Mattheus

aūt noſtrū chriſtus: peccatum non fecit.Nolite theſaurizare uobis theſauros ī terra: ubi erugo ⁊ tinea demolit̉: ⁊ ubi fures effodiūt ⁊ furāt̉.Theſaurizate aūt uobis theſaurosin celo: ubi nec erugo nec tinea demolit̉: ubi fures nō effodiūt nec furant̉. Ubi ē theſaurus tuus: ibi eſt⁊ cor tuum.CHRI. in ho. Poſtqͣꝫ vane glorie expulit egritudinē: optīe iā ſermonē de contēptū diuitiaꝝ īducit.Nihil enī ita pecunias ꝯcupiſcere facit: vt gl̓e cupido: ꝓpter hoc nāqꝫ famuloꝝ greges ⁊ auro oꝑtosequos ⁊ argēteas mēſas expetūt hoīes: nō vt vtilitatē aut voluptatē īpleāt: ſꝫ vt multis on̄dāt̉. ⁊ hoceſt qd̓ dicit: Nolite theſau. vo. theſau. ī terra. LAGV. de ſer. do. Si enī eo corde quiſqꝫ oꝑet̉ aliquidvt terrenū cōmodū adipiſcat̉: nō erit cor mūdū: qd̓in terra volūtat̉. Sordeſcit enī aliquid cum īferiorimiſcet̉ nature: qͣꝫuis in ſuo genere nō ſordide: qꝛ ētde puro argēto ſordidat̉ auꝝ ſi miſceatur: ita ⁊ animus nr̄ terrenoꝝ cupiditate ſordeſcit: qͣꝫuis terra inſuo ordine munda ſit/ CHRY. ſuꝑ matth. Uel alit̓Q ſupra dn̄s nihil de elemoſyna vel or̄oe vel ieiunio docuerat: ſꝫ ſimulationē eoꝝ cōpeſcuit tm̄. Nūcẜm tria p̄dicta tres ꝯſequētias ītroducit doctrine: qͣrū pͥma ꝑtinet ad elemoſynā q̄ ē hic: Nolite theſau.vo. the. ſuꝑ terrā. vbi pͥmo dat ꝯſiliū vt elemoſyna fiat: vt ſit ordo narratōis talis: Cū facis elemoſynaꝫ:noli tuba canere an̄ te: ⁊ poſtea ſubſequit̉: Nolitetheſaurizare vo. theſau. in ter: ſecūdo on̄dit q̄ eſt vtilitas in elemoſyna faciēda: tertio vt neqꝫ timor inopie accidētis īpediat volūtatē elemoſyne faciende.CHRV. ī ho. Dicēs aūt: Nolite vo. theſau. ī terra.ſubdit: Ubi erugo ⁊ tinea demolit̉: vt demonſtrettheſauri qui eſt hic nocumētū: ⁊ eiꝰ qui ē in celo vtilitatē: ⁊ a loco ⁊ ab hiſ q̄ nocent. q. d. quid formidasne pecunie ꝯſumāt̉: ſi elemoſynā dederis: Itaqꝫ daelemoſynā ⁊ additionē accipient. etenī que in celisſunt apponent̉: qd̓ ſi nō dederis pereūt: ⁊ nō dixitalijs derelinquis: qm̄ in hoc delectabile ē hōibus.RAB A. Tria autē ponit ẜm tres diuerſitates diuitiarꝝ. metalla erugine: veſtes tinea demoliuntur.Sūt aūt alia q̄ neqꝫ eruginē neqꝫ tineā timēt: ſicutlapides p̄cioſi. et ideo ponit generale petrimentū .ſ.fures: qͥ omnes diuitiaſ rapere poſſūt/ CHRY. ſuꝑmatthe. Alia littera habet vbi tinea ⁊ cōmeſtura ext̓mināt. Oīa enī bona mūdi triplicit̓ tollit ī teritus.Aut enī a ſemetip̄is veteraſcūt ⁊ tineant: ſicut veſtimēta. aut ip̄is dominꝰ luxurioſe viuētibꝰ cōmedūt̉aut ab extraneis vel dolo vl̓ vi vel calūnijs vl̓ alio īiquo mō diripiūt̉: qͥ oēs fures dicūt̉: qꝛ per īiqͥtateꝫfeſtināt aliena face̓ ſua. Sed dices: Nūqͥd oēſ qͥ hechn̄t ꝑdēt ea? Interī qͥdē dicā: qꝛ ⁊ ſi non oēs ꝑdunttamē ml̓ti ꝑdūt. Uere aūt ⁊ male ẜuatas diuitias etſi n̄ corporalit̓: ſpiritaliter tn̄ ꝑdidiſti: qꝛ nō ꝓficiūt tbi ad vſum ſalutis RABA. Allegorice aūt erugoſignificat ſuꝑbiā: q̄ decorē v̓tutū obfuſcat. Tinea q̄

veſtes latēter rodit īuidia ē: q̄ bonū ſtudiū lacera⁊ ꝑ cōpactionē vnitatis diſſipat. Fures ſūt heretic⁊ demones qͥ ſēꝑ ad hoc ſūt intēti vt ſpiritalibꝰ ſpoliēt̉. VHILA. Ceterum laus celeſtis eterna ē. necfurto ſurrepeti ſubtrahēda: nec tinea ⁊ rubigine indie excidēda. Et iō ſeqͥt̉: Theſaurizate aūt vobis theſauros ī celis vbi neqꝫ erugo neqꝫ tinea demolit̉.: etvbi fures nō edifodiūt: neqꝫ furāt̉ 74VG. d̓ f. do.in mon. Celū aūt hoc loco nō corporeū acceperī: qꝛom̄e corpus ꝓ terra habēdū eſt. Totū enī mūdū dꝫꝯtemnere qͥ ſibi thezauriſat ī illo celo: de quo dictūē: Celū celi dn̄o .i. in firmamēto ſpiritali. Celū enī ⁊terra trāſibūt. Nō aūt ī eo quod trāſiti collocare debemꝰ theſauꝝ nr̄m: ſꝫ ī eo qd̓ ſēꝑ manet YCHRY.ſuꝑ math. Quid gͦ meliꝰ ē: an in terra reponere: vbūjcertꝰ eſt cōẜuatiōis euētꝰ an ī celo vbi ē certa cuſtodia: Que aūt ſtulticia ē illic r̄linq̄re vn̄ exiturꝰ es ⁊illic nō p̄mittere quo iturꝰ es? Illic gͦ ſubſtātiā tuaꝫcolloca: vbi patriā habes. 7CHRV̓. in ho. Quia tn̄nō oīs terrenus theſaurus erugine aut tinea deſtruitur: aut ꝑ fures aufert̉. et ideo aliud īducit dicens.Ubi eſt theſaurꝰ tuus ibi ē ⁊ cor tuū. ac ſi dicat: ⁊ ſinihil pͥoꝝ veniat nō ꝑuā ſubſtinebis iacturā īferioribꝰ affixus ⁊ eoꝝ ẜuus factꝰ ⁊ aceleſtibꝰ cadens ⁊nihil excelſoꝝ cogitare potēs LHI ERO. Hoc aūnon ſolū de pecunia: ſꝫ de cūctis poſſeſſionibꝰ ſentiedū eſt. Guloſi eīꝫ deꝰ vēter eſt. Laſſiui theſaurus ſūtlubrica: amoris libido. huic ẜuit vnuſqͥſqꝫ a quo vicit̉. Ibi gͦ habet cor: vbi ⁊ theſaurꝰ XCHRI. ſupermatth. Uel aliter: ponit nunc q̄ ſit vtilitas in elemoſyna faciēda. Qui enī collocat theſauros in terra nōhabꝫ qͥd ſperet ī celo. Ut qͥd gͦ aſpiciat ī celuꝫ: vbi nihilrepoſitū hꝫ. Un̄ dupl̓r peccat. primo qꝛ mala cōgregat: ſecundo qꝛ cor hꝫ ī terra: et ex cōtrarijs cauſis dupl̓r bene facit qͥ theſaurizat in celo.Lucerna corporis tui eſt oculustuꝰ. Si oculꝰ tuꝰ fuerit ſimplex: totū corpꝰ tuū lucidū erit. Si aūt oculus tuus fuerit nequā: totū corpustuū tenebroſū erit: ſi ergo lumentuum qd̓ ī te eſt: tenebre ſūt: ipſe tenebre quāte erunt?CHRV. in ho. Poſtqͣꝫ fecit mētionē de ītellectuin ẜuitutē redacto ⁊ captiuato: qꝛ hoc nō multis facile cognoſcibile erat: ad exteriorē doctrinā trāſpouit dicens: Lu. cor. tui ē ocu. tuꝰ. ac ſi. d. Si nō noſtiqd̓ ē iactura ītellectus a corporalibꝰ hoc diſce: Qd̓enī eſt oculꝰ corpori: hoc ē ītellectꝰ aīe. Sicut gͦ oculis orbatis multū operationis reliquoꝝ mēbrorumamittit̉ lumīe eis extīcto: ita ⁊ mēte corrupta mulimalis vita tua īplet̉. HIERO. Hoc gͦ totū traniſfert ad ſenſū: qūo enī corpꝰ totū ē in tenebris: ſi oculus nō fuerit ſimplex: ita ſi aīa pͥncipalē fulgorē fuūꝑdiderit: vniuerſus ſenſus vel ſenſualis ꝑs aīe ī caligine ꝯmorabit̉. vn̄ dic̄: Si gͦ lu. qd̓ ī te ē: tenebre ſūtipſe tenebre quāte ſūt .i. ſi ſenſus qd̓ lumē ē aīe vitiocaligat̉: ipſa putas caligo qͥbꝰ tenebris obuoluetur.CHRV. Uidet̉ aūt ꝙ nō de corporali oculo hͦ loqͣt̉: nec de hoc corꝑe qd̓ vr̄ de foris: alioqͥn dixiſſet: