Mattheus
vt multā ad eos familiaritatē on̄deret: ſic̄ ⁊ alibi dixit: Nō dicā vos ſeruos: ſꝫ amicoſ meos. REMIQuaſi. d. Uos gͦ tꝑales honores ⁊ hūanā gloriā nōq̄ratis: dū me videtis ꝑ irriſiones ⁊ obprobria genꝰhūanū redimere. CHRI. ī ho. Nō ſolū aūt dixit:ſi domꝰ dn̄m cōuitiati ſūt: ſꝫ ipſam ſpeciē ꝯuitij: qm̄beelzebub eū vocauerūt. HE. Beelzebub idolūē acherō qd̓ vocat̉ ī regū voluīe idolū muſce. Beelip̄e bel ſiue baal: zebub āt muſca dr̄. Principē gͦ demōioꝝ ex ſpurciſſimi idoli appellabāt vocabulo: qͥmuſca dr̄ ꝓpt̓ īmūdiciā q̄ extmīat ſuauitatē olei.Ne ergo timueritis eos. Nihilenī ē opertū qd̓ nō reuelet̉: ⁊ occultū qd̓ nō ſciat̉. Qd̓ dico uobis in tenebris: dicite ī lumīe: ⁊ qd̓ ī aure auditis p̄dicate ſuper tecta. Et nolitetimere eos ꝗ occidūt corpꝰ: aīam autē nō p̄n̄t occidere: ſed potius timete eum qui poteſt corpus ⁊ animaꝫperdere in gehennam.REMI. Poſt p̄miſſaꝫ ꝯſolatiōꝫ aliā nō minoreꝫſubiūgit dicens: Ne gͦ timueritis eos .ſ. ꝑſecutores.Quare aūt nō eēt timēdū manifeſtat cū ſubiungit:Nihil enī oꝑtū qd̓ nō reuelet̉: ⁊ occultū qd̓ nō ſciatur ¶HIE. Quō gͦ in pn̄ti ſeculo multoꝝ vitia neſciunt̉: ſꝫ de futuro tꝑe ſcribit̉: Qn̄ iudicabit deꝰ occulta hoīm ⁊ illumīabit latebras tenebraꝝ ⁊ manifeſta faciet cōſilia cordiū. ⁊ ē ſenſus: Nolite timere ꝑſecutoꝝ ſeuitiā: ⁊ blaſphemātiū rabiē: qꝛ veniet dies iudicij in quo ⁊ vr̄a virtꝰ ⁊ illoꝝ nequitia demōſtrabit̉ / H LA. Igit̉ nō minas nō ꝯuitia nō ptātes inſectantiū monet eē metuēdas: qꝛ dies iudicijnulla hec fuiſſe atqꝫ inania reuelabit CHRI. inhō. Uel alit̓: Figura quidē eoꝝ q̄ dicūt̉ vniuerſaleꝫvidet̉ enūciationē habe̓: veꝝ nō de oībꝰ: ſꝫ de p̄miſſis ſolū dictū ē. q. d. ſi doletꝭ audiētes ꝯuitia: hoc cogitare: qꝛ ⁊ ab hac ſuſpitione pꝰ paꝝ eruemini. Uocāt quidē vos ariolos ⁊ magos ⁊ ſeductores: ſꝫ expectare parū ⁊ ſaluatores vos orbis terraꝝ vniuerſi dicēt: cū ꝑ ipſos apparueritis benefactores: nec illoꝝ attēdēt ẜmōibꝰ hoīes: ſꝫ reꝝ veritati. FREMI.Quidā āt dicūt ꝙ his v̓bis ꝓmiſerit dn̄s diſcipulisſuis ꝙ ꝑ eos eēt reuelāda oīa occulta myſteria: q̄ſub velamīe lr̄e legis latebāt. vn̄ apl̓s dicit: Cū conuerſi fuerint ad xp̄m: tūc auferet̉ velamē. ⁊ ē ſenſuſ:Quare debetis timere vr̄os ꝑſecutores: cū tāte ſitisdignitatis: vt ꝑ vos occulta myſteria legis ⁊ ꝓphetarū ſint manifeſta. CHRI. in ho. Deinde qͣs eosab oī timore liberauerat ⁊ altiores obprobrijs fecerat: nūc opportuno tꝑe eis loqͥt̉ de libera ꝓpalatōeq̄ eſt ī p̄dicatiōe dicēs: Qd̓ di. vo. in tene. di. ī lumīe.⁊ qd̓ in aure au. p̄di. ſuꝑ tecta HILA. Nō legimꝰdn̄m ſolitū fuiſſe noctibꝰ ſermotionari: ⁊ doctrinaꝫin tenebris tradidiſſe: ſꝫ hoc dicit: qꝛ oīs ſermo eiuscarnalibꝰ tenebre ſūt: ⁊ verbū eiꝰ infidelibꝰ nox eſt.Itaqꝫ ab eo qd̓ dictū ē cū libertate fidei ⁊ cōfeſſiōeeſt loquēdū. REMI. Eſt gͦ ſenſus: Qd̓ dico vobisin tenebris .i. inter iudeos incredulos. Uos dicite ī
lumīe .i. fidelibꝰ p̄dicate. Et qd̓ in aure auditis īdico vobis ſecrete: p̄dicate ſuꝑ tecta .i. palā corā oībus. Solemꝰ .n. dice̓: In aurē loqͥt̉ illi .i. ſecreteRABA. Sane qd̓ ait: Predicate ſuper tecta: iumore ꝓuintie paleſtine loquit̉: vbi ſolēt ī tectis reſidere: qꝛ nō ſūt cacuminata: ſꝫ equalia. Ergo p̄dicabit̉ in tectis: qd̓ cūctꝭ audiētibꝰ palā dicet̉. 7GI oUel alit̓: Qd̓ dico vobis ī tenebris .i. dū adhuc imomore carnali eſtis. Dicite in lumīe .i. in fiducia veritatis: cū a ſpūſcō eritis illumīati. Et qd̓ ī aure auditis .i. ſolo auditu ꝑcipitis. Predicate. oꝑe cōplendoSuꝑ tecta .i. ꝙ vos erudiui in ꝑuulo iudee loco vniuerſis vrbibꝰ ī toto mūdo audact̉ edicite. PCHRIin ho. Sic̄ āt qn̄ dicebat: Qui credit ī me oꝑa qͣͦ egofacio ⁊ ille faciet: ⁊ maiora his faciet. ita ⁊ hic moueſtrat: qm̄ oīa ꝑ eoſ oꝑat̉: etiā pluſqͣꝫ ꝑ ſeipſū. q. d̓ pͥcipiū ego dedi: ſꝫ qd̓ plus ē ꝑ vos exple̓ volo. hͦ aītnō īiūgētis ē ſolū: ſꝫ ⁊ futuꝝ p̄dicētis ⁊ on̄dētis: ooīa ſuꝑabūt̉ HILA. Cōſtāter gͦ ingerēda eſt deicognitio. Et ꝓfundū doctriue euāgelice ſecretū: lumine p̄dicatōis reuelādū: nō timēdo eos qͥbꝰ cū ſulnīa in corꝑa tm̄: in aīaꝫ ius nullū ē. Et iō ſubdit̉: ſno. ti. eos qͥ occi. cor. aīaꝫ āt nō pn̄t occide̓. CHIin hō. Uide qͣlit̓ oībꝰ eos ſtatuit ſuꝑiores: nō ſoliotudinē ſolū ⁊ maledictōꝫ: neqꝫ ꝑicula: ſed ⁊ ipſamōoībꝰ videt̉ terribilior: mortē ſuadens ꝓpt̓ dei timorē ꝯtēne̓. vn̄ ſubdit: Sꝫ potiꝰ eū ti. qͥ pōt ⁊ aīaꝫ ⁊ corpus ꝑdeͣ in gehēnā. ¶ HE. Nomē gehēne ī veteribus libris nō īuenit̉: ſꝫ pͥmo a ſaluatore ponit̉. Queramꝰ gͦ q̄ ſit huiꝰ ẜmonis occaſio: idolū baal fuiſſeiuxta hierl̓m ad radices mōtꝭ moria in qͥbꝰ filea fluit? Nō ſemel legimꝰ: Hec vallis ⁊ ꝑua cāpi planioes irrigua erat ⁊ nemoroſa: plenaqꝫ delicijs: ⁊ locin ea idolo ꝯſecratꝰ. In tāta aūt ppl̓s iſrl̓ demētiāvenerat: vt deſerta tēpli vicinia: ibi hoſtiaſ īmolaret⁊ rigorē religiōis delitie vincerēt: filioſqꝫ ſuos incēderēt demoni. ⁊ appellabat̉ locꝰ ipſe gehenō i. vall̓filioꝝ eunon. Hoc regū volumē ⁊ palypomēnon⁊hieremias ſcribūt pleniſſime. ⁊ cōminat̉ deꝰ ſe locūipſū impletuꝝ cadaueribꝰ mortuoꝝ: vt neqͣqͣꝫ vocet̉tophet ⁊ baal: ſꝫ vocet̉ poliādriū .i. tumulꝰ mortuorū. Futura gͦ ſupplicia ⁊ pene ꝑpetue qͥbꝰ pctōrescruciādi ſūt huiꝰ loci vocabulo denotāt̉. AVCxiij. d̓ ciui. dei: Hoc aūt nō ātea fiet qͣꝫ aīa corꝑi furit copulata: vt nulla direptiōe ſeꝑent̉: ⁊ tn̄ tunc recta mors aīe dr̄: qꝛ nō viuit ex deo. mors aūt corꝑiſqꝛ ī dānatōe nouiſſima qͣꝫuis hō ſentire nō deſinattn̄ qꝛ ſenſus ipſe: nec volūtate ſuauis: nec qͥete ſalubris: ſꝫ dolore penalis: eſt mors potiꝰ appellata q̄vita. CHRV. in ho. Uide āt rurſus: qꝛ nō ꝓmittieis liberationē a morte: ſed ſuadet ꝯtēnere morteꝫqd̓ multo maiꝰ ē qͣꝫ erui a morte. ⁊ qd̓ hͦ ẜmone eaqͥ de īmortalitate ſūt dogmata eis infigit.None duo paſſeres aſſe ueneūt?Et unꝰ ex illis nō cadet ſuꝑ terrā ſine pr̄e uro: ur̄i autē ⁊ capilli capitisoēſ nūerati ſūt. Nolite ergo timer̄:ml̓tis paſſeribꝰ maiores eſtis uos.VCHRY. in hō. Poſtqͣꝫ timorē mortis excluſeratne eſtimarent apl̓i ꝙ ſi interficerētur: eſſent dereſi