Mattheus

aīa plꝰ ē qͣꝫ eſca: ⁊ corpꝰ qͣꝫ ueſtim̄tūVG. de ſer. do. in monte: Quia ſuꝑius docueratdn̄s ꝙ quiſqͥs vult diligere deū ⁊ caue̓ ne offendat:nō ſe arbitret̉ duobꝰ dn̄is poſſe ſeruire: ne forte qͣꝫuis iā ſuꝑflua nō querant̉: ꝓpter ipſa tn̄ neceſſariacor duplicet̉: ⁊ ad ea deflectēda torqueat̉ intentioſubiūgit dicēs: Iō di. vone ſol. ſi. ani. ve. qͥd mādu.neqꝫ cor. ve. qͥd īduā FCHRY̓. in ho. Nō hoc dicitꝙ aīa cibo īdigeat: īcorporea eſt enī: ſed ẜꝫ cōmunēlocutꝰ eſt ꝯſuetudinē. aliter enī nō pōt morari ī corpore niſi eo cibatō. 7AVGV. Uel aīam ī hoc locoꝓ aīali vita poſitā nouerimꝰ THI ER. In nōnulliscodicibꝰ additū eſt: neqꝫ qͥd cibabis. Ergo qd̓ oībusnatura tribuit ⁊ iumētis ⁊ beſtijs hōibuſqꝫ cōe eſt:huiꝰ cura penitꝰ liberamur. Qd̓ aūt h̓ dr̄ de carnalicibo ⁊ veſtimēto accipiamꝰ. Ceteꝝ de ſpiritalibꝰ cibis ⁊ veſtimētis ſemꝑ debemꝰ eē ſoliciti. AVG.de here. Dicunt̉ aūt etichite quidā he̓tici opinantesmonacho nō licere ſuſtētande vite ſue cā aliqͥd oꝑari: atqꝫ ita ſeipſos ꝓfiteri vt oīno ab oꝑibus vacent.AVG. de oꝑibus monachoꝝ: Inqͥunt enī non dehoc oꝑe corporali ī quo vel agricole vel opifices laborāt p̄cepit apl̓s cū dixit: Qui nō vult oꝑari n̄ manducet. Neqꝫ euāgelio poſſet oīno eſſe ꝯͣrius vbi aitdn̄s: Iō dico vobis ne ſoliciti ſitis. In v̓bo gͦ apl̓i p̄dicto ſpiritalia oꝑa debemꝰ acciꝑe: de qͥbꝰ alibi dr̄:Ego plantaui: apollo rigauit. ⁊ ita ſe arbitrant̉ apoſtolice ⁊ euāgelice obtēperare ſnīe: cū euangeliū credūt de nō curāda corꝑali vite huiꝰ īdigētia p̄cepiſſe:⁊ apl̓m de cibo ſpiritali dixiſſe: Qui nō vult oꝑari: n̄maducet. Priꝰ gͦ demōſtremꝰ apl̓m oꝑa corꝑalia fuos dei oꝑari voluiſſe. Premiſerat enī dicēs: Ip̄i ſcitis qūo oporteat vos imitari: qꝛ nō inquieti fuimusīter vos neqꝫ panē ab aliquo gratis mandacauimꝰſed in labore ⁊ fatigatōe die ac nocte laborātes: nequē veſtrū graueremꝰ: non qꝛ nō habuimꝰ ptātemſed vt noſipſos formā daremꝰ vobis qͣ nos imitaremini. Nā ⁊ cū eſſemus apud voſ: hoc denūciabamꝰvobis: qm̄ ſiquis non vult oꝑari: nō māducet. Quidad hoc dici pōt qn̄ exēplo ſuo docuit: qͥd p̄ceperit .ſ.corꝑaliter oꝑando; Nā ꝙ corꝑaliter oꝑaret̉ on̄dit̉in actibꝰ vbi dr̄: ꝙ māſit cū aquila ⁊ vxore eiꝰ pͥſcilla: opus faciēs apud illos: erāt enī tabernaculoꝝ artifices: ⁊ tam̄ apl̓o tanqͣꝫ p̄dicatori euangelij militichriſti: plantatori vinee: paſtori gregis conſtitueratdn̄s vt de euangelio viueret: qͥ tn̄ ſtipēdiū ſibi debitum non exegit: vt ſe formā daret eis qͥ exigere indebita cupiebāt. Audiāt gͦ qͥ non hn̄t hāc ptātem: quāille habebat: vt tantūmodo ſpiritaliter oꝑantes māducēt panē a corꝑali labore gratuitū. Si aūt euāgeliſte ſunt miniſtri altaris: diſpēſatores ſacramētorūhn̄t hāc ptātem: ſi ſaltē habebāt aliqͥd ī ſeculo: quofacile ſine opificio ſuſtētarent hāc vitā: qd̓ conuerſiad deū īdigētibꝰ diſpartiti ſunt: ⁊ credēda eſt eoruꝫinfirmitas ⁊ ferēda. Nec attendendum in quo locohoc qd̓ habebāt īpenderint: cū omniū chriſtianoruꝫſit vna reſpū. Sed qͥ veniūt ad ꝓfeſſiones ſeruitutisdei ex vita ruſticana: ⁊ ex opificū exercitō: ⁊ plebeiolabore ſiquo minꝰ operent̉ excuſare nō pn̄t. Nulloenī mō decet vt in ea vita vbi ſenatores fiunt laborioſi: ibi fiāt opifices ocioſi: ⁊ quo veniunt relictis delicijs ſuis qͥ fuerūt p̄dioꝝ dn̄i: ibi ſint ruſtici delica-

ti. At cum dn̄s ait: Nolite ſoliciti eē. nō hoc dicit. viſta nō ꝓcurent: quātū neceſſitas eſt vnde honeſtpoterūt: ſed vt nō iſta intueant̉: ⁊ ꝓpter iſta facianquicqͥd in euāgelij p̄dicatione face iubent̉: eā nointētionē paulo ſuꝑius oculū vocauerat/ CHRyin ho. Uel pōt aliter ꝯtinuari: Cū enī docuiſſet on̄specuniā deſpicc̓: ne aliqui dicerēt: qͣliter poterimoviuere: ſi oīa ꝓiecerimꝰ ſubiungit dicens: Ideoqꝫ pco vobis. GLO. i. cura tꝑali: ne retrahamini ab etnis 7HIERO. Precipit̉ gͦ nobis: ne ſoliciti ſimꝰ qͥocomedamꝰ: qꝛ in ſudore vultꝰ p̄paremus nobis panem. Ergo labor exercendus eſt: ſolicitudo tollēda.CHRV. ſuꝑ matth. Nō enī ſolicitudinibꝰ ſpiritalibus: ſed laboribꝰ corꝑalibus accipiēdus eſt panis: qͥlaborātibus ꝓ p̄mio diligētie deo p̄ſtante abundat⁊ negligētibus ꝓ pena deo faciēte ſubducit̉. Confirmat aūt ſpem nr̄am dn̄s: pͥmo de maiori ad minꝰ deſcendit dicēs: Nōne aīa plus eſt qͣꝫ eſca: ⁊ corpꝰ ꝑiqͣꝫ veſtimētū⁊ HI ERO. Qui maiora p̄ſtitit: vtiqꝫ⁊ minora p̄ſtabit. CHRY. ſuꝑ matheu: Niſi eninvoluiſſet ꝯſeruari qd̓ erat nō crearet. qd̓ aūt ſic creauit: vt ꝑ eſcā ſeruet̉: neceſſe eſt vt det ei eſcam: qͣꝫduvult eſſe qd̓ fecit/ HLA. Uel aliter: qꝛ corruptꝰcirca futuroꝝ curā: infideliū ſenſus eſt calūniantiq̄ in reſurrectōe corpoꝝ ſpēs fit futura: q̄ in ſubſtantia eternitatis alimonia. Iō ſubſequēter dicit̉: Nonne aīa plus eſt qͣꝫ eſca. Nō enī patit̉ ſpē nr̄aꝫ futuriin reſurrectione cibi ⁊ potus ⁊ veſtitus ſolicitudinedemorari: ne redempti in corpus atqꝫ aīam ꝯtumelia in non efficiendis leuioribus inferat̉.¶ Reſpice uolatilia celi q̄ nō ſeruntneqꝫ mētūt: neqꝫ ꝯgregāt ī horrea:⁊ pr̄ ueſter celeſtis paſcit illa. Nonne magis pluris eſtis illis. Quis ātueſtrū cogitās pōt adijcere ad ſtaturam ſuā cubitum unuꝫ.CHRY. Poſtqͣꝫ cōfirmauit ſpem nr̄am de maiore ad minꝰ deſcendēs: deinde ꝯfirmat de minori admaius aſcēdens cū dicit: Reſ. vo. ce. qꝛ non ſe. neqꝫmētūt. AVG. de oꝑibus monachoꝝ: Quidā ſe dicunt ꝓpterea oꝑari nō debere: qꝛ nec volucres celiſemināt neqꝫ mētūt. Cur gͦ nō attendūt qd̓ ſequiturNeqꝫ ꝯgregant in horea? Cur gͦ iſti manus ocioſas⁊ plena repoſitoria volunt hr̄e? cur deniqꝫ coquunthec enī aues nō faciunt aūt ſi reperiunt qͥbus hoc ꝑſuadeant: vt eis ꝑ ſingulos dies eſcas afferāt p̄paratas: ſaltē ſibi de fontibus aquā afferūt ⁊ reponunt:qd̓ volatilia nō faciūt. Sed ſi nec aqua ſibi vaſa cogunt̉ īplere: ⁊ iā illos qui tūc erant hieroſolyme nōuo gradu iuſticie ſuꝑgreſſi ſunt. qui demiſſo ſibi exgr̄a frumēto panem fecerūt aut facere curauerunt:qd̓ aues nō faciunt. Nō poſſunt aūt iſta ſeruare: viſ. nihil in craſtinū reponāt qui ſe ꝑ multos dies a ceſpectu hominū ſeparatos ⁊ nulli ad ſe prebētes acceſſuꝫ includūt ſeipſos: viuētes in magna intētioneorationum. An forte quo ſunt ſanctiores: eo ſūt volucribꝰ diſſimiliores. Quod ergo dicit de volatilibꝰceli ad hoc dicit: ne quiſqͣꝫ putet deū ſeruorū ſuorūꝫneceſſaria non curare: cum eius ꝓuidentia vſqꝫ ad