝰ: ⁊ habitet ī illis: fiātonouiſſima eoꝝ peiora pͥoribꝰ. multo qͥdē peiori ꝯditione heretici qͣꝫ gētiles: qꝛ in illis ſpes fidei: in iſtiseſt pugna diſcordie: cū hec intelligētia plauſuꝫ quēdā ⁊ colorē doctrine p̄ferat: neſcio an hēat v̓itatē exeo enī ꝙ finita vel parabola vel exēplo: ſequit̉ Sicerit generationi huic peſſime. cōpellimur nō ad heticos ⁊ quoſqꝫ hoīes: ſed ad iudeoꝝ ppl̓m referre parabolā: vt cōtextus loci nō paſſiuꝰ ⁊ vagus in diuerſuꝫ fluetuet: atqꝫ inſipientiū more turbet̉: ſed herēsſibi vel ad pͥora vel ad poſteriora rn̄deat. Immūdꝰſpūs exijt a iudeis: qm̄ acceperūt legē. Expulſuſ aūta iudeis: ambulauit ꝑ gētiū ſolitudīes. vn̄ ſeqͥt̉: Imbulat ꝑ lo. ari. q̄. ſibi reqeꝫ. REMI. Loca aridepellat corda gentiū: ab omni humore ſalutariū aqͣrhoc ē ſcārū ſcripturaꝝ ⁊ ſpiritaliū donoꝝ: ⁊ ab infuſione ſcī ſpūs alienā. ARAB A. Uel loca arida ſūtcorda fideliū: q̄ a mollicie fluxe cogitatōis expureta callidꝰ īſidiator explorat: ſiquos greſſus ibi figꝭpoſſit. ſed caſtas mētes effugiēs diabolꝰ in ſolo code prauoꝝ gratā ſibi pōt īuenire quietē. vn̄ ſequiEt nō īuenit VMI. Putabat aūt diabolꝰ ſe ꝑtuā quietē poſſe hr̄e in gētili ppl̓o: ſed ſubdit̉: ſit noīuenit: qꝛ apparēte dei filio ꝑ myſteriū incarnatōſue gētilitas credidit: q̄ cū dn̄o credidiſſet: ille nō inuēto loco ī nationibꝰ dixit: Reuer. ad do. me. vn̄ exiui. habeo iudeos quos an̄ dimiſerā: Et veni. īue. va.ſcopis mū. ⁊ orna. Uacabat enī tēplū iudeoꝝ: ⁊ chſtum hoſpitē non habebat dicentē: Surgite ⁊ abemus hīc. Quia igit̉ ⁊ dei ⁊ angeloꝝ p̄ſidia nō habebant: ⁊ ornati erāt ſuꝑfluis adornationibus letraditionibꝰ phariſeoꝝ: reuertit̉ diabolus ad ſedeſuā pͥſtinā: ⁊ ſeptenario numero ſibi addito demenū: habitāt pͥſtinā domū: ⁊ fiūt nouiſſima illiꝰ pppeiora pͥoribꝰ. multo .n. nūc maiore demonū nunro poſſident̉: blaſphemātes in ſynagogis ſuis xieſū: quā ī egypto poſſeſſi fuerāt an̄ legiſ noticia: qͥaliud ē vētuꝝ nō crede̓: alid̓ nō ſuſcepiſſe qͥ venerSeptenariū āt numeꝝ adiūctū diabolo: vel ꝓpt̓ nnbbatū ītellige: vel ꝓpt̓ numeꝝ ſpūſſcī: vt qūo ī iſata ſuflorē qͥ de radice ieſſe deſcēdit ſeptē ſpūs vrutū diſcēdiſſe narrāt̉: ita ecōtrario vitioꝝ numerꝰ ī olllo ꝯſecratꝰ ſit. Pulchre aūt ſeptē ſpūs aſſumi dicu