Mattheus
abyſſus īterp̄tat̉: qꝛ quo diutiꝰ dubitauit: eo ꝓfunʸdius affectum dn̄ice paſſiōſ credidit ⁊ myſteriū diuinitatis agnouit. vn̄ dixit: Dominus meª ⁊ deꝰ meMattheus aūt īterpretat̉ donatus: qꝛ dei munerede publicano euāgeliſta factus ē. Seqt̉: Et iacobusalphei ⁊ thadeus. RABA. Iſte iacobꝰ ē qui ī euāgelijs frater dn̄i noīat̉: ⁊ etiā ī epiſtola ad galathasqꝛ maria vxor alphei ſoror fuit marie matris domini quā iohānes euāgeliſta mariaꝫ cleophe noīauit:fortaſſe qꝛ idē cleophas ⁊ alpheus ē dictꝰ. Uel ipſamaria defūcto alpheo poſt iacōbū natū: nupſit cleophe REMI. Et bn̄ dr̄ Filiꝰ alphei .i. iuſti ſiue doctiqꝛ nō ſolū vitia carnis ſupplātauit: ſꝫ etiā curā carnis cōtempſit. nā cuius meriti fuerit: teſtes ſunt apl̓iqͥ eū ep̄m hieroſolymitane eccl̓e ordinauerunt. vn̄ ⁊eccl̓iaſtica hiſtoria inter cetera de eo dicit: Quia carnem nūqͣꝫ comedit: ⁊ vinū ⁊ ficerā n̄ bibit. Balneis⁊ lineis veſtibus non ē vſus: die noctuqꝫ flexis genibus orabat. Adeo etiaꝫ magni meriti fuit vt ab omnibus iuſtus vocaret̉. Thadeus aūt ip̄e ē quē lucasiudā iacobi ⁊ frēm iacobi appellat cuius epl̓a in eccleſia legit̉: in qua ſe frēm iacobi noīat̉. AVG. decō. euā. Nōnulli aūt codices hn̄t Lebb̓eū. qui autēvnqͣꝫ ꝓhibuit duobus vel tribus noībus vnū hoīeꝫvocari? REMI. Iudas aūt īterp̄tat̉ ꝯfeſſus: eo ꝙfiliū dei ꝯfeſſus ſit. RABA. Thadeuſ aūt ſiue lebbeus īterp̄tat̉ corculus .i. cordis cultor. Sequit̉: Simon chananeus ⁊ iudas ſcarioth qui tradidit eum.HI ERO. Simō chananeus ip̄e ē qui ab alio euāgeliſta ſcribit̉ zelotes: chana quippe zelus īterp̄tat̉.Iudas aūt ſcarioth vel a vico ī quo ortus eſt: vel extribu iſachar vocabulū ſūpſit: vt quodā vaticinio incōdēnationē ſui natuſ fit. Iſachar enī īterp̄tatus eſtmerces vt ſignificet̉ p̄ciū ꝓditoris REMI. Interpͥtat̉ aūt ſcarioth memoria dn̄i: qꝛ ſecutus ē dn̄m: ſiue memoriale mortis quādiu meditatus eſt ī cordeſuo vt dn̄m traderet ī mortē: ſeu ſuffocatū: qꝛ ſeip̄mſtrāgulauit. Et ſciēdū ꝙ duo diſcipuli hoc noīe ſūtvocati ꝑ quos oēs chriſtiani deſignātur: ꝑ iudam iacobi illi qui in cōfeſſione fidei ꝑſeuerauerāt: ꝑ iudāſcariothē illi qui relicta fide retro ꝯuertūt̉ GLO.Duo ⁊ noīatim expͥmunt̉: vt iugalis ſocietas approbet̉. AV GV. xviij. de ciuita. dei: Elegit gͦ hos ī diſcipulos quos ⁊ apl̓os noīauit hūiliter natos: inhonoratos: illuminatos: vt quicquid magnū eēt ⁊ facerēt: ipſe ī eis eēt ⁊ faceret. Habuit īter eos vnumquo malo vtens bn̄: ⁊ ſue paſſiōis īpleret diſpoſitū:⁊ eccl̓e ſue tolerandoꝝ maloꝝ p̄beret exemplum.RABA. Qui etiā nō ꝑ īprudētiā īter apl̓os eligit̉.magna ē enī v̓itas quā nec aduerſarius miniſter infirmat. Uoluit etiā a diſcipulo ꝓdi: vt tuo vitio proditus modeſte feras tuū erraſſe iudiciū: ꝑiſſe bn̄ficiū¶ Hos duodecī miſit ieſus: p̄cipiens eis ⁊ dicēs: In uiā gētiū ne abiritis: ⁊ ī ciuitates ſamaritanoꝝ ne ītraueritis: ſꝫ potiꝰ ite ad oues q̄ ꝑierūt domꝰ iſrl̓. Eūtes aūt p̄dicate dicētes: qꝛ appropinqͣbit regnū celoꝝInfirmos curate: mortuos ſuſcita
te: leproſos mūdate: demones eijcite. gratis accepiſtis gratis date.GLO. Quia manifeſtatio ſpūs vt apoſtolus dicitad vtilitatē eccl̓e dat̉: pꝰ datā apl̓is ptātē: mittit eosvt ptātē ad alioꝝ vtilitatē exequāt̉. vn̄ dr̄: Hos duodecim miſit ieſus/ CHRY. Attēdite autē oppornitatē miſſionis. Poſtqͣꝫ enī viderēt mortuū ſuſcitatem: mare īcrepātē: ⁊ cetera huiuſmōi: ⁊ ſufficienterv̓tutis eiꝰ demōſtrationē ſuſceperāt ꝑ v̓ba ⁊ per opatūc eos mittit. GLO. Mittēs autē docet eos quoeant: qͥd p̄dicēt: ⁊ qͥd faciāt. Primo qͥdē quo eāt. vn̄dr̄: Precipiēs eis ⁊ dicēs: In viā gētiū ne abieritis⁊ ī ciui. ſamarita. ne ītraue. ſed potiꝰ ite ad oues queꝑierūt domꝰ iſrl̓. VHIERO. Nō ē aūt ꝯͣrius locusiſte ei p̄cepto quo poſtea dr̄: Eūtes docete oēs gentes. qꝛ hoc an̄ reſurrectionē: illud pꝰ reſurrectioneip̄ceptū ē. Et oportebat pͥmū aduētuꝫ chriſti nūciareiudeis: ne iuſtā haberēt excuſationē dicēteſ iō ſe dominū reieciſſe: qꝛ ad gētes ⁊ ſamaritanos apl̓os miſerit./ CHRV. Iō etiā pͥmo ad iudeos mittit: vt qͣſiqͣdam paleſtra in iudea exercitati: ad agones orbisterraꝝ ītrarēt: ⁊ velut quoſdā pullos debiles ad volandū eoſ īducēs. GREGO. ī ho. Uel qꝛ pͥus ſoliudee voluit ⁊ poſtmodū gētibꝰ p̄dicari: qͣtenꝰ redēptoris nr̄i p̄dicatio a ꝓpͥis repulſa: gētiles ppl̓os qͣſextraneos q̄reret. Erat etiā tūc qͥdā qͥ de iudea vocādi eēt: ⁊ de gentilibꝰ vocādi nō eēt: qͥ nec ad vitāreparari mererent̉: nec tn̄ grauiꝰ de contēta p̄dicatone iudicari/ HILA. Legis etiā lectio obtinereuilegiū euāgelij debebat: hoc minus iſrl̓ ſceleris ſuiexcuſationē habiturꝰ: ꝙ plus ſedulitatis in admonitione ſenſiſſet. / CHRV. Itē ne eſtimarēt qꝛ chriſtoꝯuitiebant̉ ⁊ demoniacū eū vocabant: ꝙ ꝓpter hoceos odio haberet: pͥmum eos emēdare ſtuduit: ⁊ aloībꝰ alijs diſcipulos adducēs eis medicos ⁊ doctores mittit: ⁊ nō ſolū ꝓhibuit alijs ānunciare an̄qͣꝫ iudeis: ſed neqꝫ viā q̄ ad gētes fert ꝑtingere ꝯcedebatqd̓ ſignat cū dicit: In viā gēttū ne abieritis. Et qꝛ ſamaritani ꝯͣrij erāt iudeis: qͣꝫuis faciliores eēnt vt cōuerterent̉ ad fidē: tn̄ neqꝫ ſamaritanis pͥuſqͣꝫ iudeisdicari ꝑmiſit. vn̄ dicit: Et ī ciuita. ſama. ne ītraueri.GLO. Samaritani qͥdē fuerūt gētiles dimiſſi interra iſrael a rege aſſyrioꝝ pꝰ captiuitatē ab eo factā⁊ multis ꝑiculis coacti ad iudaiſmū ſūt ꝯuerſi: circūciſionē ⁊ qͥnqꝫ libros moyſi recipiētes: cetera v̓o oīno abhorrētes: vn̄ iudei ſamaritanis nō contebant̉CHRI. Ab his gͦ diſcipulos auertēs ad filios iſrꝭmittit quos oues pereūtes vocat: nō abſcōdens: vndiqꝫ veniā eis excogitās ⁊ attrahēs eoꝝ mētē. NILA. Qui tn̄ lꝫ oues vocēt̉: in chriſtū lupoꝝ ac viperaꝝ linguis ⁊ faucibꝰ ſeuierūt HIERO. Iuxta tropologiā v̓o precipit̉ nobis qͥ chriſti cēſemur noīe neī viā gētiū ⁊ hereticoꝝ ambulemꝰ errorē: vt quoruꝫreligio ſeꝑata ē: ſeꝑaret̉ ⁊ vita. GLO. Poſtqͣꝫ autdocuit eos quo eāt: inſinuat qͥd predicēt. vn̄ ſubditEūtes aūt predicate dicētes: qꝛ appropinqͣuit regniceloꝝ. RABA. Hic appropinqͣre or regnū celorūꝑ collatā nobis fidē iuiſibilis creatoris: nō aūt aliqmotione electoꝝ. Recte aūt celi vocāt̉ ſcī qͥ deū fideretinent ⁊ diligūt charitatē CHRI. in ho. Uidemyſterij magnitudinē: vides apl̓oꝝ dignitatē. nihū