Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. X.

tia ꝯͣ veritatē HE. In etiā occulte ſalutationeꝫhebrei ac ſyri ẜmonis exp̄ſſit. Qd̓ enī grece dr̄ There latine Aue: hoc hebraico ſyroqꝫ ſermone appelſat̉ Salēlach ſiue Samalach .i. pax tecū. Qd̓ aūtcipit tale ē: Introeūtes aūt pacē imp̄camī hoſpiti:qͣꝫtū in vobis ē diſcordie bella ſedate. Sinaūt ortafuerit ꝯͣdictio vos mercedē hēbitis de illata pace: illi habe̓ noluerūt: bellū poſſidebūt. vn̄ ſeqͥt̉: Et ſiqͥ fu. do. il. di. ve. pax vr̄a ſuꝑ. ſi āt non fu. di. paxvr̄a ad vos reuertet REMI. Quia .ſ. aut erit qͥſqꝫp̄deſtinatꝰ ad vitā: celeſte v̓bū ſeqͥt̉ qd̓ audit. autſi nullꝰ audire voluerit: ipſe p̄dicator ſine fructuerit: qꝛ ad pax reuertit̉ qn̄ ei a dn̄o labore ſuioꝑis recōpēſat̉. CHRI. in ho. Inſtruit eos dn̄ſ ꝓpt̓ expectēt ab alijs p̄ſalutari: qꝛ docebāt:ſꝫ an̄cedere ſalutatiōe alios honorādo. Deindeſtrat ſola ſalutatio: ſꝫ bn̄dictio qd̓ dic̄: Sifue. do. di. ve. ſuꝑ eāt REMI. Docuit dn̄s diſcipulos ſuos offerre pace̓ ī introītu domꝰ vt ſalutatiōepacis elige̓t̉ domꝰ digna vel hoſpes: ac ſi patēt̉ diceret. Oībꝰ offerte pacē̓: qꝛ aūt accipiendo dignos:aut accipiēdo indignos ſe manifeſtabunt. qͣꝫuisenī fama ppl̓i dignꝰ electꝰ ſit hoſpes: tn̄ ſalutandꝰ ēvt magis ſua dignitate p̄dicatores vocēt̉: qͣꝫ vltro ſeingere videant̉. hec aūt pax paucoꝝ verboꝝ ad totāexploratōeꝫ digne domꝰ vel hoſpitis pōt referri.HILA. Salutāt apl̓i domū pacꝭ affectu: ſꝫ itavt potiꝰ pax dicta ſit qͣꝫ data. Porro aūt pacē ꝓpriā viſcera miſeratiōis ſūt oporte̓ in venire niſiſit digna: ſi digna reꝑta fuerit: ſacr̄m pacis celeſtis intra ꝓpriā apl̓oꝝ ꝯſcīam ē ꝯtinēdū. In eos āt celeſtis regni p̄cepta reſpuerint: egreſſu apl̓oꝝſigno pulueriſ a pedibꝰ excuſſi eterna maledictio relinqͣt̉. vn̄ ſeqͥt̉: Et qͥcūqꝫ rece. vos: neqꝫ au.. ve. ex.fo. de. do. vel de ciuitate. excutite puluerē de pedibꝰvr̄is. Exiſtēte enī ī loco loco videt̉ cōio. Totūͦqd̓ ē illiꝰ domꝰ excuſſo pulue̓ pedū relinquit̉: niqꝫ ſanitatis de inſiſtētiū apl̓oꝝ veſtigijs mutuat̉.HIE. Puluis etiā excutit̉ de pedibꝰ ī teſtimoniūlaboris ſui: ingreſſi ſint ciuitatē: p̄dicatio apl̓icaad illos vſqꝫ ꝑuenerit. Siue excutit̉ puluis: vt ſi tolerabilius erit terre ſodomoꝝ qͣꝫ illi ciuitati recipit euāgeliū: nihil ab eis accipiāt: nec adiūctū qͥdēneceſſaria euāgeliū ſpreuerint RABA. Uel aliter: Pedes diſcipuloꝝ ipſū opus inceſſūqꝫ p̄dicationis ſignāt. Puluiſ v̓o quo aſꝑgūt̉: terrene leuitas ēcogitatiōis: a etiā ſūmi doctores īmunes neq̄unt: auditoribꝰ ſoliciti ſalubribꝰ curis intēdūt: qͣſi itinera mūdi: vno calcaneo terre puluerē legūt. Qui ſpreuerint doctrinā docētiū: ſibi labores ꝑicula tediūqꝫ ſolicitudinū ad teſtimoniū ſuenatiōis inflectūt. Qui v̓o receperint v̓buꝫ: afflictōescuraſqꝫ doctoꝝ qͣs ſe tolerabūt in argumētū ſibiv̓tūt hūilitatis: ne leuis culpa videat̉ apl̓osreciꝑe ſubdit: Ame̓ di. vo. tole. erit terre ſodomoꝝgomor. in die iu. qͣꝫ illi ciuitati ¶HIE. Quia ſodomitis gomorreiſ fuit p̄dicatū: huic aūt p̄dicatūſit recepit euāgeliū KEMI. Uel qꝛ ſodomite gomorei inter vitia carnis hoſpitales fuiſſe legut̉: qͣꝫuis non tales hoſpites receperint ſic̄ apl̓i.H E. Si aūt tolerabilius erit terre ſodomoꝝ qͣꝫ illiciuitati recipit euāgeliū: int̓ pctōres ſupplicia

diuerſa ſūt. REMI. Spiritalit̓ tn̄ ſodomoꝝ gomorreoꝝ mētionē facit: vt demōſtret: quia illapctā ſūt deo magis odibilia fiūt ꝯͣ naturā: qͥbuſdeletꝰ ē mūdꝰ aqͣs diluuij: qͣtuor ciuitates ſubuerſe mūdꝰ quotidie diuerſis malis affligit̉/ HILA.Myſtice aūt inſtruit nos dn̄s īmiſceri eoꝝ domibꝰ aūt familiaritatibꝰ chriſtū aūt inflectāt̉: autneſciūt: in qͣcūqꝫ ciuitate interrogare qͥs eoꝝ habitatiōe ſit dignꝰ .i. ſicubi eccl̓ia ſit chriſtꝰ habitator.neqꝫ quoqͣꝫ alibi trāſire: qꝛ hec ē domꝰ digna iuſtus hoſpes. Iudeoꝝ āt plures erāt futuri quoꝝtus in fauorē legis affectꝰ eēt: vt qͣꝫuis admiratio opeꝝ ī chriſtū credidiſſēt: tn̄ ī legꝭ oꝑbꝰ morarētur: alij v̓o explorande libertatꝭ ī xp̄o ē curioſi: trāſire ſe ad euāgelia ex lege eēt ſimulaturi. Ml̓ti ētin hereſim intelligētie ꝑuerſitatē traducerent̉. Etqꝛ iſtiuſmōi oēs penes ſe veritatē catholicātit̉ domo ipſa .i. eccleſia caute vtēdū eſt. Ecce ego mitto uos: ſicut oues īmedio lupoꝝ. Eſtote ergo prudentes ſicut ſerpētes: ſimplices ſicutcolūbe. Cauete aūt ab hoībus. Tradent enī uos cōcilijs: in ſynagogiſſuis flagellabūt uos: ad p̄ſidesad reges ducemī ꝓpter me: in teſtimonium illis gentibus.CHRV. in ho. Quia ſuꝑiꝰ apl̓oꝝ remouit ſolicitudinē ſignoꝝ eos on̄ſiōe armauit: ꝯſequēter p̄diciteis mala debebāt eis ꝯtinge̓. pͥmo qͥdē vt diſcerētp̄ſcīe eiꝰ v̓tutē. ſecūdo vt nullꝰ ſuſpicaret̉: qm̄ ꝓpterībecillitatē magiſtri hec eis ſuꝑuenirēt mala. tertiovt ipſi ſuſtinētes obſtupeſcerēt īopinabiliter p̄ter ſpeꝫ euenirēt. qͣrto vt audiētes turbēt̉ ītꝑe cruciſ. deinde vt diſcāt qm̄ noua hec p̄lij lex eſt.Nūdꝰ .n. mittit: a ſuſcipiētibꝰ iubet cibari. Neqꝫ īſiſtit: ſꝫ vlteriꝰ ſuā v̓tutē on̄dit dicēs: Ecce ego mitt.vos ſic̄ oues ī me. lupoꝝ. Ubi ꝯſiderādū ſimpliciter ad lupos: ſꝫ ī medio lupoꝝ mittit: vt hic ſuāv̓tutē magꝭ demōſtrēt oueſ lupos ſuꝑauerīt: etiāin medio lupoꝝ exiſtētes: pl̓imos morſus accipiētes ab eis: ſolū ꝯſūmūt̉: ſed illos ꝯuertunt.Multo āt mirabiliꝰ ē maiꝰ trāſmutare mētes eo qͣꝫ īterfice eos. Inter lupos aūt ouiū māſuetudi eos docet on̄de. ¶GRE. in ho. Qui .n. locū p̄dicatoris ſuſcipit mala inferre debet ſꝫ tolerare: vtex ipſa ſua māſuetudine irā ſumētiū mitiget: pctō vulnera ipſe ī alijs afflictiōibꝰ vulneratus ſanet.Qm̄ etſi qn̄ zelꝰ rectitudinis exigit vt erga ſubditosſeuiat: furor ipſe de amore ſit de crudelitate: qͣtenus iura diſcipline foris exhibeat intꝰ pr̄na pietate diligat quos foris caſtigat. Multi aūt regiminis iura ſuſcipiūt: ad lacerādos ſubditos inardeſcūt: terrorē ptātis exhibēt: dn̄i videri appetūt: pr̄esſe mīme recognoſcūt: humilitatis locū in elatiōedominatiōis īmutāt. ſiqn̄ extrinſecus blandiuntur: intrinſacus ſeuiūt. de qͥbus dr̄: Ueniūt ad vos īveſtimentis ouiū: intrinſecꝰ autē ſunt lupi rapaces.Contra nobis ꝯſiderādū ē: qꝛ ſic̄ oues int̓ lupos