Ca. IX.

tes ſe iuſtificari: penitendo ſe ſubmittūt gratie dei.CHRl̓. in hō. Poſtqͣꝫ aūt a cōibus opinionibuseos allocutꝰ ē: alloquitur eos ex ſcripturis cū dicit.Eūtes aūt diſcite qͥd ē: mīaꝫ volo ⁊ nō ſacrificiumHIE De ꝓpheta .ſ. Oſee ſumens teſtimoniū ſuggiſat ſcribas ⁊ phariſeos qͥ iuſtos ſe eſtimātes pctōrū⁊ publicanoꝝ ꝯſortia declinabāt. I CHRV. in ho.Ac ſi dicat: Cur accuſatis me: qm̄ pct̄ōres corrigo: gͦ⁊ deū patrē ex hoc incuſate. Sic enī ille vult pctōrūemēdationē: ita ⁊ ego. ⁊ ſic on̄dit nō ſolū nō eſſe ꝓhibitū qd̓ incuſabāt: ſed ⁊ ẜm legē maius eē ſacrificio. nō enī dixit: Miſericordiā volo ⁊ ſacrificiū: ſedhoc iniūxit: illud autē eiecit. ¶ ¶LO. Nō tn̄ reſpicitdeꝰ ſacrificiū ſine miſericordia. faciebant aūt phariſei ſepe ſacrificia ī tēplo: vt iuſti apparerēt corā populo: ſꝫ nō exercebāt miſericordie oꝑa: in qͥbꝰ ꝓbat̉vera iuſticia. RAB A. Admonet itaqꝫ eos vt peroꝑa miſericordie ſibimeripſis ſuꝑ nemine pͥmia reqͥrāt: ⁊ nō ꝯtēptis paupeꝝ neceſſitatibꝰ ꝑ oblationeꝫſacrificioꝝ ſe deo placere ꝯfidant. vn̄ dicit: Eūtes .ſ.a temeritate ſtulte vituꝑatōis ad diligētiorē ſcripture ſcē meditationē: que miſericordiā maxime ꝯmēdat. vn̄ ⁊ ſuū de miſericordia exēplū eis ꝓponit dicens: Non enī ve. vo. iu. ſꝫ pctōres. AVG. de con.euan. Lucas addidit: In pnīaꝫ. qd̓ ad explanandaꝫſnīam valet: ne qͥſqͣꝫ pctōres ob hocipſū ꝙ pctōresſūt diligi arbitret̉ a chriſto: cū ⁊ illa ſil̓itudo d̓ egrotis bn̄ intimet qͥd velit deꝰ vocando pctōres tanqͣꝫmedicꝰ egros. vtiqꝫ vt ab iniqͥtate tanqͣꝫ ab egritudine ſalui fiant: qd̓ fit ꝑ pnīam. ¶HILAOībꝰ autemchriſtꝰ venerat: quo gͦ nō ſe iuſtis veniſſe dicit? Erātgͦ qͥbꝰ neceſſe nō erat: vt veniret: ſꝫ nemo iuſtꝰ ex lege ē: on̄dit gͦ inanē iuſticie iactātiā: qꝛ ſacrificijs īfirmis ad ſalutē: mīa erat vniuerſis ī lege poſitis neceſaria. ¶ CHRV. ī ho. vn̄ irōice videt̉ ad eos loquēs:ſicut cū dr̄: Ecce iā adā factꝰ ē qͣſi vnꝰ ex nobis. Qm̄enī nullꝰ iuſtꝰ erat in terra: paulꝰ ſignificat dicensOēs peccauerūt ⁊ egent gl̓ia dei. In hoc aūt ⁊ illoſmitigauit qͥ vocati erāt. q. d. Tm̄ renuo abominarepctōres qͥ ꝓpter eos ſolos adueni. ¶ RAB A. Uelqꝛ iuſti erāt ſic̄ nathanael ⁊ iohānes baptiſta: nonerāt ad pnīam īuitādi. vel Non veni vocare iuſtosfalſos: q̄ de iuſticia ſua gloriāt̉ vt phariſeos: ſꝫ illosqͥ ſe pctōres recognoſcūt. Per matth̓. autē publicanoꝝ vocationē fides gentiū exp̄mit̉ q̄ pͥus mūdi lucris inhiabant: ⁊ nūc ſpiritalit̓ cū dn̄o reficiūt̉ ꝑ ſuꝑbiam phariſeoꝝ: īuidia iudeoꝝ de ſalutē gentiū. velmatth̓. ſignificat hoīem terrenis lucris inhiātē quēvidet ieſus dū oculo mīe reſpicit. Mattheus eniminterp̄tat̉ donatuſ: leuita aſſūptus. penitēs auteꝫ amaſſa ꝑditoꝝ aſſumit̉: ⁊ gr̄a dei eccleſie donat̉. Etait illi ieſus: Seq̄re me. vel ꝑ p̄dicationeꝫ: vel ꝑ ſcripture admonitionē: vel ꝑ internā inſpirationem.¶ Tūc acceſſerūt ad eū diſcipuli iohannis dicētes: Quare nos ⁊ phariſei ieiunamꝰ frequenter: diſcipuliaūt tui nō ieiunāt. Et ait illis ieſuſ:Nunꝗd p̄nt filij ſpōſi lugere qͣꝫdiucū illis eſt ſpōſus? Ueniet aūt dies

cū auferet̉ ab eis ſponſuſ: ⁊ tūc ieiunabūt. Nemo autē īmittit cōmiſſurā panni rudis ī ueſtimentū uetus.Tollit enī plenitudinē eiꝰ a ueſtimēto: ⁊ peior ſciſſura fit. Neqꝫ mittūtuinū nouū ī utres ueteres. Alioꝗnrupunt̉ utres ⁊ uinū effunditur: ⁊utres pereūt. Sꝫ uinū nouū ī utreſnouos mittūt: ⁊ ambo ꝯſeruātur.¶ GLO. Cū de cōuiuio pctōrū ⁊ de participationern̄diſſet eis: de cōmeſtione eū aggrediunt̉. vn̄ dicit̉:Tūc acceſſerūt ad eū diſcipuli iohānis dicētes: qͣrenoſ ⁊ pha. ieiu. fre. diſc. āt tui nō ieiunāt. HIE. Suꝑba interrogatio ⁊ ieiunij rep̄hēdēda iactantia: necpoterāt diſcipuli iohānis nō eē ſub vitio qͥ iūgebāt̉phariſeis quos a iohāne nouerāt cōdēnatos: ⁊ calūniabantur eū quē ſciebāt magiſtri vocibꝰ p̄dicatū RABA. Qd̓ āt dicūt tale ē: Exquo tu vt medicus hec facis: ſed cur diſcipuli tui dimittētes ieiunium talibꝰ mēſibꝰ accedūt? deinde incuſationem exopere augere volētes: pͥmo ſeipſos ponūt: ⁊ deindephariſeos. ieiunabāt illi qͥdē a lege diſcētes: ſicut etphariſeꝰ dixit: Ieiuno bis in ſabbato: ipſi autē a iohenne. FHRY. in hō. Ioh̓es .n. vinū ⁊ ficerā nō bibit: qd̓ abſtinētie meritū nō auget: cui nulla ē potētia nature. Dn̄s āt qͥ pctā pōt ꝯdonare cur a pctōribus mēdicātibꝰ declinaret: quos abſtinētibꝰ pot̓atface̓ iuſtiores. Ieiunat āt xp̄us: ne p̄ceptū declines.māducat aūt cū pctōribꝰ vt gr̄aꝫ ⁊ ptātē intelligas.¶ AVG. de cō. euā. Sꝫ cū mattheꝰ tm̄ diſcipulos iohānis hoc dixiſſe ꝑhibeat v̓ba q̄ apud marcū legūt̉magis indicāt alios hͦ dixiſſe. De alijs .i. ꝯuiuas d̓ diſcipulis ioh̓is ⁊ phariſeis: qd̓ lucas euidētiꝰ exp̄ſſit:qͥ alios de alijs dixiſſe narrauit. vn̄ gͦ mattheꝰ dicit:Tūc acceſ. ad eū diſ. io. niſi qꝛ ⁊ ipſi aderāt: ⁊ oēſ certatim vt qͥſqꝫ poterat: hͦ obiecer̄t ¶ CHRV. ī ho. Ul̓lucas dic̄ ꝙ phariſei hͦ dixerūt: h̓ dic̄ ꝙ diſcipuli iohānis: qꝛ phariſei illos acceperūt ad dicēdū qd̓ pꝰea ī herodianis fecerūt. Sꝫ ꝯſiderādū ꝙ qn̄ ꝓ extraneis ſic̄ ꝓ publicanis ẜmo erat vt eoꝝ turbatā mitiget aīaꝫ vehemētiꝰ improbrātes īcuſauit: vbi aūt diſcipulos ꝯuitiabant̉ cū māſuetudine rn̄det. vn̄ ſeqͥt̉:Et ait ill̓ ie. Nūqͥd pn̄t fi. ſpō. luge̓ qͣꝫdiu cū ill̓ ē ſpōſus? Primo qͥdē ſeipſū medicū vocauerat: h̓ āt ſpōſū in memoriā reducēs v̓ba ioh̓is q̄ dixit: Qui habꝫſpōſā ſpōſus ē. ¶ HIE. Spōſꝰ xp̄s ē: ſpōſa āt eccl̓ia.de hoc ſpiritali ꝯnubio apl̓i ſūt creati: qͥ luge̓ nō pn̄tqͣꝫdiu ſpōſū ī thalamo vidēt: ⁊ ſciūt ſpōſū eē cū ſpōſa. Qn̄ v̓o trāſierūt nuptie ⁊ paſſiōis ac reſurrectōistēpus aduenerit tūc ſpōſi filij ieiunabāt. Et hͦ ē qd̓ſubdit̉: Ueniēt aūt dies qn̄ aufe. ab eis ſpō. ⁊ tūc ieiunabūt I CHRI. ī ho. Qd̓ āt dicit tale ē: gaudij ēpn̄s tēpª ⁊ leticie: nō gͦ ītroducēda ſūt triſtia: etenīieiuniū triſte ē nō naͣlit̓: ſꝫ illis qͥ ībecilliꝰ adhuc diſpoſiti ſūt. his .n. qͥ ſapīaꝫ ꝯtēplari deſiderāt: delectabile ē. vn̄ ẜm opinionē illoꝝ hͦ dixit. ꝑ hͦ āt mōſtraty nō gule erat qd̓ fiebat: ſed diſpēſatiōis cuiuſdaꝫ.¶ HIE. Nonnulli aūt putant iccirco dies. xl. paſſio