Ca. VI.
minibus ieiunantes. Amē dico uobis quia receꝑunt mercedem ſuamCHRX. Quia or̄o illa iā fortis eſt q̄ ſit ī ſpū humili ⁊ corde ꝯtrito: qͥ aūt dilicijs fruit̉ ſpm̄ humilē ⁊ cōtritū hr̄e non pōt: manifeſtū eſt qm̄ or̄o fine ieiuniogracilis ē ⁊ infirma: ⁊ iō qͥcūqꝫ ꝓ aliqͣ neceſſitate voluerūt orare: ieiuniū cū or̄one iunxerūt: qꝛ ieiuniumadiutoriū eſt or̄onis. vn̄ ꝯn̄ter dn̄s pꝰ doctrinam deor̄one ſubiūgit doctrinā de ieiunio dicēs: Cū auteꝫieiu. no. fie. .ſi. hypo. tri. Sciebat enī dn̄s gl̓am vanāex omni bono ꝓcedere: iō ſpinā vane glorie q̄ naſcit̉in terra bona iubet p̄cidere ne ſuffocet ieiunij fructūNō aūt pōt fieri vt nō ſentiat̉ qͥ ieiunat: ſed meliuseſt vt ieiuniū te on̄dat: qͣꝫ tu ieiuniū. Nō aūt pōt fieri vt ſit hilaris qͥ ieiunat. Iō nō dixit: Nolite eſſe triſtes: ſed Nolite fieri triſteſ. Qui enim ꝑ impoſturasaliquas fallētes apparēt: illi nō ſunt tri ſtes ſꝫ fiunt.Qui aūt naturaliter ꝓpter aſſiduū ieiuniū triſtis eſt:nō fit triſtis: ſꝫ vere ē. vn̄ ſubdit: Exter. enim fa. ſu. vtappa. ho. ieiu/ HIERO. Uerbū extermināt qd̓ ineccleſiaſticis ſcripturis vitio interpretū tritū ē: aliudmulto ſignificat qͣꝫ vulgo intelligit̉. Exterminanturquippe exules qͥ mittunt̉ extra terminos: ꝓ quo ſermone demoliunt̉ ſemꝑ accipere debemꝰ. Demolit̉āt hypocrita faciē ſuā vt triſticiā ſimulet: ⁊ aīo forteletante luctu geſtat in vultū. ¶ GREG. viij. mora.Nā ora palleſcūt: corpꝰ debilitate quatit̉: Pectus īterrūpētibꝰ ſuſpirijs vrget̉: nihilqꝫ tanto labore aliud niſi eſtimatio humana cogitat̉. LEOp̄a. Nōſunt aūt caſta ieiunia q̄ nō de rōne veniūt ꝯtinentieſed de arte fallacie/ CHRY̓. ſuꝑ matth. Si ergo qͥieiunat ⁊ triſtē ſe facit hypocrita ē: quātomagis iniquior ē qͥ nō ieiunat: ſed argumētis qͥbuſdā in facieſua pingit venalē pallorē qͣſi ieiunij ſignū. 7AVG.de ſer. do. in mōte: In hoc aūt capitulo maxime aduertendū ē: nō ī ſolo reꝝ corꝑearū nitore atqꝫ pōpaſed etiā in ipſis ſordibꝰ luctuoſis eē poſſe iactantiā:⁊ eo periculoſiorē quo ſub noīe ẜuitutis dei decipitQui gͦ īmoderato cultu corporis atqꝫ veſtitꝰ vel ceteraꝝ reꝝ nitore fulget: facile ꝯuincit̉ rebꝰ ipſis pomipaꝝ ſeculi eē ſectator: nec quēqͣꝫ fallit doloſe imagine ſanctitatis. Qui aūt ī ꝓfeſſione chriſtianitatis debilitato ſqualore ac ſordibꝰ intētos in ſe hominumoculos facit: cū id volūtate faciat: nō neceſſitate patiat̉. ceteris eiꝰ operibꝰ pōt cognoſci vtꝝ hoc ꝯtēptuſuꝑflui cultꝰ an ambitione aliqͣ faciat. Fructꝰ auteꝫieiunij hypocritaꝝ manifeſtat̉: cū ſubinfert̉: Ut appareant hōibus ieiunātes. Amē di. vo. rece. mer. ſuāl. quā deſiderauerunt.¶ Tu aut cum ieiunas: unge caputtuū: ⁊ faciem tuā laua: ne uidearishominibꝰ ieiunans: ſed pr̄i tuo ꝗ eſtin abſconſo: ⁊ pater tuus ꝗ uidet inabſconſo reddet tibi.GLO Docuit dn̄s qͥd nō eſt faciēdū: modo docetqͥd eſt faciēdū dicēs: Tu aūt cū ieiu. vn̄. ca. t. ⁊ fa. tu.la. 7AVGV. de ſer. do. in monte: Queri auteꝫ ſoletqͥd ſit qd̓ hic dr̄: Nō enī qͥſqͣꝫ recte p̄ceperit quāuisfaciē quotidiana ꝯſuetudine lauemꝰ: vnctiſqꝫ capi-
tibus cū ieiunamꝰ nos eē debere: qd̓ turpiſſimū oēsfatent̉. CHRY. ſuꝑ matth. Itē ſi iō iubet nos nōfieri teſtes: ne ꝑ triſticiā appareamꝰ hōibꝰ ieiunare.Si vnctio capitis ⁊ lauatio faciei a ieiunātibꝰ ſemꝑẜuent̉: nihilominꝰ erūt ſigna ieiunij. HIERO. Sꝫloqͥt̉ iuxta ritū ꝓuincie paleſtine: vbi diebꝰ feſtis ſolent vngere capita. Precipit gͦ vt qn̄ ieiunamꝰ letos⁊ feſtiuos nos eē monſtremꝰ / CHRIS. Uel ſimplex gͦ intētatio huiꝰ eſt: qm̄ ꝑ aggregationē intelligenda ſunt iſta: ſicut cetera antedicta: tanqͣꝫ ſi dicat:Sic longe te facere debes ab on̄ſtatione ieiunij tuivt ſi poſſet fieri qd̓ tn̄ nō docet: ea etiā faciaſ q̄ diuerſo luxurie ⁊ epulatōis vidēt̉ eē indicia. vn̄ ſeqt̉: Nevide. ho. ieiū. CHRY. ī ho. In elemoſyna qͥdē nonſimpliciter hoc poſuit: ſed dixit elemoſynā nō eē faciēdā corā hōibꝰ: apponēs vt videremur ab eis. Inieiunio aūt ⁊ or̄one nihil tale addidit: quā elemoſynā qͥdē īpoſſibile ē oīno latere: or̄onē aūt ⁊ ieiuniuꝫpoſſibile ē. Non paruus aūt fructꝰ eſt hūanā gl̓amꝯtēnere: ꝑ hoc enī aliqͥs a graui hominū ẜuitute liberat̉: ⁊ ꝓpͥus v̓tutis operator efficit̉: eā amans: nōꝓpter alios ſꝫ ꝓpter ſeipſam. Sicut enī nos ꝯtumeliā eſtimamꝰ: cū nō ꝓpt̓ nos ſꝫ ꝓpt̓ alios diligimur:ita nec v̓tutē oportet ꝓpter alios ſeqͥ: nec deo ꝓpterhoīes obedire: ſꝫ ꝓpter ſeipſum. Iō ſeqͥt̉: Sꝫ pr̄i tuoqͥ ē in abſcōdito. ¶ G LO. i. pr̄i tuo celeſti qͥ eſt inuiſꝫbilis: vel qͥ habitat ī corde ꝑ fidē: deo aūt ieiunat qͥꝓ eiꝰ amore ſe macerat: ⁊ qd̓ ſibi ſubtrahit: alteri largit̉: Et pr̄ tuꝰ qͥ vi. in abſcō. red. tibi. REMI. Sufficit eniꝫ tibi vt qͥ ē inſpector ꝯſcīe: ſit ⁊ remunerator.GLO. Spiritaliter aūt facies aīe ꝯſcīa ītelligiturSicut enī ī cōſpectu hōiuꝫ gratioſa ē facieſ pulchrain oculis dei ſpecioſa ē mūda ꝯſcīa. Has facies hypocrite qͥ ꝓpt̓ hoīes ieiunāt extermināt: fallē volentes deū ⁊ hoīes: nā ſemꝑ vulnerata ē ꝯſcīa eiꝰ qͥ peccat. Si gͦ abſtuleris nequiciā ab aīa tua lauaſti ꝯſcientiā tuā ⁊ bn̄ ieiunas. LEO pa. in ſer. de ieiu. Impleri enī dꝫ ieiuniū non ciboꝝ tantūmō parcitate: ſꝫmaxīe pͥuatione vitioꝝ. Nā cū ob hoc caſtigatio iſtaſumat̉: vt carnaliū deſiderioꝝ fomites ſubtrahant̉:nullū magis ſectādū ē ꝯſcīe genꝰ: qͣꝫ vt ſemꝑ ſimusab iniuſta volūtate ſobrij: ⁊ ab inhone ſta actōe ieiuni: q̄ deuotio nō ſecernit īualidos: qꝛ etiā ī lāguidocorꝑe pōt aīe ītegritas reꝑiri CHRY̓. ſuꝑ matth.Spiritaliter aūt Caput tuū chriſtꝰ ē: ſitientem potaeſurientē ciba: ⁊ ſic oleo miſericordie vnxiſti caputtuū .i. chriſtū qui clamat in euāgelio: qd̓ vni ex minimis meis feciſtis: mihi feciſtis./ CHRY. ī hō. Illd̓enī ieiuniū deꝰ approbat: qd̓ an̄ oculos eiꝰ manꝰ elemoſynaꝝ lauat. Hoc gͦ qd̓ tibi ſubtrahis alteri largire: vt vn̄ tua caro affligit̉: inde egētis ꝓximi caro reparet̉. AVG. de ẜ. do. Uel Caput recte accipimꝰrōnem qꝛ ī aīa p̄eminet: ⁊ cetera hōis mēbra regit.Unge̓ gͦ caput ad leticiā ꝑtinet. Interiꝰ gͦ gaudeatde ieiunio ſuo: qui ieiunādo ſe auertit a volūtate ſeculi: vt ſit ſubditꝰ chriſto. GLO. Ecce nō oīa ī nouo teſtamento ad lr̄am accipiūt̉. Ridiculū enī eſt īieiunio oleo delibari: ſꝫ ſpū amoris eiꝰ cuiꝰ paſſionibus debemꝰ participare: nos macerādo mens debꝫinungi. CHRI. Propͥe aūt debet faciē quidē lauare: caput aūt nō lauare: ſed vngere. Quādiu eniꝫſumꝰ ī corꝑe ꝯſcīa nr̄a ſordida ē in peccatis. Caput
e 2