Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. XI.

predicatū: ad oꝑa eius ītuēda: diſcipulos ſuos miſitvt auctoritatē dictis ſuis illiꝰ oꝑa ꝯferrent: nec chrſtuſ aliꝰ expectaret̉: qͣꝫ cui teſtimoniū oꝑa p̄ſtitiſſentCHRI. ī. Chriſtꝰ aūt mentē noſcēs iohānis:dixit: Qm̄ ego ſū. qꝛ hoc rurſus obſiſteret hoc audientibꝰ. excogitaſſent enī ſi dixiſſent qd̓ iudeiad ip̄m dixerūt: Tu de teipſo teſtimoniū ꝑhibes.ꝓpter hoc a miraculis fecit eos diſce̓ inſuſpicabileꝫpoctrinā faciēs manifeſtiorē. Teſtimoniuꝫ enī qd̓ē a rebꝰ: credibiliꝰ eſt teſtimonio qd̓ ē a v̓bis. vn̄feſtim curauit cecos claudos alios multos: nonvt doceret iohānem ſcientē: ſed hos dubitabāt. ſequit̉: Et rn̄dens ieſus ait illis Eūtes renunciateiohāni audiſtis vidiſtis. Ceci vident. claudi ābulant. leproſi mūdant̉. ſurdi audiūt. mortui reſurgūt.pauꝑes euāgelizant̉./ HI ERO. Qd̓ p̄miſſis minus ē. Pauperes autē euāgelizatos ītellige vel pauperes ſpū: vel certe oꝑbꝰ pauꝑes. Uel nulla īter nobiles ignobiles: īter diuites ignotos in p̄dicatione diſtātia ſit. hec magiſtri rigore: hec p̄ceptorisprobāt v̓itatē: qn̄ oīs apud ſaluare pōt eqͣlis ē.CHRI. Qd̓ aūt ait: Et beatꝰ eſt fuerit ſcādalizatꝰ in me: īter nuncios ꝑcutit: qꝛ enī ſcādalizabāt̉in ipſo: dubitationē eoꝝ diuulgās: ſoli eoꝝ ꝯſcientie derelinquēs: redargutionē eoꝝ latent̓ induxitNILA. Itaqꝫ cui rei iohānes cauiſſet on̄dit: dicēsbonos eos in quibꝰ aliqͥd in ſe ſcādali non fuiſſet:qꝛ metu eiꝰ .ſ. ne ſcādalizarēt̉: diſcipulos ſuos iohānes vt chriſtū audirēt: miſit GREGO. Uel aliterInfideliū mēs graue ī chriſto ſcādalū ꝑtulit: euꝫetiā pꝰ tot miracula moriētem vidit. vn̄ paulꝰ dicitNos p̄dicamꝰ chriſtū crucifixū: iudeis qͥdē ſcādalūQuid eſt dice̓: Btūs fuerit ſcādalizatꝰ ī me;niſi aꝑta voce abiectionē mortis ſue humilitatēqꝫ ſignare ac ſi patēter dicat: Mira qͥdē facio: ſꝫ abiectaꝑpeti dedignor: qꝛ moriēdo te ſubſequor: cauēdu valde eſt hōibꝰ ne in me mortē deſpiciāt: ſignavenerant̉. HLLA. Prebet̉ etiā myſtice in his īiohāne geſta ſunt ītelligētia amplior: vt ꝓpheta ip̄ocōditionis ſue gene̓ ꝓphetizaret: qꝛ in eo forma legꝭlata eſt. Chriſtū enī lex ānuciauit: remiſſionē peccatoꝝ p̄dicauit: regnū celoꝝ ſpopōdit: iohannestotū hoc opꝰ legis expleuit. Igit̉ ceſſante legepeccatis plebis incluſa: ne chriſtꝰ poſſet intelligi qͣſivinculis qͣſi carcere cōtinebat̉ ad euāgelia ꝯtuenda lex mittit: vt infidelitas fidē dictoꝝ cōtēplet̉ ī factis YAMBRO. ſuꝑ lucā: Et fortaſſe iſti diſcipuliquos miſit: ſunt duo populi: vnꝰ qui ex iudeis credidit: alter qui ex gentibus. Illis aūt abeutibꝰ: cepit ieſus dicere ad turbas de iohāne. Quid exiſtis ī deſertū uidere? Harūdinemuento agitatā? Sed ꝗd exiſtis uidere? Hoīem mollibꝰ ueſtituꝫ? Ecce mollibꝰ ueſtiūt̉: in domibꝰ regumſūt. Sed ꝗd exiſtiſ uidere? Prophetam? Etiā dico uobiſ: plꝰ qͣꝫ ꝓphetam. Hic eſt enī de quo ſcriptū eſt:

Ecce ego mitto angelū meū an̄ faciem̄ tuā p̄parabit uiam tuā an̄ te.CHRI. Quatū ad diſcipulos iohānis ſatis actuꝫerat. certificati enī de chriſto ſigna viderāt receſſerūt. Sed oportebat etiā turbas ſanari: ex īterrogatione diſcipuloꝝ iohānis ml̓ta incōueniētia ſubītellexerit: ignorās mittētis ꝯſiliū. Poterāt vtiqꝫ dicere tāta teſtatꝰ de chriſto alit̓ ꝑſuaſus eſt: numdubitat vtꝝ ſit ipſe? Nūqͥd alteratꝰ ad ieſum hocdicit; nūqͥd timidior a carce̓ ſcūs? nūqͥd vane īanit̉pͥora dixit? HILA. Ac ne illud qd̓ īmediate p̄miſerat referri poſſit ad iohānē tāqͣꝫ ſcādalizatꝰ eēt: dechriſto ſubdit̉: Illis aūt abeūtibꝰ cepit ieſus dice̓ adturbas de iohāne. CHRY. ī ho. Propter hoc autēabeuntibꝰ eis vt videat̉ hōi adulari. Corrigensaūt plebē: ducit ī mediū ſuſpicionē eoꝝ: ſꝫ ſolutōnem cogitationū eoꝝ īducit: eos in cogitationemmittebat: demōſtrans ſe noſſe occulta. Neqꝫ enī dixit ſicut iudeis: qͥd cogitatis mala? ſi enī mala cogitauerīt: tn̄ ex malicia: ſed ex ignoratia. vn̄ loquit̉ eis dure: ſed rn̄det iohāne on̄dens excidit a pͥore opinione. Hoc aūt docet: ſolū ꝓpͥo verbo ſed eoꝝ teſtimonio: tm̄ ea dixerūt: ſed ea egerūt. Iōqꝫ ait: Quid exiſtis ī deſertū videre? acſi dice̓t: Propt̓ qͥd ciuitates dimittētes ꝯueniſtis indeſertū? enī plebs tāta tāto deſiderio in ere veniſſet: niſi magnū quēdā mirabilē petraſolidiorē ſe vide̓ exiſtimās. GLO. aūt tūc exierāt ī deſertū ad hoc vt viderēt iohānē. nec enī erattūc ī deſerto ſꝫ in carcere: ſꝫ p̄teritū refert: qꝛ frequēter exierat ppl̓s in deſertū videre iohānē cuꝫ adhuceēt in deſerto. CHRI. in ho. Et vide qꝛ oēm aliaꝫmaliciā p̄termittētes remouet a iohāne leuitatē de turbe dubitabāt dicēs. Arūdinē vento agitatam.GREGO. in ho. Qd̓ videlꝫ aſſerēdo: ſed negando ītulit. Arūdinē qͥppe mox vt aura ꝯtingit ī ꝑtemflectit: quā carnalis animꝰ deſignat̉: qui mox vt fauore et detractōe tangit̉ in ꝑtē quālibet declinaturArūdo vento agitata iohānes erat: quē a ſtatꝰſui rectitudine nulla reꝝ varietas īflectebat: ac ſi dominꝰ dice̓t. HIERO. Nūqͥd ob hoc exiſtis ī deſer vt videretis hoīem calamo ſimilē omni ventocircūfert̉: leuitates mētis de eo ābige̓t: quē anteap̄dicaret. An forſitā ſtimulꝰ īuidie ꝯͣ me cogit̉: predicatio eiꝰ vanā ſectat̉ gl̓aꝫ: vt ex ea q̄rat lucra. Curdiuitias cupiat: vt affluat dapibus? locuſtis veſcit̉melle ſilueſtri: an vt nobiliꝰ veſtiat̉? pili cameloruꝫſunt tegimē eiꝰ. ſubdit: Sꝫ qͥd exiſtis videre? hominē mollibꝰ veſtitū. CHRI̓. ī ho. Uel alit̓ſit Iohānes ſimilis calamo moͣbili veſtrū ſtudiūſignificaſtis .ſ. ī deſertū exeuntes. tn̄ pōt aliquisdicere iohānes qͥdem ꝯſtās erat: ſed poſtea laſciuie ẜuiens ſcūs eſt mobilis: ita aliqui ſunt mobiles naturā: alij vero laſciuie ẜuiēdo mobiles fiūt. Iohānes aūt neqꝫ natura mobilis erat: ꝓpter qd̓ dixerat: exiſtis videre arūdimē vēto agitatā. Neqꝫlaſciue dans ſeip̄m: ꝑdidit quā habebat excellētiaꝫ. enī ẜuierit laſciuie moſtrat ſtola: ſolicitudo:carcer. Si enī vellet mollibꝰ veſtiri: eremū inhabitaſſet: ſed regū palatia. vn̄ ſequit̉: Ecce qui mollibus veſtiunt̉ in domibꝰ regum ſunt HIERO. Ex