Mattheus
damꝰ pecoꝝ more viuētibꝰ chriſtianis: nō qꝛ merēt̉accipere: ſed ne forte pleniꝰ ſcandalizati diſpereāt.AVG. de ſer. do. Cauendū eſt ergo nequid aperiatur ei: qui nō capit: meliꝰ enī querit id quod clauſum ē qͣꝫ id qd̓ apertū ē: aut infeſtat ꝑ odiū vt caniſ:aut negligit ꝑ ꝯtēptū vt porcꝰ. Non ē aūt ꝯſequēsvt ſi veꝝ occultat̉: etiā falſū dicatur: qꝛ dn̄s qͣꝫuis nihil mētitus ſit: vera tn̄ aliqua occultauit: ẜm illud:Adhuc habeo vobis multa dicere que nō poteſtisportare mō. Sed ſi aliqͥs nō capit ꝓpter ſordes mūdandꝰ ē vel v̓bo vel oꝑe qͣꝫtū fieri pōt a nobis. Qd̓aūt dn̄s quedā dixiſſe inuenit̉: que multi qͥ aderāt:vel reſiſtendo vel ꝯtēnendo nō receperūt: nō putādus ē ſanctū dediſſe canibus: aut margaritas anteporcos miſiſſe. Dedit enī eis qͥ capere poterant: ⁊ ſimul aderāt quos ꝓpter alioꝝ īmūdiciā negligi nōoportebat: ⁊ qͣꝫuis tētantes eū ī ipſis q̄ eis rn̄debat:cōtabeſcerēt: alij tn̄ qͥ poterāt caꝑe ex illoꝝ occaſtone multa vtiliter audiebāt. Qui gͦ nouit qͥd rn̄deat:debet rn̄dere ſaltē ꝓpter illos qͥbꝰ deſperatio ſuboritur: ſi ꝓpoſitā qōnē ſolui non poſſe crediderint:⁊ hoc de rebꝰ ad inſtructionē ſalutis ꝑtinētibꝰ. Deſuꝑuacuis āt ⁊ noxijs nō nihil dicēdū ē ſꝫ hͦ ipſū explicandū ē: cur inquirenti talia nō oporteat rn̄dere.¶ Petite ⁊ dabit̉ uobis: querite ⁊inuenietis: pulſate ⁊ aperiet̉ uobiſ.Oīs enī qui petit accipit: ⁊ qui q̄ritinuenit: ⁊ pulſanti aperietur.HI ERO. Quia carnalia ſupra vetuerat poſtulari quid pete̓ debeamꝰ on̄dit dicens: Petite ⁊ dabit̉vobis. AVG. de ſer. do. Ul̓ alit̓: Cū p̄ceptū eēt neſanctū daret̉ canibꝰ: ⁊ ne margarite an̄ porcos mittantur: potuit auditor ſue ignorātie ꝯſcius dice̓: qͥdſanctū me dare canibꝰ vetas: cū adhuc me haberenō videā? ⁊ iō opportune ſubiecit dicēſ: Petite ⁊ accipietis/ CHR. ſuꝑ matth̓. vel alit̓: Qm̄ ad ſignificandā or̄onē quedā dederat eis mādata dicens:Nolite iudicare: cōpetēter adiūgit: Petite ⁊ dabit̉vobis. Quaſi. d. Si hāc clemētiā ſeruaueritis ad inimicoſ. quicqͥd clauſū vobis videt̉: pulſate ⁊ aperiet̉vobis. Petite gͦ p̄cibꝰ die ac nocte orātes: q̄rite ſtudio ⁊ labore. nec enī laborātes circa ſcripturas acqͥrimus ſcīam ſine gr̄a dei: nec gratiā acqͥrimꝰ niſi ſtuduerimꝰ: nedū dei negligētibꝰ det̉. Pulſate āt or̄one ⁊ ieiunijs ⁊ elemoſynis. Sicut enī qͥ pulſat oſtiūnō tm̄ voce clamat: ſꝫ manu. Sic ⁊ qͥ bona oꝑa facitpulſat oꝑbus bonis. Sꝫ dices: Hocipſū peto: vt ſciam ⁊ faciā: quō gͦ poſſū facere pͥuſqͣꝫ accipiā? Sꝫ qd̓pōtes fac: vt ampliꝰ poſſis: ⁊ qd̓ ſcis ſerua: vt āpliꝰſcias. Uel alit̓: Cū dixiſſet ſupra oībꝰ vt indulgerētinimicis: ⁊ poſtea ꝓhibuerit ne ſub obtētu dilectionis ſancta canibꝰ darēt: nūc dat eis bonū cōſiliū: vtpetāt deū ꝓ illis: ⁊ dabit̉ e is: querāt eos qͥ perierātin pctīs ⁊ inueniēt. Pulſent eos qͥ in erroribꝰ ſūt cōcluſi. ⁊ aperiet eos deꝰ: vt habeat ſermo eoꝝ ad animas eoꝝ ingreſſū. Uel aliter: Quoniā maiora erātmādata ſuꝑius poſita qͣꝫ virtus humana: tranſmittit eū ad deū cuius gratie nihil impoſſibile ē dicēs:Petite ⁊ dabitur vobis: vt quod ex hoībus ꝯſūmamari nō poteſt: ꝑ gratiā dei adimpleat̉: Cū enī aliaanimalia deꝰ muniuerit veloci pedū curſu: aut velo
cibus penniſ: aut vnguibꝰ: aut dentibꝰ: aut cornihꝰhoīem ſolū ſic diſpoſuit vt virtus illius ſit ipſe: vtinfirmitatis ſue neceſſitate coactꝰ ſemꝑ neceſſariūhabeat dn̄m ſuū. GLO. Petimus aūt fide: querimus ſpe: pulſamus charitate. Primū petere debesvt habeas: poſt querere vt inuenias: īuēta obſeruare vt introeas. REMI. Uel aliter: Petimꝰ orādoq̄rimꝰ recte viuēdo: pulſamꝰ ꝑſeuerādo. AVGde ſer. do. in monte: Petitio aut ꝑtinet ad impetrādam ſanitatem animi: vt ea que p̄cipiūtur: implerepoſſimꝰ: inqͥſitio aūt ad inueneindā veritatē. Sꝫ cūquiſqꝫ veram viā īuenerit: ꝑueniet ad ipſam poſſeſſionem que tm̄ pulſanti aperiet̉. AVG. in li. retracta. Operioſe quidē iſta tria quid inter ſe differantſic exponendū putaui: ſed lōge melius ad inſtantiſſimā petitionē oīa referūtur. vnde poſtea cōcluditdicens: Dabit bona petentibus ſe. CHRI in hoPer hoc ergo ꝙ addidit: Querite ⁊ pulſate: cū inſtātia multa ⁊ robore peti iuſſit. Qui enī querit: oīaalia ꝓijcit a mēte: ⁊ ad illud ſolū afficit̉ qd̓ querit̉.qui aūt pulſat: cū vehemētia ⁊ feruida mēte venit.CHRY. ſuꝑ matth̓. Quia v̓o dixerat: Petite ⁊ accipietis ne forte pctōres audientes dicerent: Ad hͦdn̄s dignos hortat̉: nos aūt indigni ſumus: ideo repetit vt tam iuſtis qͣꝫ pctōribus miſericordiā dei cōmendet. Et iō dicit: Omnis qui petit accipit .i. ſiue iuſtus ſit ſiue peccator: tn̄ petere non dubitet: vt conſtet nemineꝫ ſperni niſi qui petere dubitauit a deo.nō enī credibile ē vt opꝰ pietatis qd̓ exhibet̉ benefaciendo inimicis deus iniungat hoībus: ipſe autnon faciat cū ſit bonus. AG. ſuꝑ iohānē: Undepctōres exaudit deꝰ. Si enim pctōres non audiret:fruſtra publicanꝰ dixiſſet: Dn̄e ꝓpitiꝰ eſto mihi peccatori: ⁊ ex iſta confeſſione meruiſſet iuſtificationē.AVG. in li. ſnīaꝝ proſpe. Fideliter aūt ſupplicāsdeo ꝓ neceſſitatibus huiꝰ vite ⁊ miſericordit̉ auditur: ⁊ miſericorditer nō audit̉: Quid enī infirmo ſitvtile magis nouit medicus qͣꝫ egrotꝰ. Si aūt id poſtulat qd̓ deꝰ: ⁊ p̄cipit ⁊ ꝓmittit fiet oīno qd̓ poſcitqꝛ accipiet charitaſ. A VG. ad paulinū ⁊ hieraſiāBonꝰ aūt dn̄s qͥ nō tribuit ſepe qd̓ volumꝰ: vt qd̓mallemꝰ attribuat. 7AVG. d̓ ver. dn̄i: Perſeuerantia etiā opꝰ ē: vt accipiamꝰ qd̓ petimus AVG. deſer. dn̄i: Cū .n. deꝰ aliqn̄ tardiꝰ dat: cōmendet dona:non negat: diu deſiderata dulciꝰ obtinent̉. cito autdata vileſcūt. Pete gͦ ⁊ quere iuſta. Petendo enī ⁊querendo creſcis: vt capias. Seruat tibi deꝰ qd̓ novult cito dare: vt tu diſcas magna magne cōſiderare: ideo oportet ſemꝑ orare: ⁊ non deficerere.¶ Aut quis ē ex uobis hō quē ſi petierit filiꝰ pauē: nūquid lapidē porriget ei? Aut ſi piſcē petierit nūquidſerpētē porriget ei? Si ergo uos cūſitis mali: noſtis bona data dare filijs ueſtris: quanto magis pr̄ ur̄ ꝗīcelis eſt dabit bona petentibus ſe?AVG. d̓ ẜ. dn̄i: Sic̄ ī ſuꝑioribꝰ egit d̓ volatilibꝰ celi ⁊ de lilijs agri: vt ſpes de mīoribꝰ ad maiora ꝯſurgeret: ita ⁊ ī hͦ loco cū dic̄: Aut qͥs ex vobis homo.