Mattheus

acceperāt: ad ſynagogā venit iā illis meſſis ſue opꝰparaturꝰ: qꝛ plures poſtmodū vna cū apl̓is extiterūt qͥ curabant̉. ¶ HIE. Uſqꝫ aūt ad aduētū dn̄i ſaluatoris arida manꝰ in ſynagoga iudeoꝝ fuit: ⁊ deioꝑa nō fiebāt in ea. Poſtqͣꝫ aūt ille venit in terras:reddita ē in apl̓is credētibus dextera ⁊ operi pͥſtinoreſtituta. IHXILA. Curatio aūt oīs ī verbo ē ⁊ manus ſicut altera reddit̉ .i. ſimilis miniſterio apl̓oruꝫin officiū date ſalutis efficit̉: docetqꝫ phariſeoſ egreferre nō oporte̓ oꝑationē hūane ſalutis in apl̓is: cūipſis ad officij eiuſdē miniſteriū manꝰ ſit reformanda ſi credant. RABA. Uel aliter: Homo qͥ hēbatmanū aridā hūanū genꝰ indicat ſterilitate boni operis arefactū ꝑ manū ad pomū extenſam: quā ſanauit manꝰ innocens ī cruce extēſam. ⁊ bene manꝰ inſynagoga erat arida: qꝛ vbi maiꝰ donū ſcientie: ibigrauiꝰ ē inexcuſabilis noxe ꝑiculū. Sanāda aūt manus arida iubet̉ extēdi: qꝛ infructuoſe debilitas aīenullo meliꝰ ordine qͣꝫ elemoſynaꝝ largitate curat̉.Habebat aūt hō dexterā manū languidā: qꝛ ab elemoſynis torpebat: ſiniſtrā ſanā quia ſue vtilitati intendebat. Sꝫ veniēte dn̄o dextra ſanat̉ vt ſiniſtra:qꝛ qd̓ ꝯgregauerat auide: mō diſtribuit charitatiue¶ Exeūtes aūt phariſei ꝯſiliū faciebant aduerſuſ eū: quō ꝑderēt eum.Ieſus autē ſciens ſeceſſit inde: ⁊ ſecuti ſūt eū multi: ⁊ curauit eos oēſ.Et p̄cepit eis: ne manifeſtū eū facerēt: ut adimpleret̉ qd̓ dictū ē ꝑ iſaiāꝓphetā dicētē: Ecce puer meꝰ queego elegi: dilectꝰ meꝰ in quo bn̄ cōplacuit aīe mee: ponā ſpm̄ meū ſuꝑeū: ⁊ iudiciū gētibꝰ nūciabit. Noncōtendet neqꝫ clamabit: neqꝫ audiet aliꝗs in plateis uoce eiꝰ. Harundinē quaſſatā nō ꝯfrīget ⁊ lignū fumigās nō extinguet: donec eijciatad uictoriam iudicium ⁊ in nomineeius gentes ſperabunt.HL A. Inuidia facti phariſeos cōmouet: qꝛ contuentes hoīem ī corꝑe: deū ī oꝑibꝰ nō intelligebāt.vn̄ dr̄: Exeūtes aūt pha. ꝯſi. fa. aduer. eū: quō eū ꝑderent̉. RABA. Exeuntes dicit: qꝛ eoꝝ mens a dn̄oauerſa fuit. ꝯſiliū fecerūt quō vitā ꝑderēt: non quōipſi vitā inuenirentꝭ HILA. Sciēſqꝫ eoꝝ ꝯſilia ſeceſſit: vt a ꝯſilijs malig̓nantiū ꝓcul abeſſet. vn̄ ſeqͥt̉:Ieſus aūt ſciēs: ſeceſſit inde̓. HIE. Sciens inquaꝫeoꝝ inſidias receſſit: vt phariſeis ꝯͣ ſe occaſionē impietatiſ auferret. REMI. Siue ſeceſſit inde qͣſi hōfugiens inſidias ſuoꝝ ꝑſequentiū: ſiue qꝛ nō erat tepus neqꝫ locꝰ patiendi. non enī capit perire ꝓphetāextra hierl̓m: ſic̄ ipſe dicit. Declinauit etiā dn̄s odioſe ꝑſequētes: ⁊ ꝑuenit illuc vbi inuenit plurimos ſeꝑ amorē diligēteſ. vn̄ ſeqͥt̉: Et ſecuti ſūt eū ml̓ti. Quēphariſei vnanimi ꝯſilio ꝑdeͣ q̄rūt: turba īdocta vna-

nimi dilectiōe ſeqͥt̉. vn̄ mox ſui deſiderij ꝯſequieffectuꝫ. Nā ſequit̉: Et curauit eos oēs. ¶HVIHis aūt quos curauit: ſilentiū imperauit. vn̄ ſecEt p̄cepit eis ne manifeſtū eū facerent: nā ſalꝰ vnicuiqꝫ reddita erat ſibiipſi teſtis. Sꝫ iubēdo ſilentiūteneri: ⁊ gloriādi de ſe iactātiā declinat: ⁊ nihilomnus cognitiōꝫ ſui p̄ſtat: in eo ipſo cū admonet de ſitaceri: qꝛ obſeruatio ſilentij ex re q̄ ſit ſilēda ꝓficiſcitur. RAB A. In hoc etiā nos inſtruit: ne cū aliqͥdmagni fecerimꝰ: laudē foris q̄ramus/ REMI. Iōetiā p̄cipit vt nō manifeſtarēt eū: ne ꝑſequētes ipſūdeteriores fierēt̉. ICHRY. Deinde vt nō turberis īhis q̄ fiūt in inſania opinabili phariſeorū: inducit ꝓphetā hoc p̄dicentē. tanta erat enī ꝓphetaꝝ diligētia: vt neqꝫ hoc derelinquāt: ſꝫ ⁊ vias eiꝰ ⁊ tranſitusꝓphetizarēt ⁊ intētione cū qua hoc faciebat: vt diſcas qm̄ oīa a ſpūſcō loq̄bant̉. ſi enī cogitatiōes hominū impoſſibile eſt ſcire: multomagis chriſti intētionē niſi ſpūſſcūs reuelaret. Seqͥt̉ gͦ: Ut impleret̉qd̓ dictū ē ꝑ iſaiā ꝓphetā dicētē: Ecce puer meꝰ quēelegi. REMI. Dn̄s quidē ieſus chriſtꝰ puer oīpotētis dei dictꝰ ē: non ẜm diuinitatē: ſꝫ ẜm aſſumptecarnis diſpēſationē: qꝛ cooꝑante ſpūſcō carnē ſuſcepit ex v̓gine abſqꝫ macula pctī. Quidā libri hn̄t. Electꝰ quē elegi. Electꝰ enī fuit a deo patre .j. p̄deſtinatus: vt eēt filiꝰ dei ꝓpriꝰ nō adoptiuus. RABA.Quē elegi dicit ad opus qd̓ nemo aliꝰ fecit: vt redmeret genꝰ humanu: ⁊ pacificaret munduꝫ cū deo.Seqͥt̉. Dilectꝰ meꝰ in quo bn̄ cōplacuit aīe mee. qͥaipſe ſolꝰ eſt agnꝰ ſine macula pctī de quo pr̄ dicit:Hic eſt filiꝰ meꝰ dilectꝰ in quo mihi bn̄ cōplaciKEMI. Qd̓ aūt dicit: Aīe mee. nō ita intelligēdū ēꝙ deus pr̄ aīam habeat: ſed tranſlatiue aīa in deuꝫaſcribit̉: vt ꝑ eā demonſtraretur dei affectus. Necmiꝝ ſi aīa trāſlatiue in deo dicit̉: cū etiā cetera corporis mēbra ei aſcribant̉. ICHRY. Hoc aūt in pͥncipio ꝓpheta ponit vt diſcas: qꝛ hoc qd̓ hic dicit̉:fuit ẜm ꝯſiliū patris. dilectꝰ enī ẜm ꝯſiliū eiꝰ qͥ diligit facit. Sed iterū electꝰ nō vt aduerſariꝰ ſoluit legē: neqꝫ vt inimicus exiſtens legiſlatori: ſed ei ꝯcordans qꝛ gͦ dilectꝰ eſt: ponā ſpm̄ meum ſuper eum.REMI. Tūc etiā deus pr̄ poſuit ſpm̄ ſuū ſuꝑ eū:cū oꝑante ſpūſcō ſuſcepit carneꝫ ex virgine: ⁊ movt homo factꝰ ē plenitudinē ſpūſſancti ſuſcepit.HIE. Ponit̉ aūt ſpūſſcūs nō ſuꝑ dei verbū: ſed ſuꝑvnigenitū qͥ de ſinu patris proceſſit .ſ. ſuꝑ eū de quodictū ē: Ecce puer meꝰ. Quid aūt ꝑ ipſū facturus ſſubdit̉: Et iudiciū gentibꝰ nunciabit. ¶AVG. xx. deciui. dei: Quia .ſ. iudiciū p̄nūciauit futurū qd̓ gentibus erat occultū. CHRV. Deinde humilitate ēmanifeſtans dicit: Non contēdet. quia ſicut illi placuit oblatꝰ eſt: ⁊ manibus ꝑſequentiū ſe vltro obtulit. Neqꝫ clamabit. Quia ſicut agnꝰ corā tondēte ſebmutuit. Neqꝫ audiet aliquis in plateis voce el.HIE. Lata enim ē ⁊ ſpacioſa via que ducit ad ꝑditionē: ⁊ multi ingrediūt̉ ꝑ eam: qͥ multi nō audiunvocē ſaluatoris: qꝛ nō ſūt in arta via: ſꝫ in ſpacioſa.AEMI. Platea nāqꝫ grece: latine latitudo dr. inplateis ergo vocem eiꝰ nemo audiuit: quia ſuis dilectoribꝰ nō delectabilia in hoc mūdo ꝓmiſit: ſꝫ aīpra CHRV. Uolebat aūt dominus per huiuſmomanſuetudinem curare iudeos: ſꝫ lꝫ iſti rēnuerent