Mattheus

AVG. de bono ꝑſeuerātie: Ex hoc aūt euidenteron̄ditur ꝯͣ pelegianos initiū fidei eē donū dei: qn̄ ꝓinfidelibꝰ vt habere fidē incipiāt: ſcā orat eccleſia.Cū etiā in ſanctis iā ſit facta dei volūtas: cur vt fiatadhuc petūt: niſi vt ꝑſeuerēt ī eo qd̓ eē ceperūt.CHRl̓. ſuꝑ matth̓. Cōiter aūt accipi debet qd̓ ait:Sicut in celo ⁊ in terra .i. ſanctificet̉ nomē tuū ſic̄ īcelo ⁊ in terra. Adueniat regnū tuū ſicut in celo ⁊ īterra. Fiat volūtas tua ſicut in celo ⁊ in terra. Et vide qͣꝫ caute locutꝰ eſt. nō dixit: Pater ſanctifica nomē tuū ī nobis: Adueniat regnū tuū ſuꝑ nos: Facvolūtatē tuā in nobis. Nec iteꝝ dicit: Scīficemusnomē tuū: Suſcipiamus regnū tuū. Faciamꝰ volūtatē tuā: ne hoc aūt dei tm̄ aūt hoīſ tm̄ eē videatur:ſed medie dixit ⁊ imꝑſonalit̓. nā ſicut hō nō pōt facere bonū niſi habuerir adiutoriū dei: ſic nec deꝰ bonum oꝑatur in homine: niſi hō voluerit.Panem noſtrum ſuper ſubſtantialem da nobis hodie.A VG. Hec gͦ tria q̄ in p̄miſſis petitiōibus petūt̉hic inchoant̉: ⁊ quātūcunqꝫ ꝓficimꝰ augent̉ in nobis. Perfecte v̓o qd̓ in alia vita ſperandū ē: ſꝑ poſſidebūtur: reliqͥs v̓o quatuor q̄ ſequūt̉ petuntur tꝑalia q̄ ꝓpter eterna cōſequenda ſūt neceſſaria. panisenī qͥ ꝯueniēter petit̉: hic ē neceſſariꝰ. Seqͥt̉ .n. Panē noſtrū ſuꝑſubſtantialē da nobis hodie IHIE.Quod nos ſuꝑſubſtātialē expͥmimꝰ. in greco habetur ephuiſion: qd̓ verbū. lxx. interp̄tes peruiſion frequētiſſime trāſferūt. Conſiderauimꝰ gͦ in hebreo ⁊vbicūqꝫ illi ꝑuiſion exp̄ſſerūt. nos īuenimꝰ ſogolla:qd̓ ſymmachus exeriton .i. p̄cipuū vel egregiū tranſtulit: lꝫ in quodā loco peculiarē interp̄tatꝰ ſit. Qn̄gͦ petimꝰ vt peculiarē vel p̄cipuū nobis dn̄s tribuat panē: illū petimꝰ qͥ dicit in euāgelio: Ego ſum panis viuꝰ: qͥ de celo deſcendi./ CHRY. Nam panisvite chriſtus ē: ⁊ panis hic omniū nō eſt: ſed noſtereſt. Hūc aūt panē dari nobis quotidie poſtulamꝰ:ne qui in chriſto ſumus: ⁊ euchariſtiā quotidie accipimꝰ: intercedēte aliquo grauiori delicto a celeſti pane ꝓhibeamur: ⁊ a chriſti corꝑe ſeꝑemur. Petimus gͦ vt qͥ in chriſto manemꝰ: a ſcīficatōe eius ⁊corꝑe nō recidamꝰ. IAVG. de bono ꝑſeuerantie:Perſeuerantiā gͦ a dn̄o ſancti poſcunt: qn̄ petūt nea chriſti corꝑe ſeꝑentur: ſed in ea ſanctitate ꝑmaneant: vt nullū carnē admittāt. CHRY. Uel paneꝫſuꝑſubſtātialē poſuit: hͦ ē quotidianū. Ex collationibꝰ patrū: Cū dicit Hodie: on̄dit eū quotidie eēſumēdū: omniqꝫ tꝑe hec oratio dehet ꝑfundi: qꝛ nōeſt dies qua nō opus ſit nobis huiꝰ panis ꝑceptiōecor interioris homīs ꝯfirmare. ¶ A VG. in ſer. dn̄iin monte: Sed ꝯͣ hoc illi mouēt qſtionē qͥ in orientalibus partibus non quotidie cene domini cōicātqui de hac re ſuā ſentētiā defendūt vel ipſa auctoritate eccleſiaſtica: ꝙ ſine ſcādalo iſta faciūt. neqꝫ abeis qͥ eccleſijs p̄ſunt facere ꝓhibētur. Sed vt de iſtꝭnil in aliquā ꝑtē deſeramus: illud certe occurrerecogitantibꝰ regulā nos orādi a dn̄o accepiſſe quaꝫtrāſgredi nō oportet. Quis ergo audeat dice̓ ſemeltm̄ nos orare debere orationē dn̄icā: aut ſi iteruꝫ ⁊tertio vſqꝫ ad eā tm̄ horā qua corꝑi dn̄i cōicamus.nō enī poſtea dicere poterimꝰ: Da nobis hodie: qd̓

iam accepimꝰ Aut poterit quiſqꝫ cogerę vt vltimaparte diei ſacramentū illud celebremꝰ. Ex collapatꝝ: Licꝫ iſtud qd̓ dr̄: Hodie: ad p̄ſentē vitā poſſitintelligi .i. dū in hoc ſeculo cōmoramur: p̄ſta nobihūc pane̓. HIERO. de ſer. dn̄i in mōte: Poſſum?ſuꝑſubſtātiale pane̓ ⁊ alit̓ ītellige̓: qͥ ſuꝑ oēs ſubſtātias ſit: ⁊ vniuerſas ſuꝑet creaturas .ſ. dn̄i. 7AVoſuꝑ lucā: Uel quotidianū panē accipiamꝰ ſpiritalep̄cepta .ſ. diuina q̄ quotidie oportet meditari ⁊ opori. ¶ GR E. xxiiij. mora. Noſtꝝ āt hūc panē dicimꝰ.⁊ tn̄ vt detur oramꝰ: qꝛ dei ē ex vi nature: ⁊ nr̄ eſt ꝑacceptionē. HIERO. Alij ſimpliciter putāt ſcd̓mapl̓i acceptione dicētis: Habēteſ victū ⁊ veſtitū hiscōtenti ſimus: de p̄ſenti tm̄ cibo ſcōs curam gererevnde in poſterioribꝰ p̄ceptū ē: nolite cogitare de creſtino. AVG. ad ꝓbam: Sic gͦ hic ſufficientiā petimus a parte que excellit .i. noīe panis totū ſignificātes. ICHRY. ſuꝑ matth̓. Nō ſolū aūt oramꝰ ideoPanē nr̄m da nobis hodie: vt habeamus qͥd manducemꝰ: qd̓ certe eſt inter iuſtos ⁊ pctōres: ſꝫ vt qd̓manducamꝰ de manu dei accipiamꝰ: qd̓ ē tm̄ ſcōꝝ.Nā illi deꝰ dat panē qͥ cū iuſticia p̄ꝑat: diabolꝰ autei qͥ p̄ꝑat cū pctō. Uel ita vt dū a deo dat̉: ſcīficatꝰaccipiat̉: ⁊ ideo addidit: Nr̄m .i. quē nos habemusparatū: illū da nobis: vt a te ſcīficet̉: ſicut ſacerdospanē accipiēs a laico ſanctificat ⁊ porrigit ei. panisenī offerētis ē: ſed qd̓ ſcīficatū eſt: beneficiū ē ſacerdotis. Dicit aūt Nr̄m ꝓpter duo. pͥmo qꝛ oīa q̄ nobis deus dat: ꝑ nos alijs dat: vt de eo qd̓ accipimꝰ:partē impotētibꝰ faciamus. Qui gͦ de laboribꝰ ſuisindigētibus p̄ſtat: nō tm̄ panē ſaū māducat: ſꝫ alienū. Deinde qui de iuſticia acquiſitū panē māducatſuū panē māducat: qui aūt cū pctō alienū 4AVG.de ſer. do. in mōte. Forte autē aliquis moueat: curoremꝰ ꝓ his adipiſcendis q̄ huic vite ſūt neceſſariaſicut ē victus ⁊ tegumentū cū dn̄s dicat: Nolite ſoliciti eē qͥd edatiſ: aut qͥd induamī: nō pōt aūt qͥſqꝫde ea re ꝓ qua adipiſcenda orat non eē ſolicitus.AVG. ad probā: Sed ſufficientiā vite nō indecenter vult̉ quiſqͥs vult ⁊ nō ampliꝰ. hec aūt ſufficiētianō appetit̉ ꝓpter ſeipſam: ſed ꝓpter ſalutē corꝑis⁊ ꝯgruētē habitū ꝑſone hoīs: quo habitu nō fit incōueniens eis cū quibus honeſte viuēdū ē. Iſta gͦcum habent̉: vt teneant̉: cū non habent̉: vt habeāt̉orandū eſt CHRI̓. in ho. Conſiderandū ē auteꝫꝙ poſtqͣꝫ d̓ixit: Fiat volūtas tua ſicut in celo ⁊ ī terra. Et quia hoībus loquebat̉ in terra carne indutis⁊ nō potētibꝰ habere eandē impaſſibilitatē cū angelis cōdeſcendit iam infirmitati nr̄e: q̄ neceſſarioindiget cibi. Et iō ꝓ pane iuſſit or̄onē facere non ꝓpecunis neqꝫ laſciuia: ſed ſolū ꝓ pane quotidiano⁊ neqꝫ hoc ſufficit: ſed appoſuit Da nobis hodie:vt nō cōteramus noſipſos ſolitudine ſuꝑuenientiediei. CHRY̓. ſuꝑ matth̓. Et ſic pͥma facie vidēturhec verba ſorare: vt qͥ hoc dicūt: non habeāt in craſtinū p̄paratū. ꝙ ſi ita eſt oratio iſta: aut paucis pōt̓ꝯuenire ſicut apl̓is: qui docēdi gratia omni tꝑe vagabantur aūt forſitan nulli. Doctrinā aūt chriſti itadebemus aptare vt oēs in ea ꝓficiant. ¶ CIPRI.Diuinū ergo cibū diſcipulus chriſti debꝫ petere. nein longū deſideriū petitiōis extendat: qꝛ cōtrariūſibi fit ⁊ repugnās: vt queramꝰ in ſeculo diu mane