Ca. XII.

¶ Tūc rn̄derunt ei ꝗdaꝫ de ſcribis⁊ phariſeis dicentes: Magiſter uolumꝰ a te ſignū uidere. Qui rn̄densait illis: Beneratio mala ⁊ adultora ſignū q̄rit: ⁊ ſignū nō dabit̉ ei niſiſignū ione ꝓphete. Sicut enī fuit ionas in uentre cēti tribꝰ diebus ⁊ tribus noctibꝰ: ſic erit filius hōis ī corde terre tribꝰ diebꝰ ⁊ tribꝰ noctibus.CHRI. Quia dn̄s ſuꝑius multotiēs v̓bis inuerecunda phariſeoꝝ obſtruxerat linguā: rurſus ad oꝑaveniūt: qd̓ admirās euāgeliſta dicit: Tūc rn̄derūt eiqͥdam de ſcribis ⁊ phariſeis dicentes: Magiſter volumꝰ a te ſignū videre. Tūc .ſ. cū flecti oportebat: cūadmirari: cū obſtupeſcere: ſed tūc a malicia non deſiſtūt. Dicūt enī Uolumꝰ a te ſignū videre: vt eū capiant./ HIERO. Signa poſtulāt: quaſi q̄ viderāt: ſigna nō fuerint: ſed in alio euāgeliſta quid petāt plenius explicat̉: Uolumꝰ a te ſignū videre de celo: velin morem helie ignē de ſublimi venire cupiebāt: vl̓ſimilitudinē ſamuelis tꝑe eſtiuo ꝯͣ naturā loci mugire tonitrua: coruſcare fulgura: imbres ruere: qͣſnō poſſint ⁊ illa calūniari ⁊ dicere ex occultis ⁊ varijs aeriſ paſſionibꝰ accidiſſe. nā qui calūniaris ea q̄oculis vides: manu tenes: vtilitate ſentis: qͥd facturus es in his que de celo veniunt; vtiqꝫ rn̄debitis ⁊magoſ ī egypto ml̓ta ſigna feciſſe d̓ celo ICHRV.Uerba aūt eoꝝ adulatione ⁊ ironia ſunt plena: ⁊ ꝑus qͥdem cōuitiabant̉ demoniacū eū dicētes: nuncaūt adulant̉: vocātes eū magiſtꝝ: ꝓpter hoc ⁊ dn̄seos vehemēter arguit. vn̄ ſeqͥt̉: Qui rn̄dens ait illis:Generatio mala ⁊ adultera ſignū querit. Et qͥdē cuꝫei ꝯuitiabant̉: manſuete eis rn̄debat: cuꝫ aūt adulabant̉ cōuitioſe: demōſtrans ꝙ vtraqꝫ paſſione eratſuꝑior ⁊ neqꝫ ꝯuitijs in irā deducit̉: neqꝫ ab adulatione mollit̉. Qd̓ aūt dicit tale ē: Quid miꝝ ſi hoc īme facitis: qͥ ignotꝰ ſum vobis: cū in pr̄em cuiꝰ tantāaccepiſtis experiētiā hoc idem feciſtis: derelicto eoad demones currētes. Propt̓ hoc autē eos dicit generationē malā: qꝛ ingrati ſemꝑ facti ſunt circa bn̄factores ⁊ bn̄ patientes deteriores fiunt: qd̓ eſt vltime malicie. HIERO. Egregie aūt dixit: Et adultera: qꝛ dimiſerat viꝝ: ⁊ iuxta ezechielē multis ſe amatoribꝰ cōpulauit. yCHRI. Unde ⁊ mōſtrat ſe pr̄ieqͣlem ſi ei non credere generationē adulterā facit.RABA. Deinde rn̄dere incipit non eis ſignuꝫ decelo qd̓ indigni erāt vide̓: ſed de ꝓfundo inferni tribuens. Diſcipulis aūt ſuis fignū de celo dedit: quibꝰeternā btītudinis gloriā ⁊ pͥus in monte figuraliter⁊ poſt veracit̓ in celū ſuꝑleuatꝰ on̄dit. vn̄ ſequit̉: Etſignū nō dabit̉ ei niſi ſignū ione ꝓphete. CHRI.Quia nō vt eos induce̓t ſigna faciebat: ſciebat enimeos lapideos eē: ſꝫ vt alios emēdet: aut qm̄ non acciperēt ſignū: qͣle ē illud quod petebāt. Signū enī eisſcm̄ ē: quādo ꝑ ꝓpriā penā cognouerūt eius virtutēhoc igitur occulte inſinuās dicit: Signuꝫ non dabit̉ei: ac ſi dice̓t: Multa bn̄ficia demōſtraui: nihil horūvos allexit ad venerādā meā v̓tutē: quaꝫ cognoſce-

tis ꝑ penā quādo ciuitatem veſtrā in terrā ꝓiectamvidebitis. Interim aūt ẜmonē de reſurrectione īterponit: quē cognituri erāt ꝑ ea q̄ poſtea erāt paſſuridicēs: Niſi ſignū ione ꝓphete. Crux enī ꝓfecto credita non eēt: niſi ſigna teſtantia habuiſſet. Hac autemnon credita: ⁊ reſurrectio vtiqꝫ credita non eēt: ꝓpt̓hoc ⁊ ſignū hoc vocat ⁊ figurā in mediū fert vt veritas credat̉. vn̄ ſequit̉: Sicut fuit ionas in vētre cetitribꝰ diebꝰ ⁊ tribꝰ noctibus. R A B A. On̄dit iudeos adinſtar niniuitaruꝫ criminoſos ⁊ niſi peniterētſubuerſioni ꝓximos. ſꝫ ſicut illud denunciat̉ ſuppliciū ⁊ demōſtrat̉ remediū: ita iudei non debēt deſperare veniā: ſi ſaltē poſt chriſti generationē egerintpnīam. Ionas .n. i. columba vel dolēs: ſignū ē eiꝰ ſuꝑ quē deſcēdit ſpūſſanctus in ſpē colūbe: ⁊ qͥ dolores nr̄os portauit. Piſcis qui ionā deuorauit ī pelago ſignificat mortē quā chriſtꝰ paſſus eſt in mūdo.Tribus diebus ⁊ noctibus fuit ille in ventere ceti: ⁊iſte in ſepulchro. ille eiectus eſt in aridā: iſte reſurrexit in gl̓am. ¶AυGV. de con. euā. Quidā autē modum locutōis ſcripture neſciētes: noctē volueruntaduerte tres illas horas a ſexta vſqꝫ ad nonā quibꝰſol obſcuratꝰ eſt: ⁊ diem tres horas alias qͥbus iteꝝterris eſt redditꝰ .i. a nona vſqꝫ ad eius occaſum. Sequit̉ enim nox futura ſabbati: qͣ cū ſuo die cōputataerūt iam due noctes ⁊ duo dies. Porro aūt poſt ſabbatū ſequit̉ nox pͥme ſabbati .i. ſuccedētis diei dn̄iciin qua tūc dn̄s reſurrexit. Erūt gͦ due noctes ⁊ duodies: ⁊ vna nox etiā ſi tota poſſet intelligi: nec on̄deremus ꝙ illd̓ diluculū ꝑs eius extrema ſit: quapropter nec annumeratis illis ſex horis qͣrum tribus tenebratꝰ eſt ⁊ tribꝰ illuxit: cōſtabit ratio triū dierum⁊ triū noctiū. reſtat gͦ vt hoc īueniat̉ illo ſcripturaruꝫvſitato loquēdi mō quo a parte totū intelligitur.HIERO. Non ꝙ oēs tres oīes ⁊ tres noctes in inferno fecerit: ſed ꝙ in ꝑte ꝑaſceues ⁊ dn̄ice ⁊ tota dieſabbati tres dies ⁊ tres noctes ītelligant̉. AVG.iiij. de trini. Ipſum enī triduū nō plenū ⁊ totū fuiſſeſcriptura teſtis eſt: ſed pͥmꝰ dies a parte extrema totus annumeratꝰ eſt: dies v̓o tertiꝰ a ꝑte pͥma ⁊ ipſetotus: mediꝰ autē īter eos .i. ſecundus dies abſolutetotꝰ. xxiiij. horis ſuis. xij. nocturnis ⁊. xij. diurniſ. noxenī vſqꝫ ad diluculū: quo dn̄i reſurrectio declarataeſt: ad tertiū ꝑtinet diem. Sicut enī pͥmi dies ꝓpt̓ futuꝝ hōis lapſum a luce ī noctē: ita iſti ꝓpter hōis reparationē a tenebris in lucem cōputant̉ ICHRY.Nō aūt manifeſte dixit ꝙ reſurge̓t qꝛ eū deriſiſſentſed occulte inſinuat: vt ⁊ illi crederēt qd̓ p̄ſciuit. Rōaūt dixit In terra: ſed In corde terre: vt ⁊ ſepulchrūon̄deret: ⁊ ꝙ vllus ſolā mortis apparentiā ſuſpicet̉Et tres dies ꝓpt̓ hoc poſuit: vt credat̉ ꝙ mortuꝰ eſt.Sed ipſa figura v̓itatē demōſtrat: nō enī fuit ionasin ventre ceti in phantaſia: ſed in v̓itate. neqꝫ figurafuit ī v̓itate: ⁊ v̓itas imaginatōe: ꝓpt̓ qd̓ manifeſtuꝫē ꝙ filij ſūt diaboli martionē ſequētes: qͥ xp̄i paſſionē phātaſticā eē aſſeruit: ⁊ ꝙ ꝓ eis eēt paſſurꝰ lꝫ eisnō ꝓficeret: on̄dit ꝑ hoc ꝙ innuit illi generationi ſignum daret̉ Ione ꝓphete.¶ Uiri niniuite ſurgēt in iudicio cūgeneratione iſta: ⁊ condēnabunt eā