Ca. IX.

Ieſus venit ī ciuitatē ſuā donec veniret capharnaū:et hic adiūxiſſe de ſanato palytico: ſicut in multisfaciūt p̄termittētes media tāqͣꝫ hoc ꝯtinuo ſequat̉:qd̓ ſine vlla p̄termiſſionis ſignificatiōe ſubiūgūt. ⁊hoc mō hic ſubdit̉: Et ecce offerebāt ei palyticū iacentē in lectō. ICHRI. in ho. Paralyticꝰ aūt hic alter ē p̄ter eū qui in iohāne ponit̉. Ille quidē ī natatorijs iacebat: hic autē in capharnaū. ⁊ ille famuliscarebat: hic aūt hēbat eos qui ſui curā habebāt: qui⁊ portantes eū attulerūt / HIE. Obtulerunt aūt eiiacentē ī lecto: qꝛ ip̄e ingredi nō valebat/ CHRY̓.in hō. Non aūt vbiqꝫ ab egris ſolum q̄rit fide̓: putacū inſaniūt: vl̓ aliter ab egritudine ī exceſſu fuerintmentis. vnde ⁊ ſubdit̉: Uidens aūt ieſus fidē illoꝝNIE. Non eius qui offerebat̉: ſed eoꝝ qui offerebant. CHRl̓. in ho. Quia igitur tantā on̄dūt fidēmonſtrat ⁊ ipſe ſuā virtutē: cū oī ptāte ſoluēs pctā.vnde ſequit̉. Dixit paralytico. Confide fili: remittūtur tibi pctā. YIOHAN. ep̄us. Quātū valet apuddeū fides ꝓpriā apud quē ſi valuit aliena: vt intus⁊ extra ſanaret hoīeꝫ. Audit veniā ⁊ tacet palyticꝰ:nec vllā rn̄det gratiā: qꝛ plus corꝑis qͣꝫ aīe tēdebatad curā. Merito gͦ chriſtꝰ offerētiū recipit fidē: nōvecordiā iacentis CHRY. Uel erat magna fidesetiā huiꝰ infirmi. nō enī ꝑmiſiſſet ſe ſubmitti: vt aliꝰeuāgeliſta dicit ꝑ tectū non credēs. HIE. O mirahumilitas: deſpectū ⁊ debilē: totis mēbroꝝ cōpagibus diſſolutū filiū vocat: quē ſacerdotes nō dignabātur attingere. aut certe iō filiū: qꝛ dimittūt̉ ei percata ſua. vbi dat̉ nobis intelligētia ꝓpter pctā pleraſqꝫ euenire corpoꝝ infirmitates. Et iccirco forſitāpͥus dimittūtur pctā: vt cauſis debilitatis ablatis ſanitas reſtituat̉ CHRI. in ho. Scribe āt diffamare volētes: etiā nolētes fecerūt clarere qd̓ factū eſt.eoꝝ enī emulatiōe ad ſigni oſtēſionē vſus ē chriſtꝰ:hoc enī ē ſuꝑabūdantia eiꝰ ſapīe ꝙ ſua ꝑ inimicosmanifeſtat. vn̄ ſequit̉: Ecce quidā de ſcribis dixerūtintra ſe: Hic blaſphemat̉ ¶HI F. Legimꝰ ī ꝓphetia:Ego ſū qͥ deleo oēs iniqͥtates tuas. Cōſequēt̉ gͦ ſcribe: qꝛ hoīem putabāt ⁊ verba dei nō intelligebant.arguūt euꝫ vitio blaſphemie. Uidēs aūt cogitatōeseoꝝ on̄dit ſe deū qui pōt cordis occulta cognoſce̓: ⁊quodāmō tacēs loquit̉: Eadē potētia qͣ cogitatōeſvr̄as intueor: poſſū ⁊ hoībus delicta dimitte̓. Ex vobis intelligite qͥd palyticꝰ ꝯſeqͣt̉. vn̄ ſequit̉: Et cumvidiſſet ieſus cogi. eoꝝ dixit: Ut quid cog. ma. ī cor.veſtris? CHRI. in ho. Non quidē eoꝝ deſtruxitſuſpitionē: qͣ .ſ. cogitabāt eū p̄dicta dixiſſe vt deum.Si enī nō eſſet equalis deo pr̄i oportebat eū dice̓ͣlonge ſū ab hac ptāte .ſ. dimittendi pctā: nūc aūt cōtrariū firmauit ſua voce ⁊ miraculi oſtēſiōe. vn̄ ſubdit: quid ē facilius dicere: dimittun. tibi pecca. tua:an̄ dice: ſurge ⁊ ambula? Quanto qͥdē aīa corꝑe potior ē: tāto pctm̄ dimittere maiꝰ eſt qͣꝫ corpꝰ ſanare.Sed qꝛ illud quidē nō manifeſtū: hoc aūt manifeſtu: facit minꝰ qd̓ ē manifeſtius: vt demōſtret maiꝰ⁊ nō manifeſtū. HIE. Utꝝ enī ſint paralytico peccata dimiſſa: ſolus nouerat qͥ dimittebat. Surge āt⁊ ambula. tā ille qͥ ſurgebat: qͣꝫ hi qui ſurgētē videbant poterāt approbare: qͣꝫqͣꝫ eiuſdem virtutis ſit ⁊corꝑis ⁊ aīe vitia dimitte̓. Inter dice̓ aūt ⁊ face̓ multa diſtantia ē. fit gͦ carnale ſignuꝫ vt ꝓbet̉ ſpiritale.

vnde ſequit̉: Ut aūt ſciatꝭ: qm̄ filiꝰ ho. hꝫ ptātē ī t̓radimittēdi pcta. FCHRI. in ho. Supra quidē palytico non dixit: Dimitto tibi pctā: qꝛ v̓o ſcribe reſiſtebant: altiorē ſuā potētiā demonſtrat dicens: qꝛ filiꝰhoīs hꝫ ptātē dimittēdi pctā. Et vt on̄dat ſe pr̄i eqͣlem: non dixit ꝙ filius homīs indiget aliquo ad dimittēdū pctā: ſed qm̄ habe̓t/ GLO. Hec autē v̓bavt ſciatis pn̄t eē chriſti vel euangeliſte: qͣſi euangeliſta diceret: Ipſi dubitabāt eū pctā dimittere: ſed vtſciatis qm̄ filiꝰ hoīs habet ptātē ait paralytico. Siaūt chriſtꝰ dicat̉ ꝓnunciaſſe hec v̓ba ſic intelliget̉:Uos dubitatis me poſſe pctā dimittere: ſed vt ſciatis qm̄ filius hoīs. que quidē oratio imꝑfecta ē: ſedſubdit̉ actꝰ loco ꝯſequētis. vn̄ dr̄: Tūc ait ꝑalytico.Surge ⁊ tolle lectū tuū Y IOHAN. ep̄s: Ut qd̓ fuit teſtimoniū infirmitatis: ſit ꝓbatio ſanitatis. Et vade in domū tuā. ne chriſtiana fide curatꝰ: moriarisin ꝑfidia iudeoꝝ CHRI. ſuꝑ matth̓. Hoc aūt p̄cepit vt non eſtimet̉ phantaſia eē qd̓ factū eſt. vn̄ adveritatē facti on̄dendā ſubdit̉: Et ſurrexit ⁊ abijt indomū ſuā. Sꝫ tn̄ aſtātes hoīes adhuc deorſū trahūtur. vn̄ ſequit̉: Uidētes aūt tur. ti. ⁊ glo. deū qui de.talē po. hoībuſ. Si enī bn̄ cogitaſſent apud ſe: agnouiſſent qꝛ filiꝰ dei erat. Interim .n. non ꝑuū erat eſtimare oībꝰ hoībꝰ maiorē ⁊ a deo venire 7HILA.Myſtice aūt a iudea repudiatꝰ in ciuitatē ſuam reuertit̉. Dei ciuitas fideliū plebs ē. in hāc gͦ introiuitꝑ nauī .i. eccl̓iaꝫ vectVIOGAN. ep̄s: Nō āt chriſtus indiget naui ſꝫ nauis chriſto: qꝛ ſine celeſti gubernatiōe nauis eccl̓ie ꝑ mūdanū pelagꝰ ad celeſtēportū nō valet ꝑuenirę.¶ HILA. In paralytico ātgētiū vniuerſitas offert̉ medēda. h̓ itaqꝫ āgelis miniſtrādꝰ offert̉: h̓ filiꝰ nūcupat̉: qꝛ dei opꝰ ē. huic remittūt̉ aīe pctā q̄ lex laxare nō poterat. fides enī ſola iuſtificat. Deinde v̓tutē reſurrectōiſ on̄dit: cū ſubtiōe lectuli infirmitatē corꝑibꝰ docuit defuturaꝫ.HIE. Iuxta tropologiā aūt int̓dū aīa iacēs ī corpore ſuo v̓tutibꝰ diſſolutis: a ꝑfecto doctore dn̄o offert̉ curāda. vniuſqͥſqꝫ .n. eger petēde ſalutꝭ petitoreſdic̄ adhibe̓: ꝑ quos actuū nr̄oꝝ clauda veſtigia: v̓biceleſtis remedio reformēt̉. Sūt igit̉ monitores mētis qui animū auditoris ad ſuꝑiora erigūt qͣꝫuis exterioris corꝑis debilitate torpētē. IOHAN. ep̄s:Dn̄s āt in hͦ ſcl̓o inſipiētiū volūtates nō q̄rit: ſed reſpicit ad alteriꝰ fidem: nec medicꝰ languentium reſpicit volūtatē: cū ꝯͣria requirat infirmꝰ RABA.Surge̓ āt ē aīaꝫ a carnalibꝰ deſiderijs abſtrahe̓. Tectū tolle̓ ē carnē a terrenis deſiderijs ad voluntatēſpūs attolle̓. Domū ire ē ad ꝑadiſū redire: vel ad internā ſui cuſtodiā: ne iteꝝ peccet­ GRE. xiiij. Ul̓ ꝑlectū voluptas corꝑis deſignat̉. iubet̉ itaqꝫ vt hocſanꝰ portet vbi infirmꝰ iacuerat: qꝛ oīs qui adhucvitijs delectat̉: infirmꝰ iacet in voluptatibꝰ carnis:ſꝫ ſanatꝰ hͦ portat: qꝛ eiuſdē carnis ꝯtumelias poſtmodū tolerat: qd̓ intus prius deſiderijs reqͥeſcebat.HIL A. Uidentes āt turbe timuerūt. Magni .n.timoris res ē: nō dimiſſis a chriſto pctīs ī mortē reſolui: qꝛ nullꝰ ē ī domū et̓nā reditꝰ: ſicui īdulta nōfuerit venia delictoꝝ. Ceſſante auteꝫ timore honorredditur: ꝙ poteſtas hominibus hac vita data ſit ꝑverbum eius ⁊ pctōrū remiſſionis ⁊ corpoꝝ reſurrectionis ⁊ reuerſionis in celum.