CA. VII.
nō dixit: Aſpicite: ſed Attēdite. vbi enī res certa eſt:aſpicitur .i. ſimplicit̓ videt̉. vbi aūt incerta: attēdit̉ .i.caute ꝯſiderat̉. Itē dicit: Attendite: qꝛ firma tutelacalutis ē ſcire quē fugias. Non aūt ſic admonet Atrēdite. qͣſi inuito deo diabolꝰ hereſes introducat: ſꝫao ꝑmittēte. qꝛ enī n̄ fine iudicio vult ẜuos ſuos hapere: iō miſit tētationē. qꝛ v̓o nō vult eos ꝑ ignorāriā perire: iō p̄monet: Ne aūt aliqͥs hereticꝰ doctordicat: qͥa nō dixit nos falſos ꝓphetas: ſꝫ gentiliū ⁊iudeoꝝ doctores: iō addidit: Qui ve. ad vos ī veſti.quiū Queſ enī chriſtiani dicūt̉. veſtimētū aūt ouileeſt ſpēs chriſtianitatis ⁊ ſimulate religionis. nullaaūt res ſic extermīat bonū ſic̄ ſimulatio: Nā maluꝫſub ſpecie boni celatū: dū nō cognoſcit̉ nō cauetur.Et ne adhuc dicat hereticꝰ: qꝛ de veris doctoribusIoqͥt̉: qͥ tn̄ pctōres ſūt: iō addit: Intrinſecꝰ aūt ſūt luni rapaces. Catholici aūt doctores etſi fuerint pctōres: ẜui qͥdē carnis dicūt̉: nō tn̄ lupi rapaces: qꝛ nōhn̄t ꝓpoſitū ꝑdere chriſtianos. Manifeſte gͦ de hereticis doctoribꝰ dicit: qꝛ eo ꝓpoſito ſpeciē chriſtianoꝝ ſuſcipiūt: vt chriſtianos iniquo ſeductiōis morſu pilaniēt: de qͥbꝰ dixit apl̓s: Scio qꝛ poſt diſceſſūmeū intrabūt in vos lupi graues: nō ꝑcentes gregi.CHRIin ho. Sed tn̄ videt̉ falſos ꝓphetas hic nōhēticos inſinuare: ſꝫ eoſ qͥdē qͥ vite ſūt corrupte: ſꝫ facile quidē virtutis induit̉: qꝛ induxit: A fructibꝰ eoꝝcognoſcetis eos. Apud he̓ticos enī ē multotiēs ⁊ vitā īuenire: apud hos aūt quos dixi neqͣqͣꝫ 7AVG.de ſer. do. Un̄ rectiſſime q̄rit̉: quos fructꝰ nos attēdere voluerit. multi enī q̄dā in fructibꝰ deputāt: q̄ad veſtitū ouiū ꝑtinēt: ⁊ hoc mō de lupis decipiūt̉:ſecuti enī ſūt vel ieiunia: vel elemoſynas: vel orationes q̄ p̄tendūt hoībꝰ placere cupientes eis: qͥbꝰ iſtadifficilia vident̉. Hi gͦ nō ſūt fructꝰ de qͥbꝰ cognoſciiſtos monet. Iſta enī q̄ cū bono aīo fiunt: ſūt ꝓprieouibꝰ veſtes: cū aūt malo in errore nō aliud qͣꝫ lupos tegūt. ſed nō iō debēt oues odiſſe veſtimētū ſuum ꝙ plerūqꝫ illo ſe occultāt lupi. Qui ſūt gͦ fructꝰqͥbꝰ ꝯgnoſcamꝰ arborē malā dicit apl̓us: Manifeſta ſūt oꝑa carnis q̄ ſūt fornicatio: īmūdicie. Qui v̓oſunt fructꝰ qͥbus cogͦſcamꝰ arborē bonā: idē apl̓uson̄dit dicēs: Fructꝰ aūt ſpūs ſūt charitas: gaudiuꝫ:paxͣ ICHRV. ſuꝑ matth̓. Fructꝰ etiā eius ouis eſtcōfeſſio eiꝰ fidei. qui enī ẜm deū vocē humilitatis ⁊vere ꝯfeſſionis emittit: ouis ē. qui aūt ꝯͣ veritatē blaſphemus vlulat ꝯͣ deum: lupꝰ eſt HIERO. Et ſicgͦ pōt de ouibꝰ intelligi qd̓ hic de falſis ꝓphetis dicitur: qͥ aliud habitu ac ſermone ꝓmittūt: aliud oꝑedemōſtrāt: ſpecialit̓ de hereticis intelligendū videtur: qͥ vident̉ ꝯtinētia ac ieiunio qͣſi quadā pietatisveſte ſe circūdare: intrinſecꝰ aūt hn̄tes animū venenatū: ſimplicioꝝ fratꝝ corda decipiūt AVGV. deſer. dn̄i in monte: Sꝫ ex oꝑbꝰ connijci pōt vtrū exteriorē cultū ambitione aliqͣ faciant. Cū enī ceperītaliquibꝰ tētationibꝰ ea ipſa vel ſubtrahi vel negariq̄ iſto velamine vl̓ cōſecuti ſūt: vel ꝯſequi cupierūt:tūc neceſſe ē vt appareat vtꝝ lupꝰ in ouina pelle ſit:an ouis in ſua. ¶ GR E. xxxj. mora. Hypocrita etiaꝫſancte eccleſie pace ꝑ̄mit̉: iccirco an̄ oculos nr̄os religione veſtit̉. Siqͣ v̓o fidei tētatio erūpat ſtatim lupi mens rabida habitu ſe ouine pellis expoliat: qͣntūqꝫ ꝯͣ bonos ſeuiat: ꝑſequēs demōſtrat. ¶ CHRY.
in ho. Facile etiā hypocrite capiūt̉: via enī quā iuſſi ſūt ambulare laborioſa ē. hypocrita aūt laborarenō vtiqꝫ eliget. Deinde vt nō dicas: qm̄ impoſſibileeſt cognoſcere tales: rurſū rōnē ab humano exemplo ponit dicens: Nūquid colligent de ſpinis vuasaut de tribulis ficus CHRY. Uua in ſe myſteriūchriſti hꝫ. ſicut eniꝫ botrus multa in ſe grana lignomediāte ſuſpendit: ſic ⁊ chriſtus multos ſibi fideleſꝑ lignū crucis tenet adiunctos. Ficꝰ aūt ē eccleſia:q̄ multos fideles tenet dulci quodā charitatis amplexū: ſicut ficꝰ multa grana vno tegmine tenet incluſa. Sūt ergo ficus ſigna hec: charitatis qͥdem indulcedine: vnitatis aūt in cōiunctione granorū. Invua aūt patientie quidē ſignū ē: qꝛ in torcular mittitur. gaudij āt: qꝛ vinū letificat cor hoīs. ſynceritatisquia nō ē aqͣ ꝑmixtū. ſuauitatis aūt in delectatiōe.Spine aūt ⁊ tribuli ſūt heretici. ſicut ergo ſpina veltribulꝰ ex qͣcuūqꝫ parte hꝫ aculeos: ſic ⁊ ſeruos diaboli ex qͣcūqꝫ parte ꝯſideraueris: iniqͥtatis pleni ſūtNō pn̄t gͦ huiuſmodi ſpine ⁊ tribuli eccleſiaſticosfructꝰ ꝓferre: Qd̓ aūt ꝑticulariter ſub ſil̓itudine ficꝰ⁊ vitis ſpine ⁊ tribuli dixerat: on̄dit ꝯſequēt̓ vniuerſaliter eē verū: cū dicit: Sic oīs arbor bona fructusbonos facit: mala autē arbor fructꝰ malos facit.AVG. de ſer. do. In hoc aūt loco illoꝝ error cauēdus ē quidē duabꝰ arboribꝰ duas naturas opināt̉eē: quarū vna ſit dei: altera v̓o nō. Nō aūt eos adiuuare duas iſtas arbores dicēdū ē: qꝛ de hoībꝰ eumdice̓ planū ē: ſiquis p̄cedētia ⁊ ꝯſequētia legerit.AVG. xij. de ciui. dei: Noībꝰ aūt p̄dictis ipſe nature diſplicēt: nō eas ꝯſiderātibꝰ ẜm vtilitatē ſuaꝫ.nō aūt ex cōmodo vl̓ incōmodo nr̄o: ſed ꝑ ſeipſā cōſiderata natura dat artifici ſuo gloriā. Nature igit̉oēs qm̄ ſūt: ⁊ ideo hn̄t modū ſuū: ſpeciē ſuā: ⁊ quādam ſecū pacē ſuā ꝓfecto bone ſunt CGRV. Utaūt nullus dicat quoniā mala arbor fert quidē fructus malos: fert autē ⁊ bonos. ⁊ ſic difficilis ſit cognitio duplici prolatione exiſtēte: iō ſubiūgit Nonpōt arbor bona fructꝰ malos facere: neqꝫ arbor mala fructꝰ bonos facere. ¶ ¶VG. de ſer. dn̄t Ex hͦ verbo putāt manichei neqꝫ anima malā fieri poſſe: vtin meliꝰ cōmutet̉: neqꝫ bonā in deteriꝰ: qͣſi dictū ſit:Nō pōt arbor bona mala fieri: neqꝫ mala fieri boria. ſed ita dictū ē: Non pōt arbor bona fructus malos facere: nec econuerſo. Arbor qͥppe eſt ip̄a aīa .i.ipſe hō: fructꝰ v̓o oꝑa hoīs. Nō ergo pōt malꝰ hōbona oꝑari: neqꝫ bonꝰ mala. Ergo ſi vult malꝰ bona operari: pͥus bonꝰ fiat. Quādiū aūt quiſqꝫ malꝰeſt non pōt facere fructus bonos. Sicut enī pōt fieri vt qd̓ fuit nix: nō ſit: nō aūt vt nix ſit calida. ſic pōtfieri vt qͥ malꝰ fuit: nō ſit malꝰ: nō tn̄ fieri poteſt: vtmalus bene faciat: qꝛ etſi aliquādo vtilis eſt: non hͦipſe facit: ſed fit de illo diuina ꝓuidentia ꝓcurāte.RABA. Homo aūt ip̄e arbor bona vel mala dr̄ ꝓpter volūtatē bonā vel malā. Fructꝰ aūt ſūt oꝑa q̄nec bona male volūtatis eē pn̄t: nec mala bone volūtatis. AVG. ꝯͣ Iulia. Sic̄ aūt manifeſtū ē ex volūtate mala tāqꝫ ex arbore mala fructꝰ eiꝰ fieri oīaoꝑa mala: ſic ipſaꝫ volūtatē malā vn̄ diceſ eē exortāniſi qꝛ volūtas mala āgeli ex āgelo: ex hoīe hoīs orta eſt. Quid aūt erant hec duo an̄qͣꝫ in eis iſta malaorirēt̉: niſi bonū opꝰ dei ⁊ bona atqꝫ laudanda naͣ?