Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CA. VI.

Si oculꝰ tuus ſanꝰ fuerit aut īfirmꝰ. nūc autē dicitSimplex nequā. ſi āt benignū oculū hꝫ īfirmū:nunꝗd corpꝰ eiꝰ in lumīe ē? Aut ſi malignū ſanu:nunqͥd corpꝰ eiꝰ in tenebris ē A HIERO. Sꝫ ſolētlippiētes lucernas vide̓ numeroſaſ. ſimplex aut oculus purꝰ ſimplicia ītuet̉ puray CHRY. ſuꝑ mattheū: Uel or̄ oculus a foris: ſꝫ ab intꝰ. Lucernaenī ē mens quā aīa videt deū. Qui cor hꝫ ad deum: illiꝰ oculꝰ lucidus eſt .i. illiꝰ mens mūda ē: nonterrenis ꝯcupiſcētijs ſordidata. Tenebre aūt ī nobisſunt ſenſus carnales: ſemꝑ deſiderāt que ſūt tenebraꝝ. Qui hꝫ oculū mundū .i. mētē ſpiritalē: corpſuū ẜuat lucidū .i. ſine peccato. Et ſi enī caro deſiderat mala: v̓tute tn̄ diuini timoris repercutit. Quiaūt hꝫ oculū .i. mētē aūt malignitate tenebroſaꝫ autꝯcupiſcētia turbulētā: tenebroſū poſſidet corpꝰ:enī reſiſtit carni qn̄ ꝯcupiſcit ꝑuerſa: qꝛ hꝫ ſpemin celo p̄ſtat nobis v̓tutē vt ꝯcupiſcētijs reſiſtamꝰNILA. Uel alit̓: De officio luminis oculi lumencordis exp̄ſſit: qd̓ ſi ſimplex lucidū manebit: claritatem eterni luminis corꝑi tribuit: ſplēdorē originis ſue corruptioni carnis infundet .ſ. in reſurrectōeSi aūt obſcuꝝ peccatis volūtate erit: vitijs mentisnatura corꝑis ſubiacebit. AVG. de. do. Uel alit̓Oculū acciꝑe debemus intētionē nr̄am ſi munda fuerit recta: oīa oꝑa nr̄a ẜm eam oꝑamur bona ſunt: qͥdē oīa totū corpꝰ appellauit: qꝛ apl̓smēbra nr̄a dicit q̄dā oꝑa vbi ait: Mortificate membra veſtra fornicatōem īmundiciā. quid qͥſqꝫfaciat: ſed quo aīo faciat ꝯſiderādū ē. Hoc eſt enimlumē in nobis: qꝛ hoc nobis manifeſtū eſt bono aīonos facere qd̓ facimꝰ. Omne enī qd̓ manifeſtat̉ lumen ē. Ipſa vero fcā que ad hōiuꝫ ſocietatē ꝓcedūtincertū nobis hn̄t exitu: tenebras eas vocauit. enī noui pecuniā porrigo īdigenti qͥd ſit indefacturꝰ. Si ipſa cordis ītentio tibi nota eſt: ſordidat̉ appetitu tꝑaliū rerū: magis ip̄m ſcm̄ cuiꝰ īcertꝰeſt exituſ ſordidū erit: qꝛ ⁊ſi bn̄ alicui ꝓueniat: qd̓ tu recta intētione facis: qūo tu feceris: īputabit̉ tibi qūo illi ꝓuenerit. Si aūt ſimplici intentione .i. fine charitatis oꝑa nr̄a fiāt: tūc mūda ſunt: placentī ꝯſpectu dei. 7AVG. ꝯͣ mēda. Sꝫ ea ꝯſtat peccata: nulla velut bona intentione faciēda ſūt: ea qͥppe oꝑa hōiuꝫ ſi cās habuerīt bonas vel malas: nūcſunt bona nūc mala: ſunt ſeip̄a peccata: ſicutvictū p̄bere pauperibꝰ bonū ē: ſi fiat miſericordiemalū autē ſi fiat iactātie. v̓o oꝑa ipſa peccataſunt vt furta: ſtupra: huiuſmōi: quis dicat cāis bonis faciēda: vel peccata? qͥs dicat furemurdiuitibus vt habeamus quid demus pauꝑibus?GREGO. xxviij. mora. Uel aliter: Si lumē qd̓ inte ē .i. ſi hoc nos bn̄ age̓ cepimus: ex mala intentōne offuſcamus: ipſa mala ignoramus etiam facimꝰ: quāte tenebre erūt. REMI. Uel aliter:Fides lucerne aſſimilat̉: qꝛ eam greſſus īteriorishōis .i. actio illuminat̉ ne offendat: ſꝫ illd̓: Lucernapedibꝰ meis v̓bū tuū. ſi fuerit mūda ſimplex totum corpꝰ lucidū erit. Si v̓o ſordida: totū corpꝰ erittenebroſuꝫ. Uel aliter: Per lucernā ītelligit̉ rectoreccleſie: bn̄ oculꝰ dr̄: qꝛ ſalutaria plebi ſubiecteuidere dꝫ: que corpꝰ ītelligit̉. Si ergo rector eccleſie errauerit: quātomagis errabit ppl̓s ei ſubiectus.

Nemo poteſt duobꝰ dn̄is ẜuire.Aut enī unū odio habebit: alterūdiliget: aut unū ſuſtinebit: alterūcontēnet. Non poteſtis deo ẜuire mammone.CHRY. ſuꝑ matth. Suꝑius dixerat dn̄s habꝫmentē ſpiritalē: ille pōt corpꝰ ſuū ẜuare fine peccato aūt hꝫ: pōt. cuiꝰ rōnem ſubiūgit dicēs: Nemo pōt duobus dn̄is ẜuire. GLO. Uel aliter:dcm̄ eſt ſupra ꝓpter ītentionē tꝑaliū: bona malafiunt. vn̄ poſſꝫ aliquis dicc̄: Ego faciā bona: ꝓptertꝑalia ꝓpter celeſtia. Cōtra qd̓ dn̄ſ ait poteſtꝭduobꝰ dn̄s ẜuire. CHRI̓. in ho. Uel aliter: In anterioribꝰ auariciā cōp̄ſſit tyrānidē mula magnaſed adhuc alia apponit āpliora. enī in hoc ſolūnobis nocēt diuitie latrones aduerſꝰ nos armāt ītellectū obtenebrāt: ſed etiā a ſeruitute dei nosexpellūt: hoc ꝓbat a cōibꝰ ꝯceptionibꝰ dicēs: Nemo pōt. du. do. ẜui. Duos aūt dicit: ꝯͣria iniūguntCōcordia enī multos vnū facit: qd̓ oſtēdit̉ hocſubdit: Aut enī vnū odio habebit. aūt duo ponitvt moſtret facilē tranſmutatōem ad meliꝰ. Si .n.dicas: Seruus ſcūs ſum pecuniarum: amādo .ſ. easmoſtrat poſſibile eſt ad aliud venire .ſ. ſuſtinēdo ſeruitutē: ſed cōtēnendo. GLO. Uel duo tāgē̓videt̉ ſeruiētiū genera: qͥdā enī ſeruiūt liberaliter examore: qͥdā ſeruiliter ex timore. Si aliqͥs ex amore ſeruiat vni ꝯͣrioꝝ dn̄oꝝ: neceſſe eſt vt alterū odiohabeat. Si v̓o ex timore ſeruiat: neceſſe ē vt vnuꝫſuſtinet alteꝝ ꝯtēnat. Res aūt terrena vel deꝰ ſi ī corde hōis dominet̉: ad ꝯͣria ex vtroqꝫ trahit̉: namdeꝰ trahit ad ſaꝑiora ſibi ſeruiētē: res v̓o terrena adinferiora. qͣſi cōcludēs ſubdit: po. deo ſer.mam. HI ERO. Māmona ſermone ſyriaco diuitie nuncupant̉. Audiat ergo hoc auarꝰ cenſet̉ vocabulo chriſtiano: poſſe ſe ſimul diuitijs xp̄oqꝫſeruire: tn̄ dixit: Qui hꝫ diuitias: ſed Qui ſeruitdiuitijs. Qui enī diuitiaꝝ ſeruꝰ eſt: diuitias cuſtoditvt ſeruus. aūt ẜuitutis excuſſit iugū: diſtribuit easvt dn̄s GLO. Per māmona etiā ītelligit̉ diabolus p̄eſt diuitijs: poſſit eas dare niſi qn̄ deꝰꝑmittit: ſed qꝛ eas hoīes fallit. ¶AVG. de ſer. do.ī mōte: Qui enī ſeruit māmone .i. diuitijs: illi vtiqꝫſeruit: qͥbus rebꝰ iſtis terrenis merito ſue ꝑuerſitatisp̄poſitꝰ pͥnceps huiꝰ ſeculi a dn̄o dr̄. Uel aliter: quiſint duo dn̄i on̄dit dr̄: po. deo. .ſ. deo: diabolo. Aut ergo hūc odio ha.: al. di. i. deumAut al. pa. al. cōtem. Patit̉ enī duꝝ dn̄m qͥſqͥs ſeruit māmone: ſua enī cupiditate īplicatꝰ ſubdit̉ diabolo: diligit. Sicut ancille aliene ꝯiunctꝰeſt: ꝓpter cōcupiſcētiā durā patit̉ ſeruitutē: ſi nondiligat: cuiꝰ ancillā diligit. Dixit aūt Alteꝝ ꝯtemnet: Odio habebit. nullꝰ enī v̓a ꝯſcīa deū poteſtodiſſe. Contemnit autem .i. non timet eum: quaſide eius bonitate ſecurus eſt. Ideo dico uobis ne ſoliciti ſitisanime ueſtre quid māducetis: neqꝫcorꝑi ueſtro ꝗd induamini. Nōne

e 3