Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

A. L.

Qui aūt ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finem: hic ſaluus erit.Qm̄ enī cōſueuerūt multi in pͥncipio quidē vehemētes poſtea v̓o diſſolui: ꝓpter hoc ait: Qm̄ finē reqͥro. Que enī vtilitas ē ſeminū ī pͥncipio qͥdē floreſcentiū: poſtmodū āt tabeſcētiū? Propt̓ aūt ſufficientē ꝑſeuerātiā expetit ab ipſis. H E. .n. cepiſſe: ſed ꝑfeciſſe v̓tutis ē/ REMI. Nec inchantibusſꝫ ꝑſeuerantibꝰ p̄miū tribuit̉ PCHRY. Ne aūt aliq̓s dicat: qꝛ oīa chriſtꝰ in apl̓os fecit: nihil mirabileeſt tales illos effectos: nihil patiētes oneroſū.pter hoc ait ꝑſeuerātia eis ē opꝰ. Etſi enī ex pͥmiseruti fuerint ꝑiculis alijs difficilioribꝰ ꝯſeruāt̉: pꝰilla rurſus alia ſuccedēt: ſtabūt qͥn inſidias patiāt̉ donec viuūt. Et hoc occulte inſinuat dicēſ: Quiꝑſeuerauerit vſqꝫ ī finē ſaluꝰ erit. REMI. i. p̄cepta fidei deſeruerit: in ꝑſecutōibꝰ defecerit:ſaluꝰ erit: qꝛ ꝑſecutiōibꝰ t̓renis ꝑcipiet pͥmia regniceleſtꝭ. Et notādū qꝛ finis ſꝑ ſignat ꝯſūptōꝫ: ſꝫ aliqn̄ ꝑfectiōꝫ: iuxta illud. Finis legis chriſtꝰ ē. vn̄ etiāpōt ſenſus: Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē .i. ī xp̄o.AVG. xxj. de ciui. dei: In chriſto nāqꝫ ꝑſeuerareeſt in fide eiꝰ ꝑmanere: que dilectionem oꝑatur. autē ꝑſequent̉ uos ī ciuitateiſta: fugite in aliā. Amē dico uobiſ:non conſūmabitis ciuitates iſrl̓ d̓onęc ueniat filius hominis.CHRI. in ho. Poſtqͣꝫ p̄dixit terribilia illa poſtcruce reſurrectionē aſcēſionem eis erāt vētura:rurſus ducit eos ad māſuetiora. enī iuſſit eosad ꝑſecutionē audaciter ire: ſꝫ fuge̓. vn̄ dicit: aūtꝑſe. vos ī ciui. iſta: fu. in aliā. Quia .n. interī pͥncipiuꝫerat ꝯuerſionis eoꝝ: cōdecente vtit̉ ẜmone. HIE.Hoc enī ad illud tēpꝰ referēdū ē: ad p̄dicationeꝫapl̓i mittebant̉: qͥbꝰ ꝓpͥe dictū ē: In viā gētiū neabieritiſ: qd̓ ꝑſecutionē timere debeāt ſꝫ declinare. Qd̓ qͥdē videmꝰ in pͥncipio feciſſe credētes qn̄ orta hieroſolymis ꝑſecutione diſꝑſi ſūt ī vniuerſam iudeā: vt tribulatōiſ occaſio fieret euāgelij ſeminariū.AVG. ꝯͣ fauſtū: Neqꝫ tn̄ ſaluator poterat tueri diſcipulos ſuos quibꝰ fugere p̄cipit. Et huiꝰ reior exēplū p̄buit: ſꝫ īſtruebat hoīs īfirmitatē: ne deūtētare audeat qn̄ hꝫ qͥd faciat: vt qd̓ cauere oporteteuadat. AVG. pͥmo de ciui. dei: Potuit auteꝫ eosāmonere vt ſibi manꝰ inferrēt: vt in manus ꝑſequētiū deuenirēt. Porro ſi hoc ille iuſſit aut monuit vt hoc ſui ex hac vita emigrarēt: qͥbꝰ migrātibꝰ ſe manſionē eternā p̄ꝑatuꝝ ꝓmiſit: quelibetexēpla apponāt gētes ignorāt deū. Manifeſtū ēhoc licere credentibꝰ vnū veꝝ deū. CHRI. inho. Ne āt dicāt: qͥd igit̉ ꝑſecutioneꝫ paſſi fugerimꝰ: rurſus hinc nos abiecerint; hūc deſtruēs timoreꝫait. Amē dico vobis: ꝯſūmabitis .i. p̄uenictisme circūeūtes paleſtinā: donec vos aſſumā­ RABA. Uel p̄dicit an̄ p̄dicatiōibꝰ ſuis ad fidemꝑducēt oēs ciuitates iſrl̓: qͣꝫ reſurrectio dn̄i fueritpetrata: in toto orbe terrarū p̄dicandi euāgeliumptās ꝯceſſa HILA. Uel alit̓: Ex vna in aliā fugāſuadet: qꝛ p̄dicatio eiꝰ pͥmū a iudea effugata tranſitad greciā. Deinde diuerſis intra grecie vrbes apl̓oꝝpaſſionibꝰ fatigata. Tertio ī vniuerſis gētibꝰ demo

rat̉: ſed vt on̄deret gentes qͥdē apl̓oꝝ p̄dicatiōi credituras: veꝝ vt reliquū iſrl̓ crederēt aduētui ſuodebitū ait: ꝯſū. ciui. iſrl̓. i. pꝰ plenitudinē gētiumqd̓ erit reliquū iſrl̓ ad implēdū numeꝝ ſcōꝝ futuroclaritatis chriſti aduētu ē in eccleſia ꝯuocandū.AVG. in epl̓a ad hono. Faciāt ſerui chriſti qd̓cepit vel ꝑmiſit ſicut ipſe fugit in egyptū: fugiāt oīode ciuitate in ciuitatē: qn̄ eoꝝ qͥſqͣꝫ ſpiritaliter a ꝑſecutoribꝰ q̄rit̉: vt ab alijs ita reqͥrūt̉ deſerat̉eccleſia: ſꝫ p̄beant cibaria ꝯſeruis: quos alit̓ viuere poſſe nouerūt. aūt oīm .i. ep̄oꝝ clericoꝝ laicoꝝ ē cōe ꝑiculū: alijs indigēt deſerāt̉ ab hisqͥbꝰ indigēt. aut igit̉ ad loca munita oēs trāſeāt: aut hn̄t neceſſitatē remanēdi relinquāt̉ ab eis perquos illoꝝ eccleſiaſtica eſt ſupplēda nec̄itas: vt velꝑiter viuāt vel ꝑiter ſufferāt qd̓ eos pr̄familias volet pati. REMI. Preterea ſciēdū ē ſic̄ p̄ceptūſeuerādi in ꝑſecutiōibꝰ ſpēalit̓ ad apl̓os ꝑtinet: adeoꝝ ſucceſſores viros fortes: ſic lꝫ lnīa fugiēdi ſatisꝯuenit infirmis in fide: qͥbꝰ ꝯdeſcendit pius magiſter: ne ſi vltro ad martyriū obtuliſſent: fortaſſis poſiti in tormentis negaret: leuiꝰ enī erat fugere qͣꝫ negare. Sed qͣꝫuis fugiendo ꝑfecte fidei ꝯſtantiā in ſe on̄derēt: tn̄ magni meriti erāt: qm̄ oīa chriſtoparati erāt deſerere .ſ. fugiēdo. Niſi aūt illis lnīamfugiēdi dediſſet: dicerēt eos aliqͥ alienos eſſe a gloria regni celeſtis. HIE. Spiritalit̓ aūt poſſumꝰ dicere: ꝑſecuti vos fuerint ī vna ciuitate. ē ī ſcripturaꝝ libro vel teſtimonio: nos fugiamꝰ ad aliasciuitates .i. ad alia volumina. qͣꝫuis enī ꝯtētioſus fuerit ꝑſecutor: ante preſidium ſaluatoris adueniet qͣꝫaduerfarijs victoria concedatur. ē diſcipulꝰ ſuꝑ magiſtꝝ: necſeruꝰ ſuꝑ dn̄m ſuū. Sufficit diſcipulo ut ſit ſic̄ magiſter eiꝰ: ſeruo ſic̄dn̄ſ eiꝰ. Si patrē familiaſ beelzebubuocauerūt: quantomagis domeſticos eius.CHRY. in ho. Quia futuꝝ erat vt diſcipulimiſſis ꝑſecutōibꝰ etiā diffamati: malā opinionē paterēt̉ qd̓ multis oneroſiꝰ videbat̉: hic eos ꝯſolat̉a ſeipſo ab his de ipſo ſūt oīcta: cui ꝯſolatōi nulla poterat eqͣlis. HIE. Dn̄s enī lumē eternum:dux credentiū: īmortalitatis parēs diſcipulis ſuisin futurarū paſſionū ſolatiuꝫ ante ꝓmiſit: vt glorieloco amplectamur ſi dn̄o nr̄o vel paſſiōibꝰ adequemur. vn̄ dic̄: ē diſci. ſuꝑ ma. nec ẜuꝰ ſuꝑ do. ſuū.CHRY̓. in. Intelligēdū donec fuerit diſcipulꝰ ẜuꝰ: eſt inquā ſuꝑ magiſtꝝ dn̄m: ẜm honoriſnaturā. Nec mihi ea raro ꝯtingūt hic obijcias: ſꝫab his ſūt ī pluribꝰ ſuſcipe hūc ẜmonē. 7REMI.Magiſtrū autē dn̄m ſemetipſū appellat. ẜuūdiſcipulū ſuos vult ītelligi apl̓os/ GLO. q. d. Neindignemī tolerare tolero: qꝛ dn̄s ſu faciēs qd̓ volo: magiſter docēs qd̓ vtile ſcīō REMI Et quiahec ſnīa minꝰ videbat̉ ſuꝑioribꝰ v̓bis ꝯgrua quodant verba manifeſtat ſubdit̉: Si patrēfamiliasbee lzebub vocauerūt: quātomagis domeſticos eiꝰ.CHRV.n. dixit ſeruos: ſed domeſticos: