Ca. X.

T conuocatis duodecī diſcipulis ſuis: dedit illis ptātēſpirituū īmūdoꝝ ut eijcerēteos: ⁊ curarēt oēm languorē ⁊ oēmīfirmitatē. Duodecī autē diſcipulorū noīa ſunt hec. Primꝰ ſimon ꝗ dipetrꝰ: ⁊ andreas frat̓ eiꝰ: philippus⁊ bartholomeꝰ: iacobuſ zebedei ⁊ iohānes frat̓ eiꝰ: thomas ⁊ mattheuspublicanꝰ: ⁊ iacobꝰ alphei ⁊ thadeꝰſimon chananeꝰ: ⁊ iudas ſcarioth: ꝗ⁊ tradidit eum.GLO. A curatōe ſocrꝰ petri vſqꝫ huc ꝯtinuatōeꝫhabuerūt relata miracula. Et fuerūt ante ẜmonē īmonte habitū facta: qd̓ ex electōe mathei q̄ int̓ ip̄arefert̉ īdubitāter habemꝰ. Fuit .n. vnꝰ de. xij. electꝰ īmōte ad apoſtolatū. h̓ aūt redit ad ordinē rei ſicutgeſta ē: pꝰ curatū cēturiōis ẜuū dicēs: Et ꝯuocatisxij. dicipulis ¶ REMI. Narrauerat enī ſuꝑius euāgeliſta: qꝛ cohortatꝰ ē dn̄s dicipulos rogare dn̄ꝫ meſſis: vt mitteret oꝑarioſ ī meſſeꝫ ſuā. ⁊ qd̓ hortatꝰ eſt:hoc nūc īplere videt̉. Duodenariꝰ enī numerꝰ ꝑfectꝰ ē. Naſcit̉ āt a ſenario: qͥ ꝑfectōeꝫ hꝫ: eo ꝙ ex ſuisꝑtibꝰ q̄ ſūt vnū duo ⁊ tria ī ſeip̄m format̉. Senariꝰaūt numerꝰ duplicatꝰ duodenariū gignit. ¶GLO.Que qͥdē duplicatio ad duo p̄cepta charitatis: vl̓ adduo teſtamēta ꝑtinere videt̉. RABA. Duodenariꝰ etiā numerꝰ qͥ ꝯficit̉ ex ternario ⁊ qͣtnario deſignat eoſ ꝑ qͣtuor mūdi clymata fidē ſācte trinitatꝭ predicaturos. Iſte etiā numerꝰ ꝑ ml̓tas figuras ī veteriteſtamēto p̄ſignatꝰ ē. Per. xij. filios Iacob. ꝑ. xij. pͥncipes filioꝝ Iſrael. ꝑ. xij. fōtes viuētes ī Heliꝫ. ꝑ. xij.lapides rōnali Aarō. ꝑ. xij. panes ꝓpoſitōis. ꝑ. xij. expolatores a Moyſe miſſos. ꝑ. xij. lapides vnde fc̄meſt altare. ꝑ. xij. lapides ſublatos de Iordane. ꝑ. xij.boues qͥ ſuſtinebāt mare eneū. In nouo etiā teſtamēto. ꝑ. xij. ſtellas ī corona ſpōſe. ꝑ. xij. fundamentaHieruſalē q̄ vidit Iohāneſ: ⁊ ꝑ. xij. portaſ. ICHRV.Non ſolū aūt eos ꝯfidere fecit eoꝝ miniſteriū vocado miſſionē ī meſſeꝫ: ſꝫ ⁊ faciēdo eos potētes ad miniſteriū. vn̄ ſeqͥt̉: Dedit illis poteſtatē ſpirituū immūdoꝝ vt eijcerēt eos ⁊ curarēt oēm lāguorē ⁊ oēꝫīfirmitatē REMI. In quo aꝑte demōſtrat̉ qꝛ vexatō turbaꝝ n̄ fuit tm̄ vna aūt ſimplex ſꝫ varia. ⁊ hocē miſereri turbis: dare dicipul̓ poteſtatē curādi ⁊ ſanādi eos. HI ERO. Benignꝰ .n. ⁊ clemēs dn̄s acmagiſter nō inuidet̉ ẜuis atqꝫ dicipul̓ v̓tutes ſuas ⁊ſicut ip̄e curauerat oēꝫ languorē ⁊ īfirmitatē. Apoſtolis quoqꝫ ſuis tribuit poteſtatē vt curēt omnē lāguorē ⁊ īfirmitatē. Sꝫ ml̓ta differētia ē int̓ haber̄ ⁊tribuere: donare ⁊ accipere. Iſte quodcūqꝫ agit poteſtate domini agit: illi ſiquid faciunt imbecillitatem ſuam ⁊ virtuteꝫ domini confitent̉ dicentes: Innomine ieſu ſurge ⁊ ambula. Catalogus aūt apoſtoloꝝ ponit̉: vt extra hos qͥ pſeudo apoſtoli ſūt excludat̉. vnde ſeqͥt̉: Duodecī aūt apoſtoloruꝫ noīa ſunthec. Primꝰ ſimō qͥ vocat̉ petruſ ⁊ andreas frat̓ eiꝰ.

Ordinē qͥdeꝫ apoſtoloꝝ ⁊ meritū vniuſcuiuſqꝫ illiꝰfuit diſtribuere qͥ cordis arcana rimat̉. Primꝰ ſcribit̉ ſimō cognoīe petrꝰ ad diſtinctōeꝫ alteriꝰ ſimoīsqͥ appellat̉ chananeꝰ de vico galilee chana: vbi dn̄saquas ꝯuertit ī vinū/ RAB A. Idē ē aūt grece ſiue latine petrꝰ: qd̓ ſyriace cephaſ. ⁊ ī vtraqꝫ linguanomē a petra deriuatū ē. Nec dubiū qͥn illa d̓ quapaulꝰ ait: Petra aūt erat chriſtꝰ. REMI. Fuerūtaūt nōnulli qͥ ī hoc noīe greco .ſ. atqꝫ latino qd̓ eſtpetrꝰ: querēteſ hebraice līgue īterp̄tatōeꝫ dixerūt: ꝙīterp̄tat̉ diſcalciās vel diſſoluēs: vl̓ agnoſcēs. Sedilli qͥ hoc dicūt: duabꝰ tenēt̉ ꝯtrarietatibꝰ. Prima ēex ꝓprietate hebraice līgue: ī qua. p. nō exprimitur:ſed loco eiꝰ .f. ponitur. Un̄ pilatū dicūt filatū. Secūda ex īterp̄tatōe euāgeliſte qͥ narrat dn̄ꝫ dixiſſe: Tuvocaberꝭ cephas. et ip̄e de ſuo addit: Qd̓ īterp̄taturpetrus. Simō aūt īterp̄tat̉ obediēs. Obediuit enī v̓bis andree ⁊ cū eo venit ad chriſtū: ſiue qꝛ obediuitp̄ceptis diuinis. Et qꝛ ad vnius iuſſiōis vocē ſecutꝰē dn̄m. Siue vt qͥbuſdā placet: īterp̄tat̉ deponēſ merorē: ⁊ audiēs triſticiā. Dn̄o .n. ſurgēte depoſuit merorē dominice paſſionis ⁊ triſticiā audiuit: dicēte eidn̄o. Alius te cinget: ⁊ ducet quo tu nō vis. SeqͥturEt andreas frat̓ eiꝰ CHRV. Nō parua aūt ⁊ heclaus ē: Petrū eniꝫ denominauit a virtute: Andreaꝫvero a nobilitate q̄ ē ẜm morē: ī hoc ꝙ euꝫ fratrempetri dixit. Marcꝰ aūt pꝰ duos v̓tices .ſ. petꝝ ⁊ iohānem andreā numerat: h̓ aūt nō ita. Marcꝰ enī ẜmdignitatē eos ordinauit. REMI. Andreas aūt īterp̄tat̉ virilis. Sicut enī apud latinos a viro deriuat̉virilis: ita apd̓ grecos ab aner deriuat̉ andreas. Bn̄aūt virilis dicit̉: qꝛ relictꝭ omnibꝰ ſecutꝰ ē chriſtū: ⁊viriliter ī mādatis eiꝰ ꝑſeuerauit̉. HERO. Euāgeliſta aūt paria iuga apoſtoloꝝ queqꝫ ꝯſociat. Iūgit enī petrū ⁊ andreā fratres: nō tam carne qͣꝫ ſpū:Iacobū ⁊ iohāneꝫ qͥ patrē corporis relīquētes veꝝpatrē ſecuti ſūt. vn̄ ſeqͥtur: Iacobus zebedei ⁊ iohannes frater eiꝰ. Iacobū quoqꝫ appellat zebedei: qꝛ etalius ſequit̉ iacobꝰ alphei. CHRY. Uide aūt qꝛ n̄ẜm dignitatē ordinat. Mihi enī videt̉ Iohānes nōalijs ſolū: ſꝫ etiā fratre maior eſſe. REMI. Interp̄tat̉ aūt iacobꝰ ſupplātās ſiue ſupplatator: qꝛ nō ſolum vitia carnis ſupplātauit ſed etiaꝫ eandē carneꝫherode trucidāte cōtempſit. Iohānes int̓pretat̉ deigr̄a: qꝛ pͦ omnibꝰ diligi a dn̄o meruit. vn̄ ob precipuiamoris gratiā ſupra pectꝰ dn̄i ī cena recubuit. Seqͥt̉Philippꝰ ⁊ bartholomeꝰ. Philippus īterp̄tat̉ oslāpadis ſiue lāpadaꝝ: qꝛ lumē quo illuminatꝰ eſt adn̄o mox īuēto fratri ꝑ officiū oris ſtuduit ꝓpinareBartholomeuſ ſyrū nomē ē nō hebreū. Et īterp̄tat̉filius ſuſpēdētiſ aquas .i. chriſti qͥ corda ſuoꝝ p̄dicatoꝝ de terrenis ad celeſtia ſubleuat ⁊ ſuſpendit: vtquo magis celeſtia penetrāt: eo corda ſuoꝝ auditoꝝgutta ſancte p̄dicatōnis magis īebriēt ⁊ infundant.Seqͥt̉. Thomas ⁊ mattheꝰ publicanꝰ. HIERO.Ceteri euāgeliſte ī ꝯiuctiōe nominuꝫ pͥmū ponuntmattheū ⁊ poſtea thomā. Nec publicani nomē aſcribūt: ne antiq̄ ꝯuerſatiōs r̄cordātes ſuggillare euāgeliſtā viderēt̉. Iſte v̓o ⁊ pꝰ thomā ſe ponit ⁊ publicanū appellat vt vbi abudauit peccatū: ſuꝑabūdet⁊ gr̄a. REMI. Thomas aūt īterp̄tat̉ abyſſus ſiuegeminꝰ: qͥ grece dicit̉ Didimus. Bn̄ aūt didimus ⁊

g 3