CA. x.

jenſibile p̄cipiūt̉ dice̓: vt moyſes ⁊ ꝓphete: ſed nouaq̄dā ⁊ inopinata. Illi enī terrena bona p̄dicauerunthi aūt regnū celoꝝ ⁊ oīa q̄ illic ſūt bona. GREG. īho. Adiuncta ſūt a p̄dicatoribꝰ ſanctis miracula: viſidē v̓bis daret virtꝰ oſtenſa: ⁊ noua facerent qͥ nouap̄dicarēt. vn̄ ſeqͥt̉: Infirmos curate: mortuos ſuſcitate: leproſos mundate: demones eijcite. HIERO.Ne enī hōibꝰ ruſticanis ⁊ abſqꝫ eloquij venuſtateindoctis ⁊ illiteratis nemo crede̓t pollicētibꝰ regnaceloꝝ: dat ptātē p̄dicta faciēdi: vt magnitudinē promiſſoꝝ ꝓbet magnitudo ſignoꝝ. HILA. Tota ātv̓tutis dn̄ice ptās ī apl̓is refert̉: ⁊ qͥ ī adā imagine ⁊ſimilitudine dei erāt figurati: nūc ꝑfectā chriſti imaginē ſortiunt̉: ⁊ qͥcquid maloꝝ ade corꝑi ſathane inſtinctꝰ ītulerat: hoc rurſū ipſi de cōione dn̄ice ptātisemēdēt. ¶ GREG. in ho. Hec aūt ſigna ī exordio eccleſie neceſſaria fuerūt: vt enī fides creſceret credentiū: miraculis erat nutriēda/ CHRV. Poſtea autēſteterūt reuerētia fidei vbiqꝫ plātata. Si āt ⁊ poſteaſcā ſūt: pauca ⁊ rara fuerūt. cōſuetudo enī eſt deo talia facere cū aucta fuerīt mala: tūc .n. ſuā demōſtratpotētiā. GREG. ī ho. Scā tn̄ eccl̓a quotidie ſpiritalit̓ facit qd̓ tūc ꝑ apl̓os corꝑalit̓ faciebat. q̄ nimiꝝmiracula tāto maiora ſūt: qͣꝫto ꝑ hec nō corꝑa: ſꝫ aīeſuſcitant̉. REMI. Infirmi qͥppe ſunt ignaues qͥ n̄hn̄t vires bn̄ viuēdi. Leproſi ſunt īmūdi oꝑe vel delectatione carnali. Mortui ſunt qui oꝑa mortꝭ agūtDemoniaci ſūt ī ptāteꝫ diaboli redacti. VHI ER. Etqꝛ ſemꝑ dona ſpiritalia ſi merces media ſit: viliorafiūt: adiūgit̉ auaricie cōdēnatio cū ſubdit: Gratis accepiſtis gratꝭ date. q. d. Ego magiſter ⁊ dn̄s abſqꝫ p̄cio vobis hoc tribui: gͦ ⁊ vos ſine p̄cio date/ GLOHoc aūt dicit ne iudas qui loculos habebat de p̄dicta ptāte pecuniā cōgregare vellet dānans ⁊ hic ꝑfidiā ſimoniace hereſeos. GRBGO. ī ho. Preſciebat nāqꝫ nōnullos donū accepti ſpūs ī vſum negociationis īflecte̓: ⁊ miraculoꝝ ſigna ad auaricie obſequiū declinare. CHRV. Uide aūt qͣlit̓ moꝝ diligētiā nō minꝰ hꝫ qͣꝫ ſignoꝝ: mōſtrās qm̄ ſigna ſine hisnihil ſūt. Etenī ſuꝑbiā eoꝝ cōprimit dicēs: Gratis accepiſtis ⁊ ab amore pecuniaꝝ mundos eē p̄parat dicens: Gratis date. Uel vt nō videat̉ eoꝝ eē bn̄ficiuꝫait: Gratis accepitꝭ. q. d. nihil vos de veſtro largimini ſuſcipiētibꝰ. neqꝫ enī mercede hoc accepiſiꝭ: neqꝫlaborātes ī ea gr̄a. gratis enī accepiſtis: ita igit̉ alijsdate: neqꝫ enī eſt condignū p̄ciū eoꝝ inuenire.¶ Nolite poſſidere auꝝ neqꝫ argetū neqꝫ pecuniā ī zonis ueſtris: nonperā in uia neqꝫ duas tunicas neqꝫcalciamēta neqꝫ uirgā. Dignꝰ ē eniꝫoperarius cibo ſuo.CHRV. Quia ſpiritaliū mercationē ſupra dn̄s ꝓhibuerat: ꝯn̄ter radicē omniū malorum euellēs ait:Nolite poſſide̓ auꝝ neqꝫ argentū. ¶ HIERO. Si .n.ſic predicāt vt preciū nō accipiant ſuꝑflua eſt auri ⁊argenti nummoꝝqꝫ poſſeſſio. Nā ſi hoc habuiſſentvidebant̉ nō cā ſalutis hōiuꝫ: ſꝫ cā lucri predicare.CHRY. Per hoc gͦ preceptū pͥmo quidem diſcipulos facit nō eſſe ſuſpectos. Secūdo ab oī eoſ liberatſolicitudine: vt vacatōem omnem tribuāt v̓bo dei.

Tertio docet eos ſuā v̓tutē. Hoc nēpe eis poſtea dixit: Nūqͥd aliqͥd defuit vobis qn̄ miſi vos ſine ſacculo ⁊ pera? HI ERO. Qui aūt diuitias detrucaueratq̄ ꝑ auꝝ ⁊ argētū ⁊ es ſignant̉: ꝓpemodū ⁊ vite neceſſaria āputat: vt apl̓i doctores vere religionis qͥ inſtituebant oīa dei ꝓuidētia gubernari: ſeipſos on̄derent nihil cogitare de craſtino. GLO. Un̄ addit:Neqꝫ pecuniā ī zonis veſtris. Duo enim ſūt generaneceſſarioꝝ: vnū quo emunt̉ neceſſaria: qd̓ ītelligit̉ꝑ pecuniā ī zonis: aliud ipſa neceſſaria qd̓ ītelligit̉ ꝑperā. HIERO. Per hoc aūt ꝙ dicit: Neqꝫ peramī via. arguit ph̓os qͥ vulgo appellant̉ bacthe operiteꝙ cōtēptores ſeculi ⁊ oīa ꝓ nihilo ducētes: cellariūſecū vehāt. Seqͥt̉: Neqꝫ duas tunicas. In duabꝰ tunicis duplex mihi videt̉ īnuere veſtimētū: nō ꝙ ī locis ſcythie ⁊ glatiali viuētibꝰ vna qͥs tunica debeateē ꝯtentꝰ: ſꝫ ꝙ ī tunica veſtimētū ītelligamꝰ: ne alioveſtiti aliud nobis futuroꝝ timore reſeruemꝰ. Seqͥtur: Neqꝫ calciamēta. Et plato ēt p̄cipit illas duascorꝑis ſūmitates nō eē velādas: nec aſſuefieri debe̓mollicie capitis ⁊ pedū. cū enī hec habuerīt firmitatem: cetera robuſtiora ſunt. Seqͥt̉: Neqꝫ virgā. Quienī dn̄i habemꝰ auxiliū: baculi p̄ſidiū cur q̄ramus.REMI. On̄dit etiā dn̄s his v̓bis: qꝛ ſcī p̄dicatoresreuocati ſūt ad pͥmi hōis dignitatē: qͥ qͣꝫdiu celeſtespoſſedit theſauros iſta nō ꝯcupiuit: ſꝫ mox peccādoilla amiſit: iſta deſiderare cepit. CHRY. in hō. Felix aūt ē iſta ꝯmutatio. nā ꝓ auro ⁊ argento ⁊ huiuſmōi acceperūt ptātē curādi īfirmos: ſuſcitādi mortuos: ⁊ alia huiuſmōi. vn̄ nō a pͥncipio dixit eis: Nōpoſſideatis auꝝ vel argētuꝫ: ſꝫ qn̄ dixerat: Leproſosmūdate: demones eijcite. Ex quo pꝫ ꝙ angelos eosex hōibꝰ vt ita dicā ꝯſtituit: ab oī ſoluens vite huiꝰſolicitudīe vt vna ſola detineāt̉ cura q̄ ē doctrine. Aqͣ ⁊ eos ſoluit dicēs: Ne ſoliciti ſitis qͥd loqͣmini. qͣre qd̓ videt̉ eē valde oneroſū ⁊ graue: hoc maxīe leue eis on̄dit ⁊ facile. Nihil enī ē ita iocūdū vt a cura⁊ ſolicitudīe erutū eē ⁊ maxīe cū poſſibile fuerit abhac erutoſ ī nullo minorari deo pn̄te ⁊ ꝓ oībꝰ nobiseffecto. HI ERO. Et qꝛ nudos quodāmō ⁊ expeditos ad p̄dicādū apl̓os miſerat ⁊ dura videbat̉ eēꝯditio magiſtroꝝ: ſeueritatē p̄cepti ſequēti ſnīa temperauit dicēs: Dignꝰ ē enī oꝑariꝰ cibo ſuo. q. d. Tantū accipite qͣꝫtū ī veſtitu ⁊ victu vobis neceſſariū eſtvn̄ apl̓s: Hn̄tes victū ⁊ veſtitū his ꝯtēti ſimꝰ. ⁊ alibiCōicet his qͥ cathetizat̉ ei qͥ cathetizat ī oībꝰ bonis:vt quoꝝ diſcipuli metur ſpiritalia ꝯſortes faciāt eascarnaliū ſuoꝝ n̄ ī auariciā: ſꝫ ī neceſſitatē. ¶ CHRY.A diſcipulis aūt apl̓os cibari oportebat: vt neqꝫ ipſimagna ſaperēt aduerſus eos qͥ docebāt̉: ſicut oīa pͥbētes ⁊ nihil accipiētes: neqꝫ rurſus illi abſcedāt qͣſiab his deſpecti. Deīde vt nō dicāt apl̓i: Mēdicātesgͦ nos iubet viue̓: ⁊ ī hoc verecūdarent̉: mōſtrat hoceis debitū eē oꝑarios eos vocās: ⁊ qd̓ dat̉ mercedēappellās. n̄ enī qꝛ apl̓oꝝ ī ẜmonibꝰ oꝑatio erat eſtimare debebāt veꝝ eē bn̄ficiū qd̓ p̄ſtabāt. ⁊ iō dicit:Dignꝰ ē oꝑariꝰ cibo ſuo. Hoc aūt dixit: Nō qͥdeꝫ on̄dens tāto p̄cio apl̓icos dignos eē labores: ſed apl̓islegē īducēs ⁊ tribuētibꝰ ſuadēs: qꝛ qd̓ ab ipſis dat̉:debitū ē CHRY. Nō gͦ ē venale euāgeliū: vt ꝓ tēporalibꝰ p̄dicet̉. Si enī ſic vēdūt: magnā rē vili verdunt. Accipiāt gͦ p̄dicatores ſuſtētationē neceſſitatꝭ

g 4