Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Mattheus

Et cum trāſiret inde ieſus: uidithoīem ſedētē ī teloneo: mattheū nomine. Et ait illi: Seq̄re me. Et ſuigēs ſecutꝰ ē. Et factū ē: diſcūbente eo ī domo: ecce multi publicanipctōres ueniētes diſcūbebāt cum ieſu diſcipuliſ eiꝰ. Et uidētes phariſei dicebāt diſcipulis eiꝰ. Quarepublicanis pctōribꝰ māducat magiſter ur̄? At ieſus audiēs ait:eſt opꝰ ualētibꝰ medicꝰ: ſꝫ male hn̄tibus. Eūtes aūt diſcite ꝗd ē: miſericordiā uolo ſacrificiū. enīueni uocare iuſtos ſed peccatores.CHRl̓. in ho. chriſtꝰ feciſſet miraculū permāſit in eodē loco ne iudeoꝝ zelū accēderet ampliorē. Hoc nos faciamꝰ obſtinate obſiſtētes eis inſidiāt̉: dr̄: Et trāſiret inde ieſuſ .ſ. a loco vbimiraculū fecerat. Uidit hoīeꝫ ſe. in telo. mat. noīe.HIE. Ceteri enāgeliſte ꝓpt̓ verecūdiā honoremmatthei: noluerūt noīe appellare vulgato: ſꝫ dixerūt Leui: duplici .n. vocabl̓o fuit. Ip̄e āt mattheẜm illud ſalomōis: Iuſtꝰ accuſator ē ſui: mattheuꝫſe publicanū noīat: vt on̄dat legētibꝰ nullū debe̓ſalutē deſperare: ſed ad meliora ꝯuerſus: ipſe depublicano in apl̓m ſit repēte mutatꝰ. GLO. Dicitaūt: Sedētē ī teloneo .i. ī domo vbi vectigalia ꝯgregant̉. Erat enī teloneariꝰ dictꝰ: a telon grece qd̓ eſtvectigal̓. CHRY. in ho. Per hoc mōſtrat vocātis v̓tutē: qm̄ non deſiſtētē a ꝑiculoſo officio ex medijs ipſū euulſit malis: ſic̄ paulū adhuc inſaniētē.Et ſeqͥt̉: Et ait illi: Seq̄re me. Sic̄ vidiſti vocātisv̓tutē: ita addiſce vocati obedientiā: neqꝫ .n. reſiſtit:neqꝫ domū abire rogauit ſuis hoc cōmunicare.REMI. Humana etiā ꝑicula ei a pͥncipibꝰ accide̓poterāt ꝑuipendit: officij ſui rōnes imꝑfecta reliqͥt. vn̄ ſeqͥt̉: Et ſurgēs ſecutꝰ ē. qꝛ t̓rena lucra deſeruit: iure factꝰ ē dn̄icoꝝ talētoꝝ diſpenſator.HI E. Arguit āt in loco porphiriꝰ iulianꝰ augꝭ.vel imperitiā hiſtorici mētiētis: vl̓ ſtulticiā eoꝝ quiſtatim ſecuti ſūt ſaluatorē: qͣſi irrōnabilit̓ quēlibetvocātē hoīeꝫ ſint ſecuti: tāte v̓tutes tātaqꝫ ſignap̄ceſſerīt: apl̓os an̄qͣꝫ credēt vidiſſe dubiū eſt.Certe fulgur ip̄e maieſtas diuinitatꝭ occulte: etiam ī facie refulgebat hūana vidētes ad ſe trahe̓ poterat in pͥmo aſpectu. Si enī ex magnete lapide hec vis dr̄ vt ferrū trahat: qͣꝫtomagis dn̄s oīm creaturaꝝ ad ſe trahe̓ poterat quos volebat̉. CHRV.in ho. Sꝫ cur petro ioh̓e alijs vocauit:qm̄ duriꝰ adhuc diſpoſitꝰ erat: ſꝫ pꝰ multa miracula multā chriſti famā: qn̄ aptiorē ad obediētiāſciuit: qꝛ intima cordis nouit. AVG. de. euan.Uel ꝓbabiliꝰ videtur hec p̄termiſſa recordādomattheus cōmemorat: qꝛ an̄ ſermonē habitū īte credendū ē vocatū mattheū. in eo qͥppe mōtetūc lucas cōmemorat. xij. electos quos apl̓os no-

minat GLO. Mattheꝰ enī vocatōꝫ ſuā refert intmiracula. magnū enī miraculū fuit publicanꝰ ſactus ē apl̓s/ CHRl. ī ho. Quid āt de alijs aplnobis dr̄: qͣlit̓ qn̄ ſūt vocati niſi de petro andrea iacobo ioh̓e matth̓. hi .n. maxime erāt īueniētibꝰ hūilibꝰ ſtudijs. Neqꝫ telonei officio eſaliqͥd deteriꝰ: neqꝫ piſcatiōe viliꝰ GLO. Cōgrāt celeſtis bn̄ficij vicē īpendēs mattheꝰ: chriſtgnū ꝯuiuiū ī domo ſua ꝑauit: vt illi cōmodaret ſutꝑalia: a quo expectabat ꝑpetua bōa. vn̄ ſeq̄t̉: Et faē diſcū. eo ī do. 4AVG. de. euā. Hic mattheꝰ noexp̄ſſit in cuiꝰ domo diſcūbat ieſus: vn̄ poſſet videꝫ hoc ex ordine ſubiūxiſſe: ſꝫ qd̓ alio tꝑe factū ē recordatꝰ int̓poſuiſſe: niſi marcꝰ lucas oīno ſilinarrāt. māifeſtarēt ī domo leui: ē matthei diſcubuiſſe ieſū CHRV. in ho. Honoratꝰ aūt matibingreſſu xp̄i in domū eiꝰ oēs publicanos erāt eiu artis ꝯuocauit. vn̄ ſeqͥt̉: Ecce multi pu. pec. vediſcū. ieſu diſci. eiꝰ¶ GLO. Publicani enī vocant̉ publicis negocijs īplicāt̉ ſine pctō vix autnūqͣꝫ pn̄t tractari: pulchꝝ fuit p̄ſagiū: qꝛ apl̓usdoctor gētiū erat futurꝰ: in pͥma ſua ꝯuerſiōe pectiū gregē pꝰ ſe trahit ad ſalutem. Et vt ꝑficeret etexēplo qd̓ ꝑfice̓ debebat v̓bo IHIE. Terihos dicit fuiſſe ethnicos dicēte ſcriptura: Non eritvectigal pēdens ex iſrl̓: qͣſi mattheꝰ fuerit iudeꝰdn̄s aūt ꝯuiuat̉ ethnicis: id maxime caueret: ne legē ſolue̓ videret̉: diſcipulis p̄cepit: Inviā gentiū ne abieritis. Uiderāt āt publicanūa peccatis ad meliora ꝯuerſū: locū īueniſſe pnīe: obidetiā ipſi deſperāt ſalutē. FCHRl̓. ī ho. Un̄ acceſſerūt ad redēptorē nr̄m: ſolū ad colloq: ſꝫ etiā ad ꝯueſcēdū recepti ſūt: ſolū deputāsaut arguēs īimicos: ſꝫ etiā cōueſcēs emēdabat intotiēs eos male diſpoſiti erāt: docēs nos: qm̄ tēpꝰ opꝰ pōt nobis tribuere vtilitatē. aūtvidētes phariſei indignati ſūt. de qͥbꝰ ſubdit̉: Et vipha. di. diſci. eiꝰ: Quare pu. pec. mādu. magiſtveſter? Notādū diſcipuli viſi ſūt peccare chriſtū alloquūt̉ dicētes: Ecce diſcipl̓i tui faciūt qd̓ rlicet facere in ſabbato: hic apud diſcipulos chriſtdetrahūt: oīm malignātiū erāt volentiū ſeꝑaa doctore corda diſcipuloꝝ. RABA. Duplicierrore tenebāt̉: qꝛ ſe iuſtos arbitrabant̉: ſuꝑbiefaſtu a iuſticia lōge diſceſſerāt: eos crimībant̉iuſtos reſipiſcēdo a pctīs iuſticie appropinqͣVG. de. euā. Lucas āt aliqͣnto differētiꝰ hovidet̉ cōmemoraſſe: ẜm quē phariſei dicūt diſcipulis: Quare publicanis pctōribꝰ mēducatis bibitis? chriſto diſcipulis eiꝰ obiectū inſinuās. Sꝫ diſcipulis dicebat̉: magis magiſtro obijciebatiquē ſectādo imitabant̉. Una ē ſnīa tāto meliuſinſinuata: quāto qͥbuſdā v̓bis manēte v̓itate mu. AHIE. Neqꝫ v̓o in pͥſtinis ꝑmanentes veniūt adieſū vt phariſei ſcribe murmurāt: ſꝫ penitētiā agētes: qd̓ pn̄s ẜmo dn̄i ſignificat. vn̄ ſequit̉: At ieſuau. ait: ē opꝰ valē. me. ſꝫ ma. hn̄tibꝰ RAh̓ASeipſū medicū dic̄ miro medicādi genē̓ ꝓpt̓ inictates nr̄as vulneratꝰ ē: vt vulnꝰ pctōꝝ nr̄oꝝ ſanaretSanos qͥdē eos appellat ſuā volētes ſtatue̓ iuſticiā vere dei inſticie ſubiecti ſūt. Male hn̄teſ eosvocat ſue fragilitatis ꝯſcīa deuicti: nec lege riōe