Mattheus

a ppl̓o: mercedē diſpēſatiōis a deo. Non enī a ppl̓oreddit̉ qͣſi merces illis qͥ ſibi ī charitate euāgelij ſeruiūt: ſꝫ tāqͣꝫ ſtipēdium oat̉ quo vt poſſint laborarepaſcāt̉. A VG. de cō. euā. Uel alit̓: Cū dixerat dn̄sapl̓is: Nolite poſſide̓ auꝝ: ꝯtinuo ſubiecit: Dignꝰ eſtoꝑarius cibo ſuo. vn̄ ſatis on̄dit: cur eos poſſide̓ hocac ferre noluerit: nō quo neceſſaria n̄ ſint ſuſtētatōihuiꝰ vite: ſꝫ qꝛ ſic eos mittebat vt eis hoc deberi demōſtraret ab illis qͥbꝰ euāgeliū credētibꝰ ānūciarēttāqͣꝫ ſtipēdia militātibꝰ. Apparet aūt h̓ nō p̄cepiſſedn̄m ita tāqͣꝫ euāgelice viuere aliūde nō debeant qͣꝫeis p̄bētibꝰ qͥbꝰ ānūciāt euāgeliū. Alioqͥn ꝯͣ hoc p̄ceptū fec̄ paulꝰ qͥ victū de manuū ſuaꝝ laboribꝰ trāſigebat. ſꝫ apparet ptātē dediſſe apl̓is dn̄m ī qͣ ſcirentſibi iſta deberi. Cū aūt a dn̄o aliqͥd īperat̉: niſi fiat: īobediētie culpa ē. cū aūt a dn̄o ptās dat̉: licꝫ cuiqꝫ n̄vti ⁊ tāqͣꝫ de ſuo iure recede̓. Hoc gͦ ordinās dn̄s qqͥ euāgeliū ānūciāt de euāgelio viuāt: illa apl̓is loq̄bat̉ vt ſecuri nō poſſiderēt: neqꝫ portarēt huic viteneceſſaria nec magna nec minima. ideo poſuit: Necvirgā: on̄dens a fidelibꝰ ſuis oīa deberi mīſtris ſuisnulla ſuꝑflua reqͥrentibꝰ. hāc gͦ ptātē virge noīe ſignauit: cū dixit ẜꝫ marcū: Ne quid tollerēt ī via niſivirgā tm̄. Sꝫ ⁊ calciamēta cū dic̄ mattheꝰ ī via noneē portāda: curā ꝓhibuit qͣ iō portāda cogitant̉ nedeſint: hoc de duabꝰ tunicis intelligēdū eſt: ne qͥſqͣꝫeoꝝ p̄ter eā qͣ eēt īdutꝰ aliā portādā putaret: ſollicitus ne opꝰ eēt cū ex ptāte illa poſſit accipere. Proinde marcꝰ dicēdo calciari eos ſandalijs vel ſoleis: aliqͥd hoc calciamētū myſtice ſignificatōis hr̄e admonet: vt pes neqꝫ tectꝰ ſit deſuꝑ neqꝫ nudꝰ ad terrā .i.nō occultet̉ euāgeliū: nec t̓renis ꝯmodis īnitant̉. Etꝙ n̄ portari duas tunicas ſꝫ exp̄ſſiꝰ īdui ꝓhibet: monet nō duplicit̓ ſꝫ ſimplicit̓ ambulare: ita dn̄m omīadixiſſe nullo mō dubitādū ē: partī ꝓpͥe partī figurate. Sꝫ euāgeliſtas alia iſtū alia illū inſeruiſſe ſcriptꝭſuis. Quiſqͥs aūt putat nō potuiſſe dn̄m ī vno ẜmone q̄dā figurate quedā ꝓpe ponere eloquia: ceteraeius inſpiciat: ⁊ videbit qͣꝫ tenebre atqꝫ inerudite arbitret̉. Quia enī dn̄s monet vt neſciat ſiniſtra qͥd facit dextra: ipſas elemoſynas ⁊ qͥcqͥd hic aliud p̄cipitfigurate accipiēdū putabit̉. HI ERO. Hec hiſtorice dixerimꝰ. cetera ẜm anagogē: nō lꝫ magiſtris aurū ⁊ argentū ⁊ pecuniā q̄ in zonis eſt poſſidere. Auꝝſepe legimꝰ ꝓ ſenſu: argentu pro ſermone: es ꝓ voce. hec nō licet vobis ab alijs accipere: ſed data a domino poſſidere: neqꝫ hoc hereticorū ⁊ philoſophoꝝperuerſeqꝫ doctrine ſuſcipere diſciplinas. / HILA.Quia vero zona miniſterij apparatꝰ ē ⁊ ad efficaciaꝫoꝑis p̄cinctio: ꝑ hoc ꝙ eris ī zona inhibet̉ poſſeſſione qͥd in miniſterio venale ſit: admonemur. Admonemur etiā nec perā habere in via: curaꝫ .ſ. ſecularisſubſtātie relinquēdam: qꝛ oīs theſaurus in terra ꝑnicioſus eſt cordi illic futuro vbi cōdat̉ theſaurus.Dicit aūt: Nō duas tunicas. ſufficit enī nobis ſemelchriſtꝰ īdutꝰ: ne ue poſt ītelligētiā verā: altera deinceps vel hereſis vel legis veſte induamur. Nō calciamēta: qꝛ in ſcā terra peccatoꝝ ſpinis atqꝫ aculeis n̄obſeſſa: vt moyſi dictū eſt: nudis pedibus ſtaturi: admonemur nō aliū greſſus nr̄i habere: qͣꝫ quē accepimus a chriſto apparatū / HIERO. Uel docet dominꝰ pedes nr̄os mortiferis vinculis nō alligari: ſꝫ

ſcām terrā ingrediētes eſſe nudos: neqꝫ habē virgaq̄ vertat̉ in colubrū: neqꝫ in aliquo preſidio carnis īniti: quia huiuſmōi virga ⁊ baculus arūdineus exquē ſi paululū p̄ſſeris frangit̉: ⁊ manū tranſforat incūbentis/ HILA. Poteſtatis auteꝫ heſterne iurenō ſumꝰ īdigni: hn̄tes virgā de radice ieſſe.¶ In quācūqꝫ autē ciuitatē aut caſtellū ītraueritis: īterrogate ꝗs in eadignꝰ ſit: ⁊ ibi manete donec cxeatiſIntrātes aūt ī domū ſalutate eā dicentes: Pax huic domui. Et ſiꝗdefuerit domus illa digna: ueniat parueſtra ſuꝑ eā: ſi aūt nō fuerit dignapax ueſtra reuertet̉ ad uos. Et quicūqꝫ non receꝑit uos neqꝫ audieritẜmones ueſtros: exeūtes foras dedomo uel ciuitate excutite puluerēde pedibꝰ ueſtris. Ame dico uobistolerabiliꝰ erit terre ſodomoꝝ ⁊ gomorreoꝝ ī die iudicij qͣꝫ illi ciuitati.CHRV. ī hō. Quia dixerat ſuꝑiꝰ dn̄s: Dignꝰ ē oꝑariꝰ cibo ſuo: ne crede̓t̉ ꝓpt̓ hoc oīuꝫ eis ianuā aꝑiremultā diligētiā h̓ iubet face̓ de hoſpite eligēdo. vjdr̄: In quācūqꝫ ciuitatē aut ceſtellū ītraueritis: īterrogate qͥs ī ea dignꝰ fit./ HI ERO. Apl̓i nouā ītroeūtes vrbē ſcire nō poterāt qͣs talis eēt. gͦ fama hoſpes eligēdus ē ppl̓i ⁊ iudicio vicinoꝝ: ne predicatoris dignitas ſuſcipiētis īfamia deturpet̉ CHRI̓.in ho. Qualit̓ ergo ipſe chriſtꝰ apud publicanū manebat? quia .ſ. dignꝰ effectus erat ex cōuerſione. hocetiā nō ſolum in gloriā eis ꝓderat: ſed in cibationē.Si enī dignꝰ eſt omnino dabit cibū: ⁊ maxime cuꝫnihil ampliuſ neceſſarijs peteret̉. Intēde aūt qͣliteroībus eos denudās: noīa eis dedit: ꝑmittētes ī domibꝰ eoꝝ qͥ docebant̉ manere. Ita enī ⁊ ipſi a ſolicitudinibus eruebant̉: ⁊ alijs ſuadebāt quoniā ꝓptereoꝝ aduenerāt ſalutē ſolā: in hoc ꝙ nihil deferebāt⁊ nihil ampliꝰ neceſſarijs expetebant. Et nō ad omnes ſimpliciter introibāt. non enī ſignis ſolum volebat eos claros apparere ſed magis v̓tute. Nihil aūtita v̓tutem deſignat: ſicut nō ſuꝑfluis vti NILA.Hoſpes vnꝰ etiā eligit̉ nō tribuēs bn̄ficiū ei qͥ apudſe manſurus eſt: ſed accipiens. h̓ enī dicit̉ quis in eadignꝰ ſit: vt magis ſe nouerit accipe̓ gr̄am qͣꝫ dare.HI ER. ī ho. Intēde āt qꝛ nōdū oīa eis tribuit. neqꝫenī eis largit̉ vt ſciāt qͥs ſit dignꝰ: ſꝫ iubet ſcrutari. n̄ſolū aūt dignos iubet q̄rere: ſꝫ neqꝫ de domo in domū tranſmutari: cū ſubdit: Et ibi ma. donec exea. vtneqꝫ ſuſcipientē ꝯtriſtēt: neqꝫ ipſi opinionē accipiātleuitatis aut gule. AMBO. ſuꝑ lucā: Non ergoocioſe domꝰ quā īgrediāt̉ apoſtoli eligēda diſcernitur: vt mutādi hoſpicij cā nō ſuppetat: non tn̄ eadeꝫcautio receptori mandatur: ne dum hoſpes eligiturhoſpitalitas minuat̉. Sequit̉: Intrātes aūt ī domūſalutate eam dicentes: pax huic domui GLO. q.dice̓t: Pacē hoſpiti p̄camini: vt ſopiat̉ oīs repugne