Ca. VI.

Sngularia v̓o fieri vt contingit. Tres aūt cās ſolasvtiqꝫ qͥs dicet nō fiendi ꝓuidentiā ſingulariū? Autenī hoc qd̓ ē ignorare deū: qm̄ bonū ē particulariūdiligentiā habere: aut nō velle: aut non poſſe. Sedignorātia oīno aliena ē a beata ſubſtātia. Qualiterenī latebit deū qd̓ nec hō ſapiens ignorabit: ꝙ ſingularibꝰ deſtructis vniuerſalia deſtruēt̉? Nihil ātꝑhibet oīa indiuidua perire: nulla ꝓcurāte potenria. Si aūt nō vult ꝓpter duas fit cauſas: aut ꝓpterpigritiā: aut ꝓpter indecentiā. Pigritia autē a duohus generat̉. aut enī voluptate aliqͣ attracti pigritamur: aut ꝓpter timorē deſiſtimꝰ: quoꝝ neutꝝ fas ēcogitare d̓ deo. Si aūt dicāt nō dicere deū: indignūenī eē tante btītudinis ꝑuis cōdeſcende̓: qualit̓ nōincōueniēs ē artificē quidē ꝓcurātē vniuerſalia: nihil ꝑticulariū neqꝫ paruiſſimū derelinq̄re ſine ꝓcuratione. ſcientē ꝙ ad totū ꝑficit ꝑs: cōditorē v̓o deūartificibꝰ enūciare indoctiorē? Si aūt nō pōt imbecillis ē deꝰ ⁊ impotēs beneface̓. Si v̓o incōprehēſihilis nobis eſt ſingulariū ꝓuidētie rō: non ꝓptereaoportet dice̓ qꝛ nō ē prouidētia: ita enī dicerent: qͥanumeꝝ hoīm ignoramꝰ: neqꝫ hoīeſ eē ¶ CHRI. ſuper matth̓. Sic gͦ qͥ credit ſe dei iudicio gubernari:eſcam ſuā in manu dei cōmittat: cogitet aut de bono ⁊ malo: de quo niſi ſollicitꝰ fuerit neqꝫ malū fugiet neqꝫ bonū app̄hēdet. Et iō ſubdit̉: Querite aūtmū regnū dei ⁊ iuſticiā eiꝰ. Regnū dei ē retributiobonoꝝ opeꝝ. Iuſticia aūt eiꝰ: via pietatis ꝑ quā iturad regnū. Si gͦ cogites qualis erit gloria ſcoꝝ: neceſſe ē vt aūt propt̓ timorē pene recedas a malo: aut ꝓpter deſideriū glorie feſtines ad bonuꝫ. Et ſi cogitaueris que ſit dei iuſticia: qͥd .ſ. odit deus ⁊ qͥd amat:iuſticia ipſa on̄dit tibi vias ſuas q̄ amātes ſe ſeqͥtur:Nō aūt daturi ſumꝰ rōnē ſi pauꝑes ſumꝰ aut diuites: ſed ſi bene vel male egerimꝰ: qd̓ eſt in nr̄o arbitrio. ¶ GLO. Uel dicit ſuꝑ iuſticiā eiꝰ. q. d. vt ꝑ eumnō ꝑ vos iuſti ſitis. ¶ CHRY. ſuꝑ matth̓. Terra aūtetiā propt̓ pct̄ā hoīm maledicit̉: vt nō germinet: ẜꝫillud: Maledicta terra in oꝑe tuo. benedicit̉ auteꝫcū bōa fecerimꝰ. Quere gͦ iuſticiā ⁊ n̄ deerit tibi panis. Un̄ ſeqͥt̉: Et hec oīa adijcient̉ vobis. ¶ AVG. d̓ſer. do. in mōte .ſ. tꝑalia q̄ manifeſte hic on̄dit nō eētalia bona nr̄a ꝓpter q̄ bn̄face̓ debeamꝰ: ſꝫ tn̄ neceſſaria eē. Regnū v̓o dei ⁊ iuſticia eius bonū noſtruꝫeſt: vbi finis ꝯſtituēdus ē. Sed quia in hac vita militamꝰ vt ad illud regnū ꝑuenire poſſimꝰ: q̄ vita ſine his neceſſarijs agi nō pōt: apponēt̉ īquit hec vobis. Cū aūt dixit illd̓ Primū: ſignificauit qꝛ hoc poſteriꝰ querēdū ē nō tꝑe ſed dignitate: illud tāqͣꝫ bonū noſtrū: hoc tāqͣꝫ neceſſariū ē. Neqꝫ enim v̓bi gr̄adebemꝰ euāgelizare vt māducemꝰ: qꝛ ſic viliꝰ haberemꝰ euāgeliū qͣꝫ cibū: ſꝫ iō manducamꝰ: vt euāgelizemus. Querētibꝰ aūt pͥmū regnū dei ⁊ iuſticiā eius.i. hoc p̄ponentibꝰ ceteris rebꝰ: vt hoc propt̓ ceteraq̄ramꝰ: non dꝫ ſubeſſe ſolicitudo ne neceſſaria deſint. ⁊ iō ait: Hec oīa adijciēt̉ vobis .i. ꝯueniēter ſinevllo vr̄o impedimēto: ne cū iſta queritꝭ: illuc abuertamini: aut ne duos fines ꝯſtituatiſ. ¶ CHRI. ī ho.⁊ nō dixit: Dabūtur: ſed Apponēt̉: vt dicaſ qꝛ pn̄tianihil ſunt ad magnitudinē futuroꝝ. ¶AVG. de ſer.do. in monte: Cū aūt legimꝰ in fame ⁊ ſiti apoſtolūlaboraſſe: nō exiſtimemꝰ hic dn̄i promiſſa titubaſſe:

quandoquidem iſta ſint adiutoria. Medicꝰ iſte cuinos totos cōmiſimus: nouit quando apponat ⁊ qn̄detrahat ſicut nobis indicat expedire. Si enī nobisaliquando defuerint: quod plerūqꝫ propt̓ noſtramexercitationē deus ſinit nō debilitat propoſitū nr̄mſꝫ exaīatu ꝯfirmat. Nolite gͦ ſoliciti eſſe ī craſtinū.Craſtinꝰ enī dies ſolicitus eē erit ſibiipſi. Sufficitenī diei malicia ſua. ¶ GLO. Prohibuerat ſolicitudineꝫ pn̄tiū reꝝ: mō prohibet̉ ſolicitudinē futuroꝝvariā ex vitio hoīm proueniētē cum dicit: Nolite gͦſoliciti eē in craſtinū ¶ HIE. Cras in ſcripturis futuꝝ tēpꝰ intelligit̉: dicente iacob. Exaudiet me crasiuſticia mea. ⁊ in ſamuele phantaſmate phitoniſſaloqͥtur ad ſaulē: Cras erit mecū de pn̄tibꝰ: gͦ ꝯceſſitdebere eē ſolicitos qͥ futura prohibet cogitare. Sufficit enī nobis pn̄tis tꝑis cogitatio. Futura q̄ incerta ſūt deo relinqͣmus. Et hoc ē qd̓ dr̄: Craſtinꝰ eniꝫdies ſolicitꝰ erit ſibiipſi .i. ipſe afferet ſolicitudinemſuaꝫ ſecū. Sufficit enī diei malicia ſua. Hic maliciānon cōtrariā virtuti poſuit: ſed laborē ⁊ afflictionē⁊ anguſtiam ſeculi. ¶CHRI. in ho. Nihil enim itadolorem infert aīe: vt ſolicitūdo ⁊ cura. Cū aūt dicat ꝙ craſtina dies erit ſolicita de ſeipſa: volēs manifeſtius face̓ qd̓ dr̄: Proſopopeiā facit tꝑis ẜꝫ multoꝝ cōſuetudinē loquēs ad plebē imꝑfectā. vt eniꝫeos magis moueat: ipſos dieſ conquerētes inducitpro ſuperflua cura. Nunquid enim dies nō ſufficiens habet onus .i. curam ſuam: quid igit̉ eū aggrauas magis: curā q̄ ꝑtinet ad aliū diem apponēdo?¶ CHRY̓. ſuꝑ matth̓. Uel alit̓: Per hodie hec ſolūſignificant̉: qͥ habemꝰ ī vita pn̄ti neceſſaria. Qd̓ aūtdicit Cras: qd̓ ſuꝑfluū ē on̄dit. dicit gͦ: Nolite ſoliciti eſſe in craſtinū .i. nihil curetis ſuꝑ id habere quodneceſſariū ē vobis: ad vitā quotidianā: Qd̓ enī ſuꝑfluū fuerit qd̓ ē cras curabit ſe. Et hoc ē qd̓ dic̄: Craſtinꝰ enī dies ſolicitꝰ erit ſibiipſi. ac ſi dicat: Superflua cū cogitaueriſ: ipſa ſe curabūt: te qͥdē eis nō fruente inueniēt dn̄os multos qͥ ea ꝓcurēt. Quid gͦ curas de illis quoꝝ ptātē es alijs dimiſſurꝰ? Sufficitenī diei malicia ſua. q. d. Sufficit tibi labor quē pateris ꝓpter neccͣia: noli de ſuꝑfluis laborare. Ul̓ aliter ¶ AVG. de ſer. do. in mōte: Nō dr̄ craſtinus dies niſi in tꝑe vbi p̄terito ſuccedit futuꝝ: Ergo cū aliqͥd boni oꝑamur non terrena: ſꝫ eterna cogitemus.craſtinꝰ enī dies ſolicituſ erit ſibiip̄i .i. cū oportueritſumas cibū ⁊ huiuſmōi .ſ. cū neceſſitas vrgere ceperit. Sufficit enim diei malicia ſua .i. ſufficit ꝙ iſta ſumere vrgebit neceſſitas: quam maliciā noīat: quiapenalis ē nobis: ꝑtinet enī ad mortalitatē quā peccādo meruimꝰ. huic gͦ pene tꝑal̓ necͣitatꝭ noli adde̓aliqd̓ grauiꝰ: vt nō ſolū eā patiaris: ſꝫ etiā ꝓpt̓ hancexplēdā milites deo. Hic ē cauēdū: ne cū viderimꝰaliquē ſeruū dei ꝓuidere: ne iſta neceſſaria deſint:vel ſibi vel eis quoꝝ cura ſibi cōmiſſa ē: iudicemuseū ꝯͣ dn̄i p̄cepta face: ⁊ de craſtino eē ſolicitū. nam ⁊ipſe dn̄s cui miniſtrabāt angeli: ꝓpter exēplū loculos habe̓ dignatꝰ ē. Eſt in actibꝰ apl̓oꝝ ſcriptū ea q̄ad victū ſūt neceſſaria: ꝓcurata eē in futurū propt̓imminentē famē. nō gͦ hoc dn̄s increpat: ſiquis humano more iſta procuret: ſed ſiquis ꝓpter iſta nonmiliter deo¶ HLA. Hoc etiā totū ſub dc̄i celeſtꝭſignificātia ꝯtinet̉. Iubemur igit̉ nō ābire d̓ futurꝭ.