Ca. XII.

nō tn̄ eis reſtitit eos deſtruēdo. vn̄ ⁊ eius v̓tutē ⁊ illoꝝ imbecillitatē propheta on̄dens dicit: Arūdineꝫquaſſatā nō ꝯfringet: ⁊ lignū fumigās nō extīguet.IE. Qui pctōri non porrigit manum: nec portatonus fratris ſui: iſte qͣſſatū calamū ꝯfringit. ⁊ qͥ modicaꝫ ſcintillā fidei ꝯtēnit: in ꝑuulis: hic lignū extinguit fumigans ¶ AVG. xx. de ciui. dei. Unde ꝑſecutores iudeos qͥ calamo qͣſſato ꝑdita integritate: ⁊ ligno fumanti amiſſo lumīe cōꝑati ſūt nō ꝯtriuit: nōextinxit: qꝛ peꝑcit eis qͥ nōdū ꝯſueuerat iudicare: ſꝫiudicari ab eis. AVG. de que. euan. In ligno etiāfumigante notandū eſt: quia deſertum lumen facitpudorē/ CHRY. Uel in hoc qd̓ dicit: Arūdinē qͣſſat ī non ꝯfringet. on̄dit ꝙ ita facile erat ei oēs eosfrangere ſicut arūdinē: ⁊ nō ſimpliciter arūdinē: ſedetiā ꝯtritā. In hͦ aūt qd̓ dicit: Lignū fumigās nō exringuet: demōſtrat ⁊ illoꝝ furorē accenſū: ⁊ virtutēchriſti potētē ad extinguendū hmōi furorē cū oī facultate. vnde in hoc multa māſuetudo chriſti on̄ditur. HLLA. Uel ꝑ hoc qd̓ dicit. Arūdinē qͣſſatameſt nō eē cōfractā: on̄dit caduca ⁊ quaſſata gentiuꝫcorꝑa nō fuiſſe contrita: ſed in ſalutē potiꝰ reſeruata. Per hoc aūt qd̓ dicit: Lignū fumigantibꝰ nō extinctū: on̄dit exiguitatem ignis iam cum fumigantibus in ligno nō extinctam .i. iſrl̓ ex reliquijs veterisgratie ſpm̄ non ablatū: quia reſumēdi totiꝰ luminisin tꝑe pnīe ſit facultas. RABA. Uel econuerſo.arudinē quaſſatā vocat̉ iudeos quos a vēto agitatos ⁊ qͣſi abinuicē diſſipatos: nō ſtatim dn̄s ꝯdēnauit: ſed patienter ſupportauit. Lignū aūt fumigansvocat populū de gētibꝰ ꝯgregatu: qͥ extincto naturalis legis ardore fumi amariſſimi ⁊ oculis noxij:tenebroſeqꝫ caliginis īuoluebat̉ erroribꝰ: q̄ non ſolū nō extinxit ⁊ redigit in cinerē: ſꝫ ecōtrario de parua ſcintilla ⁊ pene moriente maxima ſuſcitauit incēdia. Sed poſſet aliquis dicere: Quid igit̉? ſemꝑ hecerūt; ⁊ feret vſqꝫ ī finē eos qͥ ſic infidiāt̉ ⁊ inſaniūt?Abſit. ſed cū ſua oīa facta erūt: tūc ⁊ illa oꝑabit̉. Ethoc ſignauit dicens: Donec eijciat ad victoriā iudiciū. Ac ſi dicat: Cū ea q̄ ex ſe ſunt oīa cōpleuerit: tūcꝑfectā vltionē inducet. tūc enī punient̉ cum claraꝫfecerit ſuā victoriā: vt nō relinquat̉ eis inuerecūdaꝯtradictionis occaſio. NLLA. Uel donec eijciatad victoriā iudiciū: ſublata .ſ. mortis ptāte: iudiciuꝫ⁊ claritatis ſue redituꝫ introducat. RAB A. Ueldonec illud iudiciū qd̓ in eo agebat̉ ad victoriā ꝑueniret: qͥa poſtqͣꝫ mortē reſurgēdo ſuꝑauit: expulſo pͥncipe huiꝰ mūdi victor ad regnū redijt: in patrisdextera ſedens donec ponat ſub pedibꝰ oēs inimicos ſuos. CHRI. Sed nō in hoc ſtabūt ea q̄ ſuntdiſpenſationis vt ſolū puniant̉ qͥ non crediderunt:ſed ⁊ orbē terrarū ad ſe trahet. vn̄ ſequitur: Et in nomine eiꝰ gentes ſperabunt. ¶VG. xx. de ciui. dei:Hoc aūt vltimū iam videmꝰ impletū. ⁊ ſi ꝑ hoc qd̓negari nō pōt credit̉: ⁊ illud qd̓ impudēt̓ a quibuſdā negatur: nouiſſimū iudiciū qd̓ ponet in terra: cūvenerit ipſe de celo. quis enī ſperaret gētes in chriſti noīe ſperaturas: qn̄ tenebat̉: ligabatur: cedebat̉:illudebatur: ⁊ crucifigebatur: quando ⁊ ipſi diſcipuli ſpem ꝑdiderāt: quā in illo habere iā ceperant. qd̓tūc vix vnus latro ſperauit in cruce: nunc ſperāt gētes longe lateqꝫ diffuſe. Et ne in eternū moriantur:

ipſa in qua mortuꝰ ē cruce ſignant̉. Nullꝰ igit̉ d̓ubitet ꝑ ieſū chriſtū nouiſſimuꝫ futuꝝ eſſe iudicium.REMI. Sciendū ē aūt: qꝛ nō ſolū iſtius loci ſenſus: ſed ⁊ multoꝝ alioꝝ hoc teſtimonio ꝯfirmatur:nam qd̓ dicit: Ecce puer meus. ad illū refert̉ vbi dixerat: pater Hic ē filius meꝰ. Qd̓ v̓o ait: Ponā ſpiritū meū ſuꝑ eū: ad hoc refert̉ ꝙ ſpūſſanctus deſcēdit ſuꝑ dn̄m baptizatū. Qd̓ aūt ſubiūgit: Iudiciū gētibus nūciabit: refert̉ ad id qd̓ infra dicitur: Cum ſederit filiꝰ hoīs ī ſede maieſtatis ſue. Qd̓ aūt ſubdit:Non cōtendet neqꝫ clamabit: ad hoc refert̉ ꝙ dn̄spauca rn̄dit pͥncipi ſacerdotum ⁊ pilato: herodi v̓onulla. Qd̓ v̓o dicit̉: Arūdinē quaſſatā nō ꝯfringet:ad hoc ꝑtinet ꝙ dn̄s ſuos ꝑſecutores declinauit: nefierent deteriores. Ad̓ v̓o dicit: In noīe eiꝰ gentesſꝑabūt: ad hͦ qd̓ ipſe dixit: Eūtes docete oēs gētes.¶ Tūc oblatus ē ei demoniū habēſcecus ⁊ mutꝰ: ⁊ curauit eū ita ut loqueret̉ ⁊ uideret. Et ſtupebāt oēsturbe ⁊ dicebāt? Nūquid hic ē filiꝰdauid. Phariſei aūt audientes dixerunt: Hic nō eijcit demones: niſi ībęelzebub principe demoniorum.CHRY. Cōfutauerat ſuꝑius dn̄s phariſeos chriſti miracula calūniantes: ex hoc ꝙ ſabbatū ſoluerevidebat̉: ſed qꝛ maiore nequitia ipſa chriſti miracula diuina virtute facta ꝑuertebāt: attribuētes ea immūdo ſpūi: iō euangeliſta p̄mittit miraculū ex quoblaſphemandi occaſionē ſūpſerūt dicēs: Tūc oblatus eſt ei demoniū habēſ: cecꝰ ⁊ mut REMI Qd̓aūt dicit Tūc: ad ſuꝑiora refert̉: qn̄ ſanato hoīe quihabebat manū aridā: exiuit de ſynagoga. Siue qd̓dicit Tūc: pōt referri ad latius atqꝫ ꝓlixius tempꝰvt ſit ſenſus: Tūc qn̄ hec vel illa dicebant̉ vel gerebantur CHRY. Mirāda eſt aūt nequitia demonis. vtrūqꝫ ingreſſū opilauit: ꝑ quē ille erat crediturus .ſ. ⁊ auditu ⁊ viſū. Sꝫ chriſtꝰ vtrūqꝫ aperuit. Un̄ſeqͥtur: Et curauit eū ita vt loq̄ret̉ ⁊ videret HIE.Tria aūt ſigna ſimul in vno hoīe ꝑpetrata ſunt. Cecus videt: mutꝰ loqͥtur: poſſeſſus a demone liberatur. Qd̓ ⁊ tūc quidē carnaliter factū ē: ſed quotidiecomplet̉ in ꝯuerſione credētiū: vt expulſo demoneprimū fidei lumē aſpiciāt: deinde in laudes dei tacentia prius ora laxent̉. / HILA. Nō aūt fine rōnecū turbas oēs curatas in cōi dixiſſet: nūc ſeorſū demoniū habēs cecꝰ ⁊ mutus offert̉. Oportebat eniꝫvt poſtqͣꝫ manꝰ aride hō oblatus ē: qui ī ſynagogacurabat̉: in vniꝰ hmōi hoīs forma gentiū ſalꝰ fieretvt qͥ erat habitatio demonij: ⁊ cecus ⁊ mutꝰ deo capax pararet̉: ⁊ deū ꝯtineret in chriſto: ⁊ chriſti oꝑadei confeſſione laudaret AA VG. de que. euan. Demoniū enī habens cecꝰ ⁊ mutꝰ qͥ nō credit: ⁊ ſubditus ē diabolo qͥ nō intelligit ⁊ nō ꝯfitet̉ ipſam fidēvel qͥ nō dat laudē deo. AVG. de cō. euā. Hoc ātnō iſto ordine: ſed poſt multa alia lucas cōmemorat: ⁊ mutum dicit tm̄ ⁊ non cecum. Sed etiā ex eoꝙ aliqͥd tacet: de alio dicē putādus ē: ea enī ſequentia ⁊ ipſe contexit que mattheꝰ/ HILA. Stupuerūt facti iſtiꝰ opus turbe ſed phariſeorū ingraueſcit