C A. Xi.
geueriꝰ ergo punient̉ illi: iſti remiſſuis. HIEROQuod ideo eſt: qꝛ tyrus ⁊ ſidon naturalē tm̄ legemcalcauerant: iſte vero ciuitates poſt tranſgreſſioneꝫnaturalis legis ⁊ ſcripte: etiā ſigna que apud eos facta ſunt paruiduxerūt RA BA. Impletū autē hodie videmꝰ dictū ſaluatoris: qꝛ .ſ. corozaim ⁊ bethſaida p̄ſente domino credere noluerūt. Tyrus autē ⁊fidon poſtea euāgelizantibꝰ diſcipulis crediderunt.AREMI. Capharnaū autē metropol̓ erat galilee:⁊ inſignis ciuitas illius ꝓuintie. ⁊ ideo dn̄s ſpecialit̓mentionē illius facit: dicens: Et tu capharnaū: nunquid vſqꝫ in celū exaltaberis: vſqꝫ ad infernū deſcēdens? HIERO. In altero exemplari reperimus:Et tu capharnaum que vſqꝫ ad celum exaltata es:vſqꝫ ad inferna deſcendes. Et eſt duplex ītelligētia.vel ideo ad inferna deſcendes: qꝛ ꝯtra p̄dicationemmeā ſuꝑbiſſime reſtitiſti. Uel ideo: qꝛ exaltata vſqꝫin celū meo hoſpicio ⁊ meis ſignis atqꝫ virtutibꝰ tm̄habēs p̓uilegiū: maioribꝰ plecteris ſupplicijs: ꝙ hisquoqꝫ credere noluiſti. ⁊ iō ſequit̉: Quia ſi in ſodomis facte eēt virtutes que facte ſunt in te: forte māfiſſent vſqꝫ in hunc dic̄/ CHRY. In quo auget̉ eorum accuſatio: etenī maxima malicie demōſtratio ēcū nō ſolū his qui tūc erant: ſed his qui nūqͣꝫ fuerātmali apparent deteriores/ REMI. Nō ſolū auteꝫtyri ⁊ ſidonis: ſed ipſa ſodomoꝝ ⁊ gomorreoꝝ fecerunt leuia peccata ꝑ cōparationē/ HIERO. In capharnaum aūt que īterpretat̉ villa pulcherrima cōdēnatur hieruſalem: cui dicit̉ ꝑ ezechielē: Iuſtificata eſt ſodoma ex te¶REMI. Ideo aūt dominꝰ quiomnia nouit: in hoc loco v̓buꝫ dubitatiuuꝫ poſuit .ſ.forte: vt demōſtraret: qꝛ libeꝝ arbitriū cōceſſum eſthominibꝰ. Sequit̉: Uerūtamē dico vobis: qꝛ terreſodomoꝝ remiſſiꝰ erit in die iudicij qͣꝫ tibi. Et ſciēdūeſt ꝙ noīe ciuitatis vel terre: nō edificia vel domoꝝparietes dn̄s increpat: ſed homines in eis cōmorantes ẜm ſpēm tropi: que eſt metonomia. In qua perhoc qd̓ cōtinet: id qd̓ ꝯtinet̉ on̄dit̉. ꝑ hoc aūt qd̓ dicit: Remiſſiꝰ erit in die iudicij: aperte demōſtrat: qͥadiuerſa ſupplicia ī inferno: ſicut ⁊ diuerſe ſunt māſiones in regno celorum. HI ERO. Querat aūt prudens lector ⁊ dicat: Si tyrus ⁊ ſidon ⁊ ſodoma potuerūt agere pnīam ad p̄dicationē ſaluatoris ſignorūqꝫ miracula: nō ſunt ī culpa ꝙ nō crediderūt: ſedvitij ſilētium in eo eſt qͥ acturis pnīam noluit p̄dicare. Ad quod facilis ⁊ aperta eſt rn̄ſio: ignorare nosiudicia dei: et ſingulaꝝ eius diſpēſationū ſacramenta neſcire: ꝓpoſitum fuerat deū videre fines non excedere: ne iuſtā phariſeis ⁊ ſacerdotibꝰ occaſionemꝑſecutionis daret. vn̄ ⁊ apl̓is p̄cepit: In viā gentiumne abieritis. Corozaim ⁊ bethſaida dānant̉: ꝙ pn̄tedn̄o credere noluerūt. Tyrus ⁊ ſidon iuſtificantur:ꝙ apl̓is illius crediderūt. Nō queras tꝑa cū credentium ītuearis ſalutē/ REMI. Soluit̉ autē ⁊ aliterFortaſſis erāt plurimi ī cororaim ⁊ bethſaida quicredituri erāt: ⁊ erāt multi ī tyro ⁊ ſidone qͥ nō erātcredituri. Et ideo nō erāt digni euāgelio. Dn̄s ergoideo habitatoribꝰ coroſaim ⁊ bethſaide p̄dicauit: vtilli qui credituri erant: crederēt. ⁊ habitatoribꝰ tyri⁊ ſidonis p̄dicare noluit: ne forte illi qͥ non erāt credituri. cōtēptū euāgelij deteriores facti atrociꝰ punirent̓. AVGV. de ꝑſeuerātia: Quidā autē diſputa
tor catholicus nō ignobilis: hūc euāgelij locū ſic expoſuit: vt diceret p̄ſciſſe dn̄m tyrios ⁊ ſidonios a fide fuiſſe poſtea receſſuros: cū factis apud ſe miraculis credidiſſent: ⁊ miſericordia potiꝰ non eū illic iſtafeciſſe: quoniā grauiori pene obnoxij fierēt: ſi fidemquā tenuerāt reliqͥſſent: qͣꝫ ſi eā nullo tꝑe tenuiſſentUel aliter: Preſciuit ꝓfecto deꝰ bn̄ficia ſua: qͥbꝰ nosliberare dignat̉. hec autē eſt p̄deſtinatio ſanctoruꝫ:p̄ſcīa .ſ. ⁊ apparatio bn̄ficioꝝ dei: quibꝰ certiſſime liberant̉ qͥcūqꝫ liberant̉. Ceteri aūt nō niſi ī maſſa ꝑditionis iuſto dīno iudicio relinquātur: vbi tyrij relicti ſunt ⁊ ſidonij: qͥ etiam credere poterāt ſi multachriſti ſigna vidiſſent. ſed qm̄ vt crederēt n̄ eis eratdatū: ⁊ vn̄ crederēt eſt negatum. Ex quo apparet habere quoſdā in ipſo ingenio diuinū naturalit̓ munꝰītelligentie quo moueant̉ ad fidē: ſi ꝯgrua ſuis mētibus vel audiant v̓ba vel ſigna cōſpiciāt: ⁊ tn̄ ſi deialtiori iudicio a ꝑditionis maſſa nō ſunt gr̄e p̄deſtinatione diſcreti: nec ipſa eis adhibent̉ vel dicta diuina vel facta: ꝑ que poſſent credere: ſi audirent vtiqꝫtalia vel viderēt. in eadē ꝑditionis maſſa relicti ſūtetiā iudei qͥ nō potuerūt credere factis ī ꝯſpectu ſuotam magnis clariſqꝫ v̓tutibus. Cur enī nō poterātcredere: nō tacuit euāgeliū dicēs: Cū aūt tāta ſignafeciſſet corā eis: nō poterāt credere: qꝛ dixit iſaias:Excecaui oculos illoꝝ ⁊ induraui cor eoꝝ. Nō erātgͦ ſic excecati oculi: nec ſic īduratū cor tyrioꝝ ⁊ ſidonioꝝ qͥn credidiſſent: ſi qualia viderunt iſti ſigna vidiſſent. Sed nec illis ꝓfuit ꝙ poterāt credere: qꝛ predeſtinati nō erāt. nec iſtis obfuiſſet: ꝙ n̄ poterāt credere: ſi ita p̄deſtinati eēt vt eos cecos dn̄s illuminaret ⁊ īduratis cor lapideum vellet auferre. ¶ AVGVSTI. de cō. euā. Hoc aūt qd̓ hic dr̄: etiam lucascōmemorat cōtinuatim cuidā ẜmoni dn̄i etiam hecex ipſiꝰ ore ꝯiungēs. vn̄ magis videt̉ ipſe hoc ordīeilla cōmemorari quo a dn̄o dicta ſunt: mattheꝰ aūtſue recordationis ordinē tenuiſſe. aut ſi illud quodmattheꝰ ait: Tūc cepit exprobrare ciuitatibꝰ: ſic accipiendū putāt: vt puctū ip̄m tēporis voluiſſe credatexprime: in hoc qd̓ eſt Tūc. vt aūt tp̄s aliquādo latus quo hec multa gerebant̉ ⁊ dicebant̉. Quiſqͥs gͦhoc credit: credat hoc eē bis dcm̄. Cū enī ⁊ apd̓ vnūeuāgeliſtā inueniant̉ quedā que bis dixerat dn̄s: ſicut apud lucā de nō tollēda pera in via: qͥd mirumſi aliqͥd aliud bis ocm̄ figillatim a ſingulis dr̄ eodēordine quo dcm̄ eſt? Et iō diuerſus ordo apparet inſingulis: qꝛ ⁊ tunc quādo ille ⁊ tunc quando iſte cōmemorat dictum eſt.¶ Rn̄dens ieſus dixit: Cōfiteor tibi pr̄ dn̄e celi ⁊ terre: qꝛ abſcondiſtihec a ſapiētibꝰ ⁊ prudentibꝰ ⁊ reuelaſti ea paruulis. Ita pat̓: qm̄ ſic fuitplacitum ante te.CHRY. Quia ſciebat dn̄s multos de ſuꝑiori queſtione dubitaturos .ſ. ꝙ iudei chriſtū nō receperuntquē gētilitas tā ꝓna ſuſcepit. rn̄det hic cogitatōibꝰeoꝝ. Et iō dicit: Rn̄dēs ieſus dixit: Cōfi. ti. pa. do. ce.⁊ ter. GLO. Id eſt qͥ facis celos ⁊ relinqͥs in terrenitate quos vis. Uel ad lr̄am. AVG. de v̓bis dn̄i:
h 3