Mattheus

accepit ⁊ egrotatōes nr̄as portauitCHRI̓. in ho. Quia multitudo credentiū erat iāacta neqꝫ tꝑe impellēte a chriſto abſcedere patiebātur: veſꝑe ei infirmos adducūt. vn̄ dr̄: Ueſꝑe aūt fcōobtulerūt ei multos demonia hn̄tes. 4VGV. decō. euā. Per hoc autē ꝙ dicit: Ueſꝑe autē facto. adeiuſdē diei tp̄s hoc ꝑtinere ſatis iudicat̉: quāuis neceſſe nō ſit: vbi dicit̉ Ueſpere fcō. eiuſdē diei veſꝑuꝫacciꝑe REMI. Chriſtus autē dei filiꝰ auctor hūane ſalutis fons ⁊ origo totiꝰ pietatis celeſtē medicinā oībus tribuebat. vn̄ ſequit̉: Et eijciebat ſpūs v̓bo⁊ oēs male hn̄tes curauit. Demones enī ⁊ morbosſolo v̓bo repellebat: vt his ſignis ⁊ v̓tutibꝰ on̄deretſe ad ſalutē generis hūani veniſſe. CHRY. in ho.Intende autē qͣꝫtā multitudinē curata trāſcurrunteuāgeliſte: nō vnūquēqꝫ curatū enarrātes: ſed vnov̓bo pelagus ineffabile miraculoꝝ inducentes. Neautē magnitudo miraculi incredulitatē immittat: ſitātā plebē ⁊ varias egritudines vno tēporis momēto curauit: īducit ꝓphetā atteſtātē his q̄ fiebant. vn̄ſubdit̉: Ut adimple. qd̓ dcm̄ ē ꝑ iſaiā ꝓphe. di. Ipſeīfirmi. no. acce. RABA. Nō vi ſibi haberet: ſed v̓nobis auferret: ⁊ egrotatōes nr̄as portauit: vt qd̓ ꝓībecillitate viriū ferre nō poteramꝰ: ille ꝓ nobis portaret. REMI. Quia hūane nature īfirmitatem adhoc ſuſcepit: vt nos īfirmos faceret fortes atqꝫ robuſtos HILA. Et paſſione corꝑis ſui ẜꝫ ꝓphetarūdcā infirmitates hūane imbecillitatis abſorbuit.CHRl̓. in ho. Hoc aūt de peccatis magis a ꝓphetadc̄m eē videt̉. Qualiter igit̉ euangeliſta de egritudinibꝰ hoc exponit? Sꝫ ſciēdū ꝙ vel hiſtorie hic teſtimoniū adaptauit: vel on̄dit qm̄ plures egritudinuꝫ/ex peccatis ſūt aīabꝰ: nā ⁊ ipſa mors a peccatis hꝫ radicē. HIERO. Attēdēdū aūt ꝙ oēs nō mane: nōmeridie: ſꝫ ad veſperā curāt̉: qn̄ ſol occubiturꝰ eſt: ⁊qn̄ granū tritici ī terra morit̉: vt multos afferat fructꝰ RAB. Sol̓ .n. occubitꝰ paſſionē ⁊ mortē deſignat illiꝰ qͥ dixit: qͣꝫdiu ſū ī mūdo: lux ſūmudi. qͥ tꝑ alit̓ viuēs ī carne: paucos iudeoꝝ docuit: calcato at regno mortꝭ: oībꝰ ꝑ orbem gētilibꝰ fidei dona ꝓmiſit.¶ Uidēs aūt ieſus turbas multascircum ſe: iuſſit diſcipulos ire transfretū. Et accedēs unꝰ ſcriba ait illi:Magiſter ſequar te quocūqꝫ ieris:⁊ dicit illi ieſus: Uulpes foueas habent: ⁊ uolucreſ celi nidos: Filiꝰ aūthōis non hꝫ ubi caput ſuū reclinet.Aliꝰ autem de diſcipulis eiꝰ ait illi:Dn̄e ꝑmitte me pͥmū ire ⁊ ſepelirepatreꝫ meum. Ieſus autem ait illi:Sequere me: ⁊ dimitte mortuoſ ſepelire mortuos ſuos.CHRX̓. ī ho. Quia chriſtꝰ nō ſolū corꝑa curabatſꝫ aīam emēdabat ⁊ verā ſapīam mōſtrare voluit: n̄ſolū egritudines ſoluēdo: ſꝫ ēt nihil ad oſtēſionē faciēdo. ⁊ iō dr̄: Ui. aūt ie. tur. mul. circū ſe: iuſ. diſci. ire

trās fretū. Faciebat āt hoc ⁊ ſil̓ moderata noſcaptdocēs: ⁊ īuidiā iudaicā mitigās: ⁊ docēs nos ml̓ad oſtentationē facē̓. REMI. Uel hoc fec̄ qͣſi hōvolēs turbaꝝ īportunitatē declinare. Erāt āt ei qxi: admirātes eū: ⁊ vidē ip̄m volētes. qͥs enī diſcedēta tali miracula oꝑanti: qͥs n̄ ī faciē eiꝰ ſimplicē vellevide̓: ⁊ os talia loquens? Si enim moyſes glorificatā faciē habebat: ⁊ ſtephanus ſicut angeli: intellicicoēm dominatorē qualē decens eſt tūc appariiſſevn̄ ꝓpheta dicit: Specioſus forma pͦ filijs hominiHILA. Diſcipuloꝝ aūt nomē no. xij. tm̄ apl̓is cōuenire eſtimādū eſt: nā p̄ter apl̓os plures fuiſſe cſcipulos legimꝰ/ CHRY. in ho. Manifeſtū eſt autem aliū eſſe diē quo iuſſit ire tranſ fretū: nō eū qͥ ſequit̉ illū: in quo ſocrus petri ſanata ē: quo die macus lucaſqꝫ eū in deſertu exiſſe affirmant̉. FAVGde cō. euā. Uide aūt qualiter turbas nō ſimpliciteabijcit: vt nō offendat. Nō .n. dixit recedite: ſꝫ vltrodiſcipl̓s iuſſit abire ſpem dans turbe eūdi etiā illuc.REMI. Sꝫ qͥd īter iuſſionē dei ⁊ trāſfretationemgeſtū ſit: euāgeliſta ſtuduit manifeſtare cum ait. Etacce. vnꝰ ſcri. ait illi: Ma. ſe. te quo. ieris/ HIERIſte ſcriba qͥ tm̄ lr̄am nouerat occidētē: ſi dixiſſet̉Qn̄e ſeqͣr te quocūqꝫ ieris: n̄ fuiſſet repulſus a dn̄oſꝫ qꝛ magiſtrū vnū de pluribus eſtimat: ⁊ litteratorerat ⁊ nō ſpiritalis auditor: iō non habet locū ī quopoſſit ieſus reclinare caput ſuū. Oſtēdit̉ autē nobis⁊ ob hoc ſcribaꝫ repudiatum ꝙ ſignorū videns magnitudinem ſequi voluerit ſaluatorem: vt lucra exoperum miraculis quereret: hoc idē deſiderās qd̓.ſymon magus a petro emere volueratꝭ CHRI. inhō. Uide etiā quātus eſt tumor: Ita enī aduenit: ⁊locutꝰ eſt ſicut dedignās cū turba ānumerari: ſꝫ on̄dens qm̄ ſuꝑ multos eſt ipſe/ HILA. Uel aliter:Iſte ſcriba qui eſt vnꝰ ex doctoribꝰ legis an ſit ſecuturus īterrogat: qͣſi lege nō ꝯtineret̉ hūc eſſe quemvtiliter ſeqͣt̉. Igit̉ infidelitatis affectū ſub diffidentia īterrogatōis exp̄ſſit: qꝛ fidei aſſumptio non īterroganda eſt ſed ſequēda/ CHRY̓. in hō. Reſpōdetaūt ei chriſtꝰ nō ad interrogationē v̓borū: ſed ad cōſilium obuians mētis. vnde ſequit̉: Et dicit ei ieſusUulpes foueas habent: ⁊ volucres celi nidos: Filius autem hominis nō habet vbi caput ſuum reclinet: Ac ſi dicat̉: THIERO. Quid me ꝓpter diuitias ⁊ ſeculi lucra cupis ſequi: cum tante ſim pauꝑtatis: vt nec hoſpitiolū qͥdem habeam: ⁊ tecto vtar nōmeo? CHRI̓. in ho. Hoc aūt nō erat auertētiſ ſedarguētis qͥdē malū ꝯſiliū: concedentis autē ſi velletcū pauꝑtatis expectatōe ſeqͥ chriſtū. Et vt diſcas eiꝰmaliciam audiens hoc ⁊ correctꝰ nō dixit: paratusſum ſequi. AVGV. de ſer. do. Uel aliter: Filiꝰ hominis nō habet vbi caput reclinet .ſ. in fide tua. Uulpes enim habēt foueas in corde tuo: qꝛ doloſus es.volatilia celi hn̄t nidos in corde tuo: qꝛ elatꝰ es. ꝓoloſus ⁊ elatꝰ nō me ſequeris: qūo enī doloſus ſeqͥtſimplicitatē. GRECO. xix. mora. Uel alit. Uulpes valde fraudulēta ſunt aīalia: q̄ in foſſis vel ſpecubus abſcōdūt̉: cūqꝫ apparuerīt nūqͣꝫ rectis itineribus: ſed tortuoſis anfractionibꝰ currūt. volucres voalto volatū ſe ſubleuāt. Noīe ergo vulpium doloſa atqꝫ fraudulēta: noīe aūt volucꝝ hec eadē ſuꝑbademonia deſignant̉: ac ſi dicat: Fraudulēta ⁊ elata