A. VI.

¶ Ex colla. patrū: Et vt ad illā regionē in qua patrēnoſt cōmorari fatemur: ſūmo deſiderio ꝓperemꝰCHRl̓. in ho. In celis gͦ cū dicit: non illic deū cōcludens hoc ait: ſed a terra abducēs orantē: ⁊ excelſis regionibꝰ affigens AVG. de ver. dn̄i in mōte:Uel dr̄ eē in celis .i. in ſanctis ⁊ iuſtis: nō enī ſpaciolocoꝝ ꝯtinet̉ deus. Sūt quidē celi excellētia mūdicorꝑa ⁊ ſi ī eis locꝰ dei eſſe credat̉: melioris meritiſūt aues quaꝝ vita ē deo vicinior. Nō aūt ē ſcriptūPrope ē dn̄s excelſis hoībꝰ: aut eis qͥ ī montibushabitāt: ſed ꝯtritis corde. Sed ſicut terra appellateſt pctōr: cui dictū ē: Terra es: ⁊ ī terrā ibis. ſic celūiuſtus ecōtrario dici pōt. Recte gͦ dr̄: Qui es ī celis.tantuꝫ enī ſpiritaliter intereſſe videt̉ inter iuſtos ⁊pctōreſ: quātū corꝑaliter inter celū ⁊ terrā: Cuiꝰ reiſignificande gr̄a orātes ad oriētē ꝯuertimur vndecelū ſurgit: nō tanqͣꝫ deus ibi ſit ceteras mūdi deſerens ꝑtes: ſed vt admoneat̉ animꝰ ad naturā excellentiorē ſe ꝯuerte̓ .i. ad deū: cū corpꝰ eiꝰ qd̓ terrenūeſt: ad corpus excellētius .i. ad corpꝰ celeſte ꝯuertit̉.Cōuenit etiā vt oīm ſenſibꝰ ⁊ paruuloꝝ ⁊ magnoꝝbene ſentiat̉ de deo. ⁊ iō qͥ nondū pn̄t aliqͥd corporeū cogitare: tolerabilior eſt illoꝝ opinio ſi deuꝫ inpotius eſſe credant qͣꝫ in terra.Sanctiſicetur nomen tuum.VG. Dictū eſt quis ſit qͥ petit̉: ⁊ vbi habitet. Iāvideamꝰ q̄ ſint petēda. Primū āt omniū q̄ petūtur.hoc ē: Scīficet̉ nomē tuū. qd̓ nō ſic petit̉: qͣſi nō ſitſanctū dei nomē: ſed vt ſanctū habeat̉ ab hoībus .i.ita innoteſcat deus vt nō eſtimet̉ aliquid ſanctiꝰ.CHRl̓. in hō. Uel rogare iubet orātē ꝑ nr̄am gl̓ificari vitā: ac ſi dicat: Ita fac nos viuere: vt ꝑ nos vniuerſa te glorificēt: ſanctificet̉ .n. idē ē qd̓ glorificet̉Digna ē aūt deū dep̄cātis oratio nihil pete̓ ante patris gloriā: ſꝫ oīa eiꝰ laudi poſtponere. CYPR I.Uel aliter: Non optamꝰ deo vt ſanctificet̉ or̄onibꝰnr̄is: ſed vt nomē eiꝰ ſcīficet̉ in nobis Quia enī ip̄edixit: Sancti eſtote: qꝛ ego ſanctꝰ ſū: id petimꝰ ⁊ rogamus: vt qͥ in baptiſmo ſanctificati ſumꝰ: in eo qd̓eē ceperimus ꝑſeueremus A VG. de ꝑſeuerātiaCur aūt ꝑſeuerātia iſta poſcit̉ a deo ſi vt pelagianidicūt: nō datur a deo. An ⁊ iſta irriſoria petitio ē: cūid ab eo petit̉: qd̓ ſcitur. nō ipſū dare: ſꝫ ipſū nō dante eē in hoīs ptāte. ¶ CYPRI. Et hoc etiā vt ſcīficemur: quotidie dep̄camur Opus enī ē nobis ꝯtinuaſanctificatione: vt qͥ quotidie delinquimus: delictanoſtra ſcīficatione aſſidua purgemus.¶ Adueniat regnum tuum.GLO. Congrue ſequitur vt poſt adoptionē filiorū regnū petamus: qd̓ filijs debet̉. Unde ſequitur:Adueniat regnū tuū. 7AVG. de ſer. dn̄i in monte:Quod nō ita dictū ē? qͣſi deus nūc nō regnet etiā interra: ſemꝑqꝫ in ea regnauerit. Adueniat gͦ accipiendum eſt: vt manifeſtet̉ hoībꝰ. nulli aūt licebit ignorare regnū dei. Cū enī vnigenitꝰ non ſolū intelligibiliter: ſꝫ etiā viſibilit̓ venerit iudicare viuos ⁊ mortuos: tūc autē eſſe futuꝝ iudicij diē dn̄s docet: cumeuāgeliū p̄dicatū fuerit in oībus gentibꝰ: q̄ res ꝑtinet ad ſcīficationē noīs dei. Uel generalit̓ ꝓ totiꝰmūdi petit regno: vt diabolꝰ in mūdo regnare deſiſtat: vel vt in vnoquoqꝫ regnet deus: ⁊ nō regnet

pctm̄ in mortali hoīm corꝑe. CYPRI. Uel nr̄mregnū petimꝰ aduenire a deo nobis repromiſſum ⁊xp̄i ſanguīe acqͥſitū: vt qͥ in ſcl̓o an̄ ẜuiuimꝰ: poſtmodū xp̄o dn̄ante regnemꝰ. I A G G. ad ꝓbā: Regnūnāqꝫ dei veniet ſiue velimꝰ ſiue nolimꝰ. Sꝫ deſideriū nr̄m ad illud regnū excitamꝰ: vt nobis veniat:atqꝫ ī eo regnemꝰ. Ex colla. patꝝ: Ul̓ qꝛ nouit ſcūſteſtimonio ꝯſcīe ſue cū apparuerit regnū dei: eiꝰ ſefutuꝝ eē ꝯſortē. HE. Attēdendū auteꝫ ꝙ grādisaudacie ſit ⁊ pure ꝯſcientie poſtulare regnū dei: iudiciū nō timē̓. CYPRI. Pōt etiā ⁊ ip̄e chriſtꝰ eſſeregnū dei: que venire quotidie cupimꝰ: cuius aduētus vt cito nobis repn̄tet̉ optamꝰ. nā cū reſurrectioip̄e ſit: qꝛ ī ipſo reſurgimꝰ: ſic ⁊ regnū dei pōt intelligi: qꝛ ī illo regnaturi ſumꝰ. Bn̄ āt regnū dei petimꝰ.i. celeſte: qꝛ ē ⁊ terreſtre regnū. ſꝫ qͥ renūciauit iā ſeculo: maior ē etiam honoribꝰ eiꝰ ⁊ regno. Et iō qͥ ſedeo ⁊ chriſto dedicat: nō t̓rena: ſꝫ celeſtia regna deſiderāt. AVG. de ꝑſeuerātia: Cū aūt petit̉: Adueniat regnū: qͥd orant qͥ iā ſcī ſūt: niſi vt ī ea ſcītate q̄iā ill̓ data ē ꝑſeuerēt. Neqꝫ enī alit̓ vēiet dei regnū:qd̓ his qͥ ꝑſeuerāt vſqꝫ ī finē: certū ē eſſe ventuꝝ.¶ Fiat uolūtas tua: ſic̄ ī celo ⁊ ī t̓raAVG. In illo btītudinis regno vita btā ꝑficiet̉ īſcīs: ſicut nūc in celeſtibꝰ angelis. Et iō pꝰ illā petitionē qͣ dicimꝰ: Adueniat regnū tuū. ſeqͥt̉: Fiat volūtas tua: ſicut in celo ⁊ ī terra .i. ſic̄ in angelis qͥ ſuntin celo voluntas tua fit: vt te ꝑfruant̉: nullo erroreobnubilāte eoꝝ ſapiētiā: nulla miſeria īpediēte eorū btītudinē: ita fiat ī ſcīs tuis qͥ in terra ſūt: ⁊ de t̓raqͣntū ad corpꝰ attinet: facti ſūt. Itē fiat volūtas tuarecte intelligit̉: obediat̉ p̄ceptꝭ tuis ſic̄ ī celo ⁊ ī terra .i. ſicut ab angelis ita ab hoībꝰ: nō ꝙ ipſi faciantvt velit deꝰ: ſed qꝛ faciūt: qd̓ ille vult .i. faciūt ẜm volūtatē eiꝰ yCHRI. in ho. vide aūt ꝯſequētiā optimā qꝛ .n. ꝯcupiſce̓ docuit celeſtia ꝑ hoc qd̓ dictū ē:Adueniat regnū tuū. an̄qͣꝫ ad celū ꝑueniat̉: ipſaꝫ terrā iuſſit fieri celū ꝑ hoc ꝙ dicit: Fiat volūtas tua ſicut ī celo ⁊ ī terra HIERO. Erubeſcāt aūt ex hacſnīa qͥ quotidie ruinas ī celo fieri mētiūt̉. AVG.de ſer. do. ī mōte: Uel Sic̄ in celo ⁊ ī terra .i. ſic̄ in iuſtiſ ita ī pctōribꝰ: tāqͣꝫ ſi dice̓t: ſic̄ faciūt volūtatē tuāiuſti: ita etiā pctōres: ut ad te conuertant̉: ſiue ita vtſua cuiqͣꝫ tribuāt̉: qd̓ fiet extremo iudicio. Uel ꝑ celū ⁊ terrā accipiamꝰ ſpm̄ ⁊ carnē. Et qd̓ dicit apl̓sMēte ẜuio legi dei: videamꝰ factā dei volūtatē inſpū. In illa aūt īmutatōe q̄ ꝓmittit̉ iuſtis Fiat volūtas tua ſicut ī celo ⁊ ī terra .i. ſicut ſpūs nō reſiſtitdeo: ita ⁊ corpꝰ nō reſiſtit ſpūi. Uel Sicut ī celo ⁊ īterra .i. ſic̄ ī ipſo ieſu chriſto: ita ⁊ in femina q̄ illi deſpōſata ē. Celū .n. ⁊ terra ꝯueniēter intelligit̉ qͣſi vir⁊ femīa: qm̄ terra celo fecūdante fructifera ē. ClPRI. Ttō gͦ petimꝰ vt oeus faciat qd̓ vult: ſꝫ vt noſfaceͣ poſſimꝰ qd̓ deꝰ vult. qd̓ vt fiat ī nobis opus ēdei volūtate .i. oꝑa eius ⁊ ꝓtectiōe: qꝛ nemo ſuis viribꝰ fortis eſt: ſed dei miſericordia tutus/ CHRY.in home. Uirtus .n. nō eſt nr̄i ſtudij ſolū: ſed ſuꝑioris gr̄e. Rurſū aūt hic or̄onē ꝓ orbe terrarū cuilibꝫnoſtrum iniūxit. Neqꝫ enī dixit. Fiat volūtas tua īme vel in nobis: ſed vbiqꝫ terrarum: vt ſoluatur error: ⁊ plantetur veritas: ⁊ expellatur malicia: ⁊ reuertatur virtus. et ſic iam non differt celum a terra.