Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Matthęus

Satis .n. vite nr̄e malicia dieꝝ quibꝰ viuimꝰ .ſ. pctāſufficiūt: vt ꝯͣ hec purgāda oīs vite nr̄e meditatio:laborqꝫ verſet̉. Ceſſante autē cura noſtra ipſa futura ſolicita ſunt dum nobis eterne claritatis ꝓfectꝰdeo ꝓcurante proponitur.CA. VII.Olite iudicare iudicabimini: nolite ꝯdēnarecōdēnabimī. In quo enī iudicio iudicaueritis iudicabimī: īmēſura mēſi fueritiſ remetiet̉ uob̓.VGA. de ſer. do. in monte: Quia iſta tꝑaliacurauit in futurū: incertū ē quo animo fiat: cuꝫ poſſit ſimplici corde fieri duplici: opportune hoc loco ſubiecit: Nolite iudicare. vel ait/ CHRY. in ho.Hucuſqꝫ expoſuit cōſequētiā ad elemoſynā ꝑtinentem. nūc aūt incipit exponere ꝯſequētiā ad or̄onemreſpiciētē. Et ē doctrina hec quodāmō ꝑs or̄onis:vt ſit ordo narratōis talis. Dimitte nobis debita noſtra. ſeqͥtur: Nolite iudicare: vt iudicemini.CHRY. ſuꝑ matth̓. Sed ſi iudicare ꝓhibet: quaſequētia paulꝰ in corinth̓. iudicat fornicātē: petrꝭꝰananiā ſaphirā mēdacij arguit? Sꝫ quidē hūc lo ẜm huiuſ mōi ſenſū exponūt: qꝛ dn̄s hoc mandato ꝓhibet chriſtianos ex beniuolētia alios corripere: ſꝫ ne iactantiā iuſticie ſue chriſtiani chriſtianos deſpiciāt: ex ſolis plerūqꝫ ſuſpitiōibꝰ odiētes ceteros ꝯdēnātes. Et ſub ſpecie pietatis ꝓpriū odiūexequētesY CHRV. in. Un̄ dixit: ne quieſcēfacias peccante: ſꝫ ne iudicaueris: hoc ē ne amarꝰ fias iudex. corripe qͥppe vt hoſtꝭ expetēs vindictā:ſꝫ vt medicꝰ īſtituēs medicinā/ CHRY̓. ſuꝑ matth̓.Sed vt ſiquidē corriperet chriſtiani chriſtianosꝯuenit ſermo dicit: Nolite iudicare. Sed ſi ſiccorripuerint nūqͥd ꝓpter hoc ꝯſequēt̉ indulgētiampctōꝝ: qꝛ dictū ē: iudicabimini. Quis enī ꝯſeqͥtindulgentiā mali pͥoris: qꝛ addidit alterū maluꝫhoc aūt diximꝰ volētes on̄dere: qꝛ hic ſermo ēpoſitus de ꝓximis iudicandis: peccāt in deuꝫ:ſꝫ in nos peccāt. Qui enī iudicat ꝓximū ꝓpterpctm̄ in ſe cōmiſſū: illū nec deꝰ iudicat ꝓpt̓ pctm̄: ſꝫdimittit ei debituꝫ: ſicut ipſe dimiſit. yCHRY. inho. Uel alit̓: ſimpliciter vniuerſa pctā iubetiudicare: ſed his multis malis ſūt pleni: aliosminimis iudicāt: hāc ꝓhibitionē facit. Sic̄ paulꝰ ſimpliciter ꝓhibet iudicare eos peccāt: ſꝫ diſcipulos iudicātes de magiſtris redarguit: docens vteos ſupra nos ſūt iudicemꝰ VHILA. Uel aliter: Iudicari de ſponſiōibꝰ ſuis deū vetat: qꝛ vt iudicia ex incertis rebꝰ inter hoīes ſumunt̉: ita hoc iudiciū aduerſus deū ex ambiguitate ſuſcipit̉: qd̓ penitus repellit a nobis: vt cōſtans potiꝰ fides retineatur: qꝛ ſicut in certis rebꝰ pctm̄ fit ꝑperā iudicaſſe: ſꝫ ſi in his rebꝰ dedero iudiciū: initiū fit crimīs.AVG. de con. euā. Ul̓ aliter: Hoc loco nihil aliudp̄cipi exiſtimo niſi vt ea facta dubiū ē quo animofiant: in meliorē ꝑtē interp̄temur. Deꝰ aūt pn̄tbono animo fieri ſic̄ ſunt ſtupra blaſphemie huiuſmōi: nobis iudicare ꝑmittit̉. de factis aūt medijs pn̄t bono malo animo fieri: temerariū ē iudicare: maxime vt ꝯdēnemꝰ. Duo aūt ſūt in qͥbꝰ temera

riū iudiciū cauere debemꝰ. incertū ē quo animoqͥcqͣꝫ factū ſit: vel incertū ē: qͣlis qͥſqꝫ futurꝰ ē qunūc vel malus apparet. rep̄hēdamꝰ ea necſcimꝰ quo animo fiant: neqꝫ ita rep̄hēdamꝰ manfeſta ſūt vt deſperemꝰ ſanitatē. Pōt aūt mouere qd̓ait: In quo iudicio iudicaueritis: iudicabimi. Nunquid ſi nos temerario iudicio iudicauerimꝰ temereetiā de nobis deꝰ iudicabit; aut nūqͥd ſi mēſura iniqua mēſi fuerimꝰ: apud deū ē iniqua menſura vn̄nobis remetiat̉? menſure noīe ipſum iudiciū ſignificatū arbitror. Sed hoc dictū ē qm̄ temeritaspunis aliū: ipſa te puniat neceſſe ē. Iniqͥtas enī ſepenihil nocet ei patit̉ iniuriā: ei v̓o facit neceſſe eſtvt neceat̉. FAVG. xxj. de ciui. dei: Dicūt aliqui quveꝝ ē qd̓ ait chriſtꝰ: vt in mēſura menſi fueritꝭ remetietur vobis: ſi tꝑale pctm̄ ſupplicio puniat̉ eterno. Nec attēdūt ꝓpter eqͣle tꝑis ſpaciū: ſꝫ ꝓpterviciſſitudinē mali .i. mala fecerit mala patiat̉: eandem dictā mēſurā fuiſſe: qͣꝫuis in ea re hoc ꝓpͥe poſſit accipi: de deꝰ hoc diceret: loq̄bat̉ .i. de iudicijs ꝯdēnatiōibꝰ. Proinde iudicat condēnat:iuſte iudicatur condemnatur: iuſte in eadē mēſura recipit: qͣꝫuis hoc qd̓ dedit. Iudicio .n. fecit qd̓iniquū ē: iudicio patit̉ qd̓ iuſtū ē.Quid āt uides feſtucā ī ocl̓o friſtui: trabē ī ocl̓o tuo uides? Autquomō diciſ fratri tuo: Frat̉ ſine eijciā feſtucā de ocl̓o tuo: ecce trabſeſt in oculo tuo? Hypocrita eijcepͥmū trabē oculo tuo: tūc uideb̓eijcere feſtucā de oculo fratris tui.AVG. ſer. do. Quia temerario iniquo iudiciodn̄s nos āmonuerat: maxime āt hi temere iudicāt de incertis facile rep̄hēdūt: magis amāt vituperare dānare qͣꝫ emēdare atqꝫ corrige̓: qd̓ vitiuꝫvel ſuꝑbia ē vel inuidētia: ꝯſequēter ſubijcit dic̄:Quid aūt vides feſtucā in oculo fratris tui: trabein ocu. tuo vides./ HIE. Deꝰ loqͥt̉ mortalicrimine detineat̉ obnoxi minora pctā fratribꝰ nonconcedūt: vt ſi forte ita ille peccauerit: tu odio reprehendaſ. Quātū aūt inter feſtucā trabē: tantū interirā diſtat odiū: odiū enī ira inueterata ē. Fieri aūtpōt vt ſi iraſceris hoī: velis corrigi: aūt ſi eumoderis. CHR̓. in ho. Multi etiā hoc faciunt quiſi viderint monachū ſuꝑfluū veſtimētū habentem:aut copioſiori cibo potitū: amari fiunt accuſatores:quotidie ipſi rapiētes crapulā ꝑatiēteſ­ CHRI.ſuꝑ matth̓. Uel aliter: Hoc qd̓ hic dicit̉ doctoribuſꝯuenit. Omne enī pctm̄ diiudicat̉ modicū aūt magnū ẜm peccantiſꝑſonam. Laici enī peccatū modicum eſt: feſtuca qͣntū ad peccatū ſacerdotiſ: quodtrahi comꝑatur. HILA. Uel aliter: Peccatuꝫ inſpiritūſanctū eſt diuine virtutis poteſtatē negare:chriſto ſubſtātiam abnuere eternitatis quē quiain hoīem venit deꝰ: rurſus veniret in deū. Ergoquāta inter feſtucā trabē differētia ē: tantū on̄ditpeccatū in ſpiritūſanctum cetera crimina excedere:vt cum infideles delicta corporis alijs exprobrant:onus peccati qd̓ de ꝓmiſſis dei ambigūt: ī ſe an