Mattheus
ctionē ꝓximi ꝑtinere: nō aūt ad dei: cū in alio locoduo eſſe p̄cepta dicat: in quibꝰ lex pendet ⁊ ꝓphete. cū aūt hic nō addit tota lex qd̓ ibi addidit: ſeruauit locū alteri p̄cepto qd̓ ē de dilectōe dei. AVG.viij. de trini. Uel aliter: Ideo ſcriptura tm̄ dilectiōꝫꝓximi cōmemorat cū dicit: Oīa quecūqꝫ vultis. qͥaqͥ ꝓximū diligit: ꝯſequēs ē: vt ⁊ ipſam p̄cipue dilectionē diligat: deꝰ aūt dilectio ē. Cōſequēs ē gͦ vt p̄cipue diligat deum.¶ Intrate ꝑ anguſtā portaꝫ: qꝛ lata porta ⁊ ſpacioſa uia eſt que ducitad perditionē: ⁊ multi ſūt ꝗ intrantꝑ ea. Ꝙ anguſta porta ⁊ arta uia ēque ducit ad uitaꝫ: ⁊ pauci ſunt quiinueniunt eam.AVG. de ſer. dn̄i in mōte: Admonuerat ſuꝑiꝰ adhn̄dū cor ſimplex ⁊ mūdū: in quo q̄ritur deꝰ: ſꝫ qꝛ hͦpaucoꝝ ē: iā incipit de inueſtigāda ſapīa loqͥ: cui inueſtigāde ⁊ ꝯtēplande talis oculꝰ ꝑ oīa ſuꝑiora ꝑductus ē: quo videri iā poſſit arta via ⁊ āguſta porta. vn̄ ſubdit: Intrate ꝑ anguſtā portā. GLO. Ul̓alit̓: Et ſi difficile ſit vt alij facias: qd̓ tibi vis fieri: tn̄ſic faciēdū ē vt intremꝰ ꝑ anguſtā portā. CHRY.ſuꝑ matth̓. Uel alit̓: Tertia hec ꝯueniētia ad iuſticiam ieiunij ꝑtinet: vt ſit ordo narratiōis talis: Tu autē cū ieiunaſ vnge caput tuū. ⁊ poſtea ſeqͣt̉: Intrateꝑ anguſtā portā. Precipue enī tres ſunt naturalespaſſiones ⁊ intime carnis: primo eſca ⁊ potus: deinde amor viri ad mulierē: tertio loco ſomnꝰ. ⁊ iō grauius eſt eaſ a natura carnali p̄cide̓ qͣꝫ ceteras paſſiones. Et iō nulliꝰ paſſionis abſtinētia ſic ſcīficat corpus: ſicut ꝙ hō ſit caſtꝰ ieiunꝰ ⁊ in vigilijs ꝑſeuerās:gͦ ꝓpter oēs has iuſticias: ⁊ p̄cipue ꝓpter laborioſiſſimū ieiuniū dicit: Intrate ꝑ anguſtā portā. Porta ꝑditionis ē diabolꝰ: ꝑ quem introit̉ in gehēnā.Porta vite ē chriſtꝰ: ꝑ quē introit̉ in regna celeſtiaLata aūt porta dr̄ eē diabolꝰ: nō magnitudine ptātis extenſus: ſed effrenare ſuꝑbie licentia dilatatus.Porta autem anguſta dicitur chriſtꝰ nō paruitateptātis exiguus: ſꝫ hūilitatis rōne collectꝰ: qꝛ quē totus nō capit mūdus: ſeipſū intra anguſtias vteri virginalis incluſit. Uia aūt ꝑdititiōis ē oīs iniqͥtas. Dr̄aūt ſpacioſa: qꝛ nō eſt intra regulā diſcipline incluſa: ⁊ ambulātes in ea qͥcquid eos delectauerit: hocſequūt̉. Uia aūt vite dr̄ eē oīs iuſticia: ⁊ ꝓpter contrarias cauſas eē arta. Cōſiderādū āt qꝛ niſi qͥs ambulauerit ꝑ viā: nō pōt ꝑuēire ad porta. Qui enī nōambulāt ꝑ viā iuſticie: impoſſibile ē vt vere chriſtūcogͦſcāt. Similiter nec incurrit in manꝰ diaboli: niſiq̄ in via ambulat pctōꝝ. GRE. ſuꝑ ezechielē. Quāuis aūt charitas ſit lata: tn̄ ꝑ anguſta ⁊ ardua hoīesducit a terrā. Satis anguſtū ē oīa p̄termittere: vnuꝫſolū diligere: ꝓſpera nō ambire: aduerſa nō timereCHRY. in ho. Sed cū poſtea dicat: Iugū meumſuaue ē ⁊ onus meū leue: qualit̓ hic anguſtā eē viāait ⁊ artā: ſed ⁊ hic mōſtrat eā leuē eſſe ⁊ ſuauē: qm̄via ē ⁊ porta ſic̄ ⁊ altera que lata ⁊ ſpacioſa dicit̉:ipſa via ⁊ porta ē. hoꝝ aūt nihil manſurū ē: ſed oīaꝑtranſeūt. Tranſire aūt labores ⁊ ſudores ⁊ in bonū finē deuenire .ſ. in vitā ſufficiens ē mitigare eos
qͥ agones patiūtur. Si enī tēpeſtates nautis: ⁊ vnlnera militibꝰ leuia ſūt ꝓpter ſpem p̄mioꝝ pereūtimultomagis cū celū p̄iacens fuerit: ⁊ īmortalia p̄mia: nullū aliqͥs ſentiet imminētiū ꝑiculoꝝ. Sedhoc .i. anguſtā vocare: maxime ad faciendū eā leuꝯferebat. Uigilare enī eos p̄parabat: hoc .n. dn̄s dicit erigēs nr̄m deſideriū. Qui enī ī agone certat: cūviderit pͥncipē admirātē labores agonū animoſiofit. Ne igit̉ meſti ſimus cū multa nobis hic cōtigerint triſtia: qꝛ arta ē via: ſꝫ nō ciuitas. Ideo neqꝫ hicqͥetē oportet expectare neqꝫ ibi triſte aliqͥd p̄ſtolri. Dicēs aūt: qm̄ pauci ſūt qͥ īuenerūt eā: rurſus himultoꝝ deſidiā ſignificauit: ⁊ audiētes erudiuit nōmultoꝝ ꝓſperitatibꝰ attēdere: ſed paucoꝝ laboribꝰHI E. Significant̉ igit̉ de vtraqꝫ locutꝰ dixit: ꝙ ꝑlatā multi ambulāt: anguſtā pauci īueniūt. latā enīnō q̄rimꝰ: nec inuētiōe opus ē. ſpōte ſe offert: ⁊ erratiū via eſt. anguſtā v̓o nec oēs īueniūt: nec qui inuenerit: ſtatī ingrediūt̉ ꝑ eā. Siqͥdē multi inuēta v̓itatiſ via: capti voluptatibꝰ ſcl̓i d̓ medio itine̓ reuertūt̉.¶ Attēdite a falſis ꝓphetis ꝗ ueniunt ad uos ī ueſtimetiſ ouiū: intrinſecus aūt ſunt lupi rapaces. A fructibꝰ eoꝝ cognoſcetis eos. Nūꝗdcolligūt de ſpinis uuaſ aut de tribulis ficꝰ? Sic oīs arbor bona fructꝰbonos facit: mala aūt arbor malosfructus facit. Nō pōt auteꝫ arbormala bonos fructꝰ facere: neqꝫ arbor bona malos fructꝰ facere. Oīsarbor que nō facit fructū bonū excidetur ⁊ in ignē mittet̉. Igit̉ ex fructibus eoꝝ cognoſcetis eos.CHRV. ſuꝑ matth̓. Supra mādauerat apl̓is dominꝰ: ne elemoſynaſ: or̄ones ⁊ ieiunia corā hoībusſicut hypocrite faciāt: ⁊ iō ad ꝯgnoſcēdū qꝛ hec oīain hypocriſi fieri pn̄t loqͥt̉ dicēs: Attēdite a falſis ꝓphetis. AVG. de ſer. do. Uel aliter: Cum dixiſſetdn̄s paucoſ eē qͥ inueniūt anguſtā portā ⁊ artā viā:ne heretici qͥ plerūqꝫ ſe ſub noīe paucitatis cōmendant: ſe nobis ſupponāt: ſtatim ſubijcit dicēs: Attēdite a falſis ꝓphetis CHRI. in home. Uel aliter:Quia dictū eſt ꝙ anguſta ē porta: ſed ⁊ multi ſuntqͥ ꝑuertunt eā q̄ illuc fert viā: iōqꝫ induxit. Attēditea falſis ꝓphetis. In quo vt maiorē ſolicitudinē habeāt: meminit eoꝝ q̄ ī patribus eoꝝ facta ſūt: falſosꝓphetas vocās: etenī tūc talia ꝯtigerūt. CHRI.ſuꝑ matth̓. Qd̓ aūt ſcriptū eſt infra: Quia lex ⁊ prophete vſqꝫ ad iohanne: dicit̉ qꝛ ꝓphetia de chriſtonon erat futura poſt eum. Prophete aūt ⁊ fuerunt⁊ ſūt: ſed qͥ nō ꝓphetarēt de chriſto: ſꝫ qui interptarētur ea q̄ de chriſto ab antiqͥs fuerant ꝓphetata. l.doctores eccl̓iaꝝ. nec enī pōt qͥs ꝓpheticos interptari ſenſus: niſi ꝑ ſpm̄ ꝓphētie. Sciens gͦ dn̄s futuroseſſe falſos doctores hereſū diuerſaꝝ amonet dices:Attēdite a falſis ꝓphetis. Quia enī non erāt futurimanifeſti gētiles: ſed abſcōditi ſub noīe chriſtiano: