Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CA. VII.

dixit: Aſpicite: ſed Attēdite. vbi enī res certa eſt:aſpicitur .i. ſimplicit̓ videt̉. vbi aūt incerta: attēdit̉ .i.caute ꝯſiderat̉. Itē dicit: Attendite: qꝛ firma tutelacalutis ē ſcire quē fugias. Non aūt ſic admonet Atrēdite. qͣſi inuito deo diabolꝰ hereſes introducat: ſꝫao ꝑmittēte. qꝛ enī fine iudicio vult ẜuos ſuos hapere: miſit tētationē. qꝛ v̓o vult eos ignorāriā perire: p̄monet: Ne aūt aliqͥs hereticꝰ doctordicat: qͥa dixit nos falſos ꝓphetas: ſꝫ gentiliūiudeoꝝ doctores: addidit: Qui ve. ad vos ī veſti.quiū Queſ enī chriſtiani dicūt̉. veſtimētū aūt ouileeſt ſpēs chriſtianitatis ſimulate religionis. nullaaūt res ſic extermīat bonū ſic̄ ſimulatio: maluꝫſub ſpecie boni celatū: cognoſcit̉ cauetur.Et ne adhuc dicat hereticꝰ: qꝛ de veris doctoribusIoqͥt̉: tn̄ pctōres ſūt: addit: Intrinſecꝰ aūt ſūt luni rapaces. Catholici aūt doctores etſi fuerint pctōres: ẜui qͥdē carnis dicūt̉: tn̄ lupi rapaces: qꝛhn̄t ꝓpoſitū ꝑdere chriſtianos. Manifeſte de hereticis doctoribꝰ dicit: qꝛ eo ꝓpoſito ſpeciē chriſtianoꝝ ſuſcipiūt: vt chriſtianos iniquo ſeductiōis morſu pilaniēt: de qͥbꝰ dixit apl̓s: Scio qꝛ poſt diſceſſūmeū intrabūt in vos lupi graues: ꝑcentes gregi.CHRIin ho. Sed tn̄ videt̉ falſos ꝓphetas hichēticos inſinuare: ſꝫ eoſ qͥdē vite ſūt corrupte: ſꝫ facile quidē virtutis induit̉: qꝛ induxit: A fructibꝰ eoꝝcognoſcetis eos. Apud he̓ticos enī ē multotiēs vi īuenire: apud hos aūt quos dixi neqͣqͣꝫ 7AVG.de ſer. do. Un̄ rectiſſime q̄rit̉: quos fructꝰ nos attēdere voluerit. multi enī q̄dā in fructibꝰ deputāt:ad veſtitū ouiū ꝑtinēt: hoc de lupis decipiūt̉:ſecuti enī ſūt vel ieiunia: vel elemoſynas: vel orationes p̄tendūt hoībꝰ placere cupientes eis: qͥbꝰ iſtadifficilia vident̉. Hi ſūt fructꝰ de qͥbꝰ cognoſciiſtos monet. Iſta enī bono aīo fiunt: ſūt ꝓprieouibꝰ veſtes: aūt malo in errore aliud qͣꝫ lupos tegūt. ſed debēt oues odiſſe veſtimētū ſuum plerūqꝫ illo ſe occultāt lupi. Qui ſūt fructꝰqͥbꝰ ꝯgnoſcamꝰ arborē malā dicit apl̓us: Manifeſta ſūt oꝑa carnis ſūt fornicatio: īmūdicie. Qui v̓oſunt fructꝰ qͥbus cogͦſcamꝰ arborē bonā: idē apl̓uson̄dit dicēs: Fructꝰ aūt ſpūs ſūt charitas: gaudiuꝫ:paxͣ ICHRV. ſuꝑ matth̓. Fructꝰ etiā eius ouis eſtcōfeſſio eiꝰ fidei. qui enī ẜm deū vocē humilitatisvere ꝯfeſſionis emittit: ouis ē. qui aūt ꝯͣ veritatē blaſphemus vlulat ꝯͣ deum: lupꝰ eſt HIERO. Et ſic pōt de ouibꝰ intelligi qd̓ hic de falſis ꝓphetis dicitur: aliud habitu ac ſermone ꝓmittūt: aliud oꝑedemōſtrāt: ſpecialit̓ de hereticis intelligendū videtur: vident̉ ꝯtinētia ac ieiunio qͣſi quadā pietatisveſte ſe circūdare: intrinſecꝰ aūt hn̄tes animū venenatū: ſimplicioꝝ fratꝝ corda decipiūt AVGV. deſer. dn̄i in monte: Sꝫ ex oꝑbꝰ connijci pōt vtrū exteriorē cultū ambitione aliqͣ faciant. enī ceperītaliquibꝰ tētationibꝰ ea ipſa vel ſubtrahi vel negari iſto velamine vl̓ cōſecuti ſūt: vel ꝯſequi cupierūt:tūc neceſſe ē vt appareat vtꝝ lupꝰ in ouina pelle ſit:an ouis in ſua. GR E. xxxj. mora. Hypocrita etiaꝫſancte eccleſie pace ꝑ̄mit̉: iccirco an̄ oculos nr̄os religione veſtit̉. Siqͣ v̓o fidei tētatio erūpat ſtatim lupi mens rabida habitu ſe ouine pellis expoliat: qͣntūqꝫ ꝯͣ bonos ſeuiat: ꝑſequēs demōſtrat. CHRY.

in ho. Facile etiā hypocrite capiūt̉: via enī quā iuſſi ſūt ambulare laborioſa ē. hypocrita aūt laborare vtiqꝫ eliget. Deinde vt dicas: qm̄ impoſſibileeſt cognoſcere tales: rurſū rōnē ab humano exemplo ponit dicens: Nūquid colligent de ſpinis vuasaut de tribulis ficus CHRY. Uua in ſe myſteriūchriſti hꝫ. ſicut eniꝫ botrus multa in ſe grana lignomediāte ſuſpendit: ſic chriſtus multos ſibi fideleſ lignū crucis tenet adiunctos. Ficꝰ aūt ē eccleſia: multos fideles tenet dulci quodā charitatis amplexū: ſicut ficꝰ multa grana vno tegmine tenet incluſa. Sūt ergo ficus ſigna hec: charitatis qͥdem indulcedine: vnitatis aūt in cōiunctione granorū. Invua aūt patientie quidē ſignū ē: qꝛ in torcular mittitur. gaudij āt: qꝛ vinū letificat cor hoīs. ſynceritatisquia ē aqͣ ꝑmixtū. ſuauitatis aūt in delectatiōe.Spine aūt tribuli ſūt heretici. ſicut ergo ſpina veltribulꝰ ex qͣcuūqꝫ parte hꝫ aculeos: ſic ſeruos diaboli ex qͣcūqꝫ parte ꝯſideraueris: iniqͥtatis pleni ſūt pn̄t huiuſmodi ſpine tribuli eccleſiaſticosfructꝰ ꝓferre: Qd̓ aūt ꝑticulariter ſub ſil̓itudine ficꝰ vitis ſpine tribuli dixerat: on̄dit ꝯſequēt̓ vniuerſaliter verū: dicit: Sic oīs arbor bona fructusbonos facit: mala autē arbor fructꝰ malos facit.AVG. de ſer. do. In hoc aūt loco illoꝝ error cauēdus ē quidē duabꝰ arboribꝰ duas naturas opināt̉: quarū vna ſit dei: altera v̓o. aūt eos adiuuare duas iſtas arbores dicēdū ē: qꝛ de hoībꝰ eumdice̓ planū ē: ſiquis p̄cedētia ꝯſequētia legerit.AVG. xij. de ciui. dei: Noībꝰ aūt p̄dictis ipſe nature diſplicēt: eas ꝯſiderātibꝰ ẜm vtilitatē ſuaꝫ. aūt ex cōmodo vl̓ incōmodo nr̄o: ſed ſeipſāſiderata natura dat artifici ſuo gloriā. Nature igit̉oēs qm̄ ſūt: ideo hn̄t modū ſuū: ſpeciē ſuā: quādam ſecū pacē ſuā ꝓfecto bone ſunt CGRV. Utaūt nullus dicat quoniā mala arbor fert quidē fructus malos: fert autē bonos. ſic difficilis ſit cognitio duplici prolatione exiſtēte: ſubiūgit Nonpōt arbor bona fructꝰ malos facere: neqꝫ arbor mala fructꝰ bonos facere. ¶VG. de ſer. dn̄t Ex verbo putāt manichei neqꝫ anima malā fieri poſſe: vtin meliꝰ cōmutet̉: neqꝫ bonā in deteriꝰ: qͣſi dictū ſit: pōt arbor bona mala fieri: neqꝫ mala fieri boria. ſed ita dictū ē: Non pōt arbor bona fructus malos facere: nec econuerſo. Arbor qͥppe eſt ip̄a aīa .i.ipſe: fructꝰ v̓o oꝑa hoīs. ergo pōt malꝰbona oꝑari: neqꝫ bonꝰ mala. Ergo ſi vult malꝰ bona operari: pͥus bonꝰ fiat. Quādiū aūt quiſqꝫ malꝰeſt non pōt facere fructus bonos. Sicut enī pōt fieri vt qd̓ fuit nix: ſit: aūt vt nix ſit calida. ſic pōtfieri vt malꝰ fuit: ſit malꝰ: tn̄ fieri poteſt: vtmalus bene faciat: qꝛ etſi aliquādo vtilis eſt: nonipſe facit: ſed fit de illo diuina ꝓuidentia ꝓcurāte.RABA. Homo aūt ip̄e arbor bona vel mala dr̄pter volūtatē bonā vel malā. Fructꝰ aūt ſūt oꝑanec bona male volūtatis pn̄t: nec mala bone volūtatis. AVG. ꝯͣ Iulia. Sic̄ aūt manifeſtū ē ex volūtate mala tāqꝫ ex arbore mala fructꝰ eiꝰ fieri oīaoꝑa mala: ſic ipſaꝫ volūtatē malā vn̄ diceſ exortāniſi qꝛ volūtas mala āgeli ex āgelo: ex hoīe hoīs orta eſt. Quid aūt erant hec duo an̄qͣꝫ in eis iſta malaorirēt̉: niſi bonū opꝰ dei bona atqꝫ laudanda naͣ?