Mattheus

dātis reſpicere: qͣꝫ ad quātitatē rei exhibite. Uel minimi ſūt qui nihil penitus hn̄t in hoc mūdo: ⁊ iudices erunt cū chriſto. HILA. Uel p̄uidens plureſfuturos tm̄ appellatos nomīe glorioſos: oī v̓o viteſue oꝑe improbabiles: obſequiū qd̓ ipſis ſub religionis opinione delatū ē: mercede nō fraudat. namlꝫ ⁊ ipſi minimi eſſent .i. pctōꝝ vltimi: non inania tn̄in eos etiā leuia ſub frigide aque noīe deſignata officia eē decernit. Non enī peccatis hoīs: ſed diſcipuli nomini honor p̄ſtitus eſt.CA. XI.T factū eſt cū conſūmaſſetieſus p̄cipiens duodecim diſcipulis ſuis: trāſijt inde utdoceret ⁊ p̄dicaret in ciuitatibꝰ eoꝝ.RABA. Poſtqͣꝫ diſcipulos ſuoſ on̄s ad p̄candūmittēs: p̄miſſis verbis eos inſtruxit. Ipſe etiam qd̓docuerat verbis: factis impleuit: offerēs pͥmā p̄dicationē iudeis. ⁊ hoc ē qd̓ dr̄: Et factū eſt cū cōſūmaſſet ieſus. Dicit aūt: Tranſijt inde. CHRI̓. ī homeQuia enī eos miſit: ſubtraxit ſeipſū: dans locū eis ⁊tempus face̓ que iniūxerat. eo enī preſente ⁊ curātenullꝰ ad diſcipulos vellet accedere / REMI. Pulchre aūt de ſpiritali doctrina qua .ſ. apl̓os inſtruxerat ad generalē tranſit in ciuitatibus p̄dicando: qͥain hoc de celis ad terras deſcēdit vt oēs illumīaret.in quo facto monent̉ etiā ſcī p̄dicatores vt oībꝰ prodeſſe ſtudeant.Iohannes aūt cū audiſſet in uinculis opera chriſti: mittēs duos dediſcipulis ſuis: ait illi: Tu es qui uēturuſes: an aliuꝫ expectamus? Etrn̄dens ieſus ait illis: Eūtes renunciate iohāni que audiſtis ⁊ uidiſtis.Teci uident: claudi ambulāt: leproſi mūdāt̉: ſurdi audiunt: mortui reſurgūt: pauꝑes euāgelizant̉: ⁊ btūſeſt ꝗ non fuerit ſcandalizatꝰ in me.GLO. Poſuerat ſupra euāgeliſta quō ꝑ miracula ⁊ doctrinā chriſti tam diſcipuli qͣꝫ turbe inſtruebantur: nunc on̄dit quō hec inſtructio vſqꝫ ad diſcipulos iohānis ꝑuenerit: qͥ ad chriſtū emulationemhabere videbant̉. vnde dicit: Iohannes autē cū audiſſet in vinculis oꝑa chriſti: mittens duos ex diſcipulis ſuis ait illi: Tu es qͥ venturꝰ es: an aliū expectamus. GRE. Querendū aūt nobis ē: Ioh̓es ꝓpheta ⁊ pluſqͣꝫ propheta: qui veniētē ad baptiſmuꝫdn̄m on̄dit dicens: Ecce agnꝰ dei ecce qͥ tollit pctāmūdi. cur in carcere poſitus mittēs diſcipulos reqͥrit: Tu es qͥ venturus es: an aliū expectamus: tāqͣꝫſi ignoraret quē on̄derat: ⁊ an ipſe ſit neſciat: quemipſe ꝓphetizando: baptizando: on̄dēdo ipſū clamauerat. FAMBRO. Nōnulli aūt hoc ſic intelligūtMagnū quidē ita ꝓphetā eē iohānē: vt chriſtumagnoſceret remiſſionē pctōꝝ futurā: ſed tn̄ tāqͣꝫ piūvatem quē ventuꝝ crediderat non credidiſſe morituꝝ. Non igit̉ fide ſed pietate dubitauit. Dubitauit

etiā ⁊ petrus dicēs: Propitiꝰ tibi eſto dn̄e: nō fiet hCHRl̓. in ho. Sed nō vtiqꝫ hoc hꝫ rōnē. Ioenī neqꝫ hoc ignorabat: ſed hoc pͥmū teſtatꝰ ē diceEcce agnus dei qui tollit pct̄ā mūdi. Agnū enī vocans: crucem diuulgat. nec aliter qͣꝫ ꝑ crucē pctuabſtulit mūdi. Qualiter aūt maior ꝓpheta ē hic: ſneqꝫ que ꝓphetarū ſunt noſcit: Et Iſaias dicit. Siouis ad occiſionē ductꝰ. GRE. in ho. Sed alitehec queſtio ſoluit̉: ſi geſte rei tēpus penſat̉. Ad iordanis enī fiuenta poſitus: qꝛ ipſe redemptor mūceſſet aſſeruit: miſſus v̓o in carcere an ipſe veniat: requirit: non qꝛ ipſū eē mūdi redēptorē dubitat: ſeqq̄rit vt ſciat: ſi is qͥ ꝑ ſe in mūdū venerat: ꝑ ſe etiā ainferni clauſtra deſcendat.M HI E. Unde nō ait Ines qui veniſti: ſed tu es qui venturꝰ es. Et ē ſenſuManda mihi qꝛ ad inferna deſcenſurꝰ ſū: vtrū te ⁊inferius debeā nūciare: an alium ad hec ſacramētmiſſurꝰ es? CHRY̓. in ho. Sed qualiter ⁊ hocrōnē? Cuiꝰ enī gratia nō dixit: Tu es qͥ vēturꝰ es ininfernū: ſed ſimplicit̓: Qui venturꝰ es? qͣꝫuis ⁊ deriſibiliꝰ videat̉ ꝙ ꝓpter hoc ei dixerit: vt ⁊ illuc alp̄dicaret. pn̄s enī vita gratie tēpꝰ eſt: poſt obitū aūiudiciū eſt ⁊ pena: quare in nullo opꝰ erat p̄curſoreillic. Sꝫ alit̓: Si infideles poſt mortē credētes eēntſaluandi: nullꝰ peribit aliqn̄: oēs .n. penitebit tūc ⁊adorabūt. Omne. n. genu flectet̉: celeſtiū: terreſtriū:⁊ infernoꝝ. GQ. Conſiderādū aūt ē ꝙ nō ideohieronymꝰ ⁊ gregoriꝰ dixerūt ꝙ iohānes aduentuchriſti in infernū p̄nūciaturꝰ eēt: qꝛ eiꝰ p̄dicatōe aliqui nō credētes cōuerterētur ad fidē: ſed vt iuſtis īexpectatōe chriſti manentibꝰ ex intimo aduētu cōſolationem afferret. FHVLA: Certū ē tn̄ ꝙ qͥ ventuꝝ vt preitor nunciauit: ꝯſiſtentē vt ꝓpheta nouitadeūtē vt cōfeſſor veneratꝰ ē: eius abundāti ſciētieerror nō obrepſit. Nec ſane credi pōt ſpūfſancti gratiā in carcere poſito defuiſſe: cū apoſtolis v̓tutꝭ ſuelumen eſſet in carcere poſitis miniſtraturꝰ HIENon ergo quaſi ignorās interrogat: ſed quo ſaluator interrogat vbi ſit lazarus poſitꝰ: vt qͥ locū ſepulchri indicabāt: ſaltē ſic pararēt̉ ad fidē: vt viderenmortuū reſurgentē: Sic ⁊ iohānes interficiendꝰ abherode diſcipulos ſuos mittit ad chriſtū: vt ꝑ hancoccaſionē vidētes ſigna atqꝫ v̓tutes crederēt in eū:⁊ magiſtrū interrogātes ibi diſcerēt. Qd̓ autē haberent diſcipuli iohannis aliqͥd mordacitatis ex iniudia aduerſus dn̄m: ſuꝑior quoqꝫ int̓rogatio demōſtrauit cū dixerūt: Quare nos ⁊ phariſei ieiunamūfrequēter: diſcipuli aūt tui nō ieiunāt I CHRI. inho. Donec igitur iohānes erat cū ipſis: ſuadebat eisꝯtinue de chriſto: qꝛ aūt iā nō erat obiturꝰ: ampliꝰſtudiū facit. Etenī formidabat: ne relinquat in diſcipulis ſuis ꝑnicioſi dogmatis cōditionē: ⁊ maneantabiecti a chriſto: cui ⁊ a pͥncipio oēs ſuos afferre ſtuduit. Si aūt dixiſſet eis: Abite ad ipſū qꝛ melior meeſt. nō vtiqꝫ ꝑſuaſiſſet: ſꝫ eſtimaret̉ humilia d̓ ſe ſentiens hoc dicere: ⁊ ſic magis eſſet ei affixi. Quid igit̉facit: expectat ab eis audire ꝙ chriſtus miraculafacit: neqꝫ oēs miſit: ſꝫ duos quoſdā quos noueratfortaſſis alijs ꝑſuaſibiliores exiſtētes: vt inſuſpicabilis interrogatio fieret: ⁊ ex rebꝰ ipſis diſcerēt diſtantiā inter eū ⁊ ieſū. HLA. Iohāneſ igit̉ nō ſue ſeddiſcipuloꝝ ignoratie ꝯſulit. vt enī ſcirēt nō aliū a ſe