Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

C A. Xi.

geueriꝰ ergo punient̉ illi: iſti remiſſuis. HIEROQuod ideo eſt: qꝛ tyrus ſidon naturalē tm̄ legemcalcauerant: iſte vero ciuitates poſt tranſgreſſioneꝫnaturalis legis ſcripte: etiā ſigna que apud eos facta ſunt paruiduxerūt RA BA. Impletū autē hodie videmꝰ dictū ſaluatoris: qꝛ .ſ. corozaim bethſaida p̄ſente domino credere noluerūt. Tyrus autēfidon poſtea euāgelizantibꝰ diſcipulis crediderunt.AREMI. Capharnaū autē metropol̓ erat galilee: inſignis ciuitas illius ꝓuintie. ideo dn̄s ſpecialit̓mentionē illius facit: dicens: Et tu capharnaū: nunquid vſqꝫ in celū exaltaberis: vſqꝫ ad infernū deſcēdens? HIERO. In altero exemplari reperimus:Et tu capharnaum que vſqꝫ ad celum exaltata es:vſqꝫ ad inferna deſcendes. Et eſt duplex ītelligētia.vel ideo ad inferna deſcendes: qꝛ ꝯtra p̄dicationemmeā ſuꝑbiſſime reſtitiſti. Uel ideo: qꝛ exaltata vſqꝫin celū meo hoſpicio meis ſignis atqꝫ virtutibꝰ tm̄habēs p̓uilegiū: maioribꝰ plecteris ſupplicijs: hisquoqꝫ credere noluiſti. ſequit̉: Quia ſi in ſodomis facte eēt virtutes que facte ſunt in te: fortefiſſent vſqꝫ in hunc dic̄/ CHRY. In quo auget̉ eorum accuſatio: etenī maxima malicie demōſtratio ē ſolū his qui tūc erant: ſed his qui nūqͣꝫ fuerātmali apparent deteriores/ REMI. ſolū auteꝫtyri ſidonis: ſed ipſa ſodomoꝝ gomorreoꝝ fecerunt leuia peccata cōparationē/ HIERO. In capharnaum aūt que īterpretat̉ villa pulcherrimadēnatur hieruſalem: cui dicit̉ ezechielē: Iuſtificata eſt ſodoma ex te¶REMI. Ideo aūt dominꝰ quiomnia nouit: in hoc loco v̓buꝫ dubitatiuuꝫ poſuit .ſ.forte: vt demōſtraret: qꝛ libeꝝ arbitriū cōceſſum eſthominibꝰ. Sequit̉: Uerūtamē dico vobis: qꝛ terreſodomoꝝ remiſſiꝰ erit in die iudicij qͣꝫ tibi. Et ſciēdūeſt noīe ciuitatis vel terre: edificia vel domoꝝparietes dn̄s increpat: ſed homines in eis cōmorantes ẜm ſpēm tropi: que eſt metonomia. In qua perhoc qd̓ cōtinet: id qd̓ ꝯtinet̉ on̄dit̉. hoc aūt qd̓ dicit: Remiſſiꝰ erit in die iudicij: aperte demōſtrat: qͥadiuerſa ſupplicia ī inferno: ſicut diuerſe ſunt māſiones in regno celorum. HI ERO. Querat aūt prudens lector dicat: Si tyrus ſidon ſodoma potuerūt agere pnīam ad p̄dicationē ſaluatoris ſignorūqꝫ miracula: ſunt ī culpa crediderūt: ſedvitij ſilētium in eo eſt acturis pnīam noluit p̄dicare. Ad quod facilis aperta eſt rn̄ſio: ignorare nosiudicia dei: et ſingulaꝝ eius diſpēſationū ſacramenta neſcire: ꝓpoſitum fuerat deū videre fines non excedere: ne iuſtā phariſeis ſacerdotibꝰ occaſionemꝑſecutionis daret. vn̄ apl̓is p̄cepit: In viā gentiumne abieritis. Corozaim bethſaida dānant̉: pn̄tedn̄o credere noluerūt. Tyrus ſidon iuſtificantur: apl̓is illius crediderūt. queras tꝑa credentium ītuearis ſalutē/ REMI. Soluit̉ autē aliterFortaſſis erāt plurimi ī cororaim bethſaida quicredituri erāt: erāt multi ī tyro ſidone erātcredituri. Et ideo erāt digni euāgelio. Dn̄s ergoideo habitatoribꝰ coroſaim bethſaide p̄dicauit: vtilli qui credituri erant: crederēt. habitatoribꝰ tyri ſidonis p̄dicare noluit: ne forte illi non erāt credituri. cōtēptū euāgelij deteriores facti atrociꝰ punirent̓. AVGV. de ꝑſeuerātia: Quidā autē diſputa

tor catholicus ignobilis: hūc euāgelij locū ſic expoſuit: vt diceret p̄ſciſſe dn̄m tyrios ſidonios a fide fuiſſe poſtea receſſuros: factis apud ſe miraculis credidiſſent: miſericordia potiꝰ non illic iſtafeciſſe: quoniā grauiori pene obnoxij fierēt: ſi fidemquā tenuerāt reliqͥſſent: qͣꝫ ſi nullo tꝑe tenuiſſentUel aliter: Preſciuit ꝓfecto deꝰ bn̄ficia ſua: qͥbꝰ nosliberare dignat̉. hec autē eſt p̄deſtinatio ſanctoruꝫ:p̄ſcīa .ſ. apparatio bn̄ficioꝝ dei: quibꝰ certiſſime liberant̉ qͥcūqꝫ liberant̉. Ceteri aūt niſi ī maſſaditionis iuſto dīno iudicio relinquātur: vbi tyrij relicti ſunt ſidonij: etiam credere poterāt ſi multachriſti ſigna vidiſſent. ſed qm̄ vt crederēt eis eratdatū: vn̄ crederēt eſt negatum. Ex quo apparet habere quoſdā in ipſo ingenio diuinū naturalit̓ munꝰītelligentie quo moueant̉ ad fidē: ſi ꝯgrua ſuistibus vel audiant v̓ba vel ſigna cōſpiciāt: tn̄ ſi deialtiori iudicio a ꝑditionis maſſa ſunt gr̄e p̄deſtinatione diſcreti: nec ipſa eis adhibent̉ vel dicta diuina vel facta: que poſſent credere: ſi audirent vtiqꝫtalia vel viderēt. in eadē ꝑditionis maſſa relicti ſūtetiā iudei potuerūt credere factis ī ꝯſpectu ſuotam magnis clariſqꝫ v̓tutibus. Cur enī poterātcredere: tacuit euāgeliū dicēs: aūt tāta ſignafeciſſet corā eis: poterāt credere: qꝛ dixit iſaias:Excecaui oculos illoꝝ induraui cor eoꝝ. erāt ſic excecati oculi: nec ſic īduratū cor tyrioꝝ ſidonioꝝ qͥn credidiſſent: ſi qualia viderunt iſti ſigna vidiſſent. Sed nec illis ꝓfuit poterāt credere: qꝛ predeſtinati erāt. nec iſtis obfuiſſet: poterāt credere: ſi ita p̄deſtinati eēt vt eos cecos dn̄s illuminaret īduratis cor lapideum vellet auferre. AVGVSTI. de. euā. Hoc aūt qd̓ hic dr̄: etiam lucascōmemorat cōtinuatim cuidā ẜmoni dn̄i etiam hecex ipſiꝰ ore ꝯiungēs. vn̄ magis videt̉ ipſe hoc ordīeilla cōmemorari quo a dn̄o dicta ſunt: mattheꝰ aūtſue recordationis ordinē tenuiſſe. aut ſi illud quodmattheꝰ ait: Tūc cepit exprobrare ciuitatibꝰ: ſic accipiendū putāt: vt puctū ip̄m tēporis voluiſſe credatexprime: in hoc qd̓ eſt Tūc. vt aūt tp̄s aliquādo latus quo hec multa gerebant̉ dicebant̉. Quiſqͥshoc credit: credat hoc bis dcm̄. enī apd̓ vnūeuāgeliſtā inueniant̉ quedā que bis dixerat dn̄s: ſicut apud lucā de tollēda pera in via: qͥd mirumſi aliqͥd aliud bis ocm̄ figillatim a ſingulis dr̄ eodēordine quo dcm̄ eſt? Et diuerſus ordo apparet inſingulis: qꝛ tunc quādo ille tunc quando iſtememorat dictum eſt. Rn̄dens ieſus dixit: Cōfiteor tibi pr̄ dn̄e celi terre: qꝛ abſcondiſtihec a ſapiētibꝰ prudentibꝰ reuelaſti ea paruulis. Ita pat̓: qm̄ ſic fuitplacitum ante te.CHRY. Quia ſciebat dn̄s multos de ſuꝑiori queſtione dubitaturos .ſ. iudei chriſtū receperuntquē gētilitas ꝓna ſuſcepit. rn̄det hic cogitatōibꝰeoꝝ. Et dicit: Rn̄dēs ieſus dixit: Cōfi. ti. pa. do. ce. ter. GLO. Id eſt facis celos relinqͥs in terrenitate quos vis. Uel ad lr̄am. AVG. de v̓bis dn̄i:

h 3