Ca. XI.
predicatū: ad oꝑa eius ītuēda: diſcipulos ſuos miſitvt auctoritatē dictis ſuis illiꝰ oꝑa ꝯferrent: nec chrſtuſ aliꝰ expectaret̉: qͣꝫ cui teſtimoniū oꝑa p̄ſtitiſſentCHRI. ī hō. Chriſtꝰ aūt mentē noſcēs iohānis: n̄dixit: Qm̄ ego ſū. qꝛ ꝑ hoc rurſus obſiſteret hoc audientibꝰ. excogitaſſent enī ⁊ ſi nō dixiſſent qd̓ iudeiad ip̄m dixerūt: Tu de teipſo teſtimoniū ꝑhibes. ⁊ꝓpter hoc a miraculis fecit eos diſce̓ inſuſpicabileꝫpoctrinā faciēs ⁊ manifeſtiorē. Teſtimoniuꝫ enī qd̓ē a rebꝰ: credibiliꝰ eſt teſtimonio qd̓ ē a v̓bis. vn̄ cōfeſtim curauit cecos ⁊ claudos ⁊ alios multos: nonvt doceret iohānem ſcientē: ſed hos qͥ dubitabāt. ⁊iō ſequit̉: Et rn̄dens ieſus ait illis Eūtes renunciateiohāni q̄ audiſtis ⁊ vidiſtis. Ceci vident. claudi ābulant. leproſi mūdant̉. ſurdi audiūt. mortui reſurgūt.pauꝑes euāgelizant̉./ HI ERO. Qd̓ p̄miſſis nō minus ē. Pauperes autē euāgelizatos ītellige vel pauperes ſpū: vel certe oꝑbꝰ pauꝑes. Uel nulla īter nobiles ⁊ ignobiles: īter diuites ⁊ ignotos in p̄dicatione diſtātia ſit. hec magiſtri rigore: hec p̄ceptoris cōprobāt v̓itatē: qn̄ oīs apud eū qͥ ſaluare pōt eqͣlis ē.CHRI. Qd̓ aūt ait: Et beatꝰ eſt qͥ nō fuerit ſcādalizatꝰ in me: īter nuncios ꝑcutit: qꝛ enī ſcādalizabāt̉in ipſo: dubitationē eoꝝ nō diuulgās: ⁊ ſoli eoꝝ ꝯſcientie derelinquēs: redargutionē eoꝝ latent̓ induxitNILA. Itaqꝫ cui rei iohānes cauiſſet on̄dit: dicēsbonos eos in quibꝰ aliqͥd in ſe ſcādali non fuiſſet:qꝛ metu eiꝰ .ſ. ne ſcādalizarēt̉: diſcipulos ſuos iohānes vt chriſtū audirēt: miſit GREGO. Uel aliterInfideliū mēs graue ī chriſto ſcādalū ꝑtulit: cū euꝫetiā pꝰ tot miracula moriētem vidit. vn̄ paulꝰ dicitNos p̄dicamꝰ chriſtū crucifixū: iudeis qͥdē ſcādalūQuid gͦ eſt dice̓: Btūs qͥ nō fuerit ſcādalizatꝰ ī me;niſi aꝑta voce abiectionē mortis ſue humilitatēqꝫ ſignare ac ſi patēter dicat: Mira qͥdē facio: ſꝫ abiectaꝑpeti nō dedignor: qꝛ gͦ moriēdo te ſubſequor: cauēdu valde eſt hōibꝰ ne in me mortē deſpiciāt: qͥ ſignavenerant̉. HLLA. Prebet̉ etiā myſtice in his q̄ īiohāne geſta ſunt ītelligētia amplior: vt ꝓpheta ip̄ocōditionis ſue gene̓ ꝓphetizaret: qꝛ in eo forma legꝭlata eſt. Chriſtū enī lex ānuciauit: ⁊ remiſſionē peccatoꝝ p̄dicauit: ⁊ regnū celoꝝ ſpopōdit: ⁊ iohannestotū hoc opꝰ legis expleuit. Igit̉ ceſſante iā lege q̄peccatis plebis incluſa: ne chriſtꝰ poſſet intelligi qͣſivinculis ⁊ qͣſi carcere cōtinebat̉ ad euāgelia ꝯtuenda lex mittit: vt infidelitas fidē dictoꝝ cōtēplet̉ ī factis YAMBRO. ſuꝑ lucā: Et fortaſſe iſti diſcipuliquos miſit: ſunt duo populi: vnꝰ qui ex iudeis credidit: alter qui ex gentibus.¶ Illis aūt abeutibꝰ: cepit ieſus dicere ad turbas de iohāne. Quid exiſtis ī deſertū uidere? Harūdinemuento agitatā? Sed ꝗd exiſtis uidere? Hoīem mollibꝰ ueſtituꝫ? Ecceꝗ mollibꝰ ueſtiūt̉: in domibꝰ regumſūt. Sed ꝗd exiſtiſ uidere? Prophetam? Etiā dico uobiſ: ⁊ plꝰ qͣꝫ ꝓphetam. Hic eſt enī de quo ſcriptū eſt:
Ecce ego mitto angelū meū an̄ faciem̄ tuā ꝗ p̄parabit uiam tuā an̄ te.CHRI. Quatū ad diſcipulos iohānis ſatis actuꝫerat. certificati enī de chriſto ꝑ ſigna q̄ viderāt receſſerūt. Sed oportebat etiā turbas ſanari: q̄ ex īterrogatione diſcipuloꝝ iohānis ml̓ta incōueniētia ſubītellexerit: ignorās mittētis ꝯſiliū. Poterāt vtiqꝫ dicere qͥ tāta teſtatꝰ de chriſto alit̓ ꝑſuaſus eſt: num ⁊dubitat vtꝝ ſit ipſe? Nūqͥd gͦ alteratꝰ ad ieſum hocdicit; nūqͥd timidior a carce̓ ſcūs? nūqͥd vane ⁊ īanit̉pͥora dixit? HILA. Ac ne illud qd̓ īmediate p̄miſerat referri poſſit ad iohānē tāqͣꝫ ſcādalizatꝰ eēt: dechriſto ſubdit̉: Illis aūt abeūtibꝰ cepit ieſus dice̓ adturbas de iohāne. CHRY. ī ho. Propter hoc autēabeuntibꝰ eis vt nō videat̉ hōi adulari. Corrigensaūt plebē: nō ducit ī mediū ſuſpicionē eoꝝ: ſꝫ ſolutōnem cogitationū eoꝝ īducit: q̄ eos in cogitationemmittebat: demōſtrans ſe noſſe occulta. Neqꝫ enī dixit ſicut iudeis: qͥd cogitatis mala? ⁊ ſi enī mala cogitauerīt: nō tn̄ ex malicia: ſed ex ignoratia. vn̄ nō loquit̉ eis dure: ſed rn̄det ꝓ iohāne on̄dens ꝙ nō excidit a pͥore opinione. Hoc aūt docet: nō ſolū ꝓpͥo verbo ſed eoꝝ teſtimonio: nō tm̄ ꝑ ea q̄ dixerūt: ſed ꝑ eaq̄ egerūt. Iōqꝫ ait: Quid exiſtis ī deſertū videre? acſi dice̓t: Propt̓ qͥd ciuitates dimittētes ꝯueniſtis indeſertū? Nō enī plebs tāta cū tāto deſiderio in eremū veniſſet: niſi magnū quēdā ⁊ mirabilē ⁊ petraſolidiorē ſe vide̓ exiſtimās. GLO. Nō aūt tūc exierāt ī deſertū ad hoc vt viderēt iohānē. nec enī erattūc ī deſerto ſꝫ in carcere: ſꝫ p̄teritū refert: qꝛ frequēter exierat ppl̓s in deſertū videre iohānē cuꝫ adhuceēt in deſerto. CHRI. in ho. Et vide qꝛ oēm aliaꝫmaliciā p̄termittētes remouet a iohāne leuitatē deqͣ turbe dubitabāt dicēs. Arūdinē vento agitatam.GREGO. in ho. Qd̓ videlꝫ nō aſſerēdo: ſed negando ītulit. Arūdinē qͥppe mox vt aura ꝯtingit ī ꝑtemflectit: ꝑ quā carnalis animꝰ deſignat̉: qui mox vt fauore et detractōe tangit̉ in ꝑtē quālibet declinaturArūdo gͦ vento agitata iohānes nō erat: quē a ſtatꝰſui rectitudine nulla reꝝ varietas īflectebat: ac ſi dominꝰ dice̓t. HIERO. Nūqͥd ob hoc exiſtis ī deſertū vt videretis hoīem calamo ſimilē qͥ omni ventocircūfert̉: ⁊ leuitates mētis de eo ābige̓t: quē anteap̄dicaret. An forſitā ſtimulꝰ īuidie ꝯͣ me cogit̉: ⁊ predicatio eiꝰ vanā ſectat̉ gl̓aꝫ: vt ex ea q̄rat lucra. Curdiuitias cupiat: vt affluat dapibus? locuſtis veſcit̉ ⁊melle ſilueſtri: an vt nobiliꝰ veſtiat̉? pili cameloruꝫſunt tegimē eiꝰ. ⁊ iō ſubdit: Sꝫ qͥd exiſtis videre? hominē mollibꝰ veſtitū. CHRI̓. ī ho. Uel alit̓ ꝙ nōſit Iohānes ſimilis calamo moͣbili ꝑ veſtrū ſtudiūſignificaſtis .ſ. ī deſertū exeuntes. Nō tn̄ pōt aliquisdicere ꝙ iohānes qͥdem ꝯſtās erat: ſed poſtea laſciuie ẜuiens ſcūs eſt mobilis: ita aliqui ſunt mobilesꝑ naturā: alij vero laſciuie ẜuiēdo mobiles fiūt. Iohānes aūt neqꝫ natura mobilis erat: ꝓpter qd̓ dixerat: Nō exiſtis videre arūdimē vēto agitatā. Neqꝫlaſciue dans ſeip̄m: ꝑdidit quā habebat excellētiaꝫ.ꝙ enī nō ẜuierit laſciuie moſtrat ſtola: ſolicitudo: ⁊carcer. Si enī vellet mollibꝰ veſtiri: nō eremū inhabitaſſet: ſed regū palatia. vn̄ ſequit̉: Ecce qui mollibus veſtiunt̉ in domibꝰ regum ſunt HIERO. Ex