Mattheus

ſuꝑat humanā īduſtriā ſubdit: Dico autē vobis qm̄neqꝫ ſalo. in om. gl̓a ſua cooꝑ. eſt ſic̄ vnum ex iſtis.HIERQ. Reuera enī qd̓ ſericū: que regū purpura:que pictura pōt floribꝰ cōparari? Quid ita rubet vtroſa: Quid ita candet vt liliū: Uiole v̓o purpuramnullo ſuꝑari murice: oculoꝝ magis qͣꝫ ſermonis iudicium eſt/ CHRI. in ho. Quātū enī veritatis admendaciū tm̄ veſtimentorū ⁊ floꝝ drīa eſt. Si ergoſalomon a floribꝰ ſuꝑatus eſt: qui omnibꝰ regibusfuit p̄clarior: quāto tu veſtimētis poteris vince̓ floꝝdecoreꝫ? Eſt aūt ſalomon ſuꝑatus a floꝝ decore noſemel tm̄ neqꝫ bis: ſed ꝑ totū tp̄s ſui regni. Et hoc eſtqd̓ dicit: In omni gloria ſua: qui nec ī vno die ita decoratus eſt vt flores. CHRY. ſuꝑ matthe. Uel hocdicit: qꝛ ſalomon ⁊ſi nō laborabat: tn̄ iubebat. Ubiaūt iuſſio: illic ⁊ miniſtrantiuꝫ offenſa: ⁊ iubētis irafrequent̓ īuenit̉. hec aūt qn̄ neſciūt: ſic ornantur.HILA. Uel lilia intelligēda ſunt angeloꝝ celeſtium claritates: quibꝰ a deo glorie candor īdutus ē.Nō laborāt aut neqꝫ nent: qꝛ v̓tutes angeloꝝ ex eaquā adepte ſunt originis ſue ſorte vt ſint ſemꝑ accipiunt: ⁊ cū in reſurrectōne ſimiles hoīes āgelis erūtſperare celeſtis glorie voluit operimentū: exēplo angelice claritatis. ICHRY. ſuꝑ mattheū: Si aūt floribus terrenis ſic occurrit deꝰ: qui nati ſunt: vt tm̄mōvideant̉ ⁊ pereant: hoīes negliget: quos ſic creauitvt non ꝓ tēpore videāt̉: ſed vt perpetuo ſint. Et hoceſt qd̓ dicit: Si aūt fenū agri quod hodie eſt ⁊ crasī clybanum mittit̉ deus ſic veſtit: quātomagis vosmodice fidei / HIERO. Cras autē in ſcripturis futuꝝ tp̄us intelligit̉ dicente iacob: Exaudiat me crasiuſticia mea. GLO. Ilij libri habent in ignem velin aceruū qͥ habet ſpēm clybani ICHRl̓. in home.Ntō autē lilia iā eā vocat: ſed fenū agri: vt eorū vilitatē on̄dat. Sed ⁊ aliā vilitatē apponit dicēs: q̄ hodie ſunt: et nō dixit Cras nō erūt: ſed qd̓ ē multo deficientius ꝙ in clybanum mittit̉. Quod auteꝫ dicit:Quātomagis vos. occulte inſinuatur humani generis honor ac ſi diceret: Uos quibꝰ animā dedit: corpus plaſmauit: ꝓphetas miſit: ⁊ vnigenitū filiū tradidit. GLO. Dicit aūt Modice fidei: qꝛ modica fides ē que nec d̓ minimis certa ē/ HILA. Uel ſubfeni noīe gētes nūcupant̉. Si igit̉ gētibꝰ iccirco tm̄īdulget̉ eternitas corꝑalis vt mox igni iudicij deſtinent̉: qͣꝫ ꝓphanū ē ſanctos de gloria eternitatis ambigere cū iniqͥs eternitatis opus p̄ſtet̉ ad penam.REMI. Spiritaliter aūt ꝑ volatilia ſancti viri deſignant̉: qui ex aqua ſacri baptiſmatis renaſcūtur: ⁊deuotione terrena deſpiciūt: ⁊ celeſtia petūt qͥbꝰ pluris dicūt̉ eſſe apl̓i: qꝛ pͥncipes ſunt oīum ſcōrū. Perlilia etiā ſancti viri intelligunt̉: qͥ abſqꝫ labore legalium cerimonialiū ſola fide deo placuerūt: de qͥbusdicit̉: Dilectus meus mihi paſcit̉ inter lilia. Scā ēteccleſia per lilium intelligitur: ꝓpter candorē fidei:⁊ odorem bone cōuerſationis. de qͣ dr̄: Sicut liliuminter ſpinas. Per fenū deſignant̉ infideles: de qͥbusdicit̉: Aruit fenū ⁊ flos eius cecedit. Per clybanumeterna damnatio: vt ſit ſenſus. Si deus infidelibustribuit bona tꝑalia: quātomagis tribuet nobiſ et̓na¶ Nolite ergo ſoliciti eſſe dicētesquid manducabimꝰ: aut quid bibe

mus: aut quo operiemur Hec eniomnia gentes inquirunt. Scit eniꝫpater ueſter qꝛ his omnibus indigetis. Querite ergo primū regnū dei⁊ iuſticiam eius: ⁊ hec omnia adijcientur uobis.GLOSA: Poſtqͣꝫ figillatim de victu ⁊ veſtituſolicitudinem excluſerat argumento ab in ferioribus ſumpto: hic conſequenter vtrūqꝫ excludit dicens: Nolite ergo ſoliciti eſſe dicentes: quid manducabimus aūt quid bibemꝰ: aut quo operiemur.RABA. Ideo autem hoc dominꝰ repetiuit: vtoſtenderet hanc rem eſſe perneceſſariam: ⁊ vt artitius eā in cordibus veſtris inculcarent. Notandumvero ꝙ non ait: Nolite querere aut ſoliciti eſſe de cibo aut potu aut indumento: ſed Quid māducetiaut quid bibatis: aut quid veſtiamini. vbi mihi vidētur argui qui ſumpto victu vel veſtimento cōmulautiora ſibi vel auſteriora his cū quibꝰ vitā ducūtalimēta vel indumēta requirūt. GLO. Eſt etiamalia ſolicitudo ſuꝑflua ex vitio hominū qn̄ fructus⁊ pecuniā plus qͣꝫ neceſſe eſt reſeruāt: ⁊ dimiſſis ſpiritalibus illis intēti ſunt qͣſi de bonitate dei deſperātes: ⁊ hoc phibet̉. vnde ſubdit̉: Hec enī oīa gentesrequirūt CHRY. ſuꝑ matth. Quia in rebꝰ hūanisfortunā c̓redūt eſſe non ꝓuidentiā: neqꝫ iudicio deivitas ſuas gubernari exiſtimāt: ſꝫ īcerto duci euētu.Et iō merito timēt ⁊ deſperāt qͣſi qͥ neminē hn̄t gubernātē. Qui āt credit ſe dei iudicio gubernari: eſcāqͥdem ſuaꝫ in manu dei committit. vnde ſequitur:Scit enim pater veſter quia omnibus indigetis.CHRISO. in homel̓. Non autē dixit deus: Scitdeus: ſed Scit pater veſter: ut eos in maiorem ſpemducat. ſi enim pater eſt: non poterit deſpicere filios:cū nec homines patres hoc ſuſtineant. Dicit auteꝫ:Quoniā his indigetis vt magis ſolicitudinē abijcias: quia neceſſaria ſunt. Qualiter enim eſt pater qͥſuſtinet etiam neceſſaria filijs non dare? Si autemeſſent ſuperflua: nō ita oporteret cōfidere. 7AVG.xv. de trinitate: Non autē iſta ex aliquo tēpore cognouit deus ſed futura omnia tēporalia: atqꝫ in eisetiam quod ⁊ quādo ab illo petituri eramus: ſineinitio autē preſciuit. AVGV. xij. de ciuitate dei:Quod autem dicūt quidā hec dei ſcientia non poſſe comprehendi: quia infinita ſunt: reſtat eis dicereꝙ non omnes numeros deus nouerit: quos infinitos eſſe certiſſimum eſt. Infinitas autē numeri nōeſt incōprehenſibilis ei: cuius intelligentie nō ē numerus. Quapropter ſi quicqͥd ſciētia cōprehenditurſcientis cōprehenſione finit̉: ꝓfecto omnis infirmitas quodā ineffabili mō deo finita ē: qꝛ eiꝰ ſcīe incōprehenſibilis nō eſt. GREGO., neſenꝰ in libro dehomine: Quoniā autē eſt ꝓuidentia per huiuſmōiſigna demonſtratur. permanentia enī vniuerſorum⁊ maxīe eoꝝ que ſunt in generatione ⁊ corruptione⁊ poſitio ⁊ ordo eorū que ſunt: ſemper cuſtoditurꝰẜm eundem modū qualiter perficeret̉ nullo ꝓuidete? Sed quidā dicunt deo curā eſſe exiſtentiū permanentie in vniuerſali: ⁊ huiꝰ ſoliꝰ ꝓuidētiā habe.