Mattheus
¶ Et cum trāſiret inde ieſus: uidithoīem ſedētē ī teloneo: mattheū nomine. Et ait illi: Seq̄re me. Et ſuigēs ſecutꝰ ē eū. Et factū ē: diſcūbente eo ī domo: ecce multi publicani ⁊pctōres ueniētes diſcūbebāt cum ieſu ⁊ diſcipuliſ eiꝰ. Et uidētes phariſei dicebāt diſcipulis eiꝰ. Quare cūpublicanis ⁊ pctōribꝰ māducat magiſter ur̄? At ieſus audiēs ait: Nōeſt opꝰ ualētibꝰ medicꝰ: ſꝫ male hn̄tibus. Eūtes aūt diſcite ꝗd ē: miſericordiā uolo ⁊ nō ſacrificiū. Nō enīueni uocare iuſtos ſed peccatores.CHRl̓. in ho. Cū chriſtꝰ feciſſet miraculū nō permāſit in eodē loco ne iudeoꝝ zelū accēderet ampliorē. Hoc ⁊ nos faciamꝰ nō obſtinate obſiſtētes eisqͥ inſidiāt̉: cū dr̄: Et cū trāſiret inde ieſuſ .ſ. a loco vbimiraculū fecerat. Uidit hoīeꝫ ſe. in telo. mat. noīe.HIE. Ceteri enāgeliſte ꝓpt̓ verecūdiā ⁊ honoremmatthei: noluerūt eū noīe appellare vulgato: ſꝫ dixerūt Leui: duplici .n. vocabl̓o fuit. Ip̄e āt mattheẜm illud ſalomōis: Iuſtꝰ accuſator ē ſui: mattheuꝫſe ⁊ publicanū noīat: vt on̄dat legētibꝰ nullū debe̓ſalutē deſperare: ſed ad meliora ꝯuerſus: cū ipſe depublicano in apl̓m ſit repēte mutatꝰ. GLO. Dicitaūt: Sedētē ī teloneo .i. ī domo vbi vectigalia ꝯgregant̉. Erat enī teloneariꝰ dictꝰ: a telon grece qd̓ eſtvectigal̓. CHRY. in ho. Per hoc gͦ mōſtrat vocātis v̓tutē: qm̄ non deſiſtētē a ꝑiculoſo officio ex medijs ipſū euulſit malis: ſic̄ ⁊ paulū adhuc inſaniētē.Et iō ſeqͥt̉: Et ait illi: Seq̄re me. Sic̄ vidiſti vocātisv̓tutē: ita addiſce vocati obedientiā: neqꝫ .n. reſiſtit:neqꝫ domū abire rogauit ⁊ ſuis hoc cōmunicare.REMI. Humana etiā ꝑicula q̄ ei a pͥncipibꝰ accide̓poterāt ꝑuipendit: dū officij ſui rōnes imꝑfecta reliqͥt. vn̄ ſeqͥt̉: Et ſurgēs ſecutꝰ ē eū. ⁊ qꝛ t̓rena lucra deſeruit: iō iure factꝰ ē dn̄icoꝝ talētoꝝ diſpenſator.HI E. Arguit āt in hͦ loco porphiriꝰ ⁊ iulianꝰ augꝭ.vel imperitiā hiſtorici mētiētis: vl̓ ſtulticiā eoꝝ quiſtatim ſecuti ſūt ſaluatorē: qͣſi irrōnabilit̓ quēlibetvocātē hoīeꝫ ſint ſecuti: cū tāte v̓tutes tātaqꝫ ſignap̄ceſſerīt: q̄ apl̓os an̄qͣꝫ credēt vidiſſe nō dubiū eſt.Certe fulgur ip̄e ⁊ maieſtas diuinitatꝭ occulte: q̄ etiam ī facie refulgebat hūana vidētes ad ſe trahe̓ poterat in pͥmo aſpectu. Si enī ex magnete lapide heceē vis dr̄ vt ferrū trahat: qͣꝫtomagis dn̄s oīm creaturaꝝ ad ſe trahe̓ poterat quos volebat̉. CHRV.in ho. Sꝫ cur nō cū petro ⁊ ioh̓e ⁊ alijs eū vocauit:qm̄ duriꝰ adhuc diſpoſitꝰ erat: ſꝫ pꝰ multa miracula ⁊ multā chriſti famā: qn̄ aptiorē eū ad obediētiāſciuit: qꝛ intima cordis nouit. AVG. de cō. euan.Uel ꝓbabiliꝰ videtur ꝙ hec p̄termiſſa recordādomattheus cōmemorat: qꝛ an̄ ſermonē habitū ī mōte credendū ē vocatū eē mattheū. in eo qͥppe mōtetūc lucas cōmemorat. xij. electos quos ⁊ apl̓os no-
minat GLO. Mattheꝰ enī vocatōꝫ ſuā refert intmiracula. magnū enī miraculū fuit ꝙ publicanꝰ ſactus ē apl̓s/ CHRl. ī ho. Quid āt ꝙ de alijs aplnobis nō dr̄: qͣlit̓ ⁊ qn̄ ſūt vocati niſi de petro ⁊ andrea ⁊ iacobo ioh̓e ⁊ matth̓. hi .n. maxime erāt ī cōueniētibꝰ ⁊ hūilibꝰ ſtudijs. Neqꝫ telonei officio eſaliqͥd deteriꝰ: neqꝫ piſcatiōe viliꝰ GLO. Cōgrāt celeſtis bn̄ficij vicē īpendēs mattheꝰ: chriſtgnū ꝯuiuiū ī domo ſua ꝑauit: vt illi cōmodaret ſutꝑalia: a quo expectabat ꝑpetua bōa. vn̄ ſeq̄t̉: Et faē diſcū. eo ī do. 4AVG. de cō. euā. Hic mattheꝰ noexp̄ſſit in cuiꝰ domo diſcūbat ieſus: vn̄ poſſet videꝫnō hoc ex ordine ſubiūxiſſe: ſꝫ qd̓ alio tꝑe factū ē recordatꝰ int̓poſuiſſe: niſi marcꝰ ⁊ lucas ꝗ hͦ oīno ſilinarrāt. māifeſtarēt ī domo leui: hͦ ē matthei diſcubuiſſe ieſū CHRV. in ho. Honoratꝰ aūt matibingreſſu xp̄i in domū eiꝰ oēs publicanos qͥ erāt eiudē artis ꝯuocauit. vn̄ ſeqͥt̉: Ecce multi pu. ⁊ pec. vediſcū. cū ieſu ⁊ diſci. eiꝰ¶ GLO. Publicani enī vocant̉ qͥ publicis negocijs īplicāt̉ qͥ ſine pctō vix autnūqͣꝫ pn̄t tractari: ⁊ pulchꝝ fuit p̄ſagiū: qꝛ qͥ apl̓usdoctor gētiū erat futurꝰ: in pͥma ſua ꝯuerſiōe pectiū gregē pꝰ ſe trahit ad ſalutem. Et vt iā ꝑficeret etexēplo qd̓ ꝑfice̓ debebat ⁊ v̓bo IHIE. Terihos dicit fuiſſe ethnicos dicēte ſcriptura: Non eritvectigal pēdens ex iſrl̓: qͣſi mattheꝰ nō fuerit iudeꝰdn̄s aūt nō ꝯuiuat̉ cū ethnicis: cū id maxime caueret: ne legē ſolue̓ videret̉: qͥ ⁊ diſcipulis p̄cepit: Inviā gentiū ne abieritis. Uiderāt āt publicanūa peccatis ad meliora ꝯuerſū: locū īueniſſe pnīe: ⁊ obidetiā ipſi nō deſperāt ſalutē. FCHRl̓. ī ho. Un̄ acceſſerūt ad redēptorē nr̄m: ⁊ nō ſolū ad colloqdū: ſꝫ etiā ad ꝯueſcēdū recepti ſūt: nō ſolū deputāsaut arguēs īimicos: ſꝫ etiā cōueſcēs emēdabat intotiēs eos qͥ male diſpoſiti erāt: ꝑ hͦ docēs nos: qm̄oē tēpꝰ ⁊ oē opꝰ pōt nobis tribuere vtilitatē. hͦ aūtvidētes phariſei indignati ſūt. de qͥbꝰ ſubdit̉: Et vipha. di. diſci. eiꝰ: Quare cū pu. ⁊ pec. mādu. magiſtveſter? Notādū ꝙ cū diſcipuli viſi ſūt peccare chriſtū alloquūt̉ dicētes: Ecce diſcipl̓i tui faciūt qd̓ rlicet facere in ſabbato: hic apud diſcipulos chriſtdetrahūt: q̄ oīm malignātiū erāt ⁊ volentiū ſeꝑaa doctore corda diſcipuloꝝ. RABA. Duplici aūerrore tenebāt̉: qꝛ ⁊ ſe iuſtos arbitrabant̉: qͥ ſuꝑbiefaſtu a iuſticia lōge diſceſſerāt: ⁊ eos crimībant̉iuſtos qͥ reſipiſcēdo a pctīs iuſticie appropinqͣVG. de cō. euā. Lucas āt aliqͣnto differētiꝰ hovidet̉ cōmemoraſſe: ẜm quē phariſei dicūt diſcipulis: Quare cū publicanis ⁊ pctōribꝰ mēducatis ⁊ bibitis? chriſto ⁊ diſcipulis eiꝰ hͦ obiectū inſinuās. Sꝫcū diſcipulis dicebat̉: magis magiſtro obijciebatiquē ſectādo imitabant̉. Una ē gͦ ſnīa ⁊ tāto meliuſinſinuata: quāto qͥbuſdā v̓bis manēte v̓itate mutā. AHIE. Neqꝫ v̓o in pͥſtinis ꝑmanentes veniūt adieſū vt phariſei ⁊ ſcribe murmurāt: ſꝫ penitētiā agētes: qd̓ ⁊ pn̄s ẜmo dn̄i ſignificat. vn̄ ſequit̉: At ieſuau. ait: Nō ē opꝰ valē. me. ſꝫ ma. hn̄tibꝰ RAh̓ASeipſū medicū dic̄ qͥ miro medicādi genē̓ ꝓpt̓ inictates nr̄as vulneratꝰ ē: vt vulnꝰ pctōꝝ nr̄oꝝ ſanaretSanos qͥdē eos appellat qͥ ſuā volētes ſtatue̓ iuſticiā vere dei inſticie ſubiecti nō ſūt. Male hn̄teſ eosvocat qͥ ſue fragilitatis ꝯſcīa deuicti: nec ꝑ lege riōe